Eerdere berichten: Nieuws

Voetbalfabriek delft weer eens onderspit – LSVV walst over San Gorleo.

Voordat we hier hoog van de toren gaan zitten blazen, effe een klein stukje relativering: de jongens van ons neefje Football Factory spelen én vierde klasse, én draaien zelfs daar nog geen middenmoot. Dat gezegd hebbende: HALLO! 0-5. NUL-VIJF! D’r bleef echt geen spaander heel van de club met een sociale visie, met lange-termijn binding als socios, een Haagse satellietclub, en een ultieme seizoensvoorbereiding in China. Prachtig allemaal, maar de benen spraken gisteren gewoon niet met dezelfde overtuiging.

Om met de woorden van Remco Mentink te spreken: dit was een “te grote opgave” voor de heren van Football Factory. Het eerste kwartier begon de ploeg – die net zo min als LSVV 1 voor een collegekaartcontrole zou slagen – nog enthousiast aan het duel en werd er gespeeld met een waanzinnig hoge “balcirculatie” (prachtig!). Maar na het eerste kwartier werd die ambitie razendsnel in de ijskast gezet, vooral bij gebrek aan zuivere passing. Het half uur dat volgde zullen de Factorians vooral zo snel mogelijk willen vergeten.

In een tijdsbestek van 5 minuten zetten de biancorossi de wedstrijd volledig naar de hand, terwijl de voornaamste troef – de door een lekke band getergde Van Kessel – amper zijn fiets in de rekken had kunnen zetten. E.t. ‘P’ Stjepanovic zette in de 20e minuut eigenhandig een aanval op, die via een schitterende voorzet van Gerben Groenendijk (zolang ‘ie niet van afstand schiet is alles goed) resoluut door Stjepa zelf achter de zwart-rode sluitpost werd geknikt. Nog geen drie minuten later werkte Doornenbal van dichtbij de 0-2 in het net op aangeven van Egberts, en in de 25e minuut (de mooiste!) profiteerde Petersen van het abominabele uitverdedigen door een afvallende bal van een metertje of 30 tegen de touwen te jagen. Wedstrijd gespeeld.

Petersen was ook niet te beroerd om voor de thee nog even de 0-4 erin te leggen, waarna de wedstrijd nog vóór de entree van Van Kessel goed en wel gespeeld was. Laatstgenoemde ging in het tweede bedrijf hartstochtelijk op zoek naar ‘zijn’ treffer, door onder meer een slecht verwerkte voorzet van Paulus (gegeven vanaf het duurste stukje kunstgras in Leiden) het BioScience-park af te lanceren. Meer succes had de olijke Udenaar in de 65e minuut met de buitenkant voet, op aangeven van Doornenbal, waarna de 0-5 eindstand op het bord prijkte.

Aan de zijlijn ging het toen allang over waarom flamingo’s roze zijn. Resumerend: met 0-5 weten we voor de komende twee jaar wel weer welke studentenvoetbalvereniging er ook alweer de beste was. Was gezellig!

Derby Day! Voorbeschouwing op de enige echte Leidsche Studentenclash!

Met de groei van beide studentenverenigingen in de afgelopen jaren, hebben we er inmiddels zo’n 9 à 10 per seizoen, evenwel: weinig duels (op papier) zo mooi als de ontmoetingen tussen LSVV ’70 en Football Factory. Qua culturen even verschillend als water en vuur (“We are your overlords” versus “Bloed aan de palen”), maar in de kern van bestaansrecht toch gewoon gelijk (bijeengeraapte verzameling studenten met een schrijnend gebrek aan talent). Vanavond staan voor het eerst sinds lange tijd de beider vlaggenschepen weer tegenover elkander. Reden voor een kleine voorbeschouwing!

affiche FF - LSVV

Rommelen in de marge is voor beide ploegen geen noviteit: de zwart-roden bekleden momenteel een 11e plaats, met een schamele 8 punten, waar het rood-wit (weliswaar met een wedstrijd minder dan de conurrentie) zich momenteel op een 12e plaats bevindt. Tuurlijk, verschilletje in klasse (Football Factory komt uit in de 4e, LSVV in de 3e klasse) moet niet vergeten worden, maar al met al: geen Champions League. Daarover gesproken: ook plaatsing voor Europees voetbal middels het bekertoernooi is voor beide ploegen al geen optie meer (=uitschakeling dus).

