Eerdere berichten: Nieuws

‘Vier voor Zes’ opent 2018: voetbal zoals het (n)ooit bedoeld was

We zouden hier best willen schrijven over de spectaculaire tweede officieuze opening (na het Oliebollentoernooi) van 2018, maar laten we niemand voor de gek houden: zowel binnen de contreien van het illustere Vierde als het vloggende Zesde is er nog wel werk aan de winkel. Met een hoog flipperkast-gehalte en – door chronisch gebrek aan conditie en in sommige gevallen wil – steeds groter vallende gaten tussen de linies, legden beide partijen een pot voetbal op de mat waar de honden natuurlijk geen brood van lustten. Maar mooi was het wel.

Ambiance! Je kunt veel zeggen over de voetbalkwaliteiten – verstand van PR hebben ze wel. De massaal toegestroomde supporters lieten zich bijna 90 minuten lang horen met oorverdovende steunbetuigingen, met name gericht aan het adres van het Zesde. En niet zonder resultaat, zeg! Binnen 4 minuten kopte ‘Baas’ Belder de underdog verrassend op voorsprong uit een panklaar afgeleverde hoekschop. Captain Passchier uitte vloekend en tierend zijn ongenoegen – al doet ‘ie dat ook als daar geen aanleiding voor is – en spoorde zijn droomploeg aan nu écht het bed uit te stappen (“We winnen hier minimaal met 4-0, anders schaam ik me kapot,” zo had de immer aanwezige El Ganzo nog geroepen in de catacomben).

Als het voetbal niet om aan te zien is, is het altijd nog genieten van 't Duitse materiaal. Beide teams staan hier overigens even geordend als in de wekelijkse veldformaties.

Als het voetbal niet om aan te zien is, is het altijd nog genieten van ‘t Duitse materiaal. Beide teams staan hier overigens even geordend als in de wekelijkse veldformaties.

Té luid of niet – de aanvoerder kreeg ze wel in het gareel, al dan niet geholpen door routinier en clublegende Vos, die bij tijd en wijle zichzelf voortreffelijk wakker excuseerde. Aan de andere kant liet de ploeg van Heijstek de boel ook wel gruwelijk uit de vingers glippen: met name eeuwige beloftes Goudzwaard en Van Buuren mochten vrolijk rondpingelen, en regen de doelpunten nog in het eerste bedrijf in alle kalmte aanéén. Ruststand: 3-1. Nog noemenswaardig: de vurige duels tussen Parlevliet (rechtsback Vierde) en De Mooij (linksbuiten Zesde) – nèt niet kaartwaardig, immer op het randje, en alles op volle sprint. De neutrale kijker werd verwend.

Een tierende Heijstek in de kleedkamer, supersub Van Nieuw Amerongen die het trainingspak uittrekt en de ijdele schoentjes oppoetst, en een brommende Van Duijn over “het laten lopen”: voor de Facebook-volgers van LSVV 6 bekende taferelen bij de thee dus. De tweede helft werd er in ieder geval niet minder op – de ploegen hielden elkander ditmaal beter in evenwicht, en het vuur werd nog eens flink aangewakkerd door enkele schitterende schwalbes. Absoluut Oscar-waardig materiaal van met name Van Buuren (zijwaartse draai in de lucht, grijpen naar de enkel) en Belder (nog twee vertwijfelde passen ná het contact, dan toch de val, de goed-getimede resolute blik naar de arbiter en vervolgens het hartgrondige en over het veld weerkaatsende “Nee, toch!?” naar de leidsman). Schitterend!

Slechts twee doelpuntjes resteerden in het tweede bedrijf (eindstand: 5-1), maar man, wat is studentenvoetbal toch fraai. Voor herhaling vatbaar, zo’n titanenstrijd.

 

Herboren Oliebollentoernooi geslaagd, 2018 is los

23 maart 2012. Dat was tot afgelopen zaterdag de datum van de laatste editie van het Oliebollentoernooi. Het toenmalige bestuur (Kalsbeek/Jonk/Haak) deed dat jaar een verwoede poging een aloude traditie nieuw leven in te blazen; dit jaar deed het huidige bestuur die poging nog eens dunnetjes over. In de buitenlucht ditmaal, in tegenstelling tot de zaaleditie’s aan het begin van deze eeuw. En met succes!

Karakteristiek LSVV-voetbal: 80% van de deelnemende spelers actief op één zesde deel van het speelveld. Totaalvoetbal kreeg een nieuwe definitie.

