Eerdere berichten: Veld

LSVV ’70 1 zet zegereeks voort en maakt nog kans op de 2e periode

Vierde klasse A (zaterdag )-Na drie overwinningen tegen clubs uit de onderste regionen moest er op het door de thuisclub omgedoopte Wim Mugge Sportpark aangetreden worden tegen de nummer drie Alphense Boys. De Boys hadden ook nog eens het volle pond behaald uit de laatste zes wedstrijden. Logisch is het dan ook dat de bezoekers bij een overwinning een grote kans hadden op de tweede periodetitel. Daarbij waren de roodwitten wel afhankelijk van Woubrugge en anders kon het volgende week tegen Aarlanderveen nog gebeuren.

Het was trouwens heerlijk vertoeven langs de lijn op de warmste 16 februari ooit gemeten en dan te bedenken dat vorig jaar rond deze tijd de KNVB overwoog om de halve finale van de beker Feyenoord-Willem II af te gelasten, aangezien de temperatuur tegen de -15 aanliep en normaal is februari volgens het KNMI ook nog eens de koudste maand.

In het eerst kwartier waren de bezoekers uit Alphen aan den Rijn de betere ploeg en kwamen een paar keer gevaarlijk voor het doel van keeper Dammes Waasdorp. De roodwitten lieten  zich ook gelden met een strakke voorzet van Gerben Groenendijk, die door Jiddo Doornenbal net naast gekopt werd. Toch kwam Alphense Boys na vijftien minuten verdiend op voorsprong door een fraai afstandsschot van Ruben Rietdijk, die Waasdorp kansloos liet 0-1. LSVV ’70 kwam een paar minuten later op 1-1 nadat Doornenbal een dieptepass koelbloedig afrondde.

In de 25e minuut volgde een op het oog ongevaarlijke vrije trap, de sluitpost van de bezoekers riep “los”, deed dit dan ook en na de daaropvolgende scrimmage schoot Rick Baarda de 2-1 binnen. De thuisclub bleef gevaarlijk door middel van diepteballen op Doornenbal. Bij een van deze acties maakt de “Regilio Vrede” van de Alphenaren een domme duwfout op een ongevaarlijke positie. Doornenbal volgde het advies van hoofdtrainer Freek Jansen op en liet zich vallen en de scheidsrechter kon niet anders doen dan naar de stip wijzen. Paulus Egberts schoot de 3-1 onberispelijk binnen. Vlak voor rust was het wederom Baarda die de bal op een presenteerblaadje kreeg van de uitstekend spelende Egberts 4-1. Typerend voor de wedstrijd was dat in een soortgelijke situatie Alphense Boys het overzicht miste en de arbiter een einde maakte aan een turbulente eerste helft.

Na de pauze hoopten de kansen zich snel op voor beide teams. Na ruim een kwartier was het wederom Egberts die van eigen helft een rush begon, fraai een tegenstander uitspeelde en de 5-1 scoorde. De uitstekend keepende Waasdorp deed een “Schumachertje” maar kon niet verhinderen dat Jesse Boateng de 5-2 binnenschoot. De wedstrijd was gespeeld, al bleef LSVV gevaarlijk door de snelle Doornenbal. ,,Ik ben er 9 maanden uitgeweest door een vervelende liesblessure, maar voel me nu bijna weer volledig fit. Ik was vandaag nadrukkelijk aanwezig en ben zeer tevreden, al had ik zeker nog wel een doelpunt kunnen maken. We hebben nu wel een sterke basis staan en ik heb vertrouwen dat we nog leuke dingen kunnen gaan doen in de derde periode.”

Dat bij de Leidse Studenten Voetbalvereniging lekker voetballen voorop staat blijkt wel uit het feit dat uit de selectie van 23 spelers degenen worden gekozen die beschikbaar zijn en bij de wissels vandaag werd er met tape een 1 bijgeplakt als rugnummer omdat er al iemand met hetzelfde nummer in het veld liep. Hoofdtrainer Jansen ging tien minuutjes eerder weg. Niet om voor Voetbal International te werken, maar zijn neefje was jarig. Zo doe je de naam een cultclub te zijn alle eer aan en als je dan ook nog, zoals tegen de Alphense ploeg, met uitstekend spel een goed resultaat behaald is daar niets mis mee.

LSVV ’70-Alphense Boys 5-2 (4-1). 15. Rietdijk 0-1, 18. Doornenbal 1-1, 25. Baarda 2-1, 36. Egberts 3-1, 42. Baarda 4-1, 62. Egberts 5-1, 71. Boateng 5-2. Scheidsrechter: De Vries. Toeschouwers: 30.

LSVV ’70: Waasdorp, Van Beuningen, Huisman, Van Luxemburg (61. Van der Meer), Leugering, Baarda, Van der Graaf, Groenendijk (65. Casteel), Doornenbal, Van Kessel(76. De Groot), Egberts.

Alphense Boys: Tourné, Oliveira, Rietdijk, Roosberg, Kooistra, Boateng, Antoni, Roosberg, Tromp, Kabuta, Otman.

