Eerdere berichten: Veld

Coronamaatregelen LSVV’70

In verband met de landelijke maatregelen omtrent COVID-19, hanteert ook LSVV’70 een aangepast beleid voor leden en bezoekende voetballers. Dit beleid is in overeenstemming met UVS; hun beleid en de updates zijn op hun site te vinden.

Hierbij een overzicht van de geldende maatregelen op de Kikkerpolder:

  • Voor seniorenteams die niet in de A-categorie spelen is er geen kleedkamer beschikbaar. Kom daarom omgekleed naar de club, en douche thuis.
  • Er geldt een algeheel verbod voor toeschouwers bij alle voetbalwedstrijden. Het sportpark is alleen toegankelijk voor spelers, trainers, teambegeleiders, grensrechters en scheidsrechters. Kom alleen naar de club om te voetballen, en ga na je eigen wedstrijd weer naar huis.
  • In overeenstemming met de landelijke maatregelen, is de kantine gesloten. De maatregelen gelden vanaf dinsdag 29 september 19:00 en zijn in elk geval voor de komende 3 weken van kracht.
  • Bij een vermoedelijke besmetting verwijzen wij naar het stappenplan van de KNVB.

Wij hopen dat iedereen ondanks de maatregelen met plezier kan blijven voetballen!

Maat is vol voor Dames 1: Bekertournee én Jelles aan zijden draad

Zes jaar lang leek het een droomhuwelijk: Italofiel Jelles en de damesselectie. Er waren wel eens meningsverschillen, maar altijd kwam het weer goed. De geestelijk vader van de damestak zat comfortabel op het pluche. Maar de Puccini-waardige taferelen die zich gistermiddag in Leiderdorp afspeelden, ontnemen alle twijfel: het ziet er verre van rooskleurig uit. Een revolte voltrekt zich.

It ain’t over till the fat lady sings, maar het doek zou wel eens heel snel kunnen vallen.

De Jong laat er na afloop van de wedstrijd geen gras over groeien: met het spreekwoordelijke mes tussen de tanden en de strijdbijl in de knuisten staat ze het journaille te woord. Kernachtig samengevat: het hersenletsel van de trainer is veel serieuzer dan vastgesteld door de huisarts. “Dit is geen hersenschudding, hij ijlde maar wat aan de zijlijn,” spreekt de defensieleidster, “we waren doodsbang dat ‘ie nog meer rare beslissingen ging nemen – Jis de spits in, Rietveld rechtsachter, dat soort werk.”

Tandemgenoot Van Haga laat zich ontvallen dat het al misging in de aanloop naar de wedstrijd. In twee vooraf opgenomen filmpjes van gemiddeld drie minuten las de trainer, korrelig te zien met een tactiekbord op schoot in zijn eigen huiskamer, een stuk tekst voor over de gekozen 3-5-2-formatie. “Onbegrijpelijk, letterlijk. Ik heb ze de hele week zitten afspelen, die filmpjes – het idee lijkt te zijn dat we in alle linies een minderheid creëren en de rode loper uitrollen voor de tegenstander. Als dit de kwa-”

De vliegensvlugge Iris Meertens schreed comfortabel maar statig over die rode loper. Binnen een half uur tekende ze met een zwierig recitatief voor de 1-0 en 2-0, kort daarna zette ze de aanval voor de 3-0 op. De reactie was veelzeggend: de rood-witte speelsters namen collectief (maar zonder trainer) het besluit te gaan harken. Onmiddellijk namen de rossabianche het initiatief over, maar pas in de slotfase van de tweede 41 minuten lukte het topscorer Rietveld – die de niet naar LSVV komende Lionel Messi moet doen vergeten – de ploeg terug te brengen in de wedstrijd met twee fraaie goals.

In de vierde akte van de nabeschouwing velde nota bene Kamp Leiderdorp de genadestoot. Vakkundig stootte hoofdklasser Hannah van den Heuvel de dolk in de rug van de toch al vallende oefenmeester: “Al die trainers die maar iets nieuws willen proberen – je moet een werkende basisformatie hebben. Gewoon hup, Hollandse school!” In een poging tot een slot-aria brabbelde Jelles nog iets over “de boel schoonvegen”, “Nationale Garde” en “in 45 minuten”, maar het is de vraag nog maar of de oefenmeester nog 45 minuten tijd op de bank krijgt.

Jong LSVV betrokken bij transfersoap Leo Messi

Nadat Ronald Koeman is aangesteld als nieuwe trainer van de FC Barcelona waait er een nieuwe wind door Camp Nou. Naast het feit dat er tal van spelers mogen vertrekken, zijn de over de jaren zorgvuldig opgebouwde privileges van de overblijvenden ingetrokken. Zo wordt de voertaal op de training weer Catalaans i.p.v. het door Marc-André gewenste Duits, mag Ousmane het warmlopen niet meer inwisselen voor een potje Fortnite en wordt Leo intern niet langer aangesproken als “Meneer de Praeses”.

