Eerdere berichten: Nieuws

Komend weekend LSVV’70 Super Saturday!

programma-15-10Dit weekend is het weer zover: LSVV’70 Super Saturday! Van 10:00 tot 18:00 rood-wit voetbal vertier met maar liefst vijf teams die in actie komen.

Vanwege de verwachte drukte zullen de stadionkassa’s en de fanshop niet twee maar drie uur voor aanvang van de eerste wedstrijd opengaan. Voor de eerste duizend fans staan traditioneel een kop lauwe filterkoffie en rood-witte mini tompouce  klaar.

Bloed aan de palen!

 

LSVV 4 verlegt de lat – Waarom met elf als het ook met acht kan?

Na een bewogen seizoensstart heeft heeft het befaamde LSVV 4 zichzelf weer eens overtroffen. Uit sympathie voor hun tegenstander startten zij afgelopen zaterdag met acht man in de basis, om er vervolgens alsnog met een 1-5 overwinning vandoor te gaan.

“Voorschoten ’97 uit, altijd lastig.” Dat is wat de coach van LSVV 4 zou hebben gedacht. Het geval is echter dat laatstgenoemde ontbreekt, dus zo vertrok het team zaterdagmiddag met ongekend optimisme richting de onderburen. Op vedette Vos na, die pas onder de warming up al scheldend op zijn vriendin arriveerde, was iedereen ruim op tijd en werd de warming geroutineerd afgewerkt. Visser schoot de keeper kapot, Passchier hengelde ballen uit de sloot en van Buuren probeerde een opstelling te verzinnen. Wat echter het meest opviel bij Voorschoten was de professionele sfeer die er rond de tegenstander hing. Naast het feit dat zij doordeweeks waarschijnlijk wel gewoon op een half veld konden trainen, leverden zij ook nog eens een gepassioneerde KNVB-scheidsrechter aan. Dit alles in tegenstelling tot de bezoekers, die bij gebrek aan capabel voorzitterschap het veld op woensdag moeten delen en daarbovenop regelmatig in de steek worden gelaten bij thuiswedstrijden door “de scheids van het derde.” Nadeel was wel dat de profi scheids al snel door het gebrekkige passensysteem heen prikte en zo tot de conclusie kwam dat er maar acht spelers van LSVV 4 speelgerechtigd waren.

Cruijf zei ooit: “als je niet ken winnen, moet je zorgen dat je niet verliest.” Bij de aftrap dacht menig speler vooral “als je niet ken winnen ken je het beter ook niet probere.”De sfeer sloeg echter om toen Evers in de tweede minuut op wonderbaarlijke wijze een penalty versierde en deze er in de re-rebound invloog. De toon was gezet en de bus werd geparkeerd. Met een innovatieve 3-2-1 opstelling die regelmatig afgewisseld werd met een 5-1 muurtje werd Voorschoten kapotgecounterd. De overload aan opmerkingen van gelegenheidscoach “DOORRRRR” Visser en de altijd gretige Parlevliet, die met zeven veldspelers alsnog het rechtsbuitenschap prefereerde, maakten dat aanval na aanval van Voorschoten werd afgewend. Ondanks meerdere moordaanslagen op de pijlsnelle Bart, die ook deze wedstrijd zijn gewicht weer in Goud(z)waard was, werd hij pas na vijf doelpunten en tachtig minuten definitief kapotgeschopt. Om te voorkomen dat de tegenpartij ook de hand aan zichzelf zou slaan besloten Klaver en van der Wijngaarden een tegendoelpunt te creëeren, waarvoor hulde.

Zo geschiedde het dat LSVV 4 op 7 oktober met slechts zes veldspelers eindigde, maar toch een ruime overwinning mee naar huis kon nemen. Een hele opluchting na de doodsaaie 7-7 van de wedstrijd daarvoor.

LSVV’70 oudste, mooiste en grootste Studenten Voetbal Vereniging van Leiden

Morgen een primeur op de Hollandse velden. LSVV 5 speelt de eerste competitiewedstrijd van het seizoen. De ploeg is onlangs ontstaan uit allerlei studenten, die samen hun leven nog wat extra glans willen geven. Gevolg is een vijfde team op de zaterdag, waardoor LSVV’70 weer eens bloeit als nooit tevoren.

Met vijf mannen teams en een dames team op de zaterdag zijn de kleuren rood en wit alom vertegenwoordigd op de zaterdag in Leiden en Omgeving. En dit, terwijl de club bovenal inzet op kwaliteit en niet zozeer op kwantiteit. Groeien als club is geinig, maar niet meer dan dat. Voor elk lid van LSVV’70 wordt het best denkbare geregeld, ondersteund door het ultieme clubgevoel.

LSVV 5 begint haar officiele bestaan morgen met een uitwedstrijd tegen SEV.