Karakteristiek LSVV-voetbal: 80% van de deelnemende spelers actief op één zesde deel van het speelveld. Totaalvoetbal kreeg zaterdag een nieuwe definitie.

Een Bonte (ook van de partij, ja!) mix van voetballers, wisselend in geslacht, studieduur en talent, bond zaterdag de kicksen onder om in ter plekke ingedeelde formaties te strijden om de eeuwige eer en dat toch al beloofde eerste rondje van het Bestuur op de aansluitende Nieuwjaarsborrel. Gestreden werd er, en bij vlagen leek het ook nog wel op voetbal.

Team Geel, met toch niet de minste namen in de gelederen (Van Berkel Senior, Van Eijsden, Van Pelt) wist helaas niet echt te overtuigen met een puntloze laatste plaats, al kon dat van Team Kleurloos (zo ook het spel) (met helden als Koesveld, Moerland en Zwep) ook gezegd worden. Team Blauw (met onder meer regionaal topscoorder Doornenbal, clublegende Vos, en dribbelkoningin Van der Veen) moest uiteindelijk winnaar Team Oranje (met Nestor Bartelds, PR-man Loos en de energieke Heijstek) voor zich dulden, maar het luisterde allemaal buitengewoon nauw.

Speech! De afdwalende blikken links en rechts spreken natuurlijk geen boekdelen.

Speech! De afdwalende blikken links en rechts spreken natuurlijk geen boekdelen.

De echte punten werden uiteraard binnengesleept op de aansluitende Nieuwjaarsborrel, waar ook de breed geanticipeerde speech van de naar eigen inzicht begenadigd sprekende voorzitter (“speech uit het boekje met een puntsgewijze opbouw om de vingers bij af te likken”) uit de doeken werd gedaan. Jong (LSVV’ers) en oud (de harde kern van Lugdunum aan de bar) luisterden met ingehouden adem naar een woordenwaterval waar geen touw aan vast te knopen leek: 2017 turbulent, 2018 ook, iets met toekomst, tunnels, licht, schouders ergens onder zetten. Knappe jongen die dat kan recapituleren. Evenwel, 2018 is los, en voor al wie dit leest: het wordt jouw jaar.

In de media: Leiden Amateurvoetbal interviewt ‘Ons Guuske’

Tuurlijk, overdrijven is ook een vak, en stellen dat onze weinig-consistent presterende en medium-getalenteerde leden veel te veel media-aandacht ontvangen is een understatement, maar elk excuus voor een interview door Leidenamateurvoetbal is wat ons betreft ook gewoon een goed excuus. Dus geniet via deze link van het interview met onze Brabantse superster Guus van Kessel.

Van Kessel - eerder het gezicht van reclamecampagnes van L'Oreal, NIVEA, Adidas en Gamma - presenteert zich als nieuw gezicht van The Duke of Oz.

Van Kessel – eerder het gezicht van reclamecampagnes van L’Oreal, NIVEA, Adidas en Gamma – presenteert zich als nieuw gezicht van The Duke of Oz.

De Staantribune: LSVV ’70 in Twitter-Tip 5 2018

Daar zijn we toch wel trots op: stijlvol voetbalmagazine De Staantribune heeft onze Twitteraccount opgenomen in de Tip 5 van Twitteraccounts die je móet volgen in 2018. Zoals ze bij De Staantribune zeggen:

Het account wordt gebruikt om de volgers op de hoogte te houden over het wel en wee van het vlaggenschip van de Leidsche Studenten Voetbal Vereniging. De mannen spelen hun wedstrijden met een knipoog. Waar tegenstanders in de derde klasse twee keer per week trainen, niet op stap gaan en zich serieus voorbereiden op de wedstrijd van zaterdag, is dat bij de club uit de sleutelstad totaal anders.

 

En dan met zo’n afbeelding erboven:

Staantribune Twitter-Tip 5 2018

Formidabel! 2018 wordt zo mogelijk nog legendarischer dan 2017. Voorzichtig met vuurwerk en zo.

Jong LSVV: verder met rouwbanden ter nagedachtenis aan spel

Constantin Müller - 'Mata' voor intimi - met rouwband op de rug bezien, hier op archiefbeeld.

Constantin Müller – ‘Mata’ voor intimi – met rouwband op de rug bezien, hier op archiefbeeld.