Na deze gebeurtenissen staan overal in Europa toptrainers op om opnieuw een warm bad te bieden aan de vedettes met vlucht- en asielwensen. Zo ook Jong-LSVV’70 trainer Van der Wal. Het begin van een – volgens de geruchten – uiterst vruchtbaar gesprek met La Pulga is vanochtend uitgelekt en kwam in handen van de lokale Leidsche media:

Estimado Señor L.A. Messi,

Soy Jorik, el entrenador de LSVV, 2 y siempre buscamos talento o buena gente para tomar algo después de los partidos, nos es igual la verdad. 

Hemos oído los rumores del vestidor, hasta que llegaron aquí a Leiden. 

Te escribo con mucha estimación para el trabajo que has hecho en el Barça, tanto de futbolista como persona.

En LSVV entendemos muy bien que te gustaría encontrar el placer y la casualidad de nuevo en el futbol. Sea más o menos lo que pretendemos como club de futbol. 

Aunque llevamos nombre de ser un club de estudiantes, no lo vivimos tan estricto con las normas o leyes, como así también a ti y tu padre les gustaría. Hay que hacer que siente bien, no?

Pues que estéis muy bienvenidos aquí. Entrenamos cada miércoles y tomamos una cerveza después, los partidos son todos los sábados. Ven si tienes ganas de jugar un poco.

Saludos desde Leiden (no es Lleida!),

Jorik

Vrij vertaald door onze redactie:

Beste Heer L.A. Messi,

Ik ben Jorik, coach van LSVV 2, en als altijd zijn we op zoek naar nieuw talent of gewoon mensen die het gezellig vinden om na de wedstrijd te borrelen. Beide is goed. De kleedkamerroddels hebben ook ons hier in Leiden bereikt. En ik schrijf je met de grootste waardering voor je werk als voetballer en persoon bij Barça.

Bij LSVV snappen we heel goed dat je graag het plezier en de ongedwongenheid in het voetbal terug zou willen vinden. Dat is zo’n beetje waar wij als club voor staan. Ook al zijn we in naam een studentenclub, ook wij nemen het niet zo strict met de regels, wat wellicht door jou en je vader wel gewaardeerd kan worden.
Je moet vooral doen wat goed voelt, nietwaar?

Dus wees welkom hier. We trainen elke woensdag en doen dan vaak een biertje na afloop. De wedstrijden zijn op zaterdag. Dus kom eens langs als je zin hebt een balletje te trappen.

Groetjes uit Leiden (NB: niet Lleida!),
Jorik

Dames 1: de smaakmakers van de tegenstand in de 4e klasse (’19/’20)

De onzen kent u inmiddels door en door. Maar een competitie is geen competitie zonder tegenstand. En als je ergens de ontwikkeling van het Nederlandse vrouwenvoetbal kunt waarnemen, is het op de grens tussen kelderklasse en categorie A: in de vierde klasse. De volgende uitblinkers verheffen dit strijdtoneel tot een podium dat toeschouwers waardig is. Maak kennis met de elf smaakmakers van de vierde klasse van afgelopen seizoen.

De Manuel Neuer van de 4e klasse – Mandy Poelwijk is nooit te beroerd om voetballend bij te dragen aan de opbouw. © SV Zevenhoven.

Onder de lat kunnen we niet heen om de beste sluitpost van de competitie: Mandy Poelwijk. Zevenhoven gaat dankzij Corona de dubbel en dwars verdiende titel dit seizoen niet binnenslepen, maar hoofdverantwoordelijke voor nul verliespunten en slechts acht (!) tegentreffers in elf duels (en maar één tegentreffer in een onbeslist bekeravontuur waarin haar team in de kwartfinale staat) is zonder twijfel de doelvrouw van het geel-rood. Katachtige reflexen, altijd in staat mee te voetballen en een loepzuivere doeltrap. Poelwijk is de zekere factor op doel.

Voor het centrale duo blijven we nog even in rood-gele contreien hangen. Want zo onpasseerbaar als Poelwijk als sluitpost is, zo onvermurwbaar is de ‘Muur van Zevenhoven’. Anne Rietveld boezemt als centrale verdediger menig spits schrik in. Sterk in duels, onklopbaar in de lucht en een onmisbare schakel in de opbouw. Onmiskenbaar de sterkste laatste vrouw van deze jaargang.

Pal naast Rietveld staat één van de twee vrouwen die hoofdelijk aansprakelijk is voor het feit dat de nummer 3 op de ranglijst de nummer 2 is qua minste tegendoelpunten. Met de ogen van een havik doorziet voorstopper Desiree van Straalen iedere vijandelijke tegenaanval. Daarmee loopt de verdedigster van Voorschoten ’97 altijd een stap voor op haar tegenspeelsters. Op het juiste moment instappen is het devies – Van Straalen is van het type speelster dat iedere defensie nodig heeft.

