Eerdere berichten: Nieuws

LSVV’70 weet weer wat winnen is en verslaat Kickers’69

Vierde klasse A (zaterdag)-Na een aantal forse nederlagen had LSVV’70 een vrije val gemaakt met als gevolg een plaats in de middenmoot. Afgelopen zaterdag ontving de studentenploeg op het eigen Wim Mugge Sportpark Kickers’69 uit Leimuiden. Coach Freek Jansen kende voorafgaand aan de wedstrijd de nodige kopzorgen. Maar liefst zeventien spelers uit de selectie hadden zich om uiteenlopende redenen afgemeld en was het harken in het ledenbestand om elf spelers te kunnen opstellen. Uiteindelijk lukte dat en ging de thuisploeg ook nog eens met de winst aan de haal. Het werd 2-0 en dat was een hele puike prestatie.

LSVV’70 ging goed van start en de bezoekende ploeg moest het eerste kwartier nog wakker worden. De thuisploeg kreeg na een paar minuten al een grote kans. Joost Wijnakker werd de diepte in gestuurd en kon net de vrije man voor het doel niet vinden. Kort na dit moment zag Thomas Loos zijn poging rakelings voorlangs gaan. De gastheer verdiende een voorsprong en de Leimuidenaren hadden zeker in de beginfase weinig tot niets in te brengen. LSVV’er Gerben Groenendijk zag zijn afstandsschot van eigen helft op de lat belanden en ook deze poging eindigde zo niet in de openingstreffer. Na een goed half uur half uur spelen kreeg Kickers’69 haar eerste kansen. Tot tweemaal toe redde sluitpost Dammes Waasdorp fraai en bewees maar weer eens een betrouwbare doelman te zijn. De Leidenaren waren in de eerste helft de sterkere ploeg, maar het net werd niet gevonden. Met een 0-0 stand werd derhalve de rust ingegaan.

Direct na de onderbreking zag invaller Nils de Groot van LSVV’70 zijn inzet voor het doel langs gaan. Ook afstandsschoten van Jos Van Beuningen en Stijn Kalsbeek werden gekeerd door Kickers’69 doelman Jeroen Tent. Halverwege het tweede bedrijf probeerde de ploeg van Erwin van der Zee de druk iets op te voeren op de Leidse defensie. Zo kregen Mike van Beekveld en Pascal Broers kansen om de bezoekende ploeg op voorsprong te zetten. In de afronding werd er echter gefaald.

Prompt kwamen de rood-witten dan toch op voorsprong. Guido Leugering speelde zichzelf goed vrij en zijn afstandsschot zeilde over de keeper in de touwen. De ploeg uit de sleutelstad kreeg hierdoor meer vertrouwen en domineerde vanaf dat moment weer. Als Kickers’69 er in de counter uit probeerde te komen, stond de defensie van LSVV’70 zodanig goed dat deze aanvallen in de kiem werden gesmoord. Pakweg een minuut of tien voor tijd werd de score verdubbeld door de thuisploeg. Leo Casteel werd goed weggestuurd en oog in oog met de vijandelijke doelman faalde hij niet. Tegen het einde kregen de Leimuidenaren nog een kansje uit een vrije trap. Deze poging verdween uiteindelijk naast het doel. Zo gingen de studenten met de winst aan de haal. Een meer dan terechte overwinning voor de Leidenaren. Een knappe prestatie gezien het aantal afwezigen. Zo weet LSVV’70 weer wat winnen is. Volgende week neemt de cultclub het op uit tegen Meerburg In Zoeterwoude.

Doelpuntmaker Guido Leugering na afloop van de wedstrijd: ,,Lekker zeg, eindelijk weer eens overwinning. Het ging een tijd minder en we wilden deze wedstrijd vol energie in. We hadden in de eerste helft al de nodige kansen die er helaas niet ingingen. Op de training schiet ik alles naast. Een keeper hoeft voor mijn schoten normaal niet bang te zijn. En warempel, vandaag scoor ik gewoon, dat is opzienbarend te noemen. Met het doelpunt van Leo waren we in veilige haven. Ons harde werken is beloond vandaag en we stapten als terechte winner van het veld. Hulde dus voor het collectief en de invallers.”

LSVV’70-Kickers’69 2-0 (0-0) 62.Leugering 1-0, 77. Casteel 2-0.

Basisopstelling LSVV’70: D.Waasdorp, Van Beuningen, Leugering, Groenendijk, van der Meer, Wijnakker, Van de Graaf, Casteel, Loos, Gloerich, Jansen.

Bron: Leiden Amateur Voetbal

Van der Veen-mania ontketend na zoveelste magistrale optreden

Eerst helft, tweede helft, derde helft. Op het veld of in de Habits, wie LSVV ’70 zegt, zegt Mariska van der Veen. Twee jaar lang dartelde de Zeeuwse solist tussen vormcrises en prioriteitenstress in een statistisch niemandsland. Dit jaar legt ze de critici met ongenadig fijne souplesse het zwijgen op. En altijd getrouw in het rood. Voetbaltenue én schoenen. En die ene trui met die zwarte en witte streep op de schouders natuurlijk.

Gisteren bewees het voetballende vrouwelijk equivalent van Paskal Jakobsen haar virtuositeit andermaal. FC Oegstgeest werd liefdevol natgegooid en afgedroogd en kon het zichzelf niet aanrekenen. Met 6-0, door onder meer twee goals van Van der Veen. Maar het hoogtepunt? In de 36e minuut neemt de Zeeuwse een bal aan in de loop door ‘m na een achteloze schijnbeweging achter het standbeen langs mee te nemen. Twee Oegstgeester grieten botsen op elkaar en bijten verstrengeld in elkaar letterlijk in de Leidse modder. Het publiek veert op van de banken. Een supporter op de tweede ring heft Zoutelande aan.