Stand van zaken Football Factory (4e klasse A):

FF - LSVV (stand FF)

Stand van zaken LSVV ’70 (3e klasse A):

FF - LSVV (stand LSVV)

De laatste ontmoeting tussen beide sterrenensembles vond plaats op 7 mei 2016 op San Gorleo, en eindigde in een 0-3 overwinning voor het bezoekende LSVV, dat zich daarmee tevens kampioen van de vierde klasse kroonde – een daad die het huidige verschil in klassen nog altijd verklaart.

Brian Thong, spelmaker bij de Factoriaanse garde, in actie tegen UDO (1-0 winst!)

Brian Thong, spelmaker bij de Factoriaanse garde, in actie tegen UDO (1-0 winst!) ©lichtenbeldfoto.nl

Grote man bij de ‘Factorians’ is dit seizoen Brian Thong, de 24-jarige middenvelder die een jaar of drie geleden nog onder contract stond bij Roda JC. Van Thong hoeven we vanavond echter niet veel te verwachten, want uitgerekend hij ligt er een paar weken uit met een spierblessure. De verwachting is dat Stefano Voltan – net als afgelopen zaterdag in de geruisloze 0-3 nederlaag tegen VVSB – de aanvoerdersband zal dragen, en dat Factoriaanse grondlegger ‘Pietertje’ van Schie nog gewoon ouderwets een helft gaat meepakken. De toeschouwer wordt echter vooral aangespoord te letten op Thijs de Jong (van origine back), want als er eens iets invliegt dit seizoen, is hij meestal de doelpuntenmaker (tot nog toe 4 stuks in het net. Chapeau, Thijs!).

Doornenbal voert op de eigen Kikkerpolder de druk op tegen het schutterende Blauw Zwart  (5-0 winst).

Doornenbal voert op de eigen Kikkerpolder de druk op tegen het schutterende Blauw Zwart (5-0 winst).

Bij de bezoekers is voormalig Jong LSVV-spits Jiddo Doornenbal de gevierde man uit ‘eigen jeugd’. In de eerste seizoenshelft al goed voor 9 treffers, is de jonge topschutter van plan zijn persoonlijke doelpuntenmoyenne van vorig seizoen (3,13 per wedstrijd) te verbeteren. Doornenbal is echter niet de enige in het oog springende jonge aanwinst, want ook talenten als Joost Wijnakker (middenveld), Erwin Humme (voorin) en Guido Leugering (linksback) laten zich dit seizoen meer dan eens gelden. Dat jeugdig enthousiasme, aangevuld met de steevast raak geschoten vrije trappen van routinier Petersen en bevliegingen van jongens als Groenendijk, Van Luxemburg en Van Beuningen, moet de Leidse cultclub beletten terug te zakken naar de immer zo gevreesde vierde klasse. ‘t Is overigens nog maar de vraag of er vanavond überhaupt één van de bovenstaande namen op het wedstrijdformulier pronkt, want met LSVV weet je vrijwel nooit van tevoren wat de kleedkamer binnen zal stappen. Spannend!

Al spreken de statistieken niet in het voordeel van de ploeg op het USC – de voortekenen zijn er wel naar: LSVV speelt dit seizoen steevast waardeloos tegen de minder geachte tegenstanders, en heeft bovendien nog geen wedstrijd buiten de Kikkerpolder gewonnen. De club-brede statistieken spreken overigens wel weer in het voordeel van de grote broer: Van de vijf edities van de Leidse studentenderby dit seizoen werden er drie gewonnen door de rood-witte hemden, en eindigde er één in een gelijkspel.