Op rechtsback vinden we Van Straalens ‘partner in crime’ Tessa van der Luit. In haar eigen ploeg het onafscheidelijke centrale duo met Van Straalen vormend, in deze selectie naar de backpositie verschoven vanwege de onverzettelijke Rietveld. Maar Van der Luit mag absoluut niet ontbreken – ze behelst de definitie van de moderne verdediger: verdedigend koel, maar in de opbouw de ware architect. Schakelt razendsnel om, weet altijd de vrije medespeelster te vinden en durft als dat nodig is het middenveld in te lopen om een overtal te creëren. Sleutel in de opbouw van achteruit.

Eline Aartsen, vedette van VV Noordwijk, op haar best: met de bal aan de voet. © VV Noordwijk

De linksback zouden we in de jaren ’90 hebben vergeleken met Italiaan Paolo Maldini – tegenwoordig zou de vergelijking met de Engelse Lucy Bronze niet misstaan. Daphne Bouwmeester lijkt als verdediger van de nummer 12 op de ranglijst misschien een vreemde eend in de bijt, maar vergist u niet: Bouwmeester is misschien wel de beste voetbalster van deze elf. Perfectie in de sliding, maar vooral de passing en techniek als ze de bal aan de voet heeft maken indruk. Dit seizoen geteisterd door blessureleed en bovendien bevat de ploeg van ROAC misschien niet de kwaliteit die je graag naast haar ziet – toch mag Bouwmeester niet ontbreken.

Subtopper Blauw-Zwart eindigt dit incomplete seizoen als vierde, en als je daar één verantwoordelijke voor zou moeten aanwijzen, is dat zonder meer de officieuze aanvoerder van de Wassenaarse ploeg: Nathalie Vosse heeft zich in de laatste drie jaar ontpopt tot de grootste angstgegner voor LSVV ’70. Niet geheel verrassend nam ze dit seizoen in de 2-2 kraker op het WMS de twee tegendoelpunten voor haar rekening. Vosse is onverzetbaar, oersterk en heeft bovendien de leiderschapscapaciteiten die alleen de beste aanvoerders hebben. Het litteken van een kopduel met onze Van Dam doet niets af aan haar karakter. Niet voor niets ook de captain van deze all-stars-ploeg.

En als we het over angstgegners hebben, mag een beruchte Noordwijkse basketbalster absoluut niet ontbreken. Maakte niet al te lang geleden na een lange voetbalcarrière bij SJC korte tijd furore in die andere sport, en heeft daarmee op het WMS een mythische status en de geuzennaam ‘de basketbalster’ verworven. Sinds haar terugkeer in het voetbal is Eline Aartsen echter het technische middelpunt van het wit-rood van VV Noordwijk. Snel, technisch en ongrijpbaar op de kleine ruimte – Aartsen weet zich uit iedere onmogelijke situatie te draaien, weet met onmogelijke schijnbewegingen tegenstanders op het verkeerde been te zetten en is bovendien nooit de controle kwijt. Hier op het middenveld gezet vanwege haar passing, maar ook één-op-één met een keeper dodelijk.

Stephanie Pan is al jaren de onbetwiste aanvoerder van FC Lisse. © FC Lisse.

Op rechtsmid staat de aanvoerder van FC Lisse die je eigenlijk op elke positie van het veld kwijt kunt: Stephanie Pan weet altijd het vuur aan te wakkeren van de geel-blauwe ploeg die op de 7e plaats is geëindigd. Pan is altijd daar waar het nodig is: is achterin een mannetje meer nodig? Pan laat zich zakken. Moet er een bal vanuit de tweede lijn tegen de touwen gejaagd worden? Pan duikt het gat achter haar aanval in. Deze Lissenaar brengt altijd dat beetje karakter dat een ploeg over de streep kan trekken.

In de spits vinden we een ploeggenoot van verdedigster Bouwmeester: Pip Veilbrief mag dan geen hoge ogen hebben gegooid met ROAC dit seizoen én zag zich net als haar ploeggenoot geteisterd door blessureleed – qua afronding is ze eigenlijk de gedroomde nummer 9 van iedere ploeg. Veilbrief is pijlsnel en verschrikkelijk kalm in het vijandelijke strafschopgebied. Daar heeft ROAC haar misschien te weinig gebracht, in dit all-stars-team zou dat zeker een ander verhaal worden.

Op linksbuiten mag Esther Belt als Zoeterwoudse sterkhouder niet ontbreken. Belt bezorgde SJZ in 2016/’17 hoogstpersoonlijk de titel in de 5e klasse. Inmiddels is de ploeg een stabiele vierdeklasser, maar als alle SJZ’ers dezelfde klasse als Belt zouden tentoonspreiden was het wit-groen allang voor de tweede keer gepromoveerd. Snel, sterk aan de bal, en een verwoestend schot. De transfer naar LSVV ’70 heeft ze altijd afgehouden, maar Belt is een cultheld van Rutger Goudriaan-achtige proporties.