“In het midden van alles is er ruimte genoeg” (Van der Veen na SVC thuis)

Niet af te stoppen lijkt ze de laatste weken. In de laatste twaalf wedstrijden joeg ze er voor de studenten maar liefst twaalf tegen de touwen. “Eén op één, ja,” beaamt oud-teamgenoot Muriël van FC Dauwendaele. “Dat deed ze bij ons vroeger niet anders.” Sinds het vertrek van de markante speelmaakster presteert het geel-blauw nog aardig, maar het attractieve is er wel vanaf volgens Muriël. “We spelen nu voor punten. Met Mariska speelde je voor het publiek, ritme, samba, dansen aan zee, dat soort dingen.” Ze staart in de verte. “Wie verwacht er ook dat alles blijft zoals het is?”

“Maar men weet het niet. En zwijgt van wat men hoort en ziet.” Kirsten (ARC) vertelt hoe de sfeer in haar team verdween na het treffen met Van der Veen in september.

Gedesillusioneerd achtergebleven tegenspeelsters zijn de meest confronterende getuigen. Naomi (RKAVV) huilde zich twee weken geleden in slaap bij de herinnering van een solo waarbij de flegmatieke spits haar driemaal door de benen speelde. Sindsdien verkeert haar nachtrust in nog drastischer staat dan het doelsaldo van haar ploeg. Melissa (VV Alphia) herinnert zich enkel nog een rode waas en is sinds eind september in therapie. “Ik kon mezelf niet meer in de spiegel aankijken. En steeds als ik het Zeeuwse volkslied hoorde, dook ik ineen. Dat gun je je ergste vijand niet.”

De shirtjes met rugnummer 9 zijn ondertussen niet aan te slepen in de fanshop van de studentenclub. Net als de kaarten voor het Vlissingen-themafeest ‘van hongerige Mossel tot hattrick’ trouwens. Financieel mooi, miljoenen bij bedoening. Maar Marketingmanager Tamminga is radeloos. Sinds de gekte rond Jiddo Doornenbal vorig seizoen zijn dit soort taferelen niet meer voorgekomen. “We moeten mensen teleurstellen. Het gaat gewoon harder dan ik hebben kan.”

LSVV 6: Vijf-vragen-aan Job Schippers

Vijf-vragen-aan Job Schippers, een van de drie zomerse versterkingen die het niveau van LSVV 6 naar een hoger plan moest stuwen.

Waarom heb je voor LSVV 6 gekozen?

Ja goeie vraag, waarom eigenlijk? Ik denk dat het eerder andersom was. Het is denk ik meer een soort roeping geweest, een woord van boven. Ik vind het wel prima, ik moet mijn energie toch ergens kwijt en wat tegen een bal aantrappen is gewoon goeie bezigheidstherapie. Ten slotte heeft LSVV6 vorig jaar Europa bijna gehaald, ik wil helpen om dat doel te bereiken. Je kunt het dus ook wel zien als een vorm van ontwikkelingshulp denk ik.

Wat vind je van het niveau?

Perfect, ik kan nog steeds niet uitblinken, dat is misschien nog wel het ergste. De competitie is wel erg goed, het team is redelijk. Iedereen heeft een kans om op dit niveau een stap te maken. Al is voor sommigen in het veld een stap zetten al heel wat.

Op welke positie(s) speel je?

Nummer 10, ik pendel wat tussen middenveld en voorhoede, het maakt me eigenlijk niet zoveel uit. De laatste tijd presteer ik wel minder aan de bar, dat vind ik wel zonde, maar ik ga eraan werken.

Tegen welke teamgenoot speel je liever niet?

Jan, als je er al een keer voorbij komt worden je voeten onder je lichaam weggeschopt. Het is ook nog eens geen onkunde, hij wil gewoon niet verliezen en dan, nou ja bam, lig je op de grond.

Train je liever op het veld of in de kroeg?

Ik train liever in bed, ik heb echt een geweldig trainingsschema. Nee hoor, ik train liever in de kroeg, maar op het veld kan ik het beter gebruiken denk ik.

LSVV 6: Een clash tussen twee speelstijlen

Gisteren was het eindelijk weer zo ver, de Leidsche zuipschuiten stonden weer relatief aardig gemiddeld voorbereid aan de aftrap. VVSB 11 uit stond op het programma, dus waren de heren voor dag en dauw opgestaan om de (hopelijk) vroegste uitwedstrijd van het jaar mee te maken. “12:30, doe ff normale tijd!” – Walter Honing

Toch was er ook reden tot optimisme, de motregen en het vooruitzicht in het niemandsland van Noordwijkerhout te mogen spelen bracht nostalgische gevoelens naar boven. De geur van nat gras waar schandalig harde tackles als uitglijders konden worden uitgelegd deed de LSVV 6-selectie watertanden. Toen de tegenstander het vizier betrad werden deze gevoelens nog meer aangewakkerd. Jochies die meer puisten dan lentes telden! Het was duidelijk, de beuk moest erin. Maar zo herinnerde de heer Heijstek zijn manschappen: “Blijf simpel voetballen!”

De werkelijkheid bleek opnieuw hard. VVSB had de nostalgische studentenbrigade naar een kunstgrasveld gedirigeerd dat minstens zo hard was als het betonnen veld ernaast. Dat er tussen de kassen werd gevoetbald was helaas niet meer dan geinig. De gemoedelijke scheidsrechter van middelbare leeftijd was eveneens vroeg zijn bed uitgekomen, maar was helaas zijn blindengeleidehond vergeten. In tegenstelling tot die van vorige week had deze leidsman echter besloten om consequent slecht te fluiten. Ach, het paste ook wel enigszins bij het niveau.


