Eerdere berichten: Veld

LSVV’70 6 schrijft historie en wint met dubbele cijfers

Dubbele cijfers, niks nieuws voor LSVV 6, toch was afgelopen zaterdag een mijlpaal in de nog jonge historie van dit illustere sociëteitselftal. Er werd namelijk met 10-0 gewonnen. De dubbele cijfers werden in positieve zin gehaald en de heer Jongeneel kon na een negentig minuten durende sit-in met de nul op zak de kleedkamers opzoeken.

Het wordt een repeterend verhaal, maar ondanks dat we inmiddels half oktober leven was het opnieuw een heerlijk zonnige zaterdagmiddag. De uitwedstrijd tegen Football Factory 6 stond op het programma dus het mooie weer was een noodzakelijkheid voor de sfeer. Het sportpark waar de Football Factory zijn kunsten immers op vertoond is de meest troosteloze van het hele jaar. Navigerend door de atletiekbaan en de tennisrokjes kwamen de LSVV gedesoriënteerd en enigszins afgeleid aan op de buitenvelden van het Universitair Sport Centrum. Het blijft merkwaardig, het is de enige wedstrijd in het hele jaar waar een schot over het doel een driepunter oplevert.

IMG_6154

De wedstrijden tegen Football Factory zijn wel iedere keer een feest van verrassing, de ene keer spelen we tegen balorige en corpulente balletjes die brakend hun Van Pelt mat naar achter gooien. De andere keer spelen we tegen een gezelschap van internationale studenten die gedreven door hun Babylonische spraakverwarring allemaal voor zichzelf aan het voetballen zijn. Dit jaar zijn we enkel bij het studententeam ingedeeld en wat bleek. De heren bleken wars van iedere vorm van voetbaltalent. In het weekend van de NSL-dispuutsweekenden was deze wedstrijd natuurlijk een gouden uitkomst.

Met een versterkt team zocht LSVV de aanval en bleef dit negentig minuten lang volhouden. De heer C. van Duijn liet in de eerste helft al een zuivere hattrick aantekenen, met name de eerste was er een om in te lijsten. Na een snelle kapbeweging besloot hij met veel overtuiging en geweld de winkelhaak maar eens op te zoeken. De verbazing van zijn teamgenoten uit LSVV 4 werd almaar groter toen bleek dat hun spits wel degelijk kon scoren en dit ook bij herhaling kon. Op slag van rust zorgde uw eigen verslaggever voor een comfortabele 4-0 ruststand.

Zijn selectie haarfijn aanvoelend waarschuwde onze miniatuur Führer Heijstek voor overmoed en gelaste zijn mannen eenvoudig te blijven voetballen. Met succes, want al snel stond het 6-0 door doelpunten van meneer Heijstek zelf en de heer Van der Zwan. Tot zijn eigen schrik schoot hij de bal in de handen van de keeper, deze had hier geen boodschap aan en stompte het projectiel zijn eigen doel in. Na de derde drinkpauze maakt meneer Schippers zich nog een keer kwaad, 7-0, het zou toch niet gebeuren dat verdedigers gingen scoren en hij niet. Tot grote hilariteit van de aanwezigen was de rechtsback van de tegenstander ondertussen Gilles de la Tourette aan het ontwikkelen door iedereen schreeuwend op de hoogte te brengen van het feit dat hij boos op zichzelf was.

Grappend en grollend kwam C. van Duijn het veld weer in en liet een tweede hattrick aantekenen tegen de moedeloos geworden fabrieksarbeiders. Het leverde hem de wedstrijdbal op nadat een LSVV’er had besloten een bal van Football Factory te brassen. Zijn neef R. van Duijn merkte op dat dit geen probleem was: “Maandag maken ze toch weer nieuwe!” Het bleek de slechtste actie van een LSVV’er die middag. Ondertussen was de heer Jongeneel verveeld naar de middenlijn gesloft, leuk hoor de nul houden, de volgende keer graag een fauteuil meenemen. De tegenstander had immers opgemerkt dat het eerste schot op doel in de 75ste minuut had plaatsgevonden.

Het leverde een merkwaardige en gedenkwaardige zaterdagmiddag op. LSVV bleek namelijk geboekt als het voorprogramma van een rugbywedstrijd. De tweede helft werd daarom begeleid met luid geschal uit muziekboxen en de kelen van de heren rugbyers. Een terecht saluut voor een historische overwinning. De weg naar de Bad Habits werd na de wedstrijd weer ingeslagen en de invallers, C. van Duijn, Klaver, Wilbrink, M. Visser en Van Ginkel konden hier eerstehands meemaken waarom LSVV 6 toch echt het leukste amateurelftal van Nederland is.

Auteur: J. de Wit

Een moeizame overwinning van LSVV ’70 1

Vierde klasse A (zaterdag)- De ploeg van Jan Nonkes en Freek Jansen moest voor hun vierde wedstrijd naar Hazerswoude-Dorp afreizen om daar op natuurgras aan te treden tegen Hazerswoudse Boys. Om aansluiting bij de top te behouden was een overwinning noodzakelijk. De thuisclub ging op jacht naar hun eerste overwinning. Na ruim 90 minuten stond er een 1-2 einduitslag op het scorebord, een overwinning die moeizaam tot stand kwam maar de drie punten zaten wel in de tas en dat is waar het uiteindelijk om draait. Volgende week in de uitwedstrijd tegen koploper Aarlanderveen zullen de rood-witten echter wel een stuk sterker voor de dag moeten komen om een goed resultaat neer te zetten.