Op rechstbuiten staat het grootste talent van dit jaar en waarschijnlijk de speelster met de zuiverste techniek. De DoCoS-selectie maakte dit jaar een stormachtig debuut vanuit de MO19 en verrastte vriend en vijand met verzorgd en aanvallend voetbal. Lieske de Kleer was daarin zonder meer de blikvanger van de jonge Leidse ploeg. Iedere lang bal richting de rechterflank betekende dit seizoen een Bergkampiaanse aanname, en iedere bal aan de voet van De Kleer betekende ook meteen gevaar.

Tot slot: een trainersdiploma is in de vierde klasse nog niet vereist, maar aan strategisch vernuft heeft het langs de zijlijn dit seizoen niet ontbroken. Eén trainer spande daarbij de kroon: Patrick Eijs van Zevenhoven beschikte misschien over de sterkste ploeg van de ranglijst, maar door ook nog eens te spelen met een valse nummer 9 op de spitspositie trok de Zevenhovense oefenmeester tal van defensies uit elkaar. Niet voor niets scoorde zijn ploeg dit seizoen de meeste doelpunten – ook met vier (!) wedstrijden minder dan uiteindelijke ‘koploper’ DoCoS!

Dames 1: de spreekwoordelijke nachtkaars in cijfers

En dat was het dan: met uiteindelijk maar 12 van de uiteindelijke 25 competitiewedstrijden gespeeld, zit het seizoen er op. In een totaal van 17 wedstrijden waren maar 3 tegenstanders in 4 wedstrijden de rood-witte damesselectie de baas. 10 wedstrijden werden gewonnen, tot Corona zand in de motor strooide. Niet getreurd, de cijfers nemen ze ons niet meer af. Tijd voor een korte terugblik longread in highlights. Nog maar eens dezelfde waarschuwing als bij de vorige editie: dit gaat ver. Privacywaakhond Bits of Freedom zou hier rillingen van krijgen.

Aanvoerder en Kattuks stijlicoon De Heer heeft maling aan anderhalve meter. Het moet compact.

De meeste wedstrijden (alle) werden dit seizoen gespeeld door zekerheidje Van Dam. Dat verbaast getuige haar dito ranglijst-notatie op de trainingspresentielijst niemand, maar de meeste minuten werden toch echt gemaakt door aanvallende middenvelder Amesz. Met 1374 minuten speelde ze overigens maar 4 minuten meer dan Van Dam. Close call!

We bouwen op van achteren. Maar liefst drie doelvrouwen stonden dit seizoen onder de lat: Angenent, VR2-telg Zwep en een back die in een vorig leven doelvrouw was: Emma Klaassen. Alleen onze eerste keus knuffel-Koreaan wist echter (driemaal!) de nul te houden. En nog mooier: ze pakte ook de enige strafschop die de biancarosse dit seizoen tegen kregen. Hulde! Maar was dat genoeg voor Jissie? Welnee! De sympathieke sluitpost werd ook nog even en passent het vaakst uitgeroepen tot Woman of the Wedstrijd (4 keer). Ja-na-, ja-na- tuurlijk!

Capitana De Heer maakte ondanks haar stressvolle bestaan (u mag morgenavond 20:00 uur wel weer even applaudisseren) de meeste minuten als centrale verdediger (955 minuten), maar gebruikte dat voorrecht niet om de minst gepasseerde centrale verdediger te worden. Spaanse furie Vargas Navarro kreeg als centrale sluitpost slechts 0,0110 doelpunten per minuut tegen (4 stuks in 363 minuten). Al moeten we hier in alle eerlijkheid vermelden dat koningin van de flank Imaan Bijl een beter gemiddelde had, van 0 per minuut. Maar zij speelde maar 27 minuten centraal achterin, dus dat laten we maar even buiten beschouwing.

Linksback Stel stelde enigszins teleur dit seizoen. Niet in haar spel overigens, geen enkele vijandelijke rechtsbuiten mocht ook maar van enige vorm vrijheid genieten. Met name in de kaskraker tegen RCL (5-4 op veld 3) maakte de vaste nummer 5 indruk op de Leiderdorpers. Stel wist echter haar persoonlijke record (97.3 decibel, vorig seizoen tegen RCL gevestigd) niet te verbreken. Niet getreurd, als ze een beetje haar best doet hoeven we haar stemgeluid ook volgend seizoen vanuit Rotterdam niet te missen.

Overigens, terug naar Vargas Navarro. Lorena, ga jij even warmlopen? Frenkie hield afgelopen seizoen de bank uitzonderlijk goed warm voor de overige wissels. Maar liefst 7 uur en 14 minuten bracht ze door op het houtwerk. Vargas Navarro werkte zich naar eigen zeggen in dat tijdsbestek door de In de ban van de ring-trilogie van Tolkien en de volledige Harry Potter-reeks. Verbluffend!

Er mag geklapt worden. En gelachen! DoCoS mocht dan de sterkere zijn in een 1-0 onderonsje. Ze hadden daar wel een 40 gram lichtere bal voor nodig. Om je te bescheuren!

