Author Archives: Redactie LSVV '70

LSVV 2 klaar voor ommekeer tegen Voorschoten

Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover: onder het oog van de massaal toegestroomde tifosi opende Jong LSVV op officieuze wijze de tweede seizoenshelft. Na een tegenvallende heenronde hebben de eeuwige talenten van het duo Nelemans-Van der Wal hun hoop gevestigd op een succesvolle terugronde.

Tijdens het Nieuwjaarsdiner veertien dagen eerder was de sfeer al opperbest. Onder het genot van thematisch sterke wijnen en een keur aan uitgelezen gerechten werden louter vertogen woorden gesproken. Aanwinst Bonte bood een de biografie van Johan Cruijff als cadeautje aan het Technisch Hart aan in de hoop een basisplaats te kopen voor de komende wedstrijden en tegelijkertijd het door hem geconstateerde gebrek aan visie enigszins op te kunnen vijzelen, coach Van der Wal sprak op geheel Mossiaanse wijze de aanwezigen toe en Nestor Bartelds riep in een vurig betoog op tot een grotere Remontada dan Barcelona destijds tegen PSG.

Massale toestroom van tifosi afgelopen zaterdag op het Wim Mugge Sportpark voor de Jong LSVV-kraker tegen Warmunda.

Massale toestroom van tifosi afgelopen zaterdag op het Wim Mugge Sportpark voor de Jong LSVV-kraker tegen Warmunda.

De toon was gezet voor de georganiseerde benefietwedstrijd, waarin Warmunda het slachtoffer moest worden. De trouwe aanhang wilde de aangekondigde ommekeer niet missen en was reeds uren op zeer rumoerige wijze aanwezig. Helaas moest de tegenstander echter afzeggen vanwege een maar al te bekend probleem: een te lage opkomst. Waar de tegenstander onvoldoende spelers had bleken de Jong-LSVV’ers hun leven gebeterd te hebben: zoveel Biancorossi hadden er in de eerste seizoenshelft nimmer tegelijk de groene zoden betreden. De spelers wilden de fans niet nu alweer teleur te stellen en gelukkig werden enkele clubgenoten van het 6e bereid gevonden op te draven voor een gemengde 7vs7 op een half veld (of was het nou 9vs9, of toch 10vs10?).

Hoewel het vertoonde spel niet om over naar huis te schrijven was, sloeg het optimisme over van de tribune naar de spelersgroep. Niemeijer Senior, aanwezig als begeleider van kidsclub de Jonge Veulens, besloot meteen zijn kicksen weer uit de wilgen te halen en zich beschikbaar te stellen voor de tweede seizoenshelft terwijl Tamminga zichtbaar aangedaan het journaille te woord stond. De lange spits, die enkele dagen eerder nog in verband was gebracht met een overstap naar Chelsea, legde uit dat hij vanwege de fans in Leiden zou blijven en sprak lovende woorden: “Terwijl je voor de winterstop per wedstrijd gemiddeld meer tegendoelpunten krijgt dan je eigen spelers in het veld hebt staan, blijven ze achter je staan. Bij LSVV speel je geen enkele wedstrijd voor anderhalve man en een paardenkop.” Oer-optimist en teammanager Nelemans deed ook een duit in het zakje door af te zien van een verjaardagscadeau mits “de drie punten verdorie weer eens in de tas mee naar huis gaan.”

Voetbalfabriek delft weer eens onderspit – LSVV walst over San Gorleo.

Voordat we hier hoog van de toren gaan zitten blazen, effe een klein stukje relativering: de jongens van ons neefje Football Factory spelen én vierde klasse, én draaien zelfs daar nog geen middenmoot. Dat gezegd hebbende: HALLO! 0-5. NUL-VIJF! D’r bleef echt geen spaander heel van de club met een sociale visie, met lange-termijn binding als socios, een Haagse satellietclub, en een ultieme seizoensvoorbereiding in China. Prachtig allemaal, maar de benen spraken gisteren gewoon niet met dezelfde overtuiging.

