Author Archives: Redactie LSVV '70

Jong LSVV: in de ban van ‘Meer bloed aan de palen’

Is in de regio West 2 menig plan van de jonge Van der Wal in het verleden weggezet als proefballonnetje – ditmaal is er echt iets gaande in de rood-witte gelederen van Jong LSVV. De elite-reservisten van de goedlachse Fries zetten serieuze stappen op tactisch onontgonnen terrein. Of de selectie en teammanager Nelemans daarover eerlijk zijn ingelicht lijkt onwaarschijnlijk, maar Van der Wal hakt er met de botte bijl flink op in. “Meer bloed”, zo luidt het devies. Het eerste slachtoffer? Nog niet direct het Alphense ARC, wel het fenomeen mandekking.

Trainer Van der Wal in conclaaf met een buitenlands consultant. Geen Arabische of Aziatische geldschieter, maar een duurbetaalde specialist uit het in de voetbalwereld vooroplopende Fryslan.

Van der Wal zou afgelopen weekend in het bijzijn van een duurbetaalde voetbalconsultant gespot zijn in een lokaal Leids etablissement in de schaduw van de Hooglandse kerk. Een reactie op die aantijgingen voor onze clubredactie ontbreekt vooralsnog, al laat compromitterend beeldmateriaal van een voorheen met wilde krullenbos getooide LSVV’er weinig aan de verbeelding over. Maar de geruchten gaan veel verder: de Fries zou binnen de club niet alleen staan in zijn verregaande ambities.

Ingezetenen verklaren dat in een schijnreferendum gevraagd is naar de mening van het voetvolk, om daarmee een nietsontziende zuivering uit de koker van vedettestrijder Wildenbeest te legitimeren. Uit tweede, anonieme hand ontving onze redactie een op de gevoelige plaat vastgelegd tafereel, dat zich niet anders laat lezen dan als loepzuivere propaganda: captain Mos en vice-aanvoerder Van Eijsden (onmiskenbaar deel van wat er gaande is) buigen zich in zogenaamd studentikoze omstandigheden over de mening van de legionairs. De oplettende kijker prikt er echter vliegensvlug doorheen. Diepvriespizza? Jazeker, maar op de achtergrond: een goed gemeubileerd burger-appartement.

Zogenaamd gelekt fotomateriaal van overleg op topniveau. Zichtbaar zijn de heren Van der Wal, Van Eijsden en Mos.

Niet eenvoudige rust-keynote-sprekers als Niemeijer Junior of De Nestor, noch talenten als Fabriek of Van Duijn laten hun invloed hier gelden. Als nooit tevoren zet de oude bourgeoisie van het Technisch Hart de lijnen uit. De propaganda fluistert transparantie en democratie, de praktijk schreeuwt kaviaar en champagne.

De echt volleerde complotdenker tot slot ziet zoveel meer: types als Bonte en Houbolt wanen zich invloedrijk door tactisch complexe besprekingen te houden met een notabele aan een tafeltje van waard Edouard. De teruggekeerde Kok leest plotseling een boekje van een niet-noemenswaardige piepjonge auteur over het Nederlands voetbal, waar Cruijff zich van omwerpt in zijn graf. En zelfs papa Müller en diens zoon aanschouwen thuis op het tapijt een uiteenzetting met koffiekopjes over hoe je je man moet laten lopen. Geen mandekking. Spelprincipes. Compact. Waar hebben we dat eerder gehoord de afgelopen vijf jaar?

LSVV 1 moeiteloos langszij Roodenburg in stadsderby

Vierde klasse A (zaterdag)- Na een eerdere thuisnederlaag heeft LSVV’70 zich gerevancheerd tegen Roodenburg. Op sportpark Noord waren de studenten, zonder al te veel inspanningen, te sterk voor de blauw-zwarten (1-3).