Living on the edge met Dames 1: opnieuw het venijn in de staart

Het zal oefenmeester Jelles niet gemakkelijk afgaan zijn studentes met beide benen op de grond te houden: de Leidse dames bekleden ook na speelronde 3 de toppositie op de ranglijst, met een maximaal resultaat van 9 uit 3 (weliswaar met een wedstrijd meer in de benen dan naaste rivalen UDO en Katwijk). De massaal toegestroomde aanhang van LSVV ’70 die vandaag de ploeg onder aanvoering van captain Fraikin toezong, zal zich echter toch meermaals achter de oren hebben gekrabd tijdens de uitvoering van het epos ‘Quickboys thuis’. Toegegeven: gevoel voor drama hebben ze bij LSVV wel.

Met een tjokvolle bank zette de thuisploeg vanmiddag de schouders eronder, om “eens even stevig aan het doelsaldo te gaan werken”. Die doelstelling kon na een slordige 10 minuten alweer de prullenbak in, toen Katwijks publieklieveling Arieanne haar tweede doelpunt liet aantekenen. Quickboys creëerde in feite weinig tot niets, en beperkte zich voornamelijk tot verdedigen, maar het veldoverwicht van de thuisploeg liet zich evenmin omzetten in een soepele comeback. Kansen voor Lugten, Stigter, Amesz, Rietveld, (voor wie niet eigenlijk?) verdwenen naast of over, of als cadeautjes in de handen van een stabiel keepende Katwijkse. Uiteindelijk waren het Lugten – in de 23e minuut als eindstation van een fraaie solo van Rietveld – en Frasa – op slag van rust met beheerst afronden – die het rood weer langszij brachten, maar in de blessuretijd profiteerden de bezoeksters doodleuk van hun derde kans door zich opnieuw op voorsprong te schieten.

Kon tegen die andere Katwijkse ploeg nog worden gesproken van een echte comeback: hier zette de tweede helft zich voort waar de eerste geëindigd was. Pas laat in de wedstrijd bracht Amesz (na de bal veroverd te hebben op ploeggenoot Frasa) met een schitterende uithaal in de kruising het vertrouwen in een goede afloop terug. Toen Van der Poel vervolgens na een dieptebal van Amesz koeltjes haar tegenstander passeerde en de bal tegendraads de lange hoek in schoof, leek alles koek en ei. Ware het niet dat Quickboys-sterspeelster (daar is ze weer) Arieanne LSVV in de blessuretijd toch weer even het zand in de ogen strooide, door er nog even een gelijkmaker in te leggen.

“Dan maar een 4-4”, moeten ze aan Katwijkse zijde gedacht hebben. Maar dan loopt daar zo’n door de Engelse voetbalbond geschoolde licentie-1 scheidsrechter, die zonder blikken of blozen 8 minuten blessuretijd toevoegt aan het duel. Niet onterecht overigens, want het publiek mocht meermaals genieten van de slowmotion pantomime-acties van de Katwijkse doelvrouw, waarbij met name het verstild onder een denkbeeldige glazen wand doorrollen voor een bal achter het vangnet de supporters tot een hoop oh’s en ah’s noopte. Slowmotion pantomime was het echter ook onder de lat, want diezelfde doelvrouw miste eventjes haar korte hoek in de slotseconden van de wedstrijd. Daarmee kroonde zij onbedoeld voor de tweede zaterdag op rij de vliegensvlugge Lanooij tot matchwinner, want tot ieders verbazing eindigde Suuz’ keurige solo over 40 meter als 5-4 in het net. Door het oog van de naald, maar opnieuw koploper. Jelles gaf ten overstaan van de pers toe zijn selectie reeds vergeven en het geboden schouwspel reeds vergeten te hebben.

Voor een verslag vanuit het andere perspectief: zie de website van Quickboys Dames 2.

Frasa zet zich aan één van haar befaamde akka's alvorens de bal op Pirlo-esque wijze voor te slingeren. © Quickboysvrouwen2.nl

Frasa zet zich aan één van haar befaamde akka’s alvorens de bal op Pirlo-esque wijze voor te slingeren.
© Quickboysvrouwen2.nl

Dames 1 schrijft LSVV-geschiedenis met eerste koploperschap

De aftocht van Rijnvogels 4 kon met geen mogelijkheid gracieus genoemd worden: waar de ornithologisch verantwoorde ploeg zich voorheen nog als een biddend adelaar boven haar prooi had gevoeld, fladderde de Katwijkse ploeg na 98 minuten voetbal als een aangeschoten fazant richting kleedkamer. Pas in de toegevoegde tijd had de uitblinkende Lanooij de comeback van de studentes vervolmaakt door een lange rush over vijandelijk terrein te bekronen met de 3-2. Wat daaraan voorafging laat zich kenmerken door karakter, en meer specifiek: het terugvinden daarvan.

De tweede helft was zonder twijfel voor de ploeg in het kekke groen-wit gestreepte shirt boven rode kousen en rode broek: De Wit, De Heer Junior – net als vorig jaar spelend tegen voormalig ploeggenoten – en Amesz stuurden vanuit het centrum herhaaldelijk aan op gevaar. Voorhoedeheldinnen Rietveld en Lanooij beloonden die moeite uiteindelijk – al zag Rietveld zich in eerste instantie een fraaie goal nog ten onrechte ontzegd worden – maar het succes mocht worden toegeschreven aan de volledige selectie. Wat was er gebeurd?