De doelstelling van de thuisclub is om op termijn uiteindelijk wel de stap naar de derde klasse te maken. Voor dit en volgend seizoen geldt dat de jonge ploeg van trainer Wilco Wapenaar de huid zo duur mogelijk wil verkopen, en dat zal met vallen en opstaan gaan, zo is de verwachting. Na een paar minuten spelen stonden de Leidse studenten al op een 0-1 voorsprong. In een scrimmage voor het doel zag doelman Patrick van der Reest, van de gastheren, er niet al te solide uit en uiteindelijk kreeg Guus van Kessel het voor elkaar te scoren. Jurgen Bouwman, spits van de gasten: ”Ik ging het duel met de keeper aan en hinderde hem zodanig dat mijn ploeggenoot hiervan kon profiteren, en dat was natuurlijk wel een lekker begin.”

De bezoekers schoten dus voortvarend uit de startblokken en waren in de fase hierna ook duidelijk de bovenliggende partij. De Boys werden vroeg vastgezet en de bal ging goed rond, zonder dat hier echte kansen uit ontstonden. Noemenswaardig in die fase was wel dat Jaimy van der Meer van de studenten in korte tijd driemaal een ingooi mocht nemen en deze evenzoveel keer in de voeten van de tegenstander gooide. Na twintig minuten leek de wedstrijd beslist toen Jos van Beuningen vanaf elf meter mocht proberen om de score, na vasthouden door Roy van der Voort, uit te breiden. Echter, met een fantastische redding, behoedde Van der Reest zijn ploeg voor een grotere achterstand. Hij maakte hiermee zijn weifelende optreden in de beginfase meer dan goed. Sterker nog; vanaf dat moment kantelde de wedstrijd en ging de thuisploeg er ineens in geloven.

De gasten hadden steeds meer overtredingen nodig, vooral aan de linkerkant, en na een halfuur spelen luidde een duwfout in het strafschopgebied de gelijkmaker in. Van Beuningen duwde opzichtig zijn tegenstander weg, en Justin Meijer schoot dit buitenkansje vanaf de penaltystip achter keeper Dammes Waasdorp. Op dat moment een verdiende tussenstand. De thuisploeg was weer terug in de wedstrijd en het kwartje kon nog elke kant opvallen. Niet heel veel later kwam LSVV’70 echter weer aan de leiding. Na eerder al een mogelijkheid onbenut te hebben gelaten, gaf Erwin Humme het laatste tikje voor de hernieuwde voorsprong. Het laatste noemenswaardige feit van de eerste helft was een vrije trap die door Waasdorp werd overgetikt.

In de tweede helft moest Hazerswoudse Boys komen en ontstond er heel veel ruimte voor LSVV’70. De thuisclub was niet bij machte om een gaatje te vinden in de Leidse muur. De bezoekers maakten slecht gebruik van de ruimte die zij kregen en die achter de verdediging van de thuisclub lag. Keeper Van der Reest onderscheidde zich met een aantal belangrijke reddingen, zijn collega aan de andere kant hoefde zich niet heel erg in te spannen en deed wat hij moest doen. Wel kwamen de studenten goed weg want zowel bovenkant lat als buitenkant paal voorkwamen de gelijkmaker. Over de gehele wedstrijd gezien een moeizame maar verdiende (nipt op punten gewonnen) overwinning. Namens LeidenAmateurVoetbal en LSVV’70 nog wel sterkte gewenst aan de onfortuinlijke speler van de thuisploeg die in de laatste minuut met een knieblessure geblesseerd moest afhaken, in een ultieme poging om de bal achter doelman Waasdorp te krijgen en daarbij ongelukkig in botsing kwam.

”Op de eerste plaats ook namens mij heel veel sterkte voor de betreffende speler. Ik heb absoluut nooit de intentie gehad om deze speler op die manier te blesseren. Ik wilde dit na afloop in de kleedkamer al tegen hem zeggen, maar gezien de begrijpelijke emotie op dat moment, kwam het toen niet erg gelegen uit. Wat de wedstrijd betreft; we begonnen natuurlijk goed en vergeten daarna de voorsprong te vergroten. Vanaf dat moment kantelde de wedstrijd en maken zij uiteindelijk nog gelijk. Vervolgens komen wij weer op voorsprong en was het hierna van onze kant niet heel erg best meer zonder dat zij erg gevaarlijk werden. Alleen als het verschil in doelpunten slechts 1 blijft, kan een klutsbal uit een corner of vrije trap ook zo maar binnenvallen. Het mag geen excuus zijn, maar je merkt dat wij toch moeite hebben met voetballen op echt gras. Wij trainen en voetballen thuis op kunstgras, en ons normaal gesproken verzorgde spel, komt op die ondergrond het beste tot zijn recht. Volgende week tegen de koploper. Wij  zullen dan wel uit een heel ander vaatje moeten tappen om tot een goed resultaat te komen”, aldus keeper Waasdorp.

Freek Jansen was nog wat uitgesprokener in zijn commentaar. ”Een slechte wedstrijd van onze kant, meer kan ik er echt niet van maken. Ik moest in en vlak na rust al drie wissels inbrengen, omdat sommigen er echt doorheen zaten, en dat zag je ook terug in ons spel. In de omschakeling lag er zoveel ruimte voor ons en dat hebben we zeker niet goed benut. Vandaag hadden we Jiddo Doornenbal met zijn snelheid goed kunnen gebruiken. Hopelijk haakt die over een aantal weken weer aan.”

Hazerswoudse Boys – LSVV’70 1-2 (1-2). 2. 0-1 Van Kessel, 29. 1-1 Meijer, 35. 1-2 Humme. Scheidsrechter De Vries, toeschouwers 90.

Opstelling Hazerswoudse Boys : Hartman (Meertens), Moerland, Gordijn, Van Meurs, Van Zanten, Nieuwhof (Roeloffs/Van Haastrecht), Van der Voort, Martens, Meijer, Rens, Van der Reest.