Om met de woorden van Remco Mentink te spreken: dit was een “te grote opgave” voor de heren van Football Factory. Het eerste kwartier begon de ploeg – die net zo min als LSVV 1 voor een collegekaartcontrole zou slagen – nog enthousiast aan het duel en werd er gespeeld met een waanzinnig hoge “balcirculatie” (prachtig!). Maar na het eerste kwartier werd die ambitie razendsnel in de ijskast gezet, vooral bij gebrek aan zuivere passing. Het half uur dat volgde zullen de Factorians vooral zo snel mogelijk willen vergeten.

In een tijdsbestek van 5 minuten zetten de biancorossi de wedstrijd volledig naar de hand, terwijl de voornaamste troef – de door een lekke band getergde Van Kessel – amper zijn fiets in de rekken had kunnen zetten. E.t. ‘P’ Stjepanovic zette in de 20e minuut eigenhandig een aanval op, die via een schitterende voorzet van Gerben Groenendijk (zolang ‘ie niet van afstand schiet is alles goed) resoluut door Stjepa zelf achter de zwart-rode sluitpost werd geknikt. Nog geen drie minuten later werkte Doornenbal van dichtbij de 0-2 in het net op aangeven van Egberts, en in de 25e minuut (de mooiste!) profiteerde Petersen van het abominabele uitverdedigen door een afvallende bal van een metertje of 30 tegen de touwen te jagen. Wedstrijd gespeeld.

Petersen was ook niet te beroerd om voor de thee nog even de 0-4 erin te leggen, waarna de wedstrijd nog vóór de entree van Van Kessel goed en wel gespeeld was. Laatstgenoemde ging in het tweede bedrijf hartstochtelijk op zoek naar ‘zijn’ treffer, door onder meer een slecht verwerkte voorzet van Paulus (gegeven vanaf het duurste stukje kunstgras in Leiden) het BioScience-park af te lanceren. Meer succes had de olijke Udenaar in de 65e minuut met de buitenkant voet, op aangeven van Doornenbal, waarna de 0-5 eindstand op het bord prijkte.

Aan de zijlijn ging het toen allang over waarom flamingo’s roze zijn. Resumerend: met 0-5 weten we voor de komende twee jaar wel weer welke studentenvoetbalvereniging er ook alweer de beste was. Was gezellig!

Derby Day! Voorbeschouwing op de enige echte Leidsche Studentenclash!

Met de groei van beide studentenverenigingen in de afgelopen jaren, hebben we er inmiddels zo’n 9 à 10 per seizoen, evenwel: weinig duels (op papier) zo mooi als de ontmoetingen tussen LSVV ’70 en Football Factory. Qua culturen even verschillend als water en vuur (“We are your overlords” versus “Bloed aan de palen”), maar in de kern van bestaansrecht toch gewoon gelijk (bijeengeraapte verzameling studenten met een schrijnend gebrek aan talent). Vanavond staan voor het eerst sinds lange tijd de beider vlaggenschepen weer tegenover elkander. Reden voor een kleine voorbeschouwing!

affiche FF - LSVV

Rommelen in de marge is voor beide ploegen geen noviteit: de zwart-roden bekleden momenteel een 11e plaats, met een schamele 8 punten, waar het rood-wit (weliswaar met een wedstrijd minder dan de conurrentie) zich momenteel op een 12e plaats bevindt. Tuurlijk, verschilletje in klasse (Football Factory komt uit in de 4e, LSVV in de 3e klasse) moet niet vergeten worden, maar al met al: geen Champions League. Daarover gesproken: ook plaatsing voor Europees voetbal middels het bekertoernooi is voor beide ploegen al geen optie meer (=uitschakeling dus).

Stand van zaken Football Factory (4e klasse A):

FF - LSVV (stand FF)

Stand van zaken LSVV ’70 (3e klasse A):

FF - LSVV (stand LSVV)

De laatste ontmoeting tussen beide sterrenensembles vond plaats op 7 mei 2016 op San Gorleo, en eindigde in een 0-3 overwinning voor het bezoekende LSVV, dat zich daarmee tevens kampioen van de vierde klasse kroonde – een daad die het huidige verschil in klassen nog altijd verklaart.