De speelwijze van Roodenburg was al snel goed zichtbaar. Zodra het leer verspeeld werd, zakte de thuisploeg in om de tegenstander op eigen helft op te vangen. LSVV’70 had hier in het begin duidelijk wat moeite mee en het was zoeken naar de vrije man op een klein gedeelte van het veld. Door op deze manier het veld klein te maken, leverde het weinig echte mogelijkheden op voor beide teams. Roodenburg kon wanneer het de bal had veroverd niet veel anders dan de spitsen zoeken. Maar zowel Hakim Bouhchlaf als Youssef Bardaa werden in de eerste helft maar sporadisch gevonden.

Al vanaf het begin van de wedstrijd mocht LSVV’70 veel aanleggen voor dode spelmomenten, maar steeds zagen de roodhemden de inzet gekeerd of naast geschoten worden. Tot Jos van Beuningen zijn inzet in het net zag belanden, maar deze treffer werd afgekeurd wegens duw- en trekwerk van zijn ploegmaten. Niet veel later hield Mike Armitage zijn ploeg weer op de been door met een geweldige redding Gerben Groenendijk van het scoren af te houden. De bezoekers waren in deze fase duidelijk de betere en zou dit ook omzetten in een voorsprong voor rust. In de tussentijd was Roodenburg gevaarlijk geweest via Bouhclaf en zag Imrane Taïb zijn doelpoging van de lijn gehaald worden. Uit de tegenaanval die volgde kreeg LSVV wederom een corner waaruit Van Beuningen weer kon koppen, maar Nils de Groot verraste Armitage door het leer van richting te veranderen (0-1).

Na rust kwam Roodenburg beter uit de kleedkamer. Victor Leonara kwam namens de thuisploeg een aantal keer goed op aan de rechterkant en probeerde zijn collega’s in de voorhoede te bedienen. Via een korte corner van Abdellah El Baroudi werd LSVV-goalie Dammes Waasdorp aan het werk gezet. Roodenburg ging op zoek naar de gelijkmaker, maar moest op dat moment de 0-2 incasseren. Een lange bal van achteruit werd niet goed ingeschat door de Roodenburgse defensie en gaf Jido Doornenbal de gelegenheid om de voorsprong te verdubbelen.  Via Bouhchlaf kreeg de thuisploeg nog een mogelijkheid op de aansluitingstreffer, maar zijn inzet miste kracht en de juiste richting. LSVV speelde de wedstrijd goed uit en kon via Jip Vissers 0-3 maken. Uit een hoekschop van Taïb kon Abdelhaq Bouchnafa een eretreffer binnen knikken 1-3.

Freek Jansen na afloop van de wedstrijd: ,,In de tweede helft hebben wij heel volwassen gespeeld. De afgelopen weken hebben we eigenlijk niet echt kunnen trainen met onze groep. Desalniettemin zie je dat we vandaag spirit hebben getoond en nu zes uit twee hebben in 2019. Promotie is niet ons doel dit seizoen, maar we willen wel lekker voetballen en punten pakken. Een lekkere middag zo denk ik uiteindelijk voor ons. Volgende week spelen we tegen Football Factory en dan krijgen wij drie hele leuke wedstrijden tegen de toppers van de competitie.”

Nouri Essaoui namens Roodenburg over de wedstrijd: ,,Wij misten vandaag toch wel wat belangrijke jongens. Zo is Mohamed Maatoug geblesseerd en missen we met Mohamed El Hamami en Walid Belkhir nog wat belangrijke, ervaren krachten. In de eerste helft gebeurde er niet heel veel van onze kant en hield Mike ons een paar keer goed in de wedstrijd.  In de rust hebben we wat dingen omgezet en daarna speelden we ook iets beter, maar dan krijg je op de verkeerde momenten de goals tegen. Voetbal slimheid miste wij vandaag op bepaalde momenten en daar zijn de afwezige jongens toch wel belangrijk in. Uiteindelijk hoeven wij niks dit seizoen, maar willen we wel punten gaan pakken in de tweede seizoenshelft.”

Roodenburg-LSVV’70 1-3. De Groot 0-1, Doornenbal 0-2, Vissers 0-3, Bouchnafa 1-3

Opstelling Roodenburg: Armitage, Foudal, Mouchih (Serray), Oulmouden (Abdelhaq Bouschnaffa), Leonora, Annas Bouschnaffa, Mkadmi, El Baroudi, Bardaa, Taïb, Bouhchlaf.