Opstelling LSVV’70 : Waasdorp, Van Beuningen (Van der Graaf), Huisman, Van Luxemburg, Van der Meer, Egberts, Wijnakker, Humme (Loos), Bouwman (De Groot), Ebbing, Van Kessel.

Bron: Leiden Amateur Voetbal

LSVV ’70 1 leidt eerste puntverlies

Vierde klasse A (zaterdag)- LSVV ’70 heeft afgelopen zaterdag de goede start van de competitie geen vervolg kunnen geven. De Leidse formatie, die door de buitenwacht wordt gezien als één van de titelfavorieten in de vierde klasse, ging op eigen bodem onderuit tegen Floreant. Het werd 1-3 voor de Boskopers, dat daarmee revanche namen voor het verlies in de nacompetitie van afgelopen seizoen.

LSVV ’70 begon de wedstrijd met offensief voetbal en wilde van meet af aan het spel maken. Dat resulteerde in een aantal kansjes voor onder meer Joost Wijnakker, Thomas Loos en Paulus Egberts. In de tegenaanval kwam de bezoekende ploeg er aantal keer gevaarlijk uit met hun snelle spitsen. LSVV ’70-sluitpost Thomas Waasdorp bracht tot tweemaal toe goed redding op pogingen van Jeffrey Hilgeman. De thuisploeg had zeker het eerste deel van de wedstrijd een licht veldoverwicht, maar wist dit niet in een treffer tot uiting te brengen. Op slag van rust kwam het studentenkorps zelf op achterstand. De Boskopers kregen een vrije trap toegekend op de rand van het strafschopgebied, nadat Hilgeman gevloerd was. Ward van den Hoogen nam plaats achter de bal en joeg de bal onberispelijk in de kruising (0-1). Nog geen twee minuten later verdubbelde Floreant zelfs de score. Na geklungel in de Leidse defensie, pikte Hilgeman de bal op en rondde keurig af (0-2). Dezelfde Hilgeman zag in laatste minuut van de eerste helft zijn vrije trap maar rakelings voorlangs gaan.

Om de achterstand na de onderbreking om te buigen, moest de Leidse ploeg dus alle zeilen bijzetten. Het zocht de aanval op, maar het ontbrak bij de gastheren aan overtuiging. Floreant kreeg de eerste grote kans in het tweede bedrijf. Een lob van een Boskoopse speler ging maar nipt over het vijandelijke doel. De thuisploeg ging steeds meer tegen zichzelf spelen en dit was nadrukkelijk zichtbaar in het veldspel. En áls de studenten al gevaarlijk werden, waren het veelal schoten uit de tweede lijn waar elke vorm van precisie in ontbrak. Floreant geloofde het wel en bleef geconcentreerd voetballen, wachtend op een snelle uitbraak. Bij deze omschakelingen stond Waasdorp meerdere malen zijn mannetje. LSVV’70 perste er nog een slotoffensief uit en werd steeds gevaarlijker. Kort voor tijd resulteerde dit een doelpunt voor de roodhemden. Egberts werd goed weggestuurd en scoorde vakkundig in de verre hoek (1-2). Met nog een aantal minuten op de klok probeerden de gastheren er nog een gelijkspel uit te persen. In de blessuretijd kreeg het  echter wederom een tegentreffer te verwerken, na een (dubieus) toegekende strafschop voor de bezoekers. Bart van Herk faalde niet en schoot de 1-3 eindstand binnen. Hierna werd er direct afgefloten. LSVV ’70 kende een totale offday, waar Floreant goed gebruik van maakte. Volgende week gaat de ploeg van trainer Freek Jansen op bezoek bij Hazerswoudse Boys, alwaar de bittere smaak van dit verlies weggepoetst zal moeten gaan worden.

LSVV’70-Floreant 1-3 (0-2) 42.Den Hoogen 0-1, 44.Hilgeman 0-2, 88.Egberts 1-2, 90+3. Van Herk 1-3.

Basisopstelling LSVV’70: T.Waasdorp, Van Beuningen, Van der Meer, Groenendijk, Casteel, Wijnakker, Baarda, Egberts, Petersen, Loos, Wijnakker.

Basisopstelling Floreant: Smeenk, Broers, Tol, Van Herk, T.de Bruyn, Scheurs, Schreuder, Van den Hoogen, Hilgeman, F.de Bruyn, Ahmidous.

Beluister hier de soundcloud met Jaimy van der Meer (LSVV’70)

Bron: Leiden Amateur Voetbal

Sociëteit vs Bruin Café

Een nieuw voetbalweekend, nieuwe kansen voor het meest geliefde caféelftal van Nederland. Het niet al te gevreesde SJC 6 kwam op bezoek, toch bleek het al snel een team om rekening mee te houden, niet in de laatste plaats omdat hun over datum Rambo lookalike zijn teamgenoten constant opriep om “oorlog te komen maken!”

Opnieuw een zonnige zaterdagmiddag op sportpark de Kikkerpolder, heerlijk weer om een balletje te trappen. Dat begon al ruim voor de wedstrijd toen de LSVV 6 heren voor de kleedkamer uit verveling een balletje gingen hooghouden. Wees niet bang, uiteraard was er niemand op tijd, maar de heer Wietvink had de shirts gewassen en was later dan de meesten. Dit maakte hij ruimschoots goed door de bal van het dak van de kleedkamers te halen, deze was hier vakkundig door De Wit op gedeponeerd. Bijkomend voordeel, meneer Wietvink had in al zijn wijsheid besloten eens niet dronken, stoned of allebei aan te komen zetten. Niks stond een overwinning meer in de weg.