De wedstrijd ging van start en LSVV poogde met combinatievoetbal de tegenstander stuk te spelen, dit was helaas buiten het veld gerekend. De bal stuiterde alle kant op en deed menig LSVV’er besluiten de tegenstander een poging te laten wagen. VVSB maakte hier gretig gebruik van en hanteerde de lange bal in het niemandsland tussen de Leidse verdediging en de onverschrokken doelverdediger. De heer Jongeneel toonde zich voor de wedstrijd al bijzonder kalm en nam dit mee het veld in. Of hij zijn reddingen binnen of buiten zijn strafschopgebied deed maakte hem niet zoveel uit. “Foutje, zo noem ik maar ff!” Aldus de olijke keeper.

Ondanks het merkwaardige wedstrijdverloop – LSVV bleef ballen over de grond inleveren en VVSB bleef deze door de lucht terug knallen – kwam LSVV op voorsprong door een goal door de heer Brink uit een onvervalste scrimmage. “Vasthouden en simpel blijven spelen,” aldus kapitein Heijstek. De selectie was het er echter over eens dat simpel gedrag voor arren is en stond VVSB een 2-1 voorsprong toe. Tot ontsteltenis van VVSB maakte jongeheer Rietvink nog geen minuut later al de 2-2 op aangeven van de heer Heijstek. Na de rust bleken beide partijen aantekeningen te hebben gemaakt. VVSB trachtte meer te voetballen en LSVV probeerde de lange bal eens uit.

Voor beide was dit geen onverdeeld succes. Zo gaf Heijstek een bal voor die VVSB in het eigen doel deponeerde voor de 2-3 en maakte VVSB vlak voor tijd gelijk na een steekbal over de grond. In de tussentijd had het LSVV-middenveld een marathon gelopen achter alle zinloze lange ballen aan en had een waakzame Jongeneel nog een wagonlading lange ballen opgepikt. Een beproefd VVSB-recept wanneer het combinatievoetbal na vijf passes begon te haperen. Het einde was al even kolderiek als de wedstrijd zelf. De heer Heijstek werd aan de zijlijn ondersteboven geschopt. De scheidsrechter had geen flauw idee wat er gebeurd was en floot maar af. 3-3, een terechte uitslag en LSVV verlengde de ongeslagen reeks tot vijf wedstrijden, tijd voor de derde helft.

FC Oegstgeest laat LSVV ’70 volstrekt kansloos

Vierde klasse A (zaterdag)-Gerben Groenendijk, middenvelder van LSVV’70, over het eerste kwartier van de wedstrijd tegen Oegstgeest: ,,We gingen hard door de ondergrens. Slechter  dan tegen Aarlanderveen kon het nooit worden dachten we. Dat kon dus toch en wel in het eerste deel van de wedstrijd. We werden afgetroefd op scherpte en kwaliteit. Héél, héél slecht.”

Verdediger Vincent Solleveld van opponent Oegstgeest was bijkans euforisch: ,,Het was het beste kwartier van onze ploeg dit seizoen. Sprankelend, hoog tempo en direct druk zetten, het leek wel een schiettent.” En voilà, het begin van deze wedstrijd is met deze uitspraken kernachtig samengevat. Toen de stofwolken na vijftien minuten waren opgetrokken stond het 3-0 door doelpunten van Bob den Hollander en Lars van Bommel (2). De spanning was er natuurlijk volledig af en het duo Den Hollander/Van Bommel leefde zich de rest van de wedstrijd voetballend heerlijk uit. Dat de dubbele cijfers niet gehaald werden was vooral op het conto te schrijven van keeper Dammes Waasdorp. Zijn bovenmodale kwaliteiten frustreerde menige Oegstgeest speler die uit een riante kans dacht te kunnen scoren.

De grote uitslag verbaasde Solleveld danig. De speler was van Warmunda weer terug bij zijn roots, maar had zijn oude club altijd gevolgd: ,,De wedstrijden tussen deze twee clubs zijn voor beide partijen altijd lastig geweest. Een gelijk spelletje of een kleine winst, meer zat er nooit in. Qua kwaliteit ontliepen de ploegen elkaar niet veel. Nu was dat wel anders. Eigenlijk zijn we geen seconde in gevaar geweest. In de rust zeiden we nog tegen elkaar het gas erop te houden, maar dat is lastig  als het verschil zo groot is. Na die 4-1 was het voor zowel LSVV als voor ons over. Ik moet zeggen dat niemand van ons dit verwacht had. Het is voor de ploeg een fantastisch resultaat. Puur voor mezelf sprekende ben ik ook heel tevreden. Ik startte voor het eerst in de basis en speelde de negentig minuten vol. Een dubbele tevredenheid zou je kunnen zeggen.”

Voor Groenendijk en zijn LSVV’70 waren de druiven zuur: ,,Even hadden we een sprankje hoop toen Neal Petersen de 3-1 scoorde, maar het flakkerende vlammetje doofde snel. Het geloof was na de 4-1 vlak voor rust ook volkomen verdwenen. Gelukkig stond Dammes fenomenaal te keepen anders had het catastrofaal kunnen aflopen. Kennelijk zijn de ploegen bovenin, Aarlanderveen en FC Oegstgeest, beter dan wij. Zo worden we geen kampioen. Als je degradeert zoals LSVV is je ambitie vanzelfsprekend via een kampioenschap terug te keren. Ook bij ons ja. Dit is knap teleurstellend.”

Het onvermijdelijke relativeringsvermogen steekt echter onmiddellijk de kop op: ,,In de vierde klasse spelen we ook bijna alleen maar tegen hele leuke tegenstanders hoor. We gaan straks met z’n allen naar huis en maken er nog een mooi weekend van. Geen man overboord wat ons betreft.” Solleveld looft tenslotte ploeggenoot Van Bommel nog eens uitbundig: ,,Hij heeft een geweldige startsnelheid en eenmaal op stoom is hij net een locomotief. Hij was vandaag niet te stoppen en de absolute uitblinker. Ik heb in het verleden ook met hem gespeeld en ook in deze pot was het weer eens puur genieten.”