Brian Thong, spelmaker bij de Factoriaanse garde, in actie tegen UDO (1-0 winst!)

Brian Thong, spelmaker bij de Factoriaanse garde, in actie tegen UDO (1-0 winst!) ©lichtenbeldfoto.nl

Grote man bij de ‘Factorians’ is dit seizoen Brian Thong, de 24-jarige middenvelder die een jaar of drie geleden nog onder contract stond bij Roda JC. Van Thong hoeven we vanavond echter niet veel te verwachten, want uitgerekend hij ligt er een paar weken uit met een spierblessure. De verwachting is dat Stefano Voltan – net als afgelopen zaterdag in de geruisloze 0-3 nederlaag tegen VVSB – de aanvoerdersband zal dragen, en dat Factoriaanse grondlegger ‘Pietertje’ van Schie nog gewoon ouderwets een helft gaat meepakken. De toeschouwer wordt echter vooral aangespoord te letten op Thijs de Jong (van origine back), want als er eens iets invliegt dit seizoen, is hij meestal de doelpuntenmaker (tot nog toe 4 stuks in het net. Chapeau, Thijs!).

Doornenbal voert op de eigen Kikkerpolder de druk op tegen het schutterende Blauw Zwart  (5-0 winst).

Doornenbal voert op de eigen Kikkerpolder de druk op tegen het schutterende Blauw Zwart (5-0 winst).

Bij de bezoekers is voormalig Jong LSVV-spits Jiddo Doornenbal de gevierde man uit ‘eigen jeugd’. In de eerste seizoenshelft al goed voor 9 treffers, is de jonge topschutter van plan zijn persoonlijke doelpuntenmoyenne van vorig seizoen (3,13 per wedstrijd) te verbeteren. Doornenbal is echter niet de enige in het oog springende jonge aanwinst, want ook talenten als Joost Wijnakker (middenveld), Erwin Humme (voorin) en Guido Leugering (linksback) laten zich dit seizoen meer dan eens gelden. Dat jeugdig enthousiasme, aangevuld met de steevast raak geschoten vrije trappen van routinier Petersen en bevliegingen van jongens als Groenendijk, Van Luxemburg en Van Beuningen, moet de Leidse cultclub beletten terug te zakken naar de immer zo gevreesde vierde klasse. ‘t Is overigens nog maar de vraag of er vanavond überhaupt één van de bovenstaande namen op het wedstrijdformulier pronkt, want met LSVV weet je vrijwel nooit van tevoren wat de kleedkamer binnen zal stappen. Spannend!

Al spreken de statistieken niet in het voordeel van de ploeg op het USC – de voortekenen zijn er wel naar: LSVV speelt dit seizoen steevast waardeloos tegen de minder geachte tegenstanders, en heeft bovendien nog geen wedstrijd buiten de Kikkerpolder gewonnen. De club-brede statistieken spreken overigens wel weer in het voordeel van de grote broer: Van de vijf edities van de Leidse studentenderby dit seizoen werden er drie gewonnen door de rood-witte hemden, en eindigde er één in een gelijkspel.

FF- LSVV uitslagen

 

Ook met baby’s, hypotheken en leasebakken nog studentikoos: Ouwe Oliebollen eren historie

Louter flinke namen in een afgelegen zaaltje achterin Zoeterwoude kleurden een anders grijze zaterdag met klasse van weleer rood-wit. Het aantal reünie’s loopt de laatste jaren de spuigaten uit, maar dat zegt natuurlijk wel wat over de Leidse cultclub. LSVV ’70 keek afgelopen zaterdag eens even ouderwets achteruit (naar de historie én de schutterende defensies) en de oude garde blies net als de huidige sterren de oude traditie van het Oliebollentoernooi nieuw – nu al welhaast pensioengerechtigd – leven in: het ‘Ouwe Oliebollentoernooi’ was geboren.