FF- LSVV uitslagen

 

Ook met baby’s, hypotheken en leasebakken nog studentikoos: Ouwe Oliebollen eren historie

Louter flinke namen in een afgelegen zaaltje achterin Zoeterwoude kleurden een anders grijze zaterdag met klasse van weleer rood-wit. Het aantal reünie’s loopt de laatste jaren de spuigaten uit, maar dat zegt natuurlijk wel wat over de Leidse cultclub. LSVV ’70 keek afgelopen zaterdag eens even ouderwets achteruit (naar de historie én de schutterende defensies) en de oude garde blies net als de huidige sterren de oude traditie van het Oliebollentoernooi nieuw – nu al welhaast pensioengerechtigd – leven in: het ‘Ouwe Oliebollentoernooi’ was geboren.

Loting! De indeling van de gekozen sterrenformaties geschiedde geheel onpartijdig naar generatie.

Loting! De indeling van de gekozen sterrenformaties geschiedde geheel onpartijdig naar generatie.

Peter Praatjes (oud-voorzitter ’00-’02, erelid, naar eigen zeggen korte lijntjes met Ajax) had het allemaal weer keurig georganiseerd: een weekend eerder had ‘ie alle Meerburg jeugdspelertjes nog de parketvloer in de was laten zetten, met behulp van Nestor Weststrate was een WhatsApp-groep opgezet met alle vindbare telefoonnummers van de generaties jaren ’90 en ’00 (alles daarvoor is inmiddels echt bijna pensioengerechtigd), en niet de minste namen kwamen uiteindelijk van heinde en verre om de zaalschoenen onder te binden. Een greep uit de all-stars? Karim Idrissi, alle Waasdorpjes, Lagro, Wammes, Schuitema, Cammelbeeck, ‘Diggel’, Joop, Storm – het hield niet op.

Scorebord-journalistiek voor de één, het bewijs van eeuwig talent voor de ander (Wim's favorietjes). De cijfers logen er echter niet om.

Scorebord-journalistiek voor de één, het bewijs van eeuwig talent voor de ander (Wim’s favorietjes). De cijfers logen er echter niet om.

Geen reünie is echter compleet zonder Sir Wim Mugge, en dus nam ‘El Mosquito’ de coaching van alle vier de strijdende formaties (De DenkTank, De Kutstudisten, Mietjes Leiden, en Wim’s favorietjes) voor zijn rekening. En met succes! Een middag vol strijd, ingehouden pijntjes, geruststellende appjes naar het thuisfront, en ouderwets LSVV-gevoel (een chronische discrepantie tussen de wil en het voetenwerk) volgde, waarbij het geen verrassing mocht heten dat uitgerekend Wim’s favorietjes afgetekend de concurrentie achter zich lieten en de eerste Ouwe Oliebullencup in de clubhistorie pakten.

Mooi stel!

Mooi stel! Herken de grootheden!

Bij louter voetballen bleef het natuurlijk niet, want onder leiding van Praatjes werd er zelfs nog even stevig afgepilst in het Leidse met de mannen van de lange adem, te weten Rutger (Waalkes, niet Goudriaan!) Joop en Gerrie Waasdorp. Een initiatief dat nota bene strandde op een afstudeer-/verjaardags-/samenwoonfeestje van de huidige doelvrouw van Dames 2 (Zwep). Daarmee was de cirkel pas echt rond.

‘Vier voor Zes’ opent 2018: voetbal zoals het (n)ooit bedoeld was

We zouden hier best willen schrijven over de spectaculaire tweede officieuze opening (na het Oliebollentoernooi) van 2018, maar laten we niemand voor de gek houden: zowel binnen de contreien van het illustere Vierde als het vloggende Zesde is er nog wel werk aan de winkel. Met een hoog flipperkast-gehalte en – door chronisch gebrek aan conditie en in sommige gevallen wil – steeds groter vallende gaten tussen de linies, legden beide partijen een pot voetbal op de mat waar de honden natuurlijk geen brood van lustten. Maar mooi was het wel.

Ambiance! Je kunt veel zeggen over de voetbalkwaliteiten – verstand van PR hebben ze wel. De massaal toegestroomde supporters lieten zich bijna 90 minuten lang horen met oorverdovende steunbetuigingen, met name gericht aan het adres van het Zesde. En niet zonder resultaat, zeg! Binnen 4 minuten kopte ‘Baas’ Belder de underdog verrassend op voorsprong uit een panklaar afgeleverde hoekschop. Captain Passchier uitte vloekend en tierend zijn ongenoegen – al doet ‘ie dat ook als daar geen aanleiding voor is – en spoorde zijn droomploeg aan nu écht het bed uit te stappen (“We winnen hier minimaal met 4-0, anders schaam ik me kapot,” zo had de immer aanwezige El Ganzo nog geroepen in de catacomben).