FC Oegstgeest deed met de ruime zege goede zaken. Concurrent Aarlanderveen kwam niet verder dan 0-0 tegen Alphense Boys waardoor ze nu in punten gelijk staan. LSVV’70 handhaafde zich op de derde positie, maar staat nu zeven punten achter op het leidende duo en is vooralsnog ‘the best of the rest’.

FC Oegstgeest-LSVV’70: 6-1 (4-1). 2. Van Bommel 1-0, 13. Den Hollander 2-0, 15. Van Bommel 3-0, 34. Petersen 3-1, 45. Den Hollander 4-1, 67. Van Bommel 5-1, 90. Den Hollander 6-1.

Scheidsrechter: Jansen. Toeschouwers: 100.

FC Oegstgeest: Messemaker, Solleveld, Harfaoui, Nieuwenburg, De Hollander, Van Tulder (66. Wenink), Bormans, Van der Spek, Lichtenbeld, Van Bommel (69. Van Vliet), Gras (32. Gianfiglio).

LSVV’70: Waasdorp, Casteel, Flippo, Leugering, Van der Meer (46. Loos), Egberts (46. Van der Graaf), Wijnakker, Groenendijk, Stjepanovic (52. Vissers), Petersen, Van Kessel.

Bron: Leiden Amateur Voetbal

LSVV 6: De scheidsrechter als ultieme spelmaker

Wanneer een team punten verliest is afgeven op de scheidsrechter een zwaktebod, dat zal hier dus ook niet gebeuren. LSVV 6 heeft niet verloren door de scheids, integendeel, LSVV 6 verloor van de scheids. Een ode aan het creatieve brein van Fc Rijnvogels 8, de plaatselijke scheidsrechter.

img_6474De dag begon nog zo goed voor de heren uit het Leidsche. Het was dan wel fris, maar de zon scheen en op weg naar Katwijk kregen de spelers een schitterende rurale uitgeleide. De heer Belder bleek hiermee zo in zijn nopjes te zijn dat hij het landelijke tafereel eens van dichtbij wou beschouwen. Geheel ervan overtuigd dat er een sluiproute werd aangeboord eindigde hij en zijn nietsvermoedende teamgenoten oog in oog met een verbaasde veestapel. Eenmaal aangekomen op het sportpark zat de stemming er goed in, aangemoedigd door de ongeslagen serie was iedereen ervan overtuigd dat ook Rijnvogels zou buigen voor LSVV.

Het leverde een slappe en ongeconcentreerde beginfase op waarin onze geliefde studenten er alles aan deden om de plaatselijke trots zoveel mogelijk kansen te bieden. Dit resulteerde in een goal voor Rijnvogels en twee schoppen voor Job Marijt, de LSVV-doelman van dit weekend. LSVV werd ook eindelijk wakker en besloot de beuk erin te gooien. Hier bleek het lichaam van leenspeler de heer Baart helaas niet tegen bestand en het leverde hem vrij serieuze enkelproblemen op. Nogmaals sterkte gewenst Victor, hopelijk gaat het herstel voorspoediger dan de wedstrijd!

Wonder boven wonder kwamen de Leidse pilshakkers toch terug in de wedstrijd. De Rijnvogel die het doel diende te bewaken speelde de heer Belder feilloos in de voeten aan die het cadeautje uitpakte en de bal achter de geschrokken keeper plaatste. Een assist van hun eigen keeper, dat kon de Rijnvogelse defensie niet verkroppen. Toen Belder de bal voorgaf besloot een verdediger daarom die maar zelf achter zijn eigen keeper te schieten. Totale verwarring, maar wel 1-2 voor LSVV bij rust.

Grote spelers staan op als het slecht gaat en nemen hun team aan de hand, zo ook de scheidsrechter van Rijnvogels. Wanneer de LSVV-wissel voor buitenspel vlagde was hij blind, wanneer de Rijnvogels-wissel vlagde bleek hij wonderbaarlijk genezen en vloot hij het spel af. De aanvalsgolven van LSVV stuitten zo keer op keer op deze rots in de branding. Tegelijk kon Rijnvogels wel doorgaan tijdens verschillende dubieus opgezette aanvallen, grandioos. Een Rijnvogel duwen werd afgefloten en wanneer een bezorgde en betrokken Leidse student kwam informeren wat precies de overtreding was, werd hem op kundige wijze meegedeeld dat hij zijn smoel moest houden.

Rijnvogels had dan wel kort na rust gelijk gemaakt, LSVV 6 liet zich niet kennen en scoorde tweemaal door toedoen van Belder en Andreas de Wit. Geschrokken deed de leidsman er nog een schepje bovenop. Uw eigen verslaggever werd kort daarna de enkels onder zijn lichaam geschopt, maar de scheidsrechter besloot dat de Rijnvogel in kwestie na deze criminele aanslag de bal had geraakt. Zoals een ware spelmaker betaamt dacht hij buiten de box en liet doorspelen. Een overtreding op de heer A. de Wit werd eveneens weggewuifd, volgens de scheids omdat hij de bal niet meer had, dat dit natrappen heet en met rood bestraft moet worden kwam niet bij deze spelmaker op.

img_6480

Tegen het einde haalde een LSVV’er het opnieuw in zijn hoofd een duw uit te delen, vrije trap. Jammerlijk genoeg vloog deze erin, 3-4, maar met nog enkele minuten op de klok mocht dit geen probleem zijn. Opnieuw nam de scheidsrechter zijn team bij de hand en liet ruim een kwartier te lang doorspelen. De moegestreden LSVV’ers kregen tot overmaat van ramp ook nog eens de 4-4 tegen in deze barre en volslagen onwettelijke tijden. Uit pure frustratie en gewoonte sloegen de heren het vat maar aan en begonnen de wedstrijdkater weg te drinken. Snel vergeten en terug naar moeder de vrouw of gewoon naar de kroeg omdat die niet zeurt, maar bier en voetbal geeft. Terug naar Leiden door de prachtige weidegronden, de groene loper dat onze rood-witte helden troostend verwelkomde.

