Author Archives: Redactie LSVV '70

Dames 1: Slag bij Rijpwetering markeert victorie no. 7

Van harte welkom in Rijpwetering! Rijpwetering is gemoedelijkheid! In Rijpwetering staat iedereen voor elkaar klaar: papa’s en mama’s moedigen hun dochters op het voetbalveld aan, de Technische Commissie steekt zonder morren z’n handen in het vuur voor het trainingsschema van de pupillen – ook als dat niet in het geding is – en de buschauffeurs rijden niet op tijd, maar wel op kwaliteit. En in Rijpwetering houdt een trainer vooral z’n mond. Dat geschreeuw met al die aanwijzingen de hele tijd? Voor niemand leuk. Vroeger stond er trouwens ook nog eens een bloedmooie dame uit De Veen achter de kassa van De Halte, maar die schijnt Rijpwetering te zijn ontgroeid. Kan gebeuren.

Rijpwetering had tot gistermiddag, pakweg 15:45 uur, een droom. Niks geks, want je moet ook weer niet naast je schoenen gaan lopen. Nee, heel eenvoudig: drie puntjes binnen de net-niet symmetrische gietijzeren poort van het Hertogspark houden. Gewoon leuk, lekker winnen. En alles klopte: lekker weer, biljartlaken van kunstgras, fitte Bouwmeester, fitte Veilbrief, kraakheldere strategie (Bal? Naar voren!). En het allermooiste? De oh-zo-hoogopgeleide stadsmeisjes van LSVV ’70 zaten te krap in de selectie. Ja, wat doe je dan? SPELEN!

Als makke lammeren struikelden de Leidse studentes bus 56 naar Leimuiden uit. Een midweeks hoofdstuk uit het bekeravontuur nog in de benen, geen wissels, nauwelijks hoop. Zo moesten de 4000 Spartanen bij Thermopylae zich hebben gevoeld toen in 480 v. Chr. een miljoen Perzen de bergpas beklommen, die de Spartaanse koning Leonidas wilde verdedigen. Maar dan! Plotwending! Licht, warmte. Energie! Als een zon die na een striemende stortbui z’n stralen over je aangezicht stort. Wytske van Haga. Op een sfeerloos stuk parkeerplaats in Rijpwetering, met een sporttas over d’r schouder.

Rijpwetering kwam die klap niet meer te boven. Gisteren niet, vandaag niet, morgen niet. Loos legde er na 8 minuten een doorsnee schoonheid in van een meter of 35. Ondanks een sublieme Angenent kwam het paars-grijs nog even op gelijke hoogte, maar Rietveld en Ari (De Jong Junior mag niet meer) schoten de droom aan gruzelementen. Rusman verloor drie vingers aan de frustratie van de vrindelijke gastvrouwen, maar pingelde vrolijk verder. Vargas Navarro, Klaassen en Ari spotten met het begrip ziekenboeg en worden komende week bij Defensie voorgedragen voor een onderscheiding voor Dapper Gedrag in de Militaire Willems-Orde. Bijl (Woman of the Wedstrijd!) en Van Dam gaven een lesje instappen en omschakelen, en oh oh oh, wat werd er zo nu en dan lekker onder de wanhopige pressie uitgevoetbald.

Loos mocht nog even aanleggen van 11 meter: 1-4. ROAC mag de borst gaan nat maken voor de return: als LSVV met een complete en fitte selectie op het WMS verschijnt, komen ze in Rijpwetering niet meer aan dromen toe met al die slapeloze nachten.

De halte naast de Halte, stralende selectie (minus de fietsers en Van Haga) na het demasqué van ROAC. Staand, van links naar rechts: Ari, Vargas Navarro, ’t Hert, de Botte Bijl, Zas/Loos, Amesz. Op de bidons: Klaassen. De zeemeermin: Rietveld.

LSVV’70 gaat bijna het lustrumjaar in, hierbij alvast de introductie van de lustrumcommissie

50 jaar geleden gebeurde er iets wat niemand had voorzien. Naast de geboorte van de plaatselijke studentenvoetbalclub LSVV´70 in Leiden, mocht Nederland ook het Eurovisie Songfestival organiseren. Lenny Kuhr kreeg met het liedje De Troubadour 18 punten. Evenveel als Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk. Nederland trok aan het langste eind in de loting en in 1970 werd in RAI Amsterdam het Eurovisie Songfestival gehouden. Het werd met 12 deelnemende landen de dunste bezetting sinds 1959. 50 jaar later mag Nederland opnieuw het Eurovisie Songfestival organiseren, na het ongekende succes van Duncan Lawrence. Dit keer is Ahoy Rotterdam de plaats waar het moet gebeuren. De vraag is hoeveel toeschouwers hierbij aanwezig zijn, want 2020 is ook het jaar van de 10e lustrum van LSVV ´70!

Verschillende hoogwaardigheidsbekleders hebben al aangegeven het Songfestival te willen latenschieten voor het lustrum van LSVV: Henri Lenferink, Simon Cziommer, Karel Stolker, Alexander Pechtold, Jens Toornstra, Maxima en Wim Rijsbergen. Opperbaas Wietse Jelles zal zijn heuse connecties gebruiken om zoveel mogelijk mensen uit te nodigen. Gerucht gaat dat Danielle van de Donk wellicht wel aanwezig zou zijn.