Loting! De indeling van de gekozen sterrenformaties geschiedde geheel onpartijdig naar generatie.

Loting! De indeling van de gekozen sterrenformaties geschiedde geheel onpartijdig naar generatie.

Peter Praatjes (oud-voorzitter ’00-’02, erelid, naar eigen zeggen korte lijntjes met Ajax) had het allemaal weer keurig georganiseerd: een weekend eerder had ‘ie alle Meerburg jeugdspelertjes nog de parketvloer in de was laten zetten, met behulp van Nestor Weststrate was een WhatsApp-groep opgezet met alle vindbare telefoonnummers van de generaties jaren ’90 en ’00 (alles daarvoor is inmiddels echt bijna pensioengerechtigd), en niet de minste namen kwamen uiteindelijk van heinde en verre om de zaalschoenen onder te binden. Een greep uit de all-stars? Karim Idrissi, alle Waasdorpjes, Lagro, Wammes, Schuitema, Cammelbeeck, ‘Diggel’, Joop, Storm – het hield niet op.

Scorebord-journalistiek voor de één, het bewijs van eeuwig talent voor de ander (Wim's favorietjes). De cijfers logen er echter niet om.

Scorebord-journalistiek voor de één, het bewijs van eeuwig talent voor de ander (Wim’s favorietjes). De cijfers logen er echter niet om.

Geen reünie is echter compleet zonder Sir Wim Mugge, en dus nam ‘El Mosquito’ de coaching van alle vier de strijdende formaties (De DenkTank, De Kutstudisten, Mietjes Leiden, en Wim’s favorietjes) voor zijn rekening. En met succes! Een middag vol strijd, ingehouden pijntjes, geruststellende appjes naar het thuisfront, en ouderwets LSVV-gevoel (een chronische discrepantie tussen de wil en het voetenwerk) volgde, waarbij het geen verrassing mocht heten dat uitgerekend Wim’s favorietjes afgetekend de concurrentie achter zich lieten en de eerste Ouwe Oliebullencup in de clubhistorie pakten.

Mooi stel!

Mooi stel! Herken de grootheden!

Bij louter voetballen bleef het natuurlijk niet, want onder leiding van Praatjes werd er zelfs nog even stevig afgepilst in het Leidse met de mannen van de lange adem, te weten Rutger (Waalkes, niet Goudriaan!) Joop en Gerrie Waasdorp. Een initiatief dat nota bene strandde op een afstudeer-/verjaardags-/samenwoonfeestje van de huidige doelvrouw van Dames 2 (Zwep). Daarmee was de cirkel pas echt rond.

‘Vier voor Zes’ opent 2018: voetbal zoals het (n)ooit bedoeld was

We zouden hier best willen schrijven over de spectaculaire tweede officieuze opening (na het Oliebollentoernooi) van 2018, maar laten we niemand voor de gek houden: zowel binnen de contreien van het illustere Vierde als het vloggende Zesde is er nog wel werk aan de winkel. Met een hoog flipperkast-gehalte en – door chronisch gebrek aan conditie en in sommige gevallen wil – steeds groter vallende gaten tussen de linies, legden beide partijen een pot voetbal op de mat waar de honden natuurlijk geen brood van lustten. Maar mooi was het wel.

Ambiance! Je kunt veel zeggen over de voetbalkwaliteiten – verstand van PR hebben ze wel. De massaal toegestroomde supporters lieten zich bijna 90 minuten lang horen met oorverdovende steunbetuigingen, met name gericht aan het adres van het Zesde. En niet zonder resultaat, zeg! Binnen 4 minuten kopte ‘Baas’ Belder de underdog verrassend op voorsprong uit een panklaar afgeleverde hoekschop. Captain Passchier uitte vloekend en tierend zijn ongenoegen – al doet ‘ie dat ook als daar geen aanleiding voor is – en spoorde zijn droomploeg aan nu écht het bed uit te stappen (“We winnen hier minimaal met 4-0, anders schaam ik me kapot,” zo had de immer aanwezige El Ganzo nog geroepen in de catacomben).