Opstelling LSVV’70: Waasdorp, van Beuningen, Huisman (van der Meer), van Luxemburg, Leugering, van der Graaf, de Groot (Vissers), Groenendijk, Doornenbal, Egberts.

Bron: Leiden Amateur Voetbal

Na de rentree van Huybers is de winnende reeks neergezet door LSVV 3 (zo)

LSVV 3 (zo) heeft een voortvarende hervatting van het seizoen te pakken: na de winterstop is het maximale puntenaantal binnengeharkt. Met daarmee de eerste winstpartij in competitieverband na een slopend gevecht tegen DOSR.

Twee weken geleden viel de druk al van de ketel: de formatie met de Uyl als trots shirtsponsor trok al aan het langste eind bij de oefenpot tegen de heren van ASC. Een korfbaluitslag deed het hem: een 5-4 overwinning na een zenuwslopende pot, waar een penalty en een zondagschot (letterlijk) van Verdoes voor de overwinning zorgde.

Die lijn moest worden doorgezet, dacht de formatie. En ja hoor: het wonder geschiedde. Het leek net of de aarde van links naar rechts draaide, die ene negentig minuten na 14:00 afgelopen zondag. Al vanaf de eerste minuut zat de felheid er in. LSVV domineerde vanaf het eerste kwartier. Alsof de tegenstander op de knieën werd gelegd, letterlijk. De eerste helft werd er net zo intensief gehijgd als een verstokte asmatische roker na de singelloop. Wat een intensief eerste bedrijf, en wat een uitslag: 0-0.

De sfeer in de rust was goed. Iedereen begreep dit keer: het is menens, Mees’ vriendin komt kijken. En dat het menens was bleek. Na de rust was de felheid net zo aanwezig als in helft één. En dat resulteerde in twee prachtige memorabele momenten.

Tom van Rens, in de volksmond Rens genoemd kegelde tegen de bal aan (een bewussie). Vanaf de rechterzijlijn caramboleerde hij zo het doel in. In een wetenschappelijk onmogelijke hoek werd de bal zo in de verre hoek geplaatst. Keeper: kansloos.

Yes, wat een oppepper was dit zeg. Het hoorde zo te zijn! Na de 1-0 voorsprong groeide en groeide de moed. Zal het dan eindelijk gebeuren?

Naast de aanval liet de verdediging ook geen enkel steekje vallen. Zoals het opgefokte centrale verdedigers betaamt werd er flink wat pit in de strijd gegooid. Danwel fysiek, danwel mentaal. De tegenstander uit het spel halen, deconcentratie veroorzaken in de vijandige voorhoede, en daarmee hopen op de counter. Ook bij de verdediging de vraag: zal het dan eindelijk gebeuren?

En ja hoor, het gebeurde: een mislukte zaadbal kwam zomaar in de voeten van onze Nederlandse Belg terecht. Wirix-Speetjens, en het volgende moment duurde als een eeuwigheid: die perfecte voetbeweging, precies op de plek waar de wreef de bal moet raken voor de perfecte curve. En ja, het gebeurde. Precies goed aangesneden, de bal strak in de kruising. Diego Biseswar zou jaloers zijn. Keeper: kansloos.

En zo geschiedde. De wedstrijd werd uitgespeeld. Er werd eindeloos nagepraat in de kleedkamer. Is dit nu echt gebeurd? Ja dit is echt gebeurd. En er werden verbanden gelegd: kwam het door de vriendin van Mees? Kwam het door het eindelijk uitgeslapen hoofd van Jeroen Visser? Nee. Het is allemaal door de spetterende rentree van Huybers, die vorige wedstrijd ook al meedeed: de winnende streak is neergezet!