Als het voetbal niet om aan te zien is, is het altijd nog genieten van 't Duitse materiaal. Beide teams staan hier overigens even geordend als in de wekelijkse veldformaties.

Als het voetbal niet om aan te zien is, is het altijd nog genieten van ‘t Duitse materiaal. Beide teams staan hier overigens even geordend als in de wekelijkse veldformaties.

Té luid of niet – de aanvoerder kreeg ze wel in het gareel, al dan niet geholpen door routinier en clublegende Vos, die bij tijd en wijle zichzelf voortreffelijk wakker excuseerde. Aan de andere kant liet de ploeg van Heijstek de boel ook wel gruwelijk uit de vingers glippen: met name eeuwige beloftes Goudzwaard en Van Buuren mochten vrolijk rondpingelen, en regen de doelpunten nog in het eerste bedrijf in alle kalmte aanéén. Ruststand: 3-1. Nog noemenswaardig: de vurige duels tussen Parlevliet (rechtsback Vierde) en De Mooij (linksbuiten Zesde) – nèt niet kaartwaardig, immer op het randje, en alles op volle sprint. De neutrale kijker werd verwend.

Een tierende Heijstek in de kleedkamer, supersub Van Nieuw Amerongen die het trainingspak uittrekt en de ijdele schoentjes oppoetst, en een brommende Van Duijn over “het laten lopen”: voor de Facebook-volgers van LSVV 6 bekende taferelen bij de thee dus. De tweede helft werd er in ieder geval niet minder op – de ploegen hielden elkander ditmaal beter in evenwicht, en het vuur werd nog eens flink aangewakkerd door enkele schitterende schwalbes. Absoluut Oscar-waardig materiaal van met name Van Buuren (zijwaartse draai in de lucht, grijpen naar de enkel) en Belder (nog twee vertwijfelde passen ná het contact, dan toch de val, de goed-getimede resolute blik naar de arbiter en vervolgens het hartgrondige en over het veld weerkaatsende “Nee, toch!?” naar de leidsman). Schitterend!

Slechts twee doelpuntjes resteerden in het tweede bedrijf (eindstand: 5-1), maar man, wat is studentenvoetbal toch fraai. Voor herhaling vatbaar, zo’n titanenstrijd.

 

Herboren Oliebollentoernooi geslaagd, 2018 is los

23 maart 2012. Dat was tot afgelopen zaterdag de datum van de laatste editie van het Oliebollentoernooi. Het toenmalige bestuur (Kalsbeek/Jonk/Haak) deed dat jaar een verwoede poging een aloude traditie nieuw leven in te blazen; dit jaar deed het huidige bestuur die poging nog eens dunnetjes over. In de buitenlucht ditmaal, in tegenstelling tot de zaaleditie’s aan het begin van deze eeuw. En met succes!

Karakteristiek LSVV-voetbal: 80% van de deelnemende spelers actief op één zesde deel van het speelveld. Totaalvoetbal kreeg een nieuwe definitie.

Karakteristiek LSVV-voetbal: 80% van de deelnemende spelers actief op één zesde deel van het speelveld. Totaalvoetbal kreeg zaterdag een nieuwe definitie.

Een Bonte (ook van de partij, ja!) mix van voetballers, wisselend in geslacht, studieduur en talent, bond zaterdag de kicksen onder om in ter plekke ingedeelde formaties te strijden om de eeuwige eer en dat toch al beloofde eerste rondje van het Bestuur op de aansluitende Nieuwjaarsborrel. Gestreden werd er, en bij vlagen leek het ook nog wel op voetbal.