Als het voetbal niet om aan te zien is, is het altijd nog genieten van 't Duitse materiaal. Beide teams staan hier overigens even geordend als in de wekelijkse veldformaties.

Als het voetbal niet om aan te zien is, is het altijd nog genieten van ‘t Duitse materiaal. Beide teams staan hier overigens even geordend als in de wekelijkse veldformaties.

Té luid of niet – de aanvoerder kreeg ze wel in het gareel, al dan niet geholpen door routinier en clublegende Vos, die bij tijd en wijle zichzelf voortreffelijk wakker excuseerde. Aan de andere kant liet de ploeg van Heijstek de boel ook wel gruwelijk uit de vingers glippen: met name eeuwige beloftes Goudzwaard en Van Buuren mochten vrolijk rondpingelen, en regen de doelpunten nog in het eerste bedrijf in alle kalmte aanéén. Ruststand: 3-1. Nog noemenswaardig: de vurige duels tussen Parlevliet (rechtsback Vierde) en De Mooij (linksbuiten Zesde) – nèt niet kaartwaardig, immer op het randje, en alles op volle sprint. De neutrale kijker werd verwend.

Een tierende Heijstek in de kleedkamer, supersub Van Nieuw Amerongen die het trainingspak uittrekt en de ijdele schoentjes oppoetst, en een brommende Van Duijn over “het laten lopen”: voor de Facebook-volgers van LSVV 6 bekende taferelen bij de thee dus. De tweede helft werd er in ieder geval niet minder op – de ploegen hielden elkander ditmaal beter in evenwicht, en het vuur werd nog eens flink aangewakkerd door enkele schitterende schwalbes. Absoluut Oscar-waardig materiaal van met name Van Buuren (zijwaartse draai in de lucht, grijpen naar de enkel) en Belder (nog twee vertwijfelde passen ná het contact, dan toch de val, de goed-getimede resolute blik naar de arbiter en vervolgens het hartgrondige en over het veld weerkaatsende “Nee, toch!?” naar de leidsman). Schitterend!

Slechts twee doelpuntjes resteerden in het tweede bedrijf (eindstand: 5-1), maar man, wat is studentenvoetbal toch fraai. Voor herhaling vatbaar, zo’n titanenstrijd.

 

Herboren Oliebollentoernooi geslaagd, 2018 is los

23 maart 2012. Dat was tot afgelopen zaterdag de datum van de laatste editie van het Oliebollentoernooi. Het toenmalige bestuur (Kalsbeek/Jonk/Haak) deed dat jaar een verwoede poging een aloude traditie nieuw leven in te blazen; dit jaar deed het huidige bestuur die poging nog eens dunnetjes over. In de buitenlucht ditmaal, in tegenstelling tot de zaaleditie’s aan het begin van deze eeuw. En met succes!

Karakteristiek LSVV-voetbal: 80% van de deelnemende spelers actief op één zesde deel van het speelveld. Totaalvoetbal kreeg een nieuwe definitie.

Karakteristiek LSVV-voetbal: 80% van de deelnemende spelers actief op één zesde deel van het speelveld. Totaalvoetbal kreeg zaterdag een nieuwe definitie.

Een Bonte (ook van de partij, ja!) mix van voetballers, wisselend in geslacht, studieduur en talent, bond zaterdag de kicksen onder om in ter plekke ingedeelde formaties te strijden om de eeuwige eer en dat toch al beloofde eerste rondje van het Bestuur op de aansluitende Nieuwjaarsborrel. Gestreden werd er, en bij vlagen leek het ook nog wel op voetbal.