Dames 1 verheft voetbalspelletje tot strategisch kunstwerk en troeft SJZ af

De vrouwelijke tak van onze cultclub zit in een aardige flow: na eerdere overwinningen van Dames 1 (2-4 bij RCL) en Dames 2 (0-2 bij Van Nispen), tikte Dames 1 gisteren ook de derde wedstrijd van 2019 af. Met 0-2 ontdeden Las Estudiantes zich gisteravond van oude bekende SJZ, dat daardoor van plaats 12 naar 14 zakte. Code rood in het pittoreske Zoeterwoude, waar ze nog gewoon wekelijks een charmant clubblad op papier in je brievenbus mikken. Code rood-wit aan de andere kant van de eindstand.

Nog altijd steken ieder transferwindow de geruchten op rond SJZ-sterspeelster Esther Belt. Twee jaar geleden deden een openlijke flirt van Belt en deze waanzinnig slechte photoshop-productie (de hologrammen in de Star Wars-reeks van de jaren ’80 zien er beter uit) van supportersvereniging Ons Rood-Wit het nodige stof opwaaien. Belt bleef desondanks gewoon het groen-wit trouw.

2 jaar na de eerste ontmoetingen tussen de toenmalige groen-witte kampioen in spe en de Leidse studentes (uit en thuis respectievelijk 7-1 en 1-4 in het voordeel van Zoeterwoude) staan de oude bekenden dit seizoen opnieuw tegen over elkaar – op een hoger podium. Met gisteravond in de vrieskou op Haasbroek het eerste hoofdstuk. Maar de wereld lijkt veranderd sinds ’16/’17: ondanks het afketsen van een vertrek van SJZ-clubicoon Belt Junior is het rood-wit ditmaal favoriet. SJZ zag de afgelopen twee jaar enkele sterkhouders vertrekken en kreeg daar weinig voor terug. Waar LSVV tussen linker- en rechterrijtje jojoot, bevindt SJZ zich in de onderste regionen.

Desondanks hield de ploeg van vader Albert Belt zich prima staande in het eerste bedrijf. Aan weerszijden werd niet veel gecreëerd en op het platte kunstgras delften met name de aannames het onderspit, maar de thuisploeg overliep voortdurend het middenveld vanuit een dynamische 4-4-2. De bezoekers legden zich daardoor toe op het zoeken van lange ballen richting topscorer Van der Veen, die zich daar tegenover de fysiek spelende groen-witte defensie geen raad mee wist. Tot overmaat van ramp viel na een klein half uur spelen spelmaakster Amesz uit, waardoor LSVV enkel een aanvallende wissel overhield.

Reden temeer voor Papa Jelles om de boel om te gooien na de thee: de leggingloze koukleum stuurde zijn oogappels met 3-4-3 het veld weer op. En met effect! Direct na de aftrap pakten le biancarosse de regie op het middenveld en werd met kort combinatiespel de weg naar voren gezocht. Binnen de minuut verlengde Tiggelaar een steekballetje van de uitblinkende Van Dam, die Van der Veen vervolgens 1-op-1 bekeken de bovenhoek in tilde. En nog geen tien minuten later ramde Tesla Tiggelaar op aangegeven van de op het middenveld spelende De Heer Junior de bal op de vingertoppen van een verder foutloze doelvrouw, waarna Van der Veen van dichtbij de 0-2 voor het intikken had.

Een derde treffer viel niet, en waarnemend Captain Papi Loos zette in het laatste kwartier eigenhandig Van Dam terug in de defensie, omdat de Zoeterwouders (bewust of onbewust?) in een offensievere 4-3-3 schoven. Jelles completeerde die tactische meesterzet maar door een buitenspeelster terug te halen naar 10, waardoor de bezoekers het duel doodleuk in de derde formatie van de avond uitspeelden – een defensieve 4-4-2 dus, voor de oplettende lezertjes. Niet overdrijven, dames.

Het publiek gaf er overigens geen steek om, om dat schaakspel: de Tifosi Curva Sud hielden zich voornamelijk bezig met de breed uitgemeten sfeeractie van een kolossaal beschilderd spandoek met daarop bankbiljetten en de tekst: “In juni vermoeden wij dat Esther Belt”.