IMG_5646

De warming-up werd geheel in LSVV-stijl gedaan, slalommend om de werpplaat van de honkbalvereniging heen, gebroederlijk naast LSVV 7 die eveneens om 16:00 met hun wedstrijd begonnen. Nou ja naast, dwars door elkaar heen natuurlijk. Toen het eindelijk tijd was om af te trappen bleek de scheidsrechter geheel in stijl te laat te zijn. Niks aan de hand, beginnen we toch wat later. Uiteindelijk had hij net zo goed helemaal weg kunnen blijven, hij zag toch alles consequent verkeerd. Fluit dan tenminste voor LSVV, wordt je uitgescholden door 11 man en ben je een thuisfluiter, maar na de wedstrijd een mooie baas. Nu was iedereen boos op hem.

LSVV ging voor de verandering voortvarend van start, de tegenstander werd onder druk gezet met goed voetbal en tot ieders verbazing werd de bal in de ploeg gehouden. Er werd niet tot nauwelijks op de lange bal gespeeld en spelers kregen tot hun schrik de bal in de voeten aangespeeld. Volledig van hun à propos besloten de doorgaans efficiënte aanvallers dan maar een snipperdag te nemen en de keeper te vermaken met vangballen. Aangetrokken door de glanzende biljartbal die de bovenkant van zijn oude knar vormde, waren alle schoten op doel een prooi voor de SJC-doelman. Vriendelijke lui overigens die SJC’ers. Iedere keer wanneer een LSVV’er naar het gras ging werd er bezorgd geïnformeerd of diegene misschien “een knal voor zijn hoofd wou?”

Er moest ten slotte een strafschop aan te pas komen om de score te openen. Aangemoedigd door de naar zijn leven staande SJC’ers besloot Belder dat deze kans té moeilijk was om te missen en maakte er 1-0 van. Op zoek naar een tweede treffer viel LSVV echter ten prooi aan een doeltreffende counter. De heer Brink dook onder de bal door en SJC schoot de bal over de aanstormende Jongeneel heen. Gejuich van beide kanten. Het stond weliswaar volledig tegen de verhouding in 1-1, maar de fout was gemaakt door Brink en dat betekende gratis pils. Geluk bij een ongeluk.

IMG_5709

LSVV bleef aanvallen, maar het mocht niet baten, de bal wilde er maar niet in. Ondanks de bemoedigende verzoeken van de SJC Rambo om “oorlog te komen maken” vielen er niet meer goals of slachtoffers. De supporters en invallers Van der Linden, Brink en Figetakis werden bedankt voor hun inzet en het krat ging op tafel. Het punt werd gekoesterd en de plannen om volgende week toch echt te winnen werden gesmeed. Ten slotte werden er nog een teamfoto en spelersfoto’s gemaakt, de resultaten van de fotoshoot tussen de kippen en in de competitie ontvangt u natuurlijk zo snel mogelijk!

Het zevende beloont de neutrale toeschouwer

Op zaterdag 29 september was het aan LSVV 7 om het eerste punt, vorige week behaald, te verviervoudigen op bezoek bij FC Oegstgeest. De FusieClub is bezig met verbouwen en kan daarom alleen maar de absolute voetbalelite een kleedkamer bieden; LSVV 7 had dus vanzelfsprekend een ruime privékleedkamer met 2 man bewaking (echt zo). Waar aanvankelijk werd uitgegaan van 15 fitte studenten die moesten vechten voor een basisplek, bestond de reservebank bij aanvang van de wedstrijd maar uit 2 man, die hun reserverol overigens allebei weinig leken te betreuren. Schitterend in afwezigheid was voornamelijk Van Ouwerkerk, die na een kennelijk veeleisende avond om 15:30 in het Leidsche nog geen teken van leven had afgegeven. LSVV begon wat zoekend en na 15 minuten werd een potje hooghouden in de verdediging ruw onderbroken door een aanvaller van Oegstgeest: 1-0. Het zevende werd wakker en maakte achter elkaar de 1-1, 1-2, 1-3 en 1-4, waarop met een ruime voorsprong aan de limonade werd gegaan.

Oegstgeest kwam een stuk frisser de kleedkamer uit en haalde LSVV uit zijn spel, door op het middenveld wat om zich heen te trappen en aanvallend de overtreding uit te lokken. Nadat de 2-4 van afstand al was binnengerold, gaf Van der Marck gewillig antwoord op de zoektocht naar de penalty: 3-4 vanaf 11 meter dus. Lang bleef het spannend, maar de stand werd keurig intact gehouden door onder andere Vonk (penalty gemist, kratje dus) en Hennen (als lijnrechter een brede interpretatie van de buitenspelval). LSVV won terecht na een wat onstuimige tweede helft; voor de neutrale toeschouwer een waar voetbalfestijn op een zonnige dag. Bloed aan de palen!

Dames 1 sluit bekerseizoen in stijl af!

Op maandagavond 24 september werkte Dames 1 het laatste verplichte nummer van de seizoensopening af. De gebruikelijke LSVV-sfeer werd al in de kleedkamer gecreëerd door aanvoerster De Heer, die aanstipte dat een bekerwedstrijd toch niet zoveel voorstelde en het vanavond om het plezier moest draaien. Ook hoofdtrainer Jelles hechtte kennelijk weinig waarde aan de wedstrijd, gezien zijn besluit assistent-trainer Cnossen verantwoordelijk te maken voor de damesselectie.

Toch werd er een behoorlijke pot voetbal neergezet tegen de dames van ARC. Beide ploegen moesten aanvankelijk nog even inkomen; gedurende het eerste kwartier was het de fanfare op de naastgelegen parkeerplaats die met enkele 3 oktober-hitjes voor het meeste vermaak zorgde.

LSVV voetbalde beter dan haar tegenstander: bij vlagen werd ARC effectief onder druk gezet, waar aan de andere kant er gemakkelijk onder de druk werd uitgevoetbald. Na zo’n vijfentwintig minuten opende De Heer, laatste vrouw nota bene, de score met een om de keeper heen krullend afstandsschot. De complottheorie was geboren dat De Heer het fanatisme van haar team in de kleedkamer alleen in de kiem had gesmoord, zodat zij zelf de sterren van de hemel kon spelen.