Roep om LSVV-tas wordt luider

Na jarenlange onderwerping door oud-voorzitter Jelles lijkt heel LSVV als makke lammeren onderworpen aan de grillen van het nieuwe bestuur. Heel LSVV? Nee, een kleine minderheid blijft dapper weerstand bieden aan de willekeur en maakt het leven van Passchier en consorten bepaald niet gemakkelijk…

Visionaire Tamminga geeft startschot nieuwe campagne

Visionaire Tamminga geeft startschot nieuwe campagne

Voorman van deze recalcitrante groepering is de laconieke Tamminga, immer terzijde gestaan door zijn maatje Bartelds. Waar Tamminga zich steevast inzet voor de eerste LSVV-ALV sinds mensenheugenis, heeft Bartelds zijn eigen stokpaardje: de LSVV ’70 Voetbaltas. Hoewel deze al jarenlang op de website prijkt, dateert de laatste mogelijkheid de tas daadwerkelijk aan te schaffen alweer van enige jaren terug. Bartelds wacht al geruime tijd op een nieuwe kans de tas te bestellen en laat dan ook geen mogelijkheid onbenut te informeren naar de mogelijkheid om dit nog eens club-breed aan te pakken.

Middels een ludiek statement heeft Tamminga zich nu volledig achter Bartelds geschaard en plechtig beloofd zijn geliefde voetbalspulletjes voortaan niet meer in een sporttas mee te nemen naar het Wim Mugge Sportpark, maar totdat het bestuur overstag gaat enkel een boodschappentasje te gebruiken. Uiteraard blijft Tamme Job, zoals Jelles het probleemkind liefkozend noemt, uiterst milieubewust: hij weigert elke week een nieuwe plastic tas te gebruiken en derhalve heeft hij een papieren tasje van Bakker Van Maanen als boegbeeld van de campagne gekozen. Middels deze campagne met als titel “Als je het bestuur om een boodschap stuurt, verwacht dan maar dat het nog wel jaren duurt” trachten de boegbeelden van Jong-LSVV het bestuur tot actie te manen. Tamminga: “Hopelijk beseft het bestuur dat het mij ditmaal wel menens is!”

Dames 1 revancheert zich namens Heren 1 op Alphia

Voor we los gaan, even wat handige feitjes op een rijtje: (1) we hebben een lekkere zomer gehad, maar de helft van de damesselectie viert ‘m nog wel even verder tot eind september; (2) die beker is leuk voor drie wedstrijden, maar da’s dan ook echt wel weer genoeg; (3) ja, dit was speelweekend 3, en (4) ja, dit was de eerste wedstrijd van Dames 1. Hebben we dat op een rijtje. Dan: hopsakee, we hebben ff het veld aangeharkt met de dames van Alphia. Was dat leuk? Ja, was best gezellig.

Context: eind juni ging ons mannelijke vlaggenschip hier met man en muis ten onder toen Loos (jawel, de broer van) de eerste strafschop op de lat joeg, en ook de andere rood-witte helden niet meer soeverein bleken. Degradatie, tranen, vervolgens gewoon een rondvaart door de grachten. Je kent het. Met die geschiedenis tussen de oren betrad een voortreffelijke selectie zaterdag het hoofdveld van de plaatselijke voetbalvereniging. En de voortekenen waren het oranje-wit-blauw niet al te gunstig gezind: twee keer alle hoeken van het veld gezien tegen ARC en Lugdunum, een klasse lager spelen en een selectie van 20 vrouwen. Ga d’r maar aan staan.

De seleçao van gisteren! Staan v.l.n.r.: Haasnoot, De Jong, Rietveld, Van Dam, Martijn, Overdevest, De Heer. Gehurkt: Vargas Navarro, Overduin, Loos, Van Haga, Van der Veen, Amesz, Enklaar.

De seleçao van gisteren! Staan v.l.n.r.: Haasnoot, De Jong, Rietveld (ho, ff weg van de foto hoor), Van Dam, Martijn, Overdevest, De Heer. Gehurkt: Vargas Navarro, Overduin, Loos, Van Haga, Van der Veen, Amesz, Enklaar. Het uitvak van de tribune (linksboven) was wederom leeg.

Mooiste moment van de eerste helft: de tirannieke Alphense doelvrouw schreeuwt van onder de lat: “ze kunnen niet eens fatsoenlijk een bal overspelen”. Ik vind zelf die Brigitte Kaandorp altijd wel grappig, maar deze Jaenette zou het nog wel eens heel ver kunnen gaan schoppen (niet letterlijk natuurlijk). De grote Stevie Wonder zelf had het niet beter kunnen zien. In 45 minuten voetbal mocht de thuisploeg twee keer onder begeleiding van het academisch blauw de overzijde van het veld bekijken. Het restant van de tijd mocht de ploeg zich beperken tot het wanhopig trachten weg te trappen van de bal. Desalniettemin: de 0-1 ruststand mocht met een niet aflatende plensbui aan kansen een volwaardig wonder heten.

Het tweede bedrijf werd wél een gevalletje dweilen met de kraan open. De Alphense arbiter deed niet zijn best ook maar enigszins de schijn van objectiviteit te bewaren, maar dat maakte voor het voetbal van de bezoekers niet uit. Werkelijk alles werd voetballend opgelost met achteloos combinatiewerk: De Heer was ongrijpbaar, Amesz te sterk, Vargas Navarro danste een voor Alphia onnavolgbare salsa. Rietveld beperkte het aantal hakjes tot één, maar schudde en passent wel twee assists uit de mouw. Van der Veen legde er twee in, Amesz en Haasnoot beiden één en ook de schier onuitputtelijke Van Haga draaide even een bal de kruising in. Mieters!