LSVV 7 stijgt uit boven Kattukse duinen – en zichzelf

Bepaald georganiseerd viel de aanloop van LSVV 7 naar het ‘19 deel van seizoen ‘18/‘19 niet te noemen: op donderdag een trainer zonder sleutels (weliswaar mét een sixpack ijskoud goudgeel gerstennat), een onoverzichtelijke autoindeling en met minder dan een uur op de klok bedacht gelegenheidsaanvoerder Cnossen nog dat het ook best handig zou zijn om ballen mee te nemen naar het One Happy Familydorp ten westen van de Kikkerpolder.

In schril contrast stond de organisatie en discipline die het zevende afgelopen zaterdag op het beton kunstgras van Quick Boys liet zien. Met de inmiddels systematisch parasiterende Lange van Jes aan de start werd de matige fitheid van sterkhouder Van der Marck – nog herstellende van een typische streptococcus pneumoniae-infectie – keurig opgevangen. Al snel werd duidelijk dat LSVV verreweg de betere ploeg was, en wie anders dan Vonk drukte dit overwicht al snel tot twee keer toe uit in een standsverandering ten voordele van de Leidsche studenten. Na een halfuur spelen werd een corner door Cnossen strak afgemeten, en werd deze even strak binnengekopt door de zojuist ingevallen centrale verdediger van Quick Boys – een eigen doelpunt, 3-0. Rust.

Ook in de tweede helft bleef het middenveld on-LSVV-gedisciplineerd de gaten dichtlopen – gaten die overigens matig gevuld werden door de aanvallend impotente Van der Plasjes – en een goede combinatie tussen Mos en Van Elteren resulteerde in een droge knal in de korte hoek van laatstgenoemde. Het hoogtepunt van de wedstrijd was, al zegt ie het zelf, toch wel de vrije trap van Cnossen die hij, tegen de kille zon en dus puur op het gevoel van zijn wreef, achter de verdediging plaatste waar toevallig Van Berkel sr. klaar stond om de eindstand op 5-0 te bepalen. Bij LSVV zakte zaterdag zelfs lijnrechter Van Berkel jr. niet door de ondergrens, en de nul van De Vreeze werd geen moment in gevaar gebracht. Hulde voor het zevende, bloed aan de palen!

LSVV 1 nog ongeslagen in 2019!

Vierde klasse A (zaterdag) – ‘De tweede helft was van beide kanten hotseknotsvoetbal, kwam mogelijk ook door de kou, maar we hebben uiteindelijk toch verdiend gewonnen. Verdedigend stond het nu wel goed en met zeker het betere spel voor rust was het heerlijk om de drie punten met deze 1-2 uitzege bij Zevenhoven mee in de knip te nemen. Dan gaat die toegezegde krat bier na afloop, van trainer Freek Jansen en het uit volle borst meegezongen clublied, er extra lekker in. En komende zaterdag komt FC Oegstgeest bij ons op bezoek en dan kan het echt gaan spoken bij ons’, aldus de enthousiast verhalende LSVV’70-verdediger Guido Leugering.

Waar de Leidse studentenvereniging voor de winterstop tegen Koudekerk en Meerburg onnodig punten verloor na een heerlijke voorsprong leidde dat uiteindelijk tot een tegenvallende negende plek in deze boeiende vierde klasse A met 16 uit 12. Het leek wel een blauwdruk van Zevenhoven want na een redelijke seizoenstart stokte het daar ook qua punten sprokkelen, wat uitmondde in plek dertien met 8 uit 12.

Leugering: ‘We waren blij dat Tim van Luxemburg en Jiddo Doornenbal vandaag weer in de basis konden starten waar de laatste voor de winterstop al een keer kort inviel en toen in de slotfase twee kanjers van kansen miste. Maar nu was hij wel trefzeker en hoe, met zijn koppie uit een mooie hoekschop, wat de 1-1 betekende. Dat kwam omdat we halverwege de eerste helft, ondanks ons betere spel, al tegen een 1-0 achterstand aan keken. Een fout van onze linkerverdediger leidde tot een terechte strafschop die de thuisploeg verzilverde.”