Tien minuten later: een schot van Amesz dat, via de lat, óp of óver de doellijn stuiterde kon helaas niets aan de stand veranderen. De noodzakelijkheid van doellijntechnologie werd voor de zoveelste keer gedemonstreerd; maar goed dat de voorzitter, zijnde gelegenheidsscheidsrechter, dit zelf aan den lijve heeft mogen ondervinden.

De tweede helft was niet anders dan de eerste. LSVV had de bal, won duels, en begon warempel risico te nemen in de opbouw. Ook voorin werd de hoge pressie voortgezet, resulterend in een verdiend tweede doelpunt. Na een kamikazeactie van linksbuiten Middendorp vloog de bal tegen de touwen, en de doelpuntenmaakster kon de 2-0 dan ook vieren door middel van een blessurebehandeling.

LSVV hield de controle. Toen voorstopper Vargas Navarro voor een kwartiertje aan de kant werd gehaald, nam ze bijna de ARC-spits mee naar de dugout: deze had immers al de gehele wedstrijd in haar broekzak verbleven. Amesz, die meer tussen posities rouleerde dan een gemiddelde VVD-prominent, snapte haar taak als tijdelijk bankverwarmer niet en besloot na vijf minuten maar gewoon weer het veld op te stappen in de hoop dat de coach iemand voor haar naar de kant haalde.

Na wat ongelukkig uitverdedigen en even zo ongelukkig lijnrechterschap kwam ARC tien minuten voor tijd op 2-1. LSVV liet echter de angst voor de gelijkmaker links liggen en bleef doorstomen; de welverdiende winst kwam geen moment in gevaar.

Een toegift voor de oplettende lezer: kennelijk werd er tegelijkertijd hoog druk gezet, achterin rondgetikt, en werden er veel duels gewonnen. Dat kan in een 4-3-3 maar één ding betekenen: een buitengewoon hard werkend middenveld. Onder andere Loos, Van Haga en Amesz vormden de dieselmachine die zowel lichamelijk als mentaal onuitputtelijk leek. Die drie bekerpunten zijn we liever kwijt dan rijk bij LSVV, maar wat werd er ontzettend volwassen gevoetbald en gestreden. Bloed aan de palen!

Eén: het meest eenzame getal dat de afgelopen zaterdag typeerde voor LSVV 7

Eén: het meest eenzame getal dat de afgelopen zaterdag typeerde.

Het was de dag van een taak voor het team. Na een gevarieerd bekerseizoen met zowel winst, gelijkspel als een enkele nederlaag wist het team LSVV 7 dat de tijd van verliezen in ieder geval is geëindigd. Het was tijd voor de competitie, wedstrijd numero uno, waar de eerste punten verdiend moesten worden. Na een flitsende start met de teamfoto’s en de langste warming-up van het aankomend seizoen klonk daar het eerste fluitsignaal. LSVV 7 tegen Katwijk 7, altijd lastig. Vanaf moment één vond Daan het een mooie pot om naar te kijken. Chris daarentegen moest het niveau nog even aan de kaak stellen. De wind begon harder te blazen en het spel laaide op aan beide kanten. Het was al snel na pak hem beet 15 minuten dat Jeshua de numero uno-0 creëerde: een perfect geplaatst schot uit een niet al te makkelijke positie. Het was magisch. Het team bedankte juichend. Het team voelde zich saamhorig. Hierna werd er goed opbouwend gespeeld van beide kanten, maar het was LSVV en niemand minder dan de captain ‘Vic’ die de score uitbouwde naar 2-0. Hierna kon Katwijk goed stand houden en de score constant houden.

Tijd voor de rust. Organisatie, het sleutelwoord van Kenny, was wat miste, waarop werd geknikt. Er werd flink gewisseld en met letterlijk en figuurlijk nieuwe energie startte de tweede helft. De wind laaide op, de regen zwol aan, evenals het publiek. Het mocht niet baten. De 2-1 viel snel door de tegenstander die medailles kan winnen op de 100 meter sprint. De voorsprong stond nog, maar de woorden in de kleedkamer waren verdwenen. Het keyword ‘organisatie’ was van de baan en de gelijkmakende 2-2 was ook niet goed voor het moraal. Maar bij de 2-3, dacht iedereen hetzelfde. 2-3, no way dat wij dit gaan weggeven. Het hele team werd aangemoedigd met 2 effectieve zinnen van het publiek: “Go Vic” en “Go niet Vic”. De steeds woestere wind voerde deze krachtwoorden naar het veld van de tegenstander, welke bezweek onder het schot van Kuzu. De 3-3 was een feit, en hiermee eindigde de strijd in een gelijkspel. Eén punt voor beide teams. Eén punt meer dan verliezers, twee punten minder dan winnaars. 1 was het getal van de eerste super Saturday van de Leidse Studenten Voetbal Vereniging en daarmee is één ding zeker. De volgende keer gaan we voor drie. Drie punten in de pocket… en de derde helft!

Dames 1 revancheert zich namens Heren 1 op Alphia

Voor we los gaan, even wat handige feitjes op een rijtje: (1) we hebben een lekkere zomer gehad, maar de helft van de damesselectie viert ‘m nog wel even verder tot eind september; (2) die beker is leuk voor drie wedstrijden, maar da’s dan ook echt wel weer genoeg; (3) ja, dit was speelweekend 3, en (4) ja, dit was de eerste wedstrijd van Dames 1. Hebben we dat op een rijtje. Dan: hopsakee, we hebben ff het veld aangeharkt met de dames van Alphia. Was dat leuk? Ja, was best gezellig.