Vaste nummer 15 Emma Klaassen viel in haar eerste seizoen als LSVV’er de twijfelachtige eer ten deel het enige eigen doelpunt tegen de touwen te jagen. Ze luidde er de bekeruitschakeling tegen een venijnig Voorschoten mee in, maar goed – die wordt toch nooit meer uitgespeeld. Een enkel smetje op een verder blinkend blazoen overigens – Klaassen speelde een voortreffelijk seizoen.

Onze nummer zas Loos zat een tijdje in Nieuw-Zeeland, maar dat was niet lang genoeg om te voorkomen dat ze er weer even vier doelpunten van méér dan 35 meter afstand in wist te jagen. De mooiste? Een vrije trap thuis tegen Lisse – vanuit de middencirkel. Daar stond wel tegenover dat ze één van haar drie strafschoppen miste, maar dat hebben we haar alweer vergeven. Je kunt niet altijd z…

Eveneens op het middenveld houdt onze frivole dartelaar Rusman een fraaie statistiek in ere: zij speelde dit seizoen met de grootste variëteit aan rugnummers: de nummers 7, 8, 11, 12, en 15 passeerden de revue! En Rusman liet het daar niet bij zitten: bijna de helft van haar duels speelde ze op pijnstillers na het bereiken van het hoogste aantal ziekenhuis-bezoeken in één seizoen (16). De duik van de trap met glas water in de hand staat in het collectieve geheugen gegrift – heldhaftig!

Minder variëteit behelsde de opkomst van Van Haga dit seizoen (4 wedstrijden in verband met een Iers avontuur), maar de flegmatieke woordvoerder werd wel ‘surprise of the season’ met haar mysterieuze edoch heroïsche verschijning in Rijpwetering voor de vernedering van ROAC.

Nummer tien Amesz deed tegen Rijnvogels-uit een knappe imitatie van pluisje’s ‘hand van God’, maar wist die wedstrijd nog eens te boeken te halen: bij de 1-2 verliet de 410 gram wegende Ladies-bal haar voet met een recordsnelheid van 122 kilometer per uur. Tuurlijk, dat zou met een normale bal toch al snel 10% trager zijn geweest, maar Derbystar is toch maar mooi dat gat in de markt ingedoken.

En och, als we het dan toch over Amesz hebben. Dit keer tezamen met in-de-verste-verten-nog-niet-eens-quasi-back Rietveld wist ze wéér tweede te worden op de topscorerslijst (beiden met 8 doelpunten), maar voor de tweede maal op rij kroonde ze zich ook tot assistmeister met (wederom!) 9 pure assists.

De hoogste score op de schaal van lituation (9.2) bleef dit seizoen in het bezit van de Tent, maar onze nummer 12 mocht ‘m afstaan aan onze nummer 8. Braziliaanse samba-solist Ari (voorheen bekend als De Jong Junior) nam in de 27e minuut van het treffen met Blauw-Zwart de bal achter het stand been langs mee en zette daarmee twee Wasse-naarlingen op het verkeerde been. Daar hadden ze niet van terug! (of toch wel, het werd uiteindelijk 2-2.)

Alsof het niks is! Tegen ASC speelden de studentikoze protagonisten in een offensieve 3-5-2-formatie. Los daarvan telde de wedstrijdselectie ook nog even 5 (!) invallers, het hoogste aantal deze campagne.

Voorin schitterde de belofte van vorig seizoen vooral in afwezigheid: snelheidsduivel Post brak haar snelheidsrecords dit seizoen vooral in Zuidoost-Azië en liet haar naam slechts 3 maal op het wedstrijdformulier noteren. Daarmee hield ze brekebeen en stuko-Tesla Tiggelaar maar net voor zich, want de olijke sociëteitsbaas wist alvorens het afscheuren van een hoop vitaals toch nog mooi 4 duels te noteren. ‘Vo!

De overige aanvallers waren gelukkig allerminst afwezig: Van der Veen greep al op 21 september de titel van topscorer, en stond die tijdens het restant van ’19/’20 niet meer af, met uiteindelijk 16 doelpunten.

Ze was dit seizoen echter niet de enige met een hattrick, want de vrouw met het mooiste haar en de smerigste tackles – veredelde rechtsbuiten Botte Bijl ‘Ima’, afgelopen zomer toch binnengehaald als de belofte op rechtsback – pakte ook gewoon haar hattrick mee in het demasqué van Noordwijk (8-2).

Debutante ‘de Schrik van WVC’ wist even de vaste topscorer de stuipen op het lijf te jagen: (Merel) Roos kreeg het op de heupen tijdens de vernedering van ASC en pakte naast 3 assists ook even 2 goals en de topscorerstitel mee. Die moest ze helaas twee dagen later alweer afstaan aan Van der Veen, maar de stormachtige prestaties op rechtsbuiten leverden de kwieke roeicoach toch maar mooi de titel talent van het jaar op, dankzij een hoogste gemiddelde rapportcijfer van 7,9 in het grote competitieboek van de knettergekke trainer. Ga zo door, Roosie!