Het eerste bedrijf was niet om aan te zien geweest. Goed, Lanooij had weer eens een beauty van een doelpunt uit haar mouw geschud in de 22e minuut, maar dat was het enige LSVV-wapenfeit in de constructie van een 1-2 ruststand. De Kattuksen kwamen beter in de bal, lieten geen duel verloren gaan, en toonden zich de betere afronders. De sleutelstedelingen dwaalden met de ziel onder de arm over de Kikkerpolder en moesten zich met beteuterde gezichtjes aan de thee zetten. Tuurlijk, de Fries getinte Italofiel had weer een weinig coherent maar zeer oprechte keynote in elkaar geflanst, met bekende krakers als “ik kan wel janken”, “op deze manier ga je er met 1-8 af”, “uw duikboot interesseert ons niet” en “willen winnen”, maar dat verklaarde nog niet sec het nieuwe vuur in de ogen van de dames die zich in de tweede helft oprichtten als een feniks uit de eigen as.

Het gevogelte uit de Rijnstreek voelde de bui wel hangen toen het in de door arbiter Van Eijsden acht toegevoegde minuten nog verwoede pogingen deed de situatie van weleer te herstellen. Tevergeefs. Na het laatste fluitsignaal zullen tien damesploegen in de regio verbaasd hebben gekeken naar de nieuwe koploper op de ranglijst. Een koploper die voor de zomer nog de één-na-laatste plek bekleedde.

Vissers gooien afscheidswedstrijd Bakermans in het water

Bakermans

Voor het oog van honderden toegestroomde supporters speelde Jacob Bakermans afgelopen zaterdag voorlopig zijn laatste wedstrijd in het shirt van LSVV’70. Bakermans verlaat de club voor minimaal vier jaar aangezien hij een promotieplek aan de universiteit van Oxford wist te bemachtigen. Quick Boys toonde geen enkel respect voor dit afscheid en wist het goed te verpesten: met degelijke counters speelden ze Jong LSVV compleet van de mat.

Het begon goed. Met Bakermans in de basis, kwam de ploeg van Paul Mos zowaar goed uit de startblokken. Het  creëerde kansen en de hand van veldtrainer van Eijsden leek eindelijk zichtbaar te gaan worden. Toch was het na 20 minuten het team van Quick Boys dat scoorde. Als een kwetsbaar katje dat met ferme handen verzopen wordt, sputterde Jong LSVV nog heel even tegen, maar al gauw gaf het zich over aan de onmacht. Roemloos ging de club ten onder. Quick Boys toonde geen genade en stopte pas nadat er 5 ballen achter de keeper gedrukt waren.
Een zichtbaar geëmotioneerde Bakermans liep na de wedstrijd nog wel een rondje over het veld en kreeg een bos bloemen van de clubvoorzitter. Ook het team probeerde nog enthousiast het ‘bloed aan de palen’ in te zetten en zelfs het grootste lid kwam Jacob nog even uitzwaaien. Maar het mocht allemaal niet baten. Na afloop was Bakermans ontroostbaar. Arm in arm met zijn moeder, verliet hij het Wim Mugge Sportpark. Het was alsof de rest van de wereld op dat moment even stil stond. Er bestond niets anders dan Bakermans die gearmd met zijn moeder door de erehaag liep. Zelfs de mannen van Quick Boys deden hun visserspetten af en spuugden uit resepect op de grond. Het was duidelijk: Jong LSVV verliest een groot man, een strijder.

Terwijl Bakermans met de auto richting Oxford vertrok, sprak Huisgenoot, boezemvriend én teamgenoot Brouwer, de menigte toe. Hij bedankte iedereen voor hun komst en sprak daarna de legendarische woorden: “Wij verliezen een groot man, maar wel aan de wetenschap. Dit is troostende gedachte voor een studentenvoetbalclub. Persoonlijk breekt mijn hart.”

LSVV’70 komende donderdag al tegen VV Koudekerk

De eerste Traditional van het seizoen staat komende donderdag op het programma. LSVV’70 neemt het op tegen vv Koudekerk. Het duel zal in Koudekerk worden gespeeld en twee dagen eerder dan gepland, aangezien aanvoerder Wouter Huisman komende zaterdag in het huwelijksbootje stapt. Reden om uit te pakken met het laatste vrijgezellenduel van de roodwitte held. De aftrap in Koudekerk is om 20.00.

LSVV ‘70 dames declasseren ‘overlords’ (v)

Een wijze les voor de Augi-dames van zaterdag 1 van Football Factory: scoren op de dixo biedt geen garantie voor scoren op het veld. Het rood-zwart van het USC moest andermaal buigen voor het traditionele rood-wit dat thans resideert op het rap moderniserende Wim Muggen Sportpark. De damestak van Factory werd – zoals dat zo mooi heet – ouderwets door de sloot heen gehaald en op de kant drooggeslagen.

Read more

1 10 11 12 13 14 17