Context: eind juni ging ons mannelijke vlaggenschip hier met man en muis ten onder toen Loos (jawel, de broer van) de eerste strafschop op de lat joeg, en ook de andere rood-witte helden niet meer soeverein bleken. Degradatie, tranen, vervolgens gewoon een rondvaart door de grachten. Je kent het. Met die geschiedenis tussen de oren betrad een voortreffelijke selectie zaterdag het hoofdveld van de plaatselijke voetbalvereniging. En de voortekenen waren het oranje-wit-blauw niet al te gunstig gezind: twee keer alle hoeken van het veld gezien tegen ARC en Lugdunum, een klasse lager spelen en een selectie van 20 vrouwen. Ga d’r maar aan staan.

De seleçao van gisteren! Staan v.l.n.r.: Haasnoot, De Jong, Rietveld, Van Dam, Martijn, Overdevest, De Heer. Gehurkt: Vargas Navarro, Overduin, Loos, Van Haga, Van der Veen, Amesz, Enklaar.

De seleçao van gisteren! Staan v.l.n.r.: Haasnoot, De Jong, Rietveld (ho, ff weg van de foto hoor), Van Dam, Martijn, Overdevest, De Heer. Gehurkt: Vargas Navarro, Overduin, Loos, Van Haga, Van der Veen, Amesz, Enklaar. Het uitvak van de tribune (linksboven) was wederom leeg.

Mooiste moment van de eerste helft: de tirannieke Alphense doelvrouw schreeuwt van onder de lat: “ze kunnen niet eens fatsoenlijk een bal overspelen”. Ik vind zelf die Brigitte Kaandorp altijd wel grappig, maar deze Jaenette zou het nog wel eens heel ver kunnen gaan schoppen (niet letterlijk natuurlijk). De grote Stevie Wonder zelf had het niet beter kunnen zien. In 45 minuten voetbal mocht de thuisploeg twee keer onder begeleiding van het academisch blauw de overzijde van het veld bekijken. Het restant van de tijd mocht de ploeg zich beperken tot het wanhopig trachten weg te trappen van de bal. Desalniettemin: de 0-1 ruststand mocht met een niet aflatende plensbui aan kansen een volwaardig wonder heten.

Het tweede bedrijf werd wél een gevalletje dweilen met de kraan open. De Alphense arbiter deed niet zijn best ook maar enigszins de schijn van objectiviteit te bewaren, maar dat maakte voor het voetbal van de bezoekers niet uit. Werkelijk alles werd voetballend opgelost met achteloos combinatiewerk: De Heer was ongrijpbaar, Amesz te sterk, Vargas Navarro danste een voor Alphia onnavolgbare salsa. Rietveld beperkte het aantal hakjes tot één, maar schudde en passent wel twee assists uit de mouw. Van der Veen legde er twee in, Amesz en Haasnoot beiden één en ook de schier onuitputtelijke Van Haga draaide even een bal de kruising in. Mieters!

Na iets minder dan 80 minuten vond de scheidsrechter het dan ook wel mooi geweest. Het spel lag voor de tweede keer voor onbepaalde duur stil, invallend reserve-keepster Van Dam had al 35 minuten lang geen bal meer in d’r handen gehad, en bij Alphia wilde de complete bankbemanning (7 of 8 koppen tellend) niet meer invallen. Dit was voor niemand leuk.

Opvallende lichtpuntjes: in overvloed. Wat een heerlijk voetbal. Debutanten Overdevest (KMD Wateringen, lichtvoetige techniek), Martijn (SV Nieuw Sloten, degelijk en kalm) en Haasnoot (Quickboys, soepele schaar op snelheid) speelden alsof ze dat al jaren bij LSVV deden. Overduin is ook tandjesbrak nog altijd 14 klasser beter dan de gemiddelde vierde-klasser (wat een belachelijk waanzinnige dieptepass op Haasnoot). Tegenvaller: Enklaar raakte geblesseerd aan de kuit. Forse streep door de rekening van Jelles, die alle zeilen moet bij zetten om een complete selectie te houden. Maar conclusie van deze ouverture: hier zit muziek in!

Morgenavond speelt Dames 1 de tweede bekerwedstrijd tegen Lugdunum VR2.

Freek op Trainers Magazine: “Trainer zijn is een hobby”

DIT INTERVIEW IS INTEGRAAL OVERGENOMEN VAN HET VOETBALKENNISPLATFORM VAN TRAINERS MAGAZINE

lsvv-550px

Om een positieve impuls aan het Nederlands voetbal te geven, moeten we steeds op zoek naar creativiteit. Club en trainers die het anders durven doen. In deze aflevering: Freek Jansen, al jarenlang één van de trainers van LSVV ‘70 uit Leiden: “Iedereen voetbalt voor zijn hobby. Trainers lijken dat nog wel eens te vergeten.”

Tekst: Paul van Veen

“Het All stars gevoel.”

“Dat gevoel proberen we bij LSVV te benaderen. Een groep vrienden die echt voetballen voor hun plezier en omdat ze dat willen. Die zijn er niet omdat het van een trainer moet, maar omdat ze het zelf willen. De meeste spelers zijn dan ook tussen de 25 en 35 jaar oud, hebben zelf een drukke baan en staan aan het begin van hun maatschappelijke carrière. Ze vinden het erg leuk om te voetballen, maar wel puur als hobby. Trainen doen we maar één keer per week, op woensdag. Maar wel op redelijk niveau, afgelopen seizoen speelden we in de derde klasse van het district West 2.”

“Wim Mugge, al jaren één van de trainers van LSVV, heeft al een aantal keer geprobeerd om twee keer te gaan trainen (vooral ook omdat de tegenstanders in de competitie dat wel doen), maar dat past niet bij deze club. Dan zag dat je de helft op dinsdag en de helft op donderdag komt. Dat had geen zin, dus gingen we weer snel naar één keer per week.”