Team Geel, met toch niet de minste namen in de gelederen (Van Berkel Senior, Van Eijsden, Van Pelt) wist helaas niet echt te overtuigen met een puntloze laatste plaats, al kon dat van Team Kleurloos (zo ook het spel) (met helden als Koesveld, Moerland en Zwep) ook gezegd worden. Team Blauw (met onder meer regionaal topscoorder Doornenbal, clublegende Vos, en dribbelkoningin Van der Veen) moest uiteindelijk winnaar Team Oranje (met Nestor Bartelds, PR-man Loos en de energieke Heijstek) voor zich dulden, maar het luisterde allemaal buitengewoon nauw.

Speech! De afdwalende blikken links en rechts spreken natuurlijk geen boekdelen.

Speech! De afdwalende blikken links en rechts spreken natuurlijk geen boekdelen.

De echte punten werden uiteraard binnengesleept op de aansluitende Nieuwjaarsborrel, waar ook de breed geanticipeerde speech van de naar eigen inzicht begenadigd sprekende voorzitter (“speech uit het boekje met een puntsgewijze opbouw om de vingers bij af te likken”) uit de doeken werd gedaan. Jong (LSVV’ers) en oud (de harde kern van Lugdunum aan de bar) luisterden met ingehouden adem naar een woordenwaterval waar geen touw aan vast te knopen leek: 2017 turbulent, 2018 ook, iets met toekomst, tunnels, licht, schouders ergens onder zetten. Knappe jongen die dat kan recapituleren. Evenwel, 2018 is los, en voor al wie dit leest: het wordt jouw jaar.

In de media: Leiden Amateurvoetbal interviewt ‘Ons Guuske’

Tuurlijk, overdrijven is ook een vak, en stellen dat onze weinig-consistent presterende en medium-getalenteerde leden veel te veel media-aandacht ontvangen is een understatement, maar elk excuus voor een interview door Leidenamateurvoetbal is wat ons betreft ook gewoon een goed excuus. Dus geniet via deze link van het interview met onze Brabantse superster Guus van Kessel.

Van Kessel - eerder het gezicht van reclamecampagnes van L'Oreal, NIVEA, Adidas en Gamma - presenteert zich als nieuw gezicht van The Duke of Oz.

Van Kessel – eerder het gezicht van reclamecampagnes van L’Oreal, NIVEA, Adidas en Gamma – presenteert zich als nieuw gezicht van The Duke of Oz.

De Staantribune: LSVV ’70 in Twitter-Tip 5 2018

Daar zijn we toch wel trots op: stijlvol voetbalmagazine De Staantribune heeft onze Twitteraccount opgenomen in de Tip 5 van Twitteraccounts die je móet volgen in 2018. Zoals ze bij De Staantribune zeggen:

Het account wordt gebruikt om de volgers op de hoogte te houden over het wel en wee van het vlaggenschip van de Leidsche Studenten Voetbal Vereniging. De mannen spelen hun wedstrijden met een knipoog. Waar tegenstanders in de derde klasse twee keer per week trainen, niet op stap gaan en zich serieus voorbereiden op de wedstrijd van zaterdag, is dat bij de club uit de sleutelstad totaal anders.

 

En dan met zo’n afbeelding erboven:

Staantribune Twitter-Tip 5 2018

Formidabel! 2018 wordt zo mogelijk nog legendarischer dan 2017. Voorzichtig met vuurwerk en zo.

Jong LSVV met opgeheven hoofd en zonder rouwbanden uit de beker

Na regen komt zonneschijn, luidt een oud Leids gezegde. Afgelopen zaterdag bleek dat eens te meer waar te zijn voor onze Rood-witte helden van de beloften. Een oplettende toeschouwer merkte op dat er niet met de aangekondigde rouwbanden gespeeld werd (zie artikel hier op 12-dec j.l. verschenen, red.). Voor de beker geldt echter dat de jonge honden aan een verbluffende reeks begonnen zijn. Eerder werd namelijk UDO in eigen dorp met 3-0 aan de zegekar gebonden. Om door te bekeren moest dit kunstje ruimschoots herhaald worden. Met een verschil van zeven of misschien toch acht doelpunten moest er zaterdag gewonnen worden om het reeds geplande en geboekte teamuitje van eind februari in gevaar te brengen.