Na iets minder dan 80 minuten vond de scheidsrechter het dan ook wel mooi geweest. Het spel lag voor de tweede keer voor onbepaalde duur stil, invallend reserve-keepster Van Dam had al 35 minuten lang geen bal meer in d’r handen gehad, en bij Alphia wilde de complete bankbemanning (7 of 8 koppen tellend) niet meer invallen. Dit was voor niemand leuk.

Opvallende lichtpuntjes: in overvloed. Wat een heerlijk voetbal. Debutanten Overdevest (KMD Wateringen, lichtvoetige techniek), Martijn (SV Nieuw Sloten, degelijk en kalm) en Haasnoot (Quickboys, soepele schaar op snelheid) speelden alsof ze dat al jaren bij LSVV deden. Overduin is ook tandjesbrak nog altijd 14 klasser beter dan de gemiddelde vierde-klasser (wat een belachelijk waanzinnige dieptepass op Haasnoot). Tegenvaller: Enklaar raakte geblesseerd aan de kuit. Forse streep door de rekening van Jelles, die alle zeilen moet bij zetten om een complete selectie te houden. Maar conclusie van deze ouverture: hier zit muziek in!

Morgenavond speelt Dames 1 de tweede bekerwedstrijd tegen Lugdunum VR2.

Freek op Trainers Magazine: “Trainer zijn is een hobby”

DIT INTERVIEW IS INTEGRAAL OVERGENOMEN VAN HET VOETBALKENNISPLATFORM VAN TRAINERS MAGAZINE

lsvv-550px

Om een positieve impuls aan het Nederlands voetbal te geven, moeten we steeds op zoek naar creativiteit. Club en trainers die het anders durven doen. In deze aflevering: Freek Jansen, al jarenlang één van de trainers van LSVV ‘70 uit Leiden: “Iedereen voetbalt voor zijn hobby. Trainers lijken dat nog wel eens te vergeten.”

Tekst: Paul van Veen

“Het All stars gevoel.”

“Dat gevoel proberen we bij LSVV te benaderen. Een groep vrienden die echt voetballen voor hun plezier en omdat ze dat willen. Die zijn er niet omdat het van een trainer moet, maar omdat ze het zelf willen. De meeste spelers zijn dan ook tussen de 25 en 35 jaar oud, hebben zelf een drukke baan en staan aan het begin van hun maatschappelijke carrière. Ze vinden het erg leuk om te voetballen, maar wel puur als hobby. Trainen doen we maar één keer per week, op woensdag. Maar wel op redelijk niveau, afgelopen seizoen speelden we in de derde klasse van het district West 2.”

“Wim Mugge, al jaren één van de trainers van LSVV, heeft al een aantal keer geprobeerd om twee keer te gaan trainen (vooral ook omdat de tegenstanders in de competitie dat wel doen), maar dat past niet bij deze club. Dan zag dat je de helft op dinsdag en de helft op donderdag komt. Dat had geen zin, dus gingen we weer snel naar één keer per week.”

Afzeggingen
“Doordat mensen echt voor hun hobby voetballen, hebben we natuurlijk wel te maken met meer afzeggingen dan andere ploegen op ons niveau. Dat is geen enkel probleem. Bij ons maakt het niet uit waarom mensen afzeggen. Er zijn geen goede en slechte redenen. Iedereen bepaalt dat voor zichzelf. Als het min vijf graden is of het regent, dan zijn er minder spelers op de training. Als er een leuke Champions League wedstrijd is, dan zijn er minder spelers op de training.”

“In de finale van de nacompetitie misten we zelf een speler of tien. Vijf van die spelers hadden redenen waar je bij een andere amateurclub echt niet aan hoeft te komen. Zo had er één een visweekend, de ander was bij schoonfamilie en een ander had gepland om die dag te verhuizen. Ik denk dat een trainer bij een andere club helemaal gek had geworden. Die had die spelers misschien wel uit de selectie gezet of was misschien zelf wel opgestapt.”

Trainer
“Dat is ook één de belangrijkste reden waarom het voor ons moeilijk is om een trainer te vinden. Welke trainer met UEFA-B wil ons nu trainen geven? Daarnaast hebben we amper budget. Gelukkig hebben we Jan Nonkes bereid gevonden om onze hoofdtrainer te zijn. Zo voldoen we aan de regels van de KNVB dat je een UEFA-B als trainer moet hebben op ons niveau.”

“Ondanks dat we het goed geregeld hebben, hebben we toch een boete gehad van de KNVB. Het bleek dat de VVON een wedstrijd was komen kijken waarin Jan op vakantie was. Daarnaast doe ik alle communicatie naar de buitenwereld, omdat ik – volgens Jan – daar beter geschikt voor ben: ik loop al twaalf jaar bij LSVV rond, ik zit zelf in de journalistiek, ik kan redelijk praten en ik ken de club van A tot Z. Volgens de KNVB was ik dus de trainer.”

“Onzin natuurlijk, want we doen het allemaal met elkaar. Jan is officieel onze trainer. Maar dat betekent niet dat als Jan er is dat anderen stil op de bank moeten gaan zitten. Iedereen mag wat roepen en zo coach ik ook wel eens tijdens de wedstrijd. We hebben de afspraak dat iedereen mag zeggen wat hij op dat moment nodig vindt. Volgens de VVON kan dat allemaal niet en de KNVB vond het aanvankelijk nodig om die boete op te leggen. Waar gaat het allemaal over? De KNVB kent onze club, weet hoe het inmiddels werkt, gaf ons grotendeels gelijk, maar de VVON heeft zich van een slechte kant laten zien. Absoluut niet aan het belang van de club en het amateurvoetbal gedacht. Dat vind ik heel triest. En ook nog eens zonder een normale vorm van communicatie. In ons geval ook nog eens onterecht, want we doen alles volgens de regels, dat heeft uiteindelijk de beroepscommissie van de KNVB ook nog eens besloten.”