Afzeggingen
“Doordat mensen echt voor hun hobby voetballen, hebben we natuurlijk wel te maken met meer afzeggingen dan andere ploegen op ons niveau. Dat is geen enkel probleem. Bij ons maakt het niet uit waarom mensen afzeggen. Er zijn geen goede en slechte redenen. Iedereen bepaalt dat voor zichzelf. Als het min vijf graden is of het regent, dan zijn er minder spelers op de training. Als er een leuke Champions League wedstrijd is, dan zijn er minder spelers op de training.”

“In de finale van de nacompetitie misten we zelf een speler of tien. Vijf van die spelers hadden redenen waar je bij een andere amateurclub echt niet aan hoeft te komen. Zo had er één een visweekend, de ander was bij schoonfamilie en een ander had gepland om die dag te verhuizen. Ik denk dat een trainer bij een andere club helemaal gek had geworden. Die had die spelers misschien wel uit de selectie gezet of was misschien zelf wel opgestapt.”

Trainer
“Dat is ook één de belangrijkste reden waarom het voor ons moeilijk is om een trainer te vinden. Welke trainer met UEFA-B wil ons nu trainen geven? Daarnaast hebben we amper budget. Gelukkig hebben we Jan Nonkes bereid gevonden om onze hoofdtrainer te zijn. Zo voldoen we aan de regels van de KNVB dat je een UEFA-B als trainer moet hebben op ons niveau.”

“Ondanks dat we het goed geregeld hebben, hebben we toch een boete gehad van de KNVB. Het bleek dat de VVON een wedstrijd was komen kijken waarin Jan op vakantie was. Daarnaast doe ik alle communicatie naar de buitenwereld, omdat ik – volgens Jan – daar beter geschikt voor ben: ik loop al twaalf jaar bij LSVV rond, ik zit zelf in de journalistiek, ik kan redelijk praten en ik ken de club van A tot Z. Volgens de KNVB was ik dus de trainer.”

“Onzin natuurlijk, want we doen het allemaal met elkaar. Jan is officieel onze trainer. Maar dat betekent niet dat als Jan er is dat anderen stil op de bank moeten gaan zitten. Iedereen mag wat roepen en zo coach ik ook wel eens tijdens de wedstrijd. We hebben de afspraak dat iedereen mag zeggen wat hij op dat moment nodig vindt. Volgens de VVON kan dat allemaal niet en de KNVB vond het aanvankelijk nodig om die boete op te leggen. Waar gaat het allemaal over? De KNVB kent onze club, weet hoe het inmiddels werkt, gaf ons grotendeels gelijk, maar de VVON heeft zich van een slechte kant laten zien. Absoluut niet aan het belang van de club en het amateurvoetbal gedacht. Dat vind ik heel triest. En ook nog eens zonder een normale vorm van communicatie. In ons geval ook nog eens onterecht, want we doen alles volgens de regels, dat heeft uiteindelijk de beroepscommissie van de KNVB ook nog eens besloten.”

“Blijkbaar moet je als hoofdtrainer in Nederland binnen vaste lijnen kleurtjes. En erger nog: dan alleen in die kleuren die logge instanties bepalen. Wij geloven er in dat iedereen moet doen waar hij goed in is. Dat we iedereen datgene laten doen wat hij leuk vindt. In de rust bij ons is dan ook echt geen standaard praatje zoals bijna iedere club dat doet: iedereen (dus ook een speler) mag zeggen wat hij wilt.”

lsvv2-550px

Geen standaard hiërarchie
“Bij onze club geloven we sowieso niet in die ‘standaard’ hiërarchie. Wij doen alles samen. Iedereen moet taken doen, ook vrijwilligerstaken. Zo is er bijvoorbeeld ook een lijstje wie er wanneer een wedstrijd moet fluiten. En dat moet dus ook de beste speler van het eerste doen. Dat kan dus betekenen dat die speler uit het eerste een kwartier na zijn wedstrijd – als je net 90 minuten je helemaal de schompes gewerkt hebt – nog een wedstrijd van een lager team moet fluiten. Bij hoeveel clubs zie je eerste elftal spelers dit voor of na hun wedstrijd doen?”

Kudde-trainers
“In onze ogen hoort dat er allemaal bij. Zo doen wij dus ook de coaching op onze manier, zonder hiërarchie. Maar dat mag volgens Zeist blijkbaar niet. Ik denk dat je door deze insteek bijna alleen maar kudde-trainers hebt in het voetbal. Dat zie je ook vaak in de speelwijze. Bijna alle tegenstanders spelen 4:3:3 en allemaal gaan ze uit van dominant spel en het positiespel. Denk je nu echt dat je op dit niveau een tegenstander kapot kan spelen met positiespel?”

“Dan snap je er helemaal niets van.”

“Je mag al blij zijn als jouw ploeg de bal vijf keer naar dezelfde kleur kan spelen. En dan hoor je weer over het veld ‘haal de bal eruit’. Natuurlijk niet. Ten eerste vermoord je zo alle creativiteit in het voetbal en ten tweede hebben – voordat je het weet – de verdedigers of zelfs de back weer het vaakst de bal. Die worden vaak niet door de trainer op back gezet omdat ze goed kunnen voetballen. Maar onze backs zijn natuurlijk wel goed”, vult Freek lachend snel toe.

“Maar voor ons fijn dat bijna iedereen hetzelfde denkt. Daar maken wij gebruik van. Wij spelen 4:4:2 en daar hebben veel tegenstander al moeite mee. Daarom zijn we dan ook op ons best in de eerste twintig minuten van de wedstrijd. Met een beetje geluk hebben wij al twee keer gescoord, voordat de tegenstander een beetje door heeft hoe het staat. Bij ons moeten spelers vooral de bal er niet uit halen. Ben je op de helft van de tegenstander? Maak acties, ga pingelen, probeer die pass te geven. Weet je hoe vervelend dat is voor de tegenstander?”

lsvv3-550px

Plezier, plezier, plezier
“Verder maken we het tactisch niet te moeilijk. Je maakt goede afspraken over hoe je druk zet en we spelen compact. Veel meer moet je ook niet willen op dit niveau. Het risico is zelfs dat spelers onnatuurlijke en domme dingen gaan doen als je ze teveel tactische opdrachten geeft.”