Jong LSVV zal de komende competitiewedstrijden spelen met rouwband. Tevens zal voor aanvang van ieder duel een minuut stilte in acht worden genomen, waarna in Gregoriaans mineur vanuit de dug out het ‘Bloed aan de palen’ zal worden aangeheven – overigens zonder het kenmerkende couplet 7 (‘la-láááá…’). Het betreft hier rigoreuze maatregelen, die niet vanuit het Technisch Hart, maar op initiatief van zomeraanwinst Peter Kamp worden genomen.

Kamp kondigde de maatregelen aan na het teleurstellende verlies tegen Valken ’68 4, een martial arts-ploeg die zich dit seizoen per abuis ingeschreven zag worden in een voetbalcompetitie. Dat was voor de geel-roden misschien even schrikken, maar de 2-1 winst op Jong LSVV hielp de jongens toch aan het broodnodige zelfvertrouwen. Al zal de aanblik van de aantredende bezoekers de thuisploeg toch al weinig angst in hebben geboezemd: het rood-wit trad aan met een legioen aan invallers, waaronder een inmiddels gepensioeneerde voorzitter die al na 4 minuten weer naar de zijlijn werd gehaald.

Medio oktober sneuvelde het toch al ziekige spelbeeld van de ploeg van Van der Wal definitief in een thuisduel met de watervlugge jongens van Quick Boys 7, en sedertdien ontbreekt van elke vorm van voetbal ieder spoor. Alleen al de voorgaande zinsnede bevatte met vijfmaal het woord ‘van’ meer constante factoren dan de tactiek van de Leidse beloftenploeg. Teamnestor Bartelds: “Vroeger kon je vanuit je nest met je poot omhoog nog gewoon ‘Willen winnen’ de groepsapp inslingeren, en dan wist je dat het wel goed zat. Tegenwoordig is dat echter zelfs met de aanwezigheid van de gedeeld regionaal topscorer geen garantie voor enig succes.” Ook vice-aanvoerder Van Eijsden (jawel, wie kent ‘m niet?) toonde zich geschokt: “het spelbeeld is echt gekanteld. Of juist niet. Nee, verdorie, juist niet.”

Aanvoerder Mos zweeg na Kamps aankondiging hartstochtelijk, maar liet in het midden of dat een instemmend zwijgen, een gebrek aan belangstelling of een karakteristieke uiting van emotie betrof. Teammanager Nelemans liet weten wél gecharmeerd te zijn van Kamps maatregelen.

Voor sterallures geen ruimte op Wim Mugge Sportpark: LSVV verslaat Be Fair

LSVV ’70 is zichzelf, en dus is er weer eens ouderwets geen touw vast te knopen aan de prestaties van de ploeg van oefenmeester Jansen. Was een week geleden in Driebruggen (we hebben nog steeds geen flauw idee waar het ligt) degradatiekandidaat WDS nog met 2-1 te sterk, deze zaterdag werd doodleuk titelkandidaat Be Fair met exact die cijfers weggezet. Enige constanten in het succesrecept van de studentenequipe lijken toch mild weer, het eigen kunstgras, en een op papier veel sterkere tegenstander.

Natuurlijk: Be Fair voerde het merendeel van de wedstrijd de boventoon, en dat mag ook best met zo’n ploeg. Maar LSVV ’70 liet de bezoekers nauwelijks gevaarlijk worden. De biancorossi pakten zelfs een vroege voorsprong, doordat Van Beuningen net als vorige week een strafschop tegen de touwen joeg, en dan zie je bij zo’n ploeg met titelaspiraties toch vaak de vertwijfeling toeslaan. Bij Be Fair was dat na pakweg een uur spelen (ruimschoots nadat de ploeg zich kort na de 1-0 al weer op gelijke hoogte had geschoten), en zoals zo vaak dit seizoen was het Doornenbal op wie de Waddinxveense defensie geen grip kon krijgen. The new kid on the block besliste kinderlijk eenvoudig de wedstrijd, en in het vervolg werden de bezoekers eigenlijk niet echt gevaarlijk meer.

Volgende week wacht de Leidse derby met VV Leiden, zo’n pot waar je je echt een half seizoen op kunt verheugen. Sietse Fokkema speelt dan administratief gezien tegen z’n eigen club, want die speelt al een aantal seizoenen bij LSVV ’70 in Zaal 1. En ook in Peter du Prie komen de studenten een oude bekende tegen: Du Prie was jarenlang vaste attractie in het eerste elftal van buur en goede vriend Lugdunum.

Overigens zijn dan de hierbovengenoemde ingrediënten voor succes allemaal niet inbegrepen (al weten we nog niet precies wat het weer gaat doen natuurlijk), dus we moedigen onze supporters aan niet al te hoge verwachtingen te koesteren. Punten delen is ook gewoon gezellig.