Team Geel, met toch niet de minste namen in de gelederen (Van Berkel Senior, Van Eijsden, Van Pelt) wist helaas niet echt te overtuigen met een puntloze laatste plaats, al kon dat van Team Kleurloos (zo ook het spel) (met helden als Koesveld, Moerland en Zwep) ook gezegd worden. Team Blauw (met onder meer regionaal topscoorder Doornenbal, clublegende Vos, en dribbelkoningin Van der Veen) moest uiteindelijk winnaar Team Oranje (met Nestor Bartelds, PR-man Loos en de energieke Heijstek) voor zich dulden, maar het luisterde allemaal buitengewoon nauw.

Speech! De afdwalende blikken links en rechts spreken natuurlijk geen boekdelen.

Speech! De afdwalende blikken links en rechts spreken natuurlijk geen boekdelen.

De echte punten werden uiteraard binnengesleept op de aansluitende Nieuwjaarsborrel, waar ook de breed geanticipeerde speech van de naar eigen inzicht begenadigd sprekende voorzitter (“speech uit het boekje met een puntsgewijze opbouw om de vingers bij af te likken”) uit de doeken werd gedaan. Jong (LSVV’ers) en oud (de harde kern van Lugdunum aan de bar) luisterden met ingehouden adem naar een woordenwaterval waar geen touw aan vast te knopen leek: 2017 turbulent, 2018 ook, iets met toekomst, tunnels, licht, schouders ergens onder zetten. Knappe jongen die dat kan recapituleren. Evenwel, 2018 is los, en voor al wie dit leest: het wordt jouw jaar.

In de media: Leiden Amateurvoetbal interviewt ‘Ons Guuske’

Tuurlijk, overdrijven is ook een vak, en stellen dat onze weinig-consistent presterende en medium-getalenteerde leden veel te veel media-aandacht ontvangen is een understatement, maar elk excuus voor een interview door Leidenamateurvoetbal is wat ons betreft ook gewoon een goed excuus. Dus geniet via deze link van het interview met onze Brabantse superster Guus van Kessel.

Van Kessel - eerder het gezicht van reclamecampagnes van L'Oreal, NIVEA, Adidas en Gamma - presenteert zich als nieuw gezicht van The Duke of Oz.

Van Kessel – eerder het gezicht van reclamecampagnes van L’Oreal, NIVEA, Adidas en Gamma – presenteert zich als nieuw gezicht van The Duke of Oz.

De Staantribune: LSVV ’70 in Twitter-Tip 5 2018

Daar zijn we toch wel trots op: stijlvol voetbalmagazine De Staantribune heeft onze Twitteraccount opgenomen in de Tip 5 van Twitteraccounts die je móet volgen in 2018. Zoals ze bij De Staantribune zeggen:

Het account wordt gebruikt om de volgers op de hoogte te houden over het wel en wee van het vlaggenschip van de Leidsche Studenten Voetbal Vereniging. De mannen spelen hun wedstrijden met een knipoog. Waar tegenstanders in de derde klasse twee keer per week trainen, niet op stap gaan en zich serieus voorbereiden op de wedstrijd van zaterdag, is dat bij de club uit de sleutelstad totaal anders.

 

En dan met zo’n afbeelding erboven:

Staantribune Twitter-Tip 5 2018

Formidabel! 2018 wordt zo mogelijk nog legendarischer dan 2017. Voorzichtig met vuurwerk en zo.

Jong LSVV: verder met rouwbanden ter nagedachtenis aan spel

Constantin Müller - 'Mata' voor intimi - met rouwband op de rug bezien, hier op archiefbeeld.

Constantin Müller – ‘Mata’ voor intimi – met rouwband op de rug bezien, hier op archiefbeeld.

Jong LSVV zal de komende competitiewedstrijden spelen met rouwband. Tevens zal voor aanvang van ieder duel een minuut stilte in acht worden genomen, waarna in Gregoriaans mineur vanuit de dug out het ‘Bloed aan de palen’ zal worden aangeheven – overigens zonder het kenmerkende couplet 7 (‘la-láááá…’). Het betreft hier rigoreuze maatregelen, die niet vanuit het Technisch Hart, maar op initiatief van zomeraanwinst Peter Kamp worden genomen.