“Het is maar amateurvoetbal. Vergeet dat niet. Als trainer moet je er voor zorgen dat de sfeer goed is en moet iedereen er volle bak voor gaan. Op dit niveau is trainer zijn ook alleen maar hobby. Hoe hebben we het zover laten komen dat een trainer op dit niveau verplicht is én dat hij duizenden euro’s moet verdienen? Eigenlijk zou het voldoende moeten zijn wanneer je geen contributie hoeft te betalen als trainer. Vaak zijn het de spelers die het verschil maken en zeker niet de trainer. Plezier, plezier, plezier, dat is echt het enige waar het om draait.”

“Zijn wij bij LSVV dan niet fanatiek? Jazeker wel. Die twee keer drie kwartier zijn wij hartstikke fanatiek. Maar in warming-up mag iedereen lekker doen wat hij wilt. Ze voetballen al zo lang: ze mogen inmiddels wel weten hoe ze zich optimaal voor een wedstrijd moeten voorbereiden? De spelers kennen hun lichaam het beste en hoe zij het beste een warming-up moeten doen. Als ze er maar voor zorgen dat ze aan het begin van de wedstrijd op hun best zijn. De één loopt daardoor misschien wel een half uur zonder bal en de ander gaat na een paar minuten al op doel schieten of gaat hooghouden.”

“Het is soms ook leuk om dan naar de andere helft te kijken. Daar is de tegenstander vaak bezig met allemaal pylonen, positiespelen en andere moeilijke oefenvormen. Die kijken misschien naar onze warming-up en denken dat we er niets van kunnen. Het resultaat is dan ook dat we best vaak het eerste kwartier voor staan. Misschien beginnen wij wel relaxter aan de wedstrijd.”

Normaal
“Tijdens de wedstrijd is het dus fanatiek, maar wel op een normale manier. Het is maar voetbal. Zo hebben we wel eens een jaar in de Haagse competitie gezeten en daar merkten we dat veel tegenstanders toch wel wat moeite hadden met onze insteek. Die waren gewend om elke zaterdagmiddag een oorlog uit te vechten met de tegenstander, intimideren en dat het bijna een matpartij zou worden.”

“En dan krijgen ze ons.”

“Dan zien ze een tegenstander waar bijna geen ruzie mee te krijgen is. Je zag ze die wedstrijden helemaal in de war raken. Een ander aspect van ons team is dat we het woord ‘kanker’ op het veld niet accepteren. Als een tegenstander dat woord noemt, zullen we deze meteen corrigeren. Hetzelfde geldt voor de scheidsrechter. Als de tegenstander op de scheidsrechter gaat zeiken, dan komen we voor de scheidsrechter op. We vinden het heel belangrijk dat iedereen zich normaal gedraagt. Ook de tegenstander.”

“Dat komt omdat we er net wat anders in staan.”

“Dan verlies je een keer een voetbalwedstrijd. Jammer dan. Het gaat er om dat je met zijn allen plezier hebt en lekker met elkaar aan het sporten bent. Als wij verloren hebben, dan balen ook wij even. Verliezen is nooit leuk, maar na vijf minuten is iedereen weer lachen. Je ziet soms tegenstanders zelfs tot in de auto stil naar huis gaan, dat zal bij ons nooit gebeuren.”

“Dat betekent ook dat we er realistisch in staan. Waarom heb je een groot feest als je promoveert, maar geen feest als je het seizoen er op vervolgens niet degradeert? Waarschijnlijk is die prestatie nagenoeg gelijk aan het kampioen worden. Of misschien zelfs wel beter. Dan zou je het eerst slecht moeten doen om kans te maken op een groot feest. Daarom gaan we ieder seizoen wanneer we iets te vieren hebben met de boot door de grachten en maken er een groot feest van. Dit jaar zit dat er helaas niet in: we zijn gedegradeerd.”

“Je gaat de mooiste tijd als voetballer beleven”
“Tenslotte is het wel belangrijk dat er een spelersgroep staat die weet hoe het bij ons gaat. Je moet wel bij ons passen en er hetzelfde in staan. Als je te ambitieus of perfectionistisch bent, dan zeggen we eerlijk tegen je dat je beter niet naar LSVV kan komen. Dan ontstaat er namelijk gezeur over bijvoorbeeld de trainingsopkomst of de reden dat er iemand niet is. Je moet het echt snappen. Ik zeg dan ook altijd tegen elke nieuwe speler: je gaat de mooiste tijd als voetballer beleven, maar je zal bij ons als voetballer niet beter worden. Dat is uitgesloten. Jouw voetballeven wordt wel veel mooier, dat is ook wat waard.”

“Zoals het nu gaat, is geweldig. Er zijn dan ook regelmatig spelers van de tegenstander die jaloers op ons zijn. Dan horen we dat het er bij ons zo relaxed aan toe gaat, zeker als de tegenstander op elkaar aan het zeiken is of als hun trainer als een malle staat te schreeuwen. Spelers die bij ons komen voetballen zeggen ook vaak dat ze het veel eerder hadden moeten doen. Ze vinden het goud.”

We proberen voetbal zo dicht mogelijk te benaderen zoals voetbal bedoeld is:

Een hobby. De allerleukste bijzaak van het leven.

Op de woensdag en de zaterdag is dat bij LSVV een vast gegeven.

1 2 3 18