Ook de oude garde van LSVV, die het songfestival in 1970 nog hebben meegemaakt, zullen er volgend jaar bij zijn. Spelers die bij de oprichting aanwezig waren tot en met de meest jonge aanwinsten van de club. Onze praeses Pensionado / Nestor van LSVV Job Weststrate zal hiervoor zorgen.

Wie financiën zegt, zegt John Koesveld. Jarenlang heeft deze man aan het financiële huis van LSVV gebouwd. Hij is de uitstekende man om de miljoenen sponsorgelden die binnenkomen in goede banen te leiden.

Een lustrum zonder bier is geen lustrum. Op elk veld zal er een bar en een karaoke set staan. Lorena Vargas Navarro zal ervoor zorgen er genoeg te drinken en te zingen is.

Om de gemiddelde leeftijd van de lustrumcommissie wat te drukken, sluit Marc Hennen zich als laatste lid aan bij de lustrumcommissie. Gerucht gaat dat hij zelf niet weet welke functie hij bekleedt.

50 jaar LSVV, komt allen!

Met vriendelijke groet,

Wietse JellesJohn Koesveld
Job Weststrate
Lorena Vargas Navarro
Marc Hennen

Ongeslagen LSVV 5 op weg naar beste seizoenstart sinds de naamwisseling

Vijf uit vijf. Zowel in de beker als in de competitie is het recreantenteam van LSVV ’70 voortvarend van start gegaan. Met maar liefst 6-0 werd Sporting Leiden aan de kant gezet. Een overwinning die overschaduwd werd met brakheid, bier, blessures en drie gemiste kansen van wannabe-captain Cnossen.

De aanloop naar de wedstrijd begon goed: zoals altijd had dhr. D. van Berkel last van zijn hamstring. Hij ging kijken of hij mee kon doen, maar besloot uiteindelijk dat hij 90 minuten kon volmaken. Classic Theo.

Voor de start van de wedstrijd waren maar liefst achttien man aanwezig. Met een strak tenue, brakke koppies en een lichte alcoholdamp mochten ze eerst opdraven voor de teamfoto. Hoewel afgesproken was dat daarna de voltallige selectie gezamenlijk een warming-up zou doen, stonden er maar vijf man opgewarmd aan de aftrap.

De eerste helft begon daarom erg slecht. Ballen kwamen over 5 meter niet aan. Dhr. Schelvis werd elke keer de diepte ingestuurd, terwijl de bal over de achterlijn zeilde. Mensen werden bij corners niet bereikt en de tegenstander werd met counters nog behoorlijk gevaarlijk. Het dieptepunt werd bereikt toen captain Hennen dhr. P. van Berkel van tactische inzichten wilde voorzien, waarop de nummer 9 antwoordde: “Ik heb mijn eigen tactiek.” Gelukkig werd net voor de pauze, na enig druk zetten en een vlijmscherpe pass van dhr. Cnossen, de bal in het doel gewerkt door dhr. Hennen.

De captain had in de rust de mannen weer op scherp gezet en wissels toegepast. Het leek hem een uitstekend idee om te rouleren met de aanvoerdersband, inzake dhr. Cnossen was dit echter aan dovemans oren gericht. Pesten gebeurt blijkbaar niet alleen op het schoolplein, want voor de wedstrijd begon had dhr. Cnossen de band al afgepakt van dhr. van Ouwerkerk. Een typerend beeld van een 12-jarig jongetje dat vast zit in het lichaam van een 23-jarige. Classic Victor.

De tweede helft begon een stuk beter dan de eerste, voornamelijk wat betreft het afmaken van kansen. Toen dhr. Cousin, dhr. Cnossen (2x), dhr. Tellam en dhr. Velthuizen de score hadden uitgebreid en de tegenstander door blessures met tien man kwam te staan, was de wedstrijd gespeeld.

Dit werd pijnlijk duidelijk toen de schiettent geopend werd en de keeper een goede sta-in-de-weg bleek voor dhr. Cnossen en dhr. P. van Berkel. Gelukkig heeft laatstgenoemde een ‘eigen tactiek’, wat dat dan mag zijn mag Joost weten. Met zes punten uit twee wedstrijden kon eindelijk het bier vloeien, vlees gegeten worden en koppen kaal geschoren worden. Hulde!

Het nieuwe LSVV 5 over hun befaamde “nooit de nul”

Let op! LSVV 7, nu officieel LSVV 5 en officieus nog steeds ‘nooit de nul’ , uw entertainment team is weer actief geworden. Klaar om de winst te pakken in de beker, de competitie en in het veld. Een nieuwe seizoen vol met nieuwe ronde ballen en kansen op doel. U begrijpt, deze kansen komen niet vanzelf. Uniek in de geschiedenis van ‘nooit de nul’ zijn er forse voorbereidingen geweest. In teamverband zijn we de Ardennen getrotseerd en hier hebben wij kleur gegeven aan het team doormiddel van paintball. Ook individueel is het niet blijven liggen. De uithouding is ook in de zomermaanden goed bijgehouden door in de barre omstandigheden onder hoge promillages gewoon de voetjes van de vloer te houden. Het scoren op doel is ook in de clubs goed getraind waarbij sommige players het toch beduidend beter doen dan anderen. Het moge duidelijk zijn dat deze forse trainingen de rondingen van de 0 in ‘nooit de nul’ eer aandoen. Maar hoe zit dat eigenlijk met de prestaties van het team?