Na een gaslek en andere sanitaire problematiek aan het Wim Mugge Sportpark was de kraker tegen Woubrugge 2 met een uur uitgesteld. Kans voor de studenten om zich nog een keer om te draaien en extra fris voor de dag te komen. Er werd begonnen met een troef, dan wel verrassing – al dan niet uit nood geboren: de atletische Wildenbeest werd tot aanvalsleider a.k.a. spitta gebombardeerd. Verder was het aanvalsplan simpel: ‘willen winnen!’, zoals de later rentreemakende Nestor bij aanvang zou roepen. Ondanks het feit dat spelverdeler Van Eijsden verstek moest laten gaan, liep het goed. Al snel kwam dieselduo Bonte-Kamp op gang. Op links voelden deze twee liefhebbers elkaar feilloos aan. Na een eenvoudig afgeslagen aanval en daarop volgende een-twee, lanceerde Kamp Bonte de diepte in. Met een strakke, harde voorzet op maat werd gelegenheidsbuiten Wind bediend, die de bal met een kordate knik de rechterbovenhoek in stuurde. 1-0.

Nog voordat de spelers van de voormalige Heerlijkheid van Esselijkerwoude en Heer-Jacobswoude zich konden herstellen, was de tweede treffer in de maak. Op dezelfde flank voetbalde het voornoemde duo zich onder de druk uit en ditmaal werd Kamp diep gestuurd. Weer werd Wind in scoringspositie gebracht. Dit keer poogde hij de doelman met een subtiele volley te verschalken. Deze inzet zag hij echter gepareerd, waarop Wildenbeest koelbloedig afrondde uit de rebound. 2-0.  Het koningskoppel Wind-Wildenbeest kroonde zo zichzelf. Van boven werd dit goedkeurend bevestigd met een prachtige dubbele regenboog. Omdat hoogmoed voor de val komt, werd – om juist dat te voorkomen – het koniningskoppel gauw gewisseld om plaats te maken voor aanstormend talent uit het derde. Laurens Vermeulen en Jochem van Es voegden zich zo naast hun teamgenoot Haagse Rob (-in Remmerswaal, red.) die zijn directe tegenstander nog geen halve meter gegund had. Sowieso hadden de verdedigers nog weinig te vrezen gehad. De Jong en Müller hadden alles onder controle. Het lot der Woubruggianen werd kort voor rust reeds bezegeld door Mos. Uit een onwaarschijnlijke scrimmage bleef hij kalm en schoof de bal beheerst in de linkerhoek. 3-0. In de rust kon doelman Niemeijer zich de enige ‘kans’, dan wel tegenstoot niet eens heugen.

De ter ere van koningskoppel Wind-Wildenbeest opgetuigde regenboog was niet van echt te onderscheiden.

De ter ere van koningskoppel Wind-Wildenbeest opgetuigde regenboog was niet van echt te onderscheiden.

Teammanager Nelemans vervulde een glansrol door iedereen te voorzien van een warme drank. Niet overbodig, aangezien de schemering was ingezet en de wind was aangezweld. Bij rust werd in kalm dialoog besloten om toch maar voor de zeven of acht benodigde doelpunten te gaan. Hoe anders zou dat lopen!

De Woubruggers herpakten zich knap en stonden in het tweede bedrijf beter hun mannetje. Kort na rust maakte de hoogblonde buiten knap af door de bal onder de vallende Niemeijer door te schuiven. 3-1. Na een opstootje tussen de uitstekend spelende Karssemeijer en een tegenstander werd besloten tot een penalty. Eerder genoemde ging niet helemaal vrijuit, zo verklaarde hij nadien eerlijk. Terwijl langs de zijlijn berekend werd met hoeveel doelpunten verschil men dan zou moeten winnen, bereidde doelbewaker Niemeijer zich voor op een van de hoogtepunten van zijn seizoen. Met een katachtige reflex zou hij – al zijn ledematen strekkend – de bal uit de hoek duiken. Vervolgens kon de attente De Jong de bal uit de gevarenzone wegwerken.