Toch was het LSVV’70 dat de eerste helft beter speelde, waardoor in de rust in de kleedkamer ook een positief gevoel overheerste bij de Leidse studenten. In de geest van Barry Stevens, was de kreet voor de tweede helft dan ook ‘gewoon doorgaan’.’Maar de tweede helft was bij ons en Zevenhoven minder goed, beter gezegd niet om aan te zien. Ik hoop dat we de supporters in de vier gereedstaande supportersbussen toch niet hebben teleurgesteld. Want een warm moment kregen zij vast en zeker, en wij ook binnen de lijnen, pas bij de inswinger bij een hoekschop van Gerben Groenendijk. Dat was zijn tweede dit seizoen’, aldus Leugering.

De roodwitten werken hard en verdedigend stond het deze keer wel goed. Zo kon het optimistische spel van de thuisploeg met lange ballen naar voren afdoende worden beantwoord. Na het laatste fluitsignaal kon iedereen die LSVV’70 in het hart heeft gesloten louter zeggen dat het toch een verdiende winst was. Leugering: ‘Man of the match op dit echte stuitergrasveld was voor mij bij ons de 36-jarige Paulus Egberts die als een achttienjarige godenzoon negentig minuten lang gelijk Hans Kazan in zijn beste dagen de ene fraaie actie na de andere tevoorschijn toverde.’

Met deze uitzege komt de Leidse ploeg op de zevende plaats met 19 uit 13 (24-33) en is er komende zaterdag een heerlijke thuiswedstrijd tegen FC Oegstgeest dat thuis pijnlijk met 0-1 verloor van Alphense Boys. ‘En met hen hebben we nog wat recht te zetten. Wat, dat ga ik nu niet verklappen. Kom maar naar ons sportpark komende zaterdag, er zijn nog kaartjes heb ik begrepen’, sprak de Leidse verdediger met een glimlach.

S.V. Zevenhoven – LSVV’70 1-2 (1-1). 20. Zevenhoven 1-0, 40. Doornenbal 1-1, 60. Groenendijk 1-2.

Basisopstelling LSVV’70: T. Waasdorp, Leugering, Van der Graaf, Groenendijk (83. Jansen), Casteel, Baarda (61. Engwegen), Egberts, Van der Meer, Van Kessel, Doornenbal (71. Humme), Van Luxemburg.

Bronnen: Leiden Amateur Voetbal, 0172 Sport.

Dames 2 pakt eerste editie van Talpa’s nieuwe ijsdans-show

Euforie in twee kampen na de geslaagde pilot op het marathonijs van het pittoreske De Zilk deze zaterdag – mediamagnaat De Mol wreef verheugd de knuistjes warm in de regiekamer, terwijl de dames in het rood-wit met een bezield gezongen ‘Bloed aan de palen’ de kleedkamer opzochten. De Talpa try-out ‘onbekende amateurvoetbalsters dansen op het ijs’ bleek vrijwel direct een potentieel kijkcijferkanon te zijn. Dat de hoofdrolspeelsters en passent ook nog even de tweede zege van het seizoen pakten, maakte de pret er zeker niet minder om.

De Mol bewees de laatste decennia al vaker naast uit gerenommeerde sterren als zijn eigen zus ook uit onbekende sterren munt te kunnen slaan met gewaagde programmaconcepten. En het predicaat ‘gewaagd’ mocht ook hier accuraat heten: acrobatische voetbalkunsten verrichten op een ondergrond van ingevroren kurk en plasticvezels. Briljant! IJsmeester en -juf Schreuder toonde zich aanvankelijk wat kritisch over de kwaliteit van de ondergrond, maar na een goed kwartier klunen hoorde je daar eigenlijk niemand meer over. Met name publiekslieveling Peters schikte zich briljant in haar rol met de choreografisch complexe uitvoering van de ‘lange corner richting tweede paal’. Het bleek een voorbode op een nagenoeg perfecte uitvoering van een twee-akter door het volledige schaatsensemble: als door elastieken gebonden zwierden de linies zich van omschakeling naar omschakeling.