Dan blijft er één speler over: De Jong Senior. Trouwe rechtsback, misschien wel de meest constante factor op het veld, de Lucy Bronze van dit elftal. Maar mevrouw maakte op huurbasis furore in Bologna en miste daardoor het grootste deel van het seizoen. Gevolg: geen enkele statistiek van de Gooische alleskunner is noemenswaardig. We kunnen enkel hopen op een minder flets cijfermatig optreden in ’20/’21.

Zijn we er dan zo? Eigenlijk nog steeds niet. We zouden nog kunnen zeggen dat onze heldinnen dit seizoen in drie formaties speelden (4-3-3, 3-4-3 en 3-5-2), dat we die 3-4-3 in maar liefst 8 duels hebben mogen toepassen, dat die vier D’s van verdedigen maar niet blijven hangen (Delay, Deny, Deflect, Defend!), dat er dit seizoen één invaller op het veld stond die we nooit vóór en nooit meer na die wedstrijd hebben gezien (Coosje!), en dat er maar liefst vier spelers geen minuut (0) op de bank hebben doorgebracht. Maar u heeft een beeld hopelijk. Volgend jaar pakken we wel die beker, en fileren we dat valse-9-systeem van Zevenhoven, komen die dekselse Esther (SJZ) en Nathalie (Blauw-Zwart) niet meer tot scoren, winnen we eindelijk eens een wedstrijd van Voorschoten ’97 en trekt Rietveld af en toe eens een sprintje bij de warming-up. We houden hoop.

Dames 1: Slag bij Rijpwetering markeert victorie no. 7

Van harte welkom in Rijpwetering! Rijpwetering is gemoedelijkheid! In Rijpwetering staat iedereen voor elkaar klaar: papa’s en mama’s moedigen hun dochters op het voetbalveld aan, de Technische Commissie steekt zonder morren z’n handen in het vuur voor het trainingsschema van de pupillen – ook als dat niet in het geding is – en de buschauffeurs rijden niet op tijd, maar wel op kwaliteit. En in Rijpwetering houdt een trainer vooral z’n mond. Dat geschreeuw met al die aanwijzingen de hele tijd? Voor niemand leuk. Vroeger stond er trouwens ook nog eens een bloedmooie dame uit De Veen achter de kassa van De Halte, maar die schijnt Rijpwetering te zijn ontgroeid. Kan gebeuren.

Rijpwetering had tot gistermiddag, pakweg 15:45 uur, een droom. Niks geks, want je moet ook weer niet naast je schoenen gaan lopen. Nee, heel eenvoudig: drie puntjes binnen de net-niet symmetrische gietijzeren poort van het Hertogspark houden. Gewoon leuk, lekker winnen. En alles klopte: lekker weer, biljartlaken van kunstgras, fitte Bouwmeester, fitte Veilbrief, kraakheldere strategie (Bal? Naar voren!). En het allermooiste? De oh-zo-hoogopgeleide stadsmeisjes van LSVV ’70 zaten te krap in de selectie. Ja, wat doe je dan? SPELEN!

Als makke lammeren struikelden de Leidse studentes bus 56 naar Leimuiden uit. Een midweeks hoofdstuk uit het bekeravontuur nog in de benen, geen wissels, nauwelijks hoop. Zo moesten de 4000 Spartanen bij Thermopylae zich hebben gevoeld toen in 480 v. Chr. een miljoen Perzen de bergpas beklommen, die de Spartaanse koning Leonidas wilde verdedigen. Maar dan! Plotwending! Licht, warmte. Energie! Als een zon die na een striemende stortbui z’n stralen over je aangezicht stort. Wytske van Haga. Op een sfeerloos stuk parkeerplaats in Rijpwetering, met een sporttas over d’r schouder.

Rijpwetering kwam die klap niet meer te boven. Gisteren niet, vandaag niet, morgen niet. Loos legde er na 8 minuten een doorsnee schoonheid in van een meter of 35. Ondanks een sublieme Angenent kwam het paars-grijs nog even op gelijke hoogte, maar Rietveld en Ari (De Jong Junior mag niet meer) schoten de droom aan gruzelementen. Rusman verloor drie vingers aan de frustratie van de vrindelijke gastvrouwen, maar pingelde vrolijk verder. Vargas Navarro, Klaassen en Ari spotten met het begrip ziekenboeg en worden komende week bij Defensie voorgedragen voor een onderscheiding voor Dapper Gedrag in de Militaire Willems-Orde. Bijl (Woman of the Wedstrijd!) en Van Dam gaven een lesje instappen en omschakelen, en oh oh oh, wat werd er zo nu en dan lekker onder de wanhopige pressie uitgevoetbald.

Loos mocht nog even aanleggen van 11 meter: 1-4. ROAC mag de borst gaan nat maken voor de return: als LSVV met een complete en fitte selectie op het WMS verschijnt, komen ze in Rijpwetering niet meer aan dromen toe met al die slapeloze nachten.