Nou goed. eerste wedstrijd gewonnen met 7-2 Lekker bezig toch heeyy bier, woohp. Maar de 2de wedstrijd ging iets anders dan wij gewend waren…

Weetje: een elftal bestaat uit 11 mensen. Een slecht afgeronde 11 minuten voor de wedstrijd kwamen wij erachter dat wij een precies aantal van 11 bij elkaar zouden krijgen voor de aanvang van de wedstrijd. Een meer precieze voorbereiding in de rest van het seizoen is hierbij alweer onmogelijk gemaakt. Al voor het startsignaal was de spanning al duidelijk te voelen. De warming-up bleek sommige al snel teveel en bij navragen bleek zuurstoftherapie tijdens de wedstrijd niet mogelijk. Toch heeft het team zich herpakt en begonnen wij fel aan de wedstrijd. Mij ging het allemaal te snel in het veld. Maar na een gelijk opgaande 30 minuten begon het mij echt te duizelen. Een flitsende aanval van Kasper werd abrupt onderbroken met een dierlijke tackel, resulterend in een place kick… Het bleef 0-0. Totdat we met het hele team de bal er inschoten 15 minuten voor rust. Dit linkse doelpunt was precies genoeg zodat iedereen een lekkere thee kon drinken in de rust. 

Na veel gejammer over wie er asjeblieft wissel mocht staan ging de 2de helft van start. Nietsvermoedend speelde wij verder, maar niks was minder waar. Na nog 2 doelpunten met een praktisch kopje en hoog geleid schot kwam tot verbazing het eindsignaal. Zelfs zonder afronding stond onomstotelijk vast dat onze vaste keeper de 0 heeft weten te behouden. Dat rest tot de vraag: “welk team is dit en wat voor toekomst gaat hier komen?”  Ik kan u alleen zeggen dat het eerste krat al gedronken is, de rest moet nog blijken…

SBS6 bevestigt: vrouwenvoetbal-reality show loopt vertraging op (met 3-2)

Een forse streep door de rekening voor TV-maker en presentatrice Linda de Mol: de productie van haar nieuwe reality-format ‘Gras, Ballen en Bijna op Kamers’ liep zaterdag een forse vertraging op. De beoogde TV-première op 1 juli 2020 is daarmee hoogst onzeker. De Mol, deze zomer nog met veel trompetgeschal binnengehaald bij SBS door broer en eigenaar John de Mol, zit naar eigen zeggen mentaal even helemaal aan de grond.

‘Gras, ballen en bijna op kamers’, met hoofdrollen voor onder meer Rifka Lodeizen en Sylvia Hoeks, leek de laatste maanden de allesverlossende kaskraker te worden om SBS uit het slop te trekken. Toegegeven, de opzet was al aan de gewaagde kant: de serie moest het verhaal van een écht meisjesvoetbalteam vertellen, dat zich als bijeengeraapt pupillengroepje ontpopt tot een hemelbestormend vrouwenelftal, dat zich een weg naar de Hoofdklasse baant. Een stukje coming of age, ontluikende seksualiteit, een verbeten emancipatiestrijd, zich aan het ouderlijk gezag ontworstelende pubers – alles zat erin. De Mol had in Fred van der Kaay zelfs al een Coach Carter-achtige trainer gevonden, die bereid was om een als DoCoS Vrouwen 1 gekroond meisjesteam naar de top te geleiden – against all odds natuurlijk.

Hoe groot dan ook de teleurstelling toen afgelopen zaterdag het heroïsche basisscenario voor seizoen 1 – een volledig ongeslagen seizoen – de prullenbak alweer in kon. Uitgerekend dertien baldadige figuranten (ingehuurd via castingbureau KNVB) gooiden roet in het cinematografische eten. De in een donkerblauw tricot gehesen acteurs – zoals zo vaak niet al te vermogende studenten op zoek naar een zakcentje naast de studielening – speelden de eerste 48 minuten nog leuk volgens script. Loos dook eens onder een bal door, Vargas Navarro liet eens een aanvaller glippen, elk balbezit werd keurig naar de tegenpartij en hoofdpersonen gedirigeerd. 0-2. Ze zouden er bij Montage en Special Effects weinig werk aan hebben, zo leek.