De stemming leek in het uitkamp wel even om te slaan toen Middendorp een driedubbele pirouette-met enkele Rittberger van Van der Veen met afgunst terugbetaalde door de bal met de punt van de schaats niet alleen lek, maar ook naar het nabijgelegen Heemstede-Aerdenhout te schoppen, maar scheidsrechter Martin bleek geen beroerde snuiter en negeerde het voorval. De thuisploeg kreeg vervolgens wat kansjes omdat het op noren gewoon lastiger is een bal niet onder de ijzers door te laten stuiteren, maar omdat de Nispenaren er zo mogelijk nog ongemakkelijker bij stonden, mocht dat gevaar geen naam hebben.

Het ijs bleek geen goede toevoeging te zijn voor Weers, die met nog meer blauwe plekken dan anders het veld afstapte, maar daar deed zij dan weer niet moeilijk over. Voor het laatste halfuur werd alleraardigst besloten het competitie-element eruit te halen en over te schakelen op een masterclass ‘dominant schaatsen zonder balbezit’, maar ook daar bleek het geel-rood niet in uit te blinken. Uitblinkers aan de andere kant waren er wel in overvloed: capitana Frasa was even ongrijpbaar als altijd, De Heer Senior stapte voortdurend op tijd in, en onder de lat stond Angenent de heldin uit te hangen – vaste heldin Zwep was een keertje niet-zo-des-Laura’s afwezig, maar met zoveel credits als haar deed niemand daar moeilijk over. Oh ja, Van der Veen slalomde zich ook een weg naar een hattrick en is daarmee nu topscorer in beide damesteams. Ja hoor.

Assistent-trainer Jelles moest bij afwezigheid van barmeister Cnossen de honneurs waarnemen. “Zul je net zien dat er gewonnen wordt”, sprak een geëmotioneerde Cnossen zaterdagavond laat tot het journaille.

Update: De Mol laat weten zich ondanks het succes van zaterdag te gaan herbezinnen op het concept. De Talpa-man had naar eigen zeggen op meer slapstick gemikt en had om die reden de pilot om de nummer laatst van de vijfde klasse gebouwd.

2019 is los, toon gezet: Dames 1 roept RCL tot orde

Een kwartiertje was het heel gezellig op de Bloemerd: papa’s en mama’s babbelden er gezellig op los, trainer Paul zat er gemoedelijk bij in de dug-out en de arbiter van dienst hobbelde vrolijk over het rubbergranulaat. Maar om Loos er nog maar eens bij te halen: je kunt niet altijd zes gooien. En och. Je hoefde niet bepaald metereoloog te zijn om aan de wolken af te lezen dat de zonnestralen voor de Leiderdorpers de verkeerde kant op trokken.

Na 15 minuten las het scorebord een voor RCL ogenschijnlijk comfortabele 2-0. De return van Tesla Tiggelaar – rechtstreeks met rolkoffer – was mentaal in het koppie van de spelmaakster zelf nog niet helemaal geland, maar de kansen spraken al boekdelen. Amesz, Verara, Post – eigenlijk liet niemand zich onbetuigd. Maar boven alles: de systematiek liet zich lezen als een IKEA-handleiding. Angenent, Loos, Tankink, Rietveld en Stel hadden de zaken op orde. Van Haga (met een beetje hulp), Frasa en Amesz idem dito. En dus zaten oefenmeester Jelles en assistent Cnossen er net zo gemoedelijk bij als de gastheer. Kwestie van geduld.

Vlak voor rust punterde Tiggelaar eindelijk de aansluiting op het scorebord. Tegenvaller was vervolgens het geblesseerd uitvallen van Amesz, maar Reints viel sterk in. Maar het echte verschil lag in handen van Dames 2-captain Frasa: kapbeweging links, steekpass rechts, balletje terughalen. De arme dorpelingen kregen er gewoon geen grip op. Teken aan de wand: alle drie de treffers van de biancarosse vielen uit een dieptebal van Frasa. De blonde roeister steeg boven zichzelf uit en wees de thuisploeg daarmee eigenhandig de weg naar de kleedkamers. 2-4.