De halte naast de Halte, stralende selectie (minus de fietsers en Van Haga) na het demasqué van ROAC. Staand, van links naar rechts: Ari, Vargas Navarro, ’t Hert, de Botte Bijl, Zas/Loos, Amesz. Op de bidons: Klaassen. De zeemeermin: Rietveld.

Ongeslagen LSVV 5 op weg naar beste seizoenstart sinds de naamwisseling

Vijf uit vijf. Zowel in de beker als in de competitie is het recreantenteam van LSVV ’70 voortvarend van start gegaan. Met maar liefst 6-0 werd Sporting Leiden aan de kant gezet. Een overwinning die overschaduwd werd met brakheid, bier, blessures en drie gemiste kansen van wannabe-captain Cnossen.

De aanloop naar de wedstrijd begon goed: zoals altijd had dhr. D. van Berkel last van zijn hamstring. Hij ging kijken of hij mee kon doen, maar besloot uiteindelijk dat hij 90 minuten kon volmaken. Classic Theo.

Voor de start van de wedstrijd waren maar liefst achttien man aanwezig. Met een strak tenue, brakke koppies en een lichte alcoholdamp mochten ze eerst opdraven voor de teamfoto. Hoewel afgesproken was dat daarna de voltallige selectie gezamenlijk een warming-up zou doen, stonden er maar vijf man opgewarmd aan de aftrap.

De eerste helft begon daarom erg slecht. Ballen kwamen over 5 meter niet aan. Dhr. Schelvis werd elke keer de diepte ingestuurd, terwijl de bal over de achterlijn zeilde. Mensen werden bij corners niet bereikt en de tegenstander werd met counters nog behoorlijk gevaarlijk. Het dieptepunt werd bereikt toen captain Hennen dhr. P. van Berkel van tactische inzichten wilde voorzien, waarop de nummer 9 antwoordde: “Ik heb mijn eigen tactiek.” Gelukkig werd net voor de pauze, na enig druk zetten en een vlijmscherpe pass van dhr. Cnossen, de bal in het doel gewerkt door dhr. Hennen.

De captain had in de rust de mannen weer op scherp gezet en wissels toegepast. Het leek hem een uitstekend idee om te rouleren met de aanvoerdersband, inzake dhr. Cnossen was dit echter aan dovemans oren gericht. Pesten gebeurt blijkbaar niet alleen op het schoolplein, want voor de wedstrijd begon had dhr. Cnossen de band al afgepakt van dhr. van Ouwerkerk. Een typerend beeld van een 12-jarig jongetje dat vast zit in het lichaam van een 23-jarige. Classic Victor.

De tweede helft begon een stuk beter dan de eerste, voornamelijk wat betreft het afmaken van kansen. Toen dhr. Cousin, dhr. Cnossen (2x), dhr. Tellam en dhr. Velthuizen de score hadden uitgebreid en de tegenstander door blessures met tien man kwam te staan, was de wedstrijd gespeeld.

Dit werd pijnlijk duidelijk toen de schiettent geopend werd en de keeper een goede sta-in-de-weg bleek voor dhr. Cnossen en dhr. P. van Berkel. Gelukkig heeft laatstgenoemde een ‘eigen tactiek’, wat dat dan mag zijn mag Joost weten. Met zes punten uit twee wedstrijden kon eindelijk het bier vloeien, vlees gegeten worden en koppen kaal geschoren worden. Hulde!

Het nieuwe LSVV 5 over hun befaamde “nooit de nul”

Let op! LSVV 7, nu officieel LSVV 5 en officieus nog steeds ‘nooit de nul’ , uw entertainment team is weer actief geworden. Klaar om de winst te pakken in de beker, de competitie en in het veld. Een nieuwe seizoen vol met nieuwe ronde ballen en kansen op doel. U begrijpt, deze kansen komen niet vanzelf. Uniek in de geschiedenis van ‘nooit de nul’ zijn er forse voorbereidingen geweest. In teamverband zijn we de Ardennen getrotseerd en hier hebben wij kleur gegeven aan het team doormiddel van paintball. Ook individueel is het niet blijven liggen. De uithouding is ook in de zomermaanden goed bijgehouden door in de barre omstandigheden onder hoge promillages gewoon de voetjes van de vloer te houden. Het scoren op doel is ook in de clubs goed getraind waarbij sommige players het toch beduidend beter doen dan anderen. Het moge duidelijk zijn dat deze forse trainingen de rondingen van de 0 in ‘nooit de nul’ eer aandoen. Maar hoe zit dat eigenlijk met de prestaties van het team?

acheter viagra pharmacie, click here, cialis 20mg prix, click here

Nou goed. eerste wedstrijd gewonnen met 7-2 Lekker bezig toch heeyy bier, woohp. Maar de 2de wedstrijd ging iets anders dan wij gewend waren…