Maar vervolgens sloeg de stemming toch nog om: het achtergrondgepeupel besloot doodleuk een heel ander scenario uit te werken. Vanuit de 0-2 achterstand zette het figurantenensemble het protagonistenteam fel onder druk en legde het met een ontketende of ontloken Roos de bezoekers én hardwerkende cameraploeg het vuur aan de meestal spreekwoordelijke schenen. Van der Veen was met de winnende treffer als Michael Jordan in Space Jam, De Jong Junior zette jong grut van de bal als Sylvester Stallone in z’n betere jaren, en de opgeleefde Van Dam speelde helemaal solo het complete Star Wars-deel The Return of the Jedi na. Prachtig beeldmateriaal, maar voor het verkeerde script. Na 90 minuten filmen betekende dat 3-2 voor de thuisploeg.

De Mol overweegt nu naar verluid om de bekerperiode uit de uiteindelijke serie te knippen en alleen de competitiewedstrijden mee te nemen in ‘Gras, Ballen en Bijna op Kamers’. Al wringt ook daar de voetbalschoen: het genoemde castingbureau waar SBS een langdurig contract mee heeft lopen heeft ook in competitieverband ruimte gegeven aan de ‘Bloed aan de palen’ brallende typetjes.

Wesley Sneijder bevestigt interesse LSVV ’70: ‘Er is contact geweest’

Onlangs werd de gestopte recordinternational (134 interland) met een aanzienlijke hoeveelheid buik en een biertje in de hand op de tribune van stadion De Galgenwaard gespot. Natuurlijk kon hieruit maar een logische conclusie volgen: Sneijder is in training gegaan om het middenveld van LSVV ’70 te versterken.

Iedere zichzelf respecterende voetbalfan weet inmiddels dat je voor goed voetbal niet naar Sportpark de Kikkerpolder hoeft af te reizen. Er wordt anderhalf uur met een bal geprutst op een kunstgrasveld naast iets dat alleen in naam een tribune is. De grijsaards op de tribune refereren naar tijden dat er wel goed voetbal te zien was. “Lang vervlogen tijden”, laat de fanatieke supporter Bob (niet zijn echte naam, die is hij als gevolg van het syndroom van Korsakov verloren) weten. “Tegenwoordig gaat het alleen nog om maar om de borrels na afloop.”

Het verklaart de wederzijdse interesse tussen Sneijder en LSVV des te meer, de middenvelder wil enkel nog voor de lol spelen en schijnt een acute allergie te hebben ontwikkeld voor gezond eten en drinken. “Ik heb gehoord dat alles hier om de derde helft draait en er maar anderhalf uur per week aan goed voetbal gedacht wordt”, liet Sneijder optekenen. “Dat bevalt mij wel. Na al die jaren wil ik gewoon lekker zuipen en de voorzitter zegt me zelfs in bier uit te willen betalen. Toen was ik verkocht.” Voorzitter Rik Passchier was tot laat in de middag onbereikbaar voor commentaar. Naar verluidt omdat hij met een kater op bed lag, de contractbesprekingen met Sneijder waren immers een latertje geworden.

De enige die niet helemaal tevreden lijkt te zijn met de naderende komst van Sneijder is Freek Jansen, de coach van LSVV. “Ik vroeg de voorzitter om een box-to-box speler en nu komt hij hiermee aanzetten. Allemaal leuk en aardig die techniek van Sneijder, maar ik wil een dynamisch middenveld”, aldus Jansen. “Bovendien is hij een enorme aanslag op ons bierbudget, dit gaat tot scheve gezichten in de kleedkamer leiden.” Ondertussen bleken de spelers niet helemaal op een lijn te zitten met hun coach en lieten weten Sneijder maar wat graag in hun kleedkamer te verwelkomen. “Hij is een speler voor wie je naar de kantine gaat.”

Transfergeruchten #3: Korevaar komt belofte wat later na, Peeters regelt het zelf, weer een De Jong

Vroeger had je zoiets als een zomerstop. Tegenwoordig eindigt de hele kermis in juni en speel je half juli alweer Europese voorrondes. Leuk hoor, maar dat leidt de aandacht mooi af van waar het echt om draait in de vakantie: transfers, transfers, transfers. Gelukkig houdt onze redactie focus en zet ze de feiten en alternatieve feiten voor u op een rijtje. Met de seizoensopening al bijna aan de horizon: komen ze!

Korevaar in 2012 in zijn natuurlijke habitat – schoenen in de handen, bal aan de voet en een matig speelveld voor de boeg.

Korevaar (CVV Be Fair)

We trappen af met LSVV 4: de tweede selectie van NSL stond de laatste weken vooral in de spotlights door de aderlating van een vertrek van Excell-man Maximiliano Brink, maar blijkt nu de ultieme versterking binnen te hebben met Johanan Korevaar. Zijn reputatie snelde hem respectievelijk twee en één jaar geleden reeds vooruit, toen hij voor de camera’s bij CVV Be Fair meermaals aankondigde voor een flinke smak geld naar de estudiantes over te stappen. Die zak geld kwam er niet, maar omdat ze er in Waddinxveen inmiddels ook wel klaar mee waren komt de sympathieke spelmaker met studentikoze mat gewoon transfervrij over. ‘Vo!