Het vijfde (en co) pakt eerste punt in de competitie

Op een gure zaterdagmiddag was het zover: de kruistocht richting het vissersdorp aan zee. Richting de burcht van de Kattukers van VV Katwijk. Voorafgaand aan de fietstocht moest onze sterspeler op links die eindelijk een basisplek gegund was, Martijn Sassen dus, eerst nog even wakker gebeld worden. Maar dat mocht de pret niet drukken.

Eenmaal daar werd er natuurlijk, en terecht, ruimte vrijgemaakt op het hoofdveld. De kraker VV Katwijk 9-LSVV ‘70 5 was amper begonnen of het eerste schot was al gelost. Gelegenheidsspits Huybers schoot net naast. Helaas pakte het daarna direct verkeerd uit: in de scrimmage kwam Katwijk op voorsprong.

En daarna ging het los: twee perfecte rushes in de eerste helft zorgden voor een snelle voorsprong voor de Leidse helden. Beiden op het conto van suikeroompje Jong LSVV. Jeroen ‘Robben’ Wildenbeest schoot na een een-op-een situatie hard en hoog op doel: 1-1. Minuten later was het weer raak. Van Eijsden schoot uit de rebound beheerst raak, na een schot op de paal van zomeraankoop Hoekstra.

Na de rust sloeg de paniek echter toe. Verslapping alom. Helaas. Na de publiekswissel van Van Marwijk veroorzaakte onze externe Van Mourik via een handsbal een vrije trap. De Kattukse tegenstander schoot hem perfect in de bovenhoek. Onhoudbaar. De helden van LSVV ‘70 5 konden het tij vervolgens niet meer keren – ondanks de man extra op het veld. Zo worden de punten gedeeld. Vooral voor de meegereisde supporters was dit een flinke teleurstelling, al werden die wel beloond met een ereronde van formaat.

Vooralsnog is dit het eerste punt van LSVV ‘70 5. Aanstaande zaterdag is de 6 puntenwedstrijd tegen FC Lisse. Wordt de weg naar boven eindelijk ingezet?

Dames 2: tactisch vernuft geen garantie voor succes

Met alleen balbezit win je geen wedstrijden – dat weten ze bij menig topclub, en dat weten ze nu ook bij Dames 2. Op het aan een gure westenwind overgeleverde Sportpark Wassenaar in De Zilk voerde het studentikoze rood-wit bijna 75 minutenlang (het eerste kwartier laten we heel eventjes onbesproken) de boventoon, met zeker in het tweede bedrijf nauwelijks nog activiteit voor het doel van Zwep. Desalniettemin prijkte na het slotsignaal van de man in vrijetijdskleding nog immer de brilstand op het scorebord.

Toegegeven: de ploeg van capitana Van den Bosch maakte ondanks de vertrouwde positie op de ranglijst een sterkere indruk dan vorig seizoen. Achterin staat het bij de geel-roden allemaal een stuk zekerder onder leiding van Djoeke ‘the Duke’ Oude Ophuis (geen familie van), ergens voorin dartelde een nader te identificeren spits frivool over het veld, en in de as van het veld trekt aanwinst Adarkwah wekelijks de kar – en niet onverdienstelijk. Hadden we al gezegd dat spelen tegen Van Nispen Dames 1 sowieso altijd beregezellig is?

Zet daar één van de volledig op de schop gegooide damesteams van LSVV tegenover, en het zou zomaar nog wel eens een lastige wedstrijd kunnen worden. Maar niets was minder waar – goed, het eerste kwartier was het één grote chaos. Maar daarna wisten de bezoekers weer hun positie te vinden, en volgde eigenlijk een nogal coherent beeld: het spel bevond zich voornamelijk op de helft van Van Nispen, en tot de voorhoede werd er steevast voortreffelijk opgebouwd. Tot de voorhoede, want op het laatste kwart van het veld ging alles ook buitengewoon coherent fout: aanvallers kwamen niet tot een schot, middenvelders en verdedigers produceerden enkel rollertjes (Dees) en afzwaaiers (Rietveld), en eigenlijk werden de voornaamste échte kansen nog gecreëerd door de zo nu een dan wat schutterende doelvrouw van de dorpelingen.

0-0 dus. Alles is aanknopingspunt, aanknopingspunten zijn alles. Lichtpuntjes vormden de schier onuitputtelijke Van Vliet, de sterk verdedigende Reints en enkele technische hoogstandjes van Weers en Oudendijk. Als Dames 2 ook maar een fractie effectiever in de afronding wordt, en het de boel achterin net zo dicht houdt als afgelopen zaterdag, kan het weldra gewoon afscheid nemen van de middenmoot.