“Blijkbaar moet je als hoofdtrainer in Nederland binnen vaste lijnen kleurtjes. En erger nog: dan alleen in die kleuren die logge instanties bepalen. Wij geloven er in dat iedereen moet doen waar hij goed in is. Dat we iedereen datgene laten doen wat hij leuk vindt. In de rust bij ons is dan ook echt geen standaard praatje zoals bijna iedere club dat doet: iedereen (dus ook een speler) mag zeggen wat hij wilt.”

lsvv2-550px

Geen standaard hiërarchie
“Bij onze club geloven we sowieso niet in die ‘standaard’ hiërarchie. Wij doen alles samen. Iedereen moet taken doen, ook vrijwilligerstaken. Zo is er bijvoorbeeld ook een lijstje wie er wanneer een wedstrijd moet fluiten. En dat moet dus ook de beste speler van het eerste doen. Dat kan dus betekenen dat die speler uit het eerste een kwartier na zijn wedstrijd – als je net 90 minuten je helemaal de schompes gewerkt hebt – nog een wedstrijd van een lager team moet fluiten. Bij hoeveel clubs zie je eerste elftal spelers dit voor of na hun wedstrijd doen?”

Kudde-trainers
“In onze ogen hoort dat er allemaal bij. Zo doen wij dus ook de coaching op onze manier, zonder hiërarchie. Maar dat mag volgens Zeist blijkbaar niet. Ik denk dat je door deze insteek bijna alleen maar kudde-trainers hebt in het voetbal. Dat zie je ook vaak in de speelwijze. Bijna alle tegenstanders spelen 4:3:3 en allemaal gaan ze uit van dominant spel en het positiespel. Denk je nu echt dat je op dit niveau een tegenstander kapot kan spelen met positiespel?”

“Dan snap je er helemaal niets van.”

“Je mag al blij zijn als jouw ploeg de bal vijf keer naar dezelfde kleur kan spelen. En dan hoor je weer over het veld ‘haal de bal eruit’. Natuurlijk niet. Ten eerste vermoord je zo alle creativiteit in het voetbal en ten tweede hebben – voordat je het weet – de verdedigers of zelfs de back weer het vaakst de bal. Die worden vaak niet door de trainer op back gezet omdat ze goed kunnen voetballen. Maar onze backs zijn natuurlijk wel goed”, vult Freek lachend snel toe.

“Maar voor ons fijn dat bijna iedereen hetzelfde denkt. Daar maken wij gebruik van. Wij spelen 4:4:2 en daar hebben veel tegenstander al moeite mee. Daarom zijn we dan ook op ons best in de eerste twintig minuten van de wedstrijd. Met een beetje geluk hebben wij al twee keer gescoord, voordat de tegenstander een beetje door heeft hoe het staat. Bij ons moeten spelers vooral de bal er niet uit halen. Ben je op de helft van de tegenstander? Maak acties, ga pingelen, probeer die pass te geven. Weet je hoe vervelend dat is voor de tegenstander?”

lsvv3-550px

Plezier, plezier, plezier
“Verder maken we het tactisch niet te moeilijk. Je maakt goede afspraken over hoe je druk zet en we spelen compact. Veel meer moet je ook niet willen op dit niveau. Het risico is zelfs dat spelers onnatuurlijke en domme dingen gaan doen als je ze teveel tactische opdrachten geeft.”

“Het is maar amateurvoetbal. Vergeet dat niet. Als trainer moet je er voor zorgen dat de sfeer goed is en moet iedereen er volle bak voor gaan. Op dit niveau is trainer zijn ook alleen maar hobby. Hoe hebben we het zover laten komen dat een trainer op dit niveau verplicht is én dat hij duizenden euro’s moet verdienen? Eigenlijk zou het voldoende moeten zijn wanneer je geen contributie hoeft te betalen als trainer. Vaak zijn het de spelers die het verschil maken en zeker niet de trainer. Plezier, plezier, plezier, dat is echt het enige waar het om draait.”

“Zijn wij bij LSVV dan niet fanatiek? Jazeker wel. Die twee keer drie kwartier zijn wij hartstikke fanatiek. Maar in warming-up mag iedereen lekker doen wat hij wilt. Ze voetballen al zo lang: ze mogen inmiddels wel weten hoe ze zich optimaal voor een wedstrijd moeten voorbereiden? De spelers kennen hun lichaam het beste en hoe zij het beste een warming-up moeten doen. Als ze er maar voor zorgen dat ze aan het begin van de wedstrijd op hun best zijn. De één loopt daardoor misschien wel een half uur zonder bal en de ander gaat na een paar minuten al op doel schieten of gaat hooghouden.”

“Het is soms ook leuk om dan naar de andere helft te kijken. Daar is de tegenstander vaak bezig met allemaal pylonen, positiespelen en andere moeilijke oefenvormen. Die kijken misschien naar onze warming-up en denken dat we er niets van kunnen. Het resultaat is dan ook dat we best vaak het eerste kwartier voor staan. Misschien beginnen wij wel relaxter aan de wedstrijd.”

Normaal
“Tijdens de wedstrijd is het dus fanatiek, maar wel op een normale manier. Het is maar voetbal. Zo hebben we wel eens een jaar in de Haagse competitie gezeten en daar merkten we dat veel tegenstanders toch wel wat moeite hadden met onze insteek. Die waren gewend om elke zaterdagmiddag een oorlog uit te vechten met de tegenstander, intimideren en dat het bijna een matpartij zou worden.”

“En dan krijgen ze ons.”

“Dan zien ze een tegenstander waar bijna geen ruzie mee te krijgen is. Je zag ze die wedstrijden helemaal in de war raken. Een ander aspect van ons team is dat we het woord ‘kanker’ op het veld niet accepteren. Als een tegenstander dat woord noemt, zullen we deze meteen corrigeren. Hetzelfde geldt voor de scheidsrechter. Als de tegenstander op de scheidsrechter gaat zeiken, dan komen we voor de scheidsrechter op. We vinden het heel belangrijk dat iedereen zich normaal gedraagt. Ook de tegenstander.”