Doornenbal 3.0 (Gouderak)

Het houdt niet op. Niet vanzelf althans. Eveneens bij LSVV 4 sluit alweer de derde (!) Doornenbal-telg aan. Na libero Jesse en vice-clubtopscorer Jiddo heeft ook het talentvolle neefje Joram de weg naar het verre-van-maagdelijk rood-wit weten te vinden. De bloedband is onmiskenbaar: een weergaloze techniek, dodelijke afronding en een glimlach om in te lijsten die een cheetah-achtig moordinstinct moet verhullen. Na de 3 J’s is het nog altijd wachten op de eerste Doornenbal met een andere initiaal en een vermogen dat beter bij het weinig goddelijke gemiddelde van onze mindere godenzonen aansluit. Voor het 4e elftal wellicht wel een welkome versterking in de race naar boven in de 6e klasse.

De Jong (Ocean CleanUp)

Dan naar de zaaltak. De zaaltak? Jawel, de zaaltak. Wat minder in schijnwerpers doordat je die gasten zelden op het WMS ziet, maar niet minder actief op de transfermarkt. Neem de debutanten van Zaal 4: dat is gezien de aard van een debuut natuurlijk één groot transferfestijn, maar d’r zit bij de tekenende jonge honden een paar hele grote namen. Vorige week zette de grote Dion Bulk al een handtekening onder een driejarig contract, deze week verwelkomt LSVV alweer de tweede De Jong van de zomer. Enter Llorenç de Jong. We hebben geen flauw idee van z’n voetbalverleden, behalve dat ‘ie geen familie is van Frenkie, Luuk, Frank, Ilona, Marijn, onze secretaris of Dames 1-aanwinst Ari, maar De Jong maakt zich wél sterk voor minder plastic. En dat is potverdikkie lang niet verkeerd! Geef ze van jetje, Llorenç!

Peeters (LSVM)

Door naar het team dat afgelopen seizoen het hoogste winstpercentage van de club behaalde: de damesselectie haalde al enkele versterkingen binnen en schijnt de pijlen ook gericht te hebben op een voormalig international, maar het is de naam Judith Peeters die momenteel de meeste aandacht trekt. Peeters, die in 2014 doorbrak op 100%NL met het tekstueel voortreffelijke ‘Jij bent mijn leven‘ (“Ik ben zo blijijijij bent mijn leven”), constateerde aan de hand van haar eigen afwezigheid op de scoutinglijst dat het scoutingapparaat van de studentenclub überhaupt niet functioneert. Peeters schuwde geen grof geschut: vorig week leverde ze volgens intimi een eenzijdig ondertekend contract in bij de afdeling P&O – met een niet mis te verstane salariseis. Trainer Jelles weet nog altijd van niks, maar de volgende Tent-telg is reeds toegevoegd aan de officiële communicatiekanalen van de superstudenten. Bizar!

Van der Zwet (DOSR)

Sinds de oprichting van het Technisch Hart liggen deze heren – ongeacht welke namen de felbegeerde zetels mogen beklimmen – steevast onder vuur. Het aankoopbeleid vormt daartoe niet minder aanleiding: ondanks dat in juni 78% van de beloften uit middenvelders bestond, besloten de technische marionettenspelers een zak geld op tafel te gooien voor de komst van Pim van der Zwet. Tuurlijk, Van der Zwet is geen kleine naam en maakte recent in Katwijk nog furore tijdens het NK-voetvolley met verhoogde netten voor spelers met een verlaagde neiging tot overspelen. Maar hij speelt graag op het middenveld.

Lege tribunes bij het Houtense FC Delta Sports dit seizoen. Zonder Den Hartog kan de plaatselijke geel-blauwe trots geen vuist maken in de provinciale competitie.

Den Hartog (FC Delta Sports ’95)

Ze trainde alweer bijna een half decennium mee, maar overhaaste beslissingen zijn nu eenmaal zelden een goed idee. Delta Sports was er alles aan gelegen om de ‘Lepe van Lopik’ (in pittoresk Houten ook bekend als ‘Delta’s Dribbelaar’, ‘Haas Hartog’ en ‘de Dirigent’) te behouden, maar als LSVV ’70 met de beurs gaat zwaaien is er geen houden meer aan: Selma den Hartog was na vier jaar dralen in de provincie wel toe aan een stapje hogerop en vindt dat zonder meer in de selectie van oefenmeester Cnossen. Den Hartog kan uit de voeten op beide back-posities en is ook geen onverdienstelijke voorstopper.

Onze LSVV heldinnen in cijfers (nou ja, Dames 1 dan)

Damesvoetbal groeit. Wereldwijd, in Nederland en bij LSVV. Maar dat konden we natuurlijk niet beweren als we de cijfers niet hadden. Speciaal voor onze supporters: het hele afgelopen seizoen in cijfers die boekdelen spreken. Althans, voor de 27 wedstrijden van Dames 1. Debuterend Coach Cnossen moet voor de tweede selectie nog even een systematiek voor rapportage en analyse vinden. Waarschuwing: dit gaat ver.

Zes keer Woman of the Wedstrijd: Renske Loos.