Met de derde helft werd vervolgens in stijl het nieuwe jaar ingeluid. Dames 1 in de sociëteit van NSL, Dames 2 in die van Catena. Verwarrende dresscodes alom, het beruchte schoenenwissel-incident, loodzware speeches, Vic achter de bar en het weerzien met de heren van Jong LSVV in – where else? – de kroeg De Kroeg. We zijn officieel weer los.

Dames 2 zet full-on Instawaardig koers op 2019.

Voorzitter Passchier spreekt raadselen: “Wordt een mooi jaar”

Met veel tumult omgeven – dat is een understatement: voorzitter Passchier richtte zich zaterdag na afloop van het traditionele tranentrekkende oliebollentoernooi tot de leden en sprak als een echt voorzitter in louter multi-interpretabele bewoordingen.

Passchier deelde vanuit de heup geschoten enkele rake complimenten uit, onder meer aan het adres van legende Jos Vos, die ondanks zijn zojuist geconstateerde Spaanse griep gewoon ouderwets aan het schoffelen was geslagen. Vervolgens stortte hij de volledige club én het aanwezige journaille in het ongewisse met boute stellingen als: “het wordt een mooi jaar” en “ik heb er veel zin in”.

Het grote speculeren is daarmee begonnen. Volgens clubwatcher Sergio Rademakers moeten de woorden van Der Prezident worden gelezen als de aankondiging van een topaankoop, maar “met de huidige KNVB-regelgeving kan dat alleen maar voor de damesselectie zijn”. Loman Leefmans (Leidsch Dagblad) denkt dat Rademakers ernaast zit: “dit gaat duidelijk over de overname van Football Factory. Die geruchten zingen hier al langer rond, en naar verluidt heeft het bestuur Passchier al een meerderheidsbelang in de fabrieksploeg opgestreken in het najaar.”

Tjeerd Bertz: “Passchier wie?”

Ook de rood-witte leden verkeerden na afloop van de woorden-waterval (Passchier sprak 2 uur en 37 minuten) in grote verdeeldheid. Dat nam echter het plezier van de middag – voetbal! – niet weg. Een supporter die anoniem wenste te blijven drukte dat mooi uit: “Iedereen heeft alles gegeven vandaag. Het is een kwestie van willen winnen. Je moet het elkaar ook gunnen.”

Rune Janssens: “Ja, dat denk ik ook. Wat?”

Grote held van het spierpijn-festijn werd overigens zondagklasser Verdoes, die na afloop van het officiële toernooigedeelte op aandringen van 27% van het ledenbestand en de massaal opgekomen supporters toch nog even onder de lat kroop voor een grote partij tussen 21 resterende zichzelf pijnigende strebers. En hoe! Verdoes bezorgde zijn formatie – met notoire helden als Willardus de Wit, Reinout De Rots Van Duijn en El Jeve Van Eijsden – hoogstpersoonlijk de overwinning door op niet mis te verstane wijze iedere en elke inzet van scherpschutters als Fenómeno Vince van Duijn (met links!), Christoperus Duininho Van Duijn (jongens, kap eens met diezelfde achternamen, dit gelooft niemand meer) met groot gemak en stijlgevoel te pareren. Chapeau, Verdoes!

LSVV ’70 aan tafel bij LAV TV

Afgelopen 17 december mocht LSVV aantreden aan tafel bij LAV TV in de persoon van Jaimy van der Meer, ook wel bekend als bestuurder verantwoordelijk voor PR & Evenementen en speler van LSVV ’70 1. Natuurlijk mocht het hoog aangeschreven LSVV als laatste aanschuiven en zorgde het voor een mooie afsluiting van de avond (LSVV aan tafel vanaf minuut 43).

Verder werd het publiek gevormd door o.a. Victor Cnossen, Rik Passchier, Joost Wijnakker en Laurens Engwegen.

Video: Leiden Amateur Voetbal

NB: O ja, verder schoven er nog wat kleine regioclubs aan: Voorschoten’97 (zo), SJZ, Sporting Leiden (za en zo), Stompwijk’92, FC Boshuizen. LSVV’70 en Kagia.

1 2 3 4 5 16