Kamp kondigde de maatregelen aan na het teleurstellende verlies tegen Valken ’68 4, een martial arts-ploeg die zich dit seizoen per abuis ingeschreven zag worden in een voetbalcompetitie. Dat was voor de geel-roden misschien even schrikken, maar de 2-1 winst op Jong LSVV hielp de jongens toch aan het broodnodige zelfvertrouwen. Al zal de aanblik van de aantredende bezoekers de thuisploeg toch al weinig angst in hebben geboezemd: het rood-wit trad aan met een legioen aan invallers, waaronder een inmiddels gepensioeneerde voorzitter die al na 4 minuten weer naar de zijlijn werd gehaald.

Medio oktober sneuvelde het toch al ziekige spelbeeld van de ploeg van Van der Wal definitief in een thuisduel met de watervlugge jongens van Quick Boys 7, en sedertdien ontbreekt van elke vorm van voetbal ieder spoor. Alleen al de voorgaande zinsnede bevatte met vijfmaal het woord ‘van’ meer constante factoren dan de tactiek van de Leidse beloftenploeg. Teamnestor Bartelds: “Vroeger kon je vanuit je nest met je poot omhoog nog gewoon ‘Willen winnen’ de groepsapp inslingeren, en dan wist je dat het wel goed zat. Tegenwoordig is dat echter zelfs met de aanwezigheid van de gedeeld regionaal topscorer geen garantie voor enig succes.” Ook vice-aanvoerder Van Eijsden (jawel, wie kent ‘m niet?) toonde zich geschokt: “het spelbeeld is echt gekanteld. Of juist niet. Nee, verdorie, juist niet.”

Aanvoerder Mos zweeg na Kamps aankondiging hartstochtelijk, maar liet in het midden of dat een instemmend zwijgen, een gebrek aan belangstelling of een karakteristieke uiting van emotie betrof. Teammanager Nelemans liet weten wél gecharmeerd te zijn van Kamps maatregelen.

Voor sterallures geen ruimte op Wim Mugge Sportpark: LSVV verslaat Be Fair

LSVV ’70 is zichzelf, en dus is er weer eens ouderwets geen touw vast te knopen aan de prestaties van de ploeg van oefenmeester Jansen. Was een week geleden in Driebruggen (we hebben nog steeds geen flauw idee waar het ligt) degradatiekandidaat WDS nog met 2-1 te sterk, deze zaterdag werd doodleuk titelkandidaat Be Fair met exact die cijfers weggezet. Enige constanten in het succesrecept van de studentenequipe lijken toch mild weer, het eigen kunstgras, en een op papier veel sterkere tegenstander.

Natuurlijk: Be Fair voerde het merendeel van de wedstrijd de boventoon, en dat mag ook best met zo’n ploeg. Maar LSVV ’70 liet de bezoekers nauwelijks gevaarlijk worden. De biancorossi pakten zelfs een vroege voorsprong, doordat Van Beuningen net als vorige week een strafschop tegen de touwen joeg, en dan zie je bij zo’n ploeg met titelaspiraties toch vaak de vertwijfeling toeslaan. Bij Be Fair was dat na pakweg een uur spelen (ruimschoots nadat de ploeg zich kort na de 1-0 al weer op gelijke hoogte had geschoten), en zoals zo vaak dit seizoen was het Doornenbal op wie de Waddinxveense defensie geen grip kon krijgen. The new kid on the block besliste kinderlijk eenvoudig de wedstrijd, en in het vervolg werden de bezoekers eigenlijk niet echt gevaarlijk meer.

Volgende week wacht de Leidse derby met VV Leiden, zo’n pot waar je je echt een half seizoen op kunt verheugen. Sietse Fokkema speelt dan administratief gezien tegen z’n eigen club, want die speelt al een aantal seizoenen bij LSVV ’70 in Zaal 1. En ook in Peter du Prie komen de studenten een oude bekende tegen: Du Prie was jarenlang vaste attractie in het eerste elftal van buur en goede vriend Lugdunum.

Overigens zijn dan de hierbovengenoemde ingrediënten voor succes allemaal niet inbegrepen (al weten we nog niet precies wat het weer gaat doen natuurlijk), dus we moedigen onze supporters aan niet al te hoge verwachtingen te koesteren. Punten delen is ook gewoon gezellig.

1 2 3 4 15