Om met de mooiste statistiek te beginnen: de onzen incasseerden dit seizoen op twee teams na de minste tegentreffers. Enkel de kampioen en de runner-up kregen minder tegendoelpunten te verwerken. Niet onverdienstelijk, in een competitie waarin bijvoorbeeld Forum Sport tot maar liefst 118 doelpunten en zelfs nummer 5 Lisse tot 76 doelpunten in 22 wedstrijden kwam. ‘Compact’ is voor de rood-witten niet zonder reden op de truien belandt.

Loos kenden we al van het getal 6 (rugnummer én grootse quote), maar dat is ook nog eens het aantal keren dat ze dit seizoen tot Woman of the Wedstrijd werd uitgeroepen. Meer dan enig ander. Daarmee groeide ze in razendsnel tempo uit tot publieksfavoriet onder supporters en Texels uitgaanspubliek. Wow.

Was Loos daarmee ook de meest waardevolle speler van het seizoen? Moeilijk te zeggen. Ze speelde in ieder geval samen met Rietveld en Van Dam de meeste wedstrijden: 26 stuks. Andersom geformuleerd: deze drie strebers misten in het hele seizoen slechts 1 wedstrijd. Wow wow. Hadden ze verder geen leven dan? Dat laten we even in het midden.

Om dan even flink stil te staan bij Van Dam. Maar liefst 11 keer heeft de stille sterrenkijker en linguïst de nul gehouden met haar teamgenoten. 2 maal als keeper, en maar liefst 9 wedstrijden als verdediger.

Daarmee is ze overigens nog niet direct de meest waardevolle verdedigster. Vargas Navarro, De Jong, Rietveld en De Heer incasseerden namelijk minder tegendoelpunten per minuut. Die gekke Spanjool scoort op dat gebied zelfs het best: 0,01148 tegendoelpunten per minuut (ongeveer 1,03 per wedstrijd).

De Jong was positioneel achterin overigens de meest stabiele factor: Van haar 22 optredens vulde ze 1777 minuten als verdediger. Ter vergelijking: reserve-back Rietveld (toch vooral gebruikt als linksbuiten) speelde 664 minuten achterin. 7,4 wedstrijd van de 26 dus. Stond dus een stuk vaker voorin, al ervaart ze dat zelf altijd heel anders.

Aan voorin mogen we overigens niet teveel woorden meer vuil maken, maar voor de volledigheid toch even: Van der Veen speelde dit seizoen 25 wedstrijden voor het eerste team en kwam daarin 32 keer tot scoren. Daarmee kroonde ze zich tot clubtopscorer (overigens maakte ze er ook nog 8 voor Dames 2).

Assistmeister Amesz! Die vrije trap hier gaat er trouwens niet in. Dames 1 scoorde dit seizoen niet één keer direct uit een vrije trap. Bizar!

De nummer 2 op het topscorers-lijstje kroonde zich wel nummer 1 op een ander lijstje: Amesz (10 doelpunten) kroonde zich namelijk assistmeister met 9 pure assists. Lang niet onaardig!

De snelste assist dit seizoen werd overigens gegeven na 24 seconden spelen, en was afkomstig van de voet van Verara van Koster. Bekroond met het snelste doelpunt (25 seconden na aftrap) uiteraard, van Vargas Navarro: een volley met haar linker in de bovenhoek tegen Lisse thuis (3-0 winst).

Hardlopers zijn doodlopers, maar van een beetje snelheid zijn we ook niet vies. Snelste speler dit seizoen? Onze bloedeigen Jacky Post werd tijdens Zevenhoven uit (4-2 verlies) geklokt op 28,4 kilometer per uur. Dat was weliswaar over een afstand van slechts 15 meter, maar toch: Usain Bolt deed het op de 100-meter maar 6 kilometer per uur sneller.

Over doodlopers gesproken: dat alcohol meer kapotmaakt dan je lief is, was al bekend, maar de ene speelster gaat er duidelijk beter op dan de andere. Maar een promillage van 2,95 gaat niemand in de koude kleren zitten. Rusman presteerde het tegen Voorschoten uit (3-1 verlies) en presteerde die dag in het algemeen niet veel meer. Rusman herhaalde de eerste prestatie overigens vrij recent in de Babbels in De Koog, met beter resultaat tot gevolg.

Gaaf? Tuurlijk, maar how about Van Haga? Die scoorde dit seizoen doodleuk de hoogste score op de schaal van lituation: een 9.2 voor een balletje achter het standbeen langs, net als de snelste goal ook in de wedstrijd tegen Lisse thuis trouwens (3-0 winst).

Stel verdedigde lekker dit seizoen en liet haar fluwelen stemgeluid af en toe crescendo over het gras golven.

De – volgens de vakjury – mooiste assist (score 9.4) was overigens van pinchhitter Overduin op invaller Haasnoot. Een crossbal in de diepte over 67 meter, strak in de voeten van de rechstbuiten, keurig gepromoveerd tot doelpunt. En dat in het eerste duel van het seizoen (Alphia uit, 0-5 winst).

Linksback Stel scoorde dit seizoen niet, maar hield ook menig tegenstander uit scoringspositie. Daarbij tikte ze tegen RCL uit (2-4 winst) in de 18e minuut ook even een recordje aan: het hoogste volume tijdens een duel van de superstudenten. 97.3 decibel bij het roepen om een compacte setting. Ga er maar aan staan. Hielp overigens wel: vanaf de 38e minuut bogen de dames een 2-0 achterstand in een klinkende zegen om.