“Dat komt omdat we er net wat anders in staan.”

“Dan verlies je een keer een voetbalwedstrijd. Jammer dan. Het gaat er om dat je met zijn allen plezier hebt en lekker met elkaar aan het sporten bent. Als wij verloren hebben, dan balen ook wij even. Verliezen is nooit leuk, maar na vijf minuten is iedereen weer lachen. Je ziet soms tegenstanders zelfs tot in de auto stil naar huis gaan, dat zal bij ons nooit gebeuren.”

“Dat betekent ook dat we er realistisch in staan. Waarom heb je een groot feest als je promoveert, maar geen feest als je het seizoen er op vervolgens niet degradeert? Waarschijnlijk is die prestatie nagenoeg gelijk aan het kampioen worden. Of misschien zelfs wel beter. Dan zou je het eerst slecht moeten doen om kans te maken op een groot feest. Daarom gaan we ieder seizoen wanneer we iets te vieren hebben met de boot door de grachten en maken er een groot feest van. Dit jaar zit dat er helaas niet in: we zijn gedegradeerd.”

“Je gaat de mooiste tijd als voetballer beleven”
“Tenslotte is het wel belangrijk dat er een spelersgroep staat die weet hoe het bij ons gaat. Je moet wel bij ons passen en er hetzelfde in staan. Als je te ambitieus of perfectionistisch bent, dan zeggen we eerlijk tegen je dat je beter niet naar LSVV kan komen. Dan ontstaat er namelijk gezeur over bijvoorbeeld de trainingsopkomst of de reden dat er iemand niet is. Je moet het echt snappen. Ik zeg dan ook altijd tegen elke nieuwe speler: je gaat de mooiste tijd als voetballer beleven, maar je zal bij ons als voetballer niet beter worden. Dat is uitgesloten. Jouw voetballeven wordt wel veel mooier, dat is ook wat waard.”

“Zoals het nu gaat, is geweldig. Er zijn dan ook regelmatig spelers van de tegenstander die jaloers op ons zijn. Dan horen we dat het er bij ons zo relaxed aan toe gaat, zeker als de tegenstander op elkaar aan het zeiken is of als hun trainer als een malle staat te schreeuwen. Spelers die bij ons komen voetballen zeggen ook vaak dat ze het veel eerder hadden moeten doen. Ze vinden het goud.”

We proberen voetbal zo dicht mogelijk te benaderen zoals voetbal bedoeld is:

Een hobby. De allerleukste bijzaak van het leven.

Op de woensdag en de zaterdag is dat bij LSVV een vast gegeven.

Messiaanse Degens debuteert met hattrick in zevenklapper Jong LSVV

Afgelopen weekend speelde Jong LSVV achter gesloten deuren een oefenpartij tegen LSVV 3. Vanwege verplichte vakanties van verschillende clubcoryfeeën, werd trainer van der Wal gedwongen om zijn zomerse aanwinsten meteen in het diepe te gooien. LSVV 2 liet zien goede zaken te hebben gedaan in de zomer: met maar liefst 7-0 werd het aangepaste LSVV 3 van de mat gespeeld.

De voetbalmiddag begon prachtig: terwijl honderden fans de hymne ‘Brouwer is coming home’ aanhieven, betrad oud-bestuurslid Brouwer zichtbaar geëmotioneerd het Wim Mugge Sportpark. De terugkeer van de verloren zoon zorgde voor vuurwerk op de tribunes en voor gretigheid bij de mannen van trainer van der Wal.

Ook Kok maakte zijn officiële rentree, maar nog voordat hij zijn bustehoudertje goed en wel had aangetrokken (‘Is voor de registratie van mijn bewegingen’), was de eerste goal al gemaakt. Na een prachtige voorzet van een wervelende Splunter, wist notabene de trainer van het vrouwenelftal de score te openen door de bal voor open doel binnen te tikken.
Jong LSVV oogde fris en vooral Degens maakte een sterke indruk. Met ongekende schalksheid rende de kleine dribbelaar tussen de benen van de tegenstanders door. Met klassieke leuzen als “het lijkt wel alsof hij de bal aan een touwtje had”, sprak het publiek haar waardering uit. Toen de Brabantse debutant de bal vanaf 20 meter fabuleus in de kruising schoot, sloot het publiek hem definitief in de armen. Nog voor de rust werd hij tot man of the match uitgeroepen.

Het hek was van de dam, de sfeer zat erin en Jong LSVV bleef maar scoren. De mooiste treffer kwam van de voeten van Fabriek: drie meter van de achterlijn af, wist hij de bal -‘Bewust, denk ik’- over de keeper in de verre hoek te krullen. Niet in het minst dankzij de hattrick van Bunga Bunga Jelles, ging Jong LSVV met 5-0 aan de thee.

Tijdens de rust werden de jonge goden vooral opgeroepen om blessure- en kaartvrij te blijven. Of, zoals Houbolt het zei: “Mannen, laat je niet uit de tent lokken”. Kok mocht eindelijk zijn heatmap gaan creëren, Tamminga werd gebracht om de score te beperken en Brouwer ging naar zijn oma.

Na de rust pakte ook Degens een hattrick mee. Het spel was zelfs zo goed, dat de grote Wim Mugge zelf even kwam zoeken naar eventuele pareltjes voor het vlaggenschip van de rode trein. Toen de scheidsrechter na 45 minuten drie maal krachtig op zijn fluit blies, stond het inmiddels 7-0 voor de beloften van LSVV’70.

Trainer van der Wal was na afloop tevreden over het spel, maar kritisch naar de pers: “Afgelopen woensdag was ik een ‘lachwekkende trainer’ omdat ik de mannen schaatsbewegingen liet maken tijdens een oefening. Maar vandaag winnen we wel mooi met 7-0. Maar ach, ik zeg altijd maar zo: ‘Doch dyn plicht en let de lju mar rabje.’”

1 2 3 17