Aanvoerder De Wit schudt de weerstand op het middenveld van zich af. Over de geboden vergezichten en wolkenluchten viel in De Zilk niks te klagen.

Aanvoerder De Wit schudt de weerstand op het middenveld van zich af. Over de geboden vergezichten en wolkenluchten viel in De Zilk niks te klagen.

Feminiene revolutie compleet: De Jong vervangt alchemist Koesveld

Was het in de zomer het afzwaaien van PR-man De Groot dat vriend en vijand verraste, en was het in september nog een primeur dat Ruth Rietveld als eerste vrouwelijke bestuurslid zitting nam in de elite-kaste van het ledenbestand – nog geen kwartaal later neemt ook de tweede dame haar zetel. Sofia de Jong, begenadigd linksback in het vrouwelijke vlaggenschip van de vereniging, treed per 1 december 2017 aan als secretaris.

De Jong, hier in het tenue van Dames 1, zal het voorheen door Thed Brouwer beklede secretariaat overnemen.

De Jong, hier in het tenue van Dames 1, zal het voorheen door Thed Brouwer beklede secretariaat overnemen.

In tegenstelling tot eerdere geruchten zal De Jong – met haar 19 jaar en 83 dagen oud LSVV’s jongste bestuurslid in de geschiedenis van het 47-jarig bestaan van de club – niet het penningmeesterschap, maar het secretariaat overnemen. Secretaris Rietveld maakt daarvoor pas op de plaats, en schuift – mede vanwege haar financiële expertise – door naar de zetel van penningmeester.

Met het aantreden van De Jong komt er ook een einde aan een tijdperk, dat in de kronieken gearchiveerd zal worden als ‘Jelles I': de afgelopen twee jaar steeg de vereniging naar grote hoogte door vooral de inzet van drie mannen, die zich nu volledig kunnen richten op het leven ná het studentenleven. Thed Brouwer professionaliseerde met ijzeren hand de vastlegging van allerhande beleidsstukken en notulen, en legde de grondvesten voor een geavanceerd ledenbestand, dat zijn tijd ver vooruit was. John Koesveld smeet met centen, maar wist met een magische touch ook steevast rendement te boeken. De befaamde ‘wisseltruc’ van De Koes, tot op heden nog door geen enkele econoom doorgrond, hielden de vereniging fier overeind in de nasleep van de bankencrisis van 2008; vrijwel alles dat hij aanraakte veranderde in puur goud. En Nils de Groot – wiens heldendaden reeds eerder dit seizoen hier bezongen werden – zette de vereniging ongenadig hard op de kaart.

De helden van weleer, een greep uit het archief: enkel nog de voorzitter (rechtsboven) - als speler nota bene nauwelijks nog actief - is nog niet afgezet. Het lijkt slechts een kwestie van tijd. Brouwer (linksboven), De Koes (linksonder) en De Groot (rechtsonder) vielen reeds.

De helden van weleer, een greep uit het archief: enkel de voorzitter (rechtsboven) – als speler nota bene nauwelijks nog actief – is nog niet afgezet. Het lijkt slechts een kwestie van tijd. Brouwer (linksboven), De Koes (linksonder) en De Groot (rechtsonder) vielen reeds.

Brouwer, De Koes, ‘Pilsie’ – stuk voor stuk helden, én: stuk voor stuk mannen. Al dan niet met stevige knuisten uit de Zeeuwse klei getrokken, strijders in een post-dienstplicht tijdperk, grootgebracht met een noest arbeidsethos en een testosterongehalte van voor de val van de Muur. En wat blijft er over? Een fijngemanierde Alkmaarse Italofiel die met de scepter zwaait en zich zelden nog binnen de lijnen begeeft; een Gooische jonge vrouw die voortaan de notulen uitwerkt, ongetwijfeld op een retro Underwood-typemachine; een felblonde verdediger met dito karakter die zichzelf liever als aanvaller ziet; een stille planner die de publiciteit schuwt en in de luwte van een Japanse berg de wedstrijdformulieren invult; en een Veens talent – eeuwig talent – die al maandenlang de politieke belofte van een beerpongtoernooi rondstrooit. Het is nog maar de vraag of de Leidse studentenclub hiermee een stap vooruit zet. De toekomst zal het leren.

1 2 3 4 5 16