Enklaar schitterde de tweede seizoenshelft toch vooral in afwezigheid en vestigde ook daarmee een record: zonder blessure miste ze 41 achtereenvolgende trainingen. Chapeau, toch?

Kan het erger, vroeg Tesla Tiggelaar zich af. Jazeker, bevestigen de statistieken. Goed, ze was een half jaartje muscle cars aan het racen aan de andere kant van de Atlantische, maar van de resterende 13 wedstrijden speelde ze slechts 6 duels. Dubieuze eer, maar wel goed voor een vermelding in dit artikel.

Zijn we er dan? Bijna. Eén naam moet nog genoemd worden: 8 wedstrijden hield ze haar doel leeg met katachtige reflexen. 3 keer was ze daarmee Woman of the Wedstrijd. Ze zette de boel iedere minuut van de wedstrijden weer op scherp. En de trainer verzette zoveel mogelijk wedstrijden rond april, zodat ze maar 1 duel miste tijdens haar Korea-tripje. Knuffelkoreaan Angenent is de perfecte sluitpost voor dit statistische jaarboek.

Baas in eigen doel

Het WK voetbal is zo’n 500 kilometer ten zuiden van het Wim Mugge Sportpark in volle gang en na 24 in oogstrelendheid uiterst variabele wedstrijden wordt door de (volledig uit mannen bestaande) redactie van Voetbal International de balans opgemaakt. Zo ook een korte verslaglegging van de persconferentie van het Engelse damesteam, waar de Engelse doelvrouw, Karen Bardsley, en haar (mannelijke) coach onder vuur worden genomen wat betreft de kwaliteit van het feminiene keeperswerk.

In vergelijking met het WK mannenvoetbal wordt er op dit WK voetbal bovengemiddeld veel gegrabbeld door de keepsters, met de dertien goals die de Thaise Charoenying om haar oren kreeg als dieptepunt. Bardsley zegt een oplossing te hebben voor het keepersprobleem: laat vrouwelijke keepers voortaan trainen met hun mannelijke collega’s.

Ook de damestak van LSVV’70 volgt het WK op de voet, uiteraard onder druk van coach Jelles (een man), die wanneer het Nederlands elftal speelt zelfs zijn huis stofzuigt opdat er maar genoeg dames naar zijn gefrustreerde geschreeuw komen luisteren. In de damesgroep wordt Bardsley’s voorstel met hoongelach ontvangen.

Angenent, sluitpost van Dames 1: “Bij LSVV mogen de keepers van de herenteams al jaren meetrainen met mij en Laura (Zwep, keeper van Dames 2, red.), maar het niveauverschil is geen moment kleiner geworden. Als keeper kies je voor een eenzaam bestaan, dus ook op de trainingen ligt de focus op jezelf. Als ik me dan druk ga maken over hoe of wat Martin (Maurits Niemeijer, LSVV 2, red.) en Niels (Niek Blok, LSVV 4, red.) allemaal uitspoken, kan ik ook niet werken aan mezelf. Dat hele samen trainen gaat niets opleveren, ik heb geen man nodig in mijn leven.”

Voorzitter maar toch vooral keeperstrainer Passchier (ook een man), denkt er het zijne van: “Op de training ben ik genderblind. Maakt me niet uit wie of wat ik voor me heb, ik eis dezelfde intensiteit en concentratie van mijn pupillen. Dat De Vreeze nog steeds doelpunten uit directe corners moet verwerken, daar kan kennelijk ik noch een vrouw iets aan veranderen.”

Het feministisch front dat LSVV’70 bij vlagen is, staat dus lijnrecht tegenover de woorden van Bardsley. Haar voorgestelde oplossing is bij de immer vooruitdenkende studentenclub al lang en breed gesneuveld. “Misschien moeten er gewoon meer vrouwen gaan voetballen, dan komen er vanzelf betere keepers”, aldus assistent-trainer Cnossen (alweer een man? het ging toch over vrouwenvoetbal?), die dit overigens met dubieuze beweegredenen zegt.

Transfergeruchten: Kamp gesignaleerd in kamp LSVV ’70, Bijl onderweg naar superstudenten

Deadline Day is daar! En de geruchtenmolen draait op volle toeren: terwijl Zondag 2 zich morgen nog aan de laatste wedstrijden mag zetten, wordt het Wim Mugge Sportpark overspoeld door zaakwaarnemers en journaille. Overal is rumoer, maar wat is waarheid in deze roerige tijden? Uw redactie scheidt het kaf van het koren.

Keert Kamp terug naar LSVV’70? Hier keert Kamp de worstjes.