De Rood-witte helden zouden zich hierna nog een keer herpakken. Dit maal over rechts dwong De Weger een hoekschop af. Uitblinker Kamp schoof deze keihard op het hoofd van Bonte die zijn maatje al begrepen had. Verbluft door de knal van leer op ijzer zag Bonte zijn teamgenoten de 4-1 vieren. Bondsscheids Parlevliet (tot dan wellicht een van de betere arbiters dit seizoen) speelde in deze Woubruggiaanse wederopstanding een bescheiden rol – zo zou gesteld kunnen worden. Na een duel om de bal waarbij zowel verdediger als aanvaller te gronde gingen, werd opnieuw naar de stip gewezen. Nog niet bijgekomen van de verbijstering mocht de aanvaller van Woubrugge nu wel aantekenen en zich zo vereeuwigen op dit toch al legendarische wedstrijdformulier. 4-2.

Speciaal voor het volgende moment werd na kort beraad langs de lijn besloten om de veldverlichting aan te zetten. Na maanden van fysieke afwezigheid loste Bartelds zijn belofte in. Hij zette zijn terugkeer luister bij door ons vooraf aan de kraker de achtergrondgeschiedenis te delen van ‘be there or be square’. Een niet ontoepasselijke zinsnede in deze, waardoor hij zijn vooraf overeengekomen rentree heimelijk aankondigde aan zijn teamgenoten.

Een mooie voetbalmiddag met veel lichtpunten. Niet in de minste plaats omdat de langstudeerders op subtiele wijze het teamuitje gezamenlijk veilig gesteld hadden – zonder dat de persoonlijke-, club- of stadseer in het geding waren gekomen.

Vlaggenschip verpulvert ook BSC ’68: handhaving binnen handbereik

‘t Is natuurlijk wat vroeg om te roepen, maar met de cijfers van de afgelopen seizoenen in gedachten smaakt de zoveelste overwinning op één van de favorieten toch zoveel zoeter – met de geplande opleving van het spelbeeld in het voorjaar is de huidige 9e plek op de ranglijst een ongekende luxe voor het studentenensemble van oefenmeester Jansen. Benthuizer trots BSC ’68 sneuvelde voor de tweede maal in 2017 op het Wim Mugge Sportpark. Verrek, we zouden bijna het verslag van april hier weer kunnen gebruiken.

De nummer twee van de ranglijst bleek al snel de favorietenrol niet te kunnen waar maken in Leiden: beide ploegen deden niet voor elkaar onder, en kansen waren er aan beide kanten slechts sporadisch. Kansjes voor Egberts en Mulder ontbeerden overtuiging in de afronding, terwijl aan de overzijde Dammes Waasdorp in ieder geval eenmaal benadrukte waarom de naam Waasdorp een gegeven onder de lat is.

In het tweede bedrijf was de thuisploeg bij vlagen zelfs de bovenliggende partij, met onder meer een boven zichzelf uitstijgende Wijnakker, en de waanzinnig sterk spelende Van Beuningen en Van Luxemburg. Op wat LSVV-misverstandjes en een aardig kanonskogel op de lat boven Waasdorp na, kon de bevrijdende 1-0 in de 88e minuut van het duel daarom met geen mogelijkheid onverdiend genoemd worden. Nu eens niet Doornenbal, maar matchwinner Petersen schoot zoals zo vaak dit seizoen een vrije trap bijzonder fraai tegen de touwen. Dat vervolgens e.t. P. Stjepanovic – in het duel van april nog de gevierde man – er ook nog wel even 2-0 van had mogen maken mocht de pret niet bederven. Maar daar hebben we natuurlijk beelden van.

Voor een gedetailleerder verslag: zie hier de journalistieke verhandeling van onze vrienden van Leidenamateurvoetbal.

1 2 3 4 5 10