Weetje: een elftal bestaat uit 11 mensen. Een slecht afgeronde 11 minuten voor de wedstrijd kwamen wij erachter dat wij een precies aantal van 11 bij elkaar zouden krijgen voor de aanvang van de wedstrijd. Een meer precieze voorbereiding in de rest van het seizoen is hierbij alweer onmogelijk gemaakt. Al voor het startsignaal was de spanning al duidelijk te voelen. De warming-up bleek sommige al snel teveel en bij navragen bleek zuurstoftherapie tijdens de wedstrijd niet mogelijk. Toch heeft het team zich herpakt en begonnen wij fel aan de wedstrijd. Mij ging het allemaal te snel in het veld. Maar na een gelijk opgaande 30 minuten begon het mij echt te duizelen. Een flitsende aanval van Kasper werd abrupt onderbroken met een dierlijke tackel, resulterend in een place kick… Het bleef 0-0. Totdat we met het hele team de bal er inschoten 15 minuten voor rust. Dit linkse doelpunt was precies genoeg zodat iedereen een lekkere thee kon drinken in de rust. 

Na veel gejammer over wie er asjeblieft wissel mocht staan ging de 2de helft van start. Nietsvermoedend speelde wij verder, maar niks was minder waar. Na nog 2 doelpunten met een praktisch kopje en hoog geleid schot kwam tot verbazing het eindsignaal. Zelfs zonder afronding stond onomstotelijk vast dat onze vaste keeper de 0 heeft weten te behouden. Dat rest tot de vraag: “welk team is dit en wat voor toekomst gaat hier komen?”  Ik kan u alleen zeggen dat het eerste krat al gedronken is, de rest moet nog blijken…

SBS6 bevestigt: vrouwenvoetbal-reality show loopt vertraging op (met 3-2)

Een forse streep door de rekening voor TV-maker en presentatrice Linda de Mol: de productie van haar nieuwe reality-format ‘Gras, Ballen en Bijna op Kamers’ liep zaterdag een forse vertraging op. De beoogde TV-première op 1 juli 2020 is daarmee hoogst onzeker. De Mol, deze zomer nog met veel trompetgeschal binnengehaald bij SBS door broer en eigenaar John de Mol, zit naar eigen zeggen mentaal even helemaal aan de grond.

‘Gras, ballen en bijna op kamers’, met hoofdrollen voor onder meer Rifka Lodeizen en Sylvia Hoeks, leek de laatste maanden de allesverlossende kaskraker te worden om SBS uit het slop te trekken. Toegegeven, de opzet was al aan de gewaagde kant: de serie moest het verhaal van een écht meisjesvoetbalteam vertellen, dat zich als bijeengeraapt pupillengroepje ontpopt tot een hemelbestormend vrouwenelftal, dat zich een weg naar de Hoofdklasse baant. Een stukje coming of age, ontluikende seksualiteit, een verbeten emancipatiestrijd, zich aan het ouderlijk gezag ontworstelende pubers – alles zat erin. De Mol had in Fred van der Kaay zelfs al een Coach Carter-achtige trainer gevonden, die bereid was om een als DoCoS Vrouwen 1 gekroond meisjesteam naar de top te geleiden – against all odds natuurlijk.

Hoe groot dan ook de teleurstelling toen afgelopen zaterdag het heroïsche basisscenario voor seizoen 1 – een volledig ongeslagen seizoen – de prullenbak alweer in kon. Uitgerekend dertien baldadige figuranten (ingehuurd via castingbureau KNVB) gooiden roet in het cinematografische eten. De in een donkerblauw tricot gehesen acteurs – zoals zo vaak niet al te vermogende studenten op zoek naar een zakcentje naast de studielening – speelden de eerste 48 minuten nog leuk volgens script. Loos dook eens onder een bal door, Vargas Navarro liet eens een aanvaller glippen, elk balbezit werd keurig naar de tegenpartij en hoofdpersonen gedirigeerd. 0-2. Ze zouden er bij Montage en Special Effects weinig werk aan hebben, zo leek.

Maar vervolgens sloeg de stemming toch nog om: het achtergrondgepeupel besloot doodleuk een heel ander scenario uit te werken. Vanuit de 0-2 achterstand zette het figurantenensemble het protagonistenteam fel onder druk en legde het met een ontketende of ontloken Roos de bezoekers én hardwerkende cameraploeg het vuur aan de meestal spreekwoordelijke schenen. Van der Veen was met de winnende treffer als Michael Jordan in Space Jam, De Jong Junior zette jong grut van de bal als Sylvester Stallone in z’n betere jaren, en de opgeleefde Van Dam speelde helemaal solo het complete Star Wars-deel The Return of the Jedi na. Prachtig beeldmateriaal, maar voor het verkeerde script. Na 90 minuten filmen betekende dat 3-2 voor de thuisploeg.

De Mol overweegt nu naar verluid om de bekerperiode uit de uiteindelijke serie te knippen en alleen de competitiewedstrijden mee te nemen in ‘Gras, Ballen en Bijna op Kamers’. Al wringt ook daar de voetbalschoen: het genoemde castingbureau waar SBS een langdurig contract mee heeft lopen heeft ook in competitieverband ruimte gegeven aan de ‘Bloed aan de palen’ brallende typetjes.

1 2 3 22