Kamp (Jodan Boys)

Te beginnen met het Vlaggenschip: de clubnaam Ter Leede zingt rond en dat heeft allerminst met een vertrekkend speler te maken – de selectie lijkt intact te blijven. Jansen en Nonkes lijken echter beet te hebben in de Sassenheimse talentenpoel, maar het blijft gissen naar de precieze oorsprong van dit gerucht. Wel verdacht concreet: verloren zoon Peter Kamp, voorheen furore makend bij Jong LSVV en aanstaande echtgenoot van Dames 2-legende De Heer Senior, zou in de Leidse binnenstad een ontmoeting hebben gehad met Nonkes. Andermaal houdt de technische commissie de kaarten op de borst. Het Technisch Hart van de beloften een niveautje lager heeft niet eerder van de geruchten gehoord en spreekt van “stemmingmakerij”.

Bijl (Graaf Willem II VAC)

Ook het vrouwelijk vlaggenschip lijkt uit te breiden: na een kampioenschap in de hoofdklasse en winst van de KNVB-beker blijft Amesz Junior trouw aan Graaf Willem, en kiest Boot toch voor een profcontract bij Sparta, maar teamgenoot Bijl ziet een overstap wel zitten. De aankomend studente en bloedlinke verdedigster gaat maar wat graag de concurrentie aan met de dit seizoen nog zeer solide ogende laatste linie. Dat geeft overigens – met de bevestigde komst van De Jong Junior – ruimte om Van Haga een half jaartje uit te huren aan West Ham United en De Jong Senior idem dito aan de Erasmus-vleugel van Fiorentina.

Maxime lacht. Het is nog maar de vraag of dat ook geldt voor z’n teamgenoten van LSVV 4. En welke grimas trekt Heijstek nu?

Brink (LSVV 4)

Dan een opmerkelijke interne wending: LSVV 4 had een clubbrede sterkhouder in data-analist en PR-adviseur Brink, maar aan de man van de enquête wordt maximaal getrokken. Het roemruchte zesde schijnt een lucratieve kratten-clausule in het standaard contract te hebben gefietst, waar potentieel Mad Men-protagonist Maxime geen nee tegen zou kunnen zeggen. Een verspreking van uitgerekend clubvoorzitter Passchier zette de lokale pers (via meerdere bronnen, het ooit zo discrete aanvoerdersoverleg blijkt weinig meer dan een vergiet) op het spoor van iets dat wel eens veel meer dan geroezemoes zou kunnen zijn.

Van Schaik (FC Oegstgeest)

Dan verschuivingen in de gelederen van Il Terzo: de troepen van Vermeulen Senior en Joren Jørgen Jurgens zouden UvA/UU-bèta-blokker Van Schaik overnemen van fusiecreatie FC Oegstgeest. Van Schaik komt vanuit de beloften van het dorp en wordt volgens intimi gezien als de Ibrahim Afellay van Oegstgeest. Andere intimi bevestigen dat, maar benadrukken dat het dan om de clubloze 33-jarige Afellay van dit jaar gaat. Hoe het ook zij, LSVV 3 houdt de mogelijke overstap van Van Schaik stil en dat is reden genoeg om de verwachtingen eens even flink op te schroeven.

Koopman c.s. (dispuut onbekend)

En dan naar het tweede elftal van de zondagtak: captain De Mol kreeg van het Bestuur even een mandaat en een zak geld om versterkingen binnen te halen, en dat kun je wel aan De Mol overlaten. Naast het definitief binnenslepen van een niet nader te noemen spits die al een half jaar zonder enige vorm van speelrecht de topscorerslijst van de jongste LSVV-telgen aanvoerde, heeft Zondag 2 ogenschijnlijk een hele bus aan versterkingen aan de haak geslagen. Het complete dispuut van Sjoerd Koopman zou in verband worden gebracht met een overstap naar het studentenensemble waar een oud-voorzitter op tactisch gebied met de scepter schijnt te zwaaien. Bevestiging blijft vooralsnog uit, maar dat komt ook omdat we niet zo consequent zijn met deze rubriek.

Suvaal ontrekt zich als captain van Buriram United FC even aan de teamtalk. Terecht natuurlijk, met zo’n status. Luchtkwaliteit zou geen factor van belang zijn geweest in de keuze voor LSVV.

Suvaal (Buriram FC)

Terug naar de vrouwentak tot slot: Dames 2 wist zich al te verzekeren van de diensten van Premier League-dribbelaar Butterworth, maar blijkt nu ook over uitstekende scouts in Thailand te beschikken. Buriram-sterkhouder Suvaal moest eigenlijk het Thaise elftal van een ondergang op het WK behoeden, maar koos voor de Nederlandse nationaliteit en een verblijf in de tweede damesselectie van de Leidse cultclub. Een mentale dreun overigens voor de Thai, die het in het openingsduel even een beetje kwijt waren. Hoofdtrainer Cnossen kan zich in de handen wrijven met de komst van Suvaal – de afgelopen vier jaar werd ze steevast uitgeroepen tot beste Nederlander in Thaise dienst op het derde niveau van het Thaise vrouwenvoetbal. De 5e klasse is gewaarschuwd.

Update: onze redactie loopt nu eenmaal geregeld achter de feiten aan: de komst van Kamp (dus toch!) bleek eergisteren al aangekondigd te zijn in vrijwel alle nationale media van naam. Weten wij veel.

1 2 3 17