Bron: Leiden Amateur Voetbal

Dames 2 vergeet zichzelf te belonen en stuit op veerkrachtig DoCoS en Frankfurter vernuft

De deceptie was groot voor de dames van Cnossen – na een 2-0 voorsprong kreeg de ploeg van Captain Frasa gisteren in de 95e minuut de 2-3 om de oren. De Leidse wit-rode Morsclub bekroonde daarmee een comeback van formaat, maar gaf na afloop genereus toe dat het kwartje ook de andere kant op had kunnen vallen. Cnossen weent, maar het wedstrijdbeeld geeft Dames 2 na een matige eerste seizoenshelft nu wel reden tot zelfvertrouwen.

De kracht van de thuisploeg leek vooral te schuilen in enkele positiewisselingen en creatieve uitspattingen van speelsters. Met name Oudendijk genoot zichtbaar van de ruimte op – in de woorden van Cnossen – rechtsboetoe en schudde achteloos de meest waanzinnige tricka’s uit de mouw. Voorstopper Tankink speelde als een ouderwetse libero box-to-box en creëerde daarmee 90 minuten lang meer dreiging dan ooit tevoren in haar verder defensieve carrière. Geruchten zingen rond dat ze na gisteren plotseling een carrière hogerop het veld beoogt (“Ik verveelde me”). En zelfs Van Vliet begon in het tweede bedrijf teamgenoten met de hak te bedienen. Dan is er toch iets gaande.

Maar de echte revelatie was toch Weers, die even onsterfelijk als altijd over de woelige baren van uit onmacht uitgedeelde tikken zweefde en haar ploeg met twee solo’s hoogstpersoonlijk in het zadel tilde. Weliswaar eindigde die eerste solo in een strafschop die ze vervolgens zelf tegen de touwen joeg – defensief hadden de bezoekers geen passend antwoord op de behendige solo’s van de in de spits geposteerde Weers.

Was er defensief nauwelijks een antwoord, offensief was dat er wel. Met name spits Lana van der Plas bracht Door Combinatie Sterk terug in het gareel. En toen na niet benutte kansen van Oudendijk en Tankink en een waanzinnige onbekroonde solo van Capitana Frasa nog steeds een 2-2 op het scorebord prijkte, was het in het ultieme slot van de wedstrijd uitgerekend Isi Lelieveldt – ooit in het transferrumoer in verband gebracht met een vertrek naar het Wim Mugge Sportpark – die met een demonstratie van uitzonderlijke klasse een laatste voorzet over 50 meter diagonaal precies in de voeten van een teamgenoot slingerde. 2-3, en direct daaropvolgend het eindsignaal van arbiter De Jong.

De teleurstelling is begrijpelijk, maar Dames 2 mag zich op de borst kloppen – deze zonnige zaterdag biedt reden voor vertrouwen. Volgende week wacht (weer eens) een bezoek aan De Zilk.

Forum Sport straft ontluisterend Dames 1 af: 2-6

Je kunt Loos’ dobbelstenen-lijfspreuk er wel eens bijpakken, maar soms doe je zelfs daarmee geen recht aan de gedemonstreerde armoede. LSVV’70 werd gisteren door de sloot heen gehaald en op de kant drooggeslagen door de celeste-blauwe Hagenezen en mag hopen dat ook de supporters zich voornemen deze zaterdag zo snel mogelijk te vergeten. Het publiek mort, de pers is rücksichtslos: plotseling dient een crisis van Ajax-achtige proporties zich aan. Hoe verhoudt de selectie zich tot die druk?

Het zat er van begin af aan niet in op het Wim Mugge Sportpark: LSVV kwam nog verrassend en tegen de verhoudingen in op voorsprong door (wie anders dan) clubtopscorer Van der Veen. Maar die opleving van het zelfvertrouwen werd nog geen twee minuten later bruusk uiteen geslagen door de razendsnelle gelijkmaker. Met het uitvallen van De Jong Junior én de zieke Van Dam en een noodgedwongen rentree van ‘Frenkie’ Vargas Navarro haalde de thuisploeg op het tandvlees de thee.

In het tweede bedrijf zette de ploeg van Erik van der Linden de wedstrijd volledig naar de hand: captain Hoogteijling deelde bij balbezit van de bezoekers de lakens uit, Van Egmond hield achterin verdedigend de boel op slot – daarbij overigens geholpen door de uit armoede op de dieptebal spelende thuisploeg. Angenent had een off day als nooit tevoren, Amesz werd als mid-mid veel te weinig betrokken en Van der Veen werd überhaupt niet meer bereikt. Lichtpuntjes Postmus en Post konden met geen mogelijkheid met z’n tweeën het achteloos weggeven van balbezit compenseren, en toegegeven: de Hagenezen regen de doelpunten met overtuiging aaneen. De ene treffer werd nog majestueuzer dan de andere tegen de touwen gejaagd.

Jelles verliet met de handen in het haar het strijdtoneel en zal in het vervolg van het seizoen uit een ander vaatje moeten tappen. Zeker als op 9 maart angstgegner Noordwijk op het programma staat. Die wedstrijd zal voor de biancherosse de laatste mogelijkheid op een top-5 notering behelzen.

Zowel Forum Sport als LSVV ’70 zagen zich vorige week benadeeld door het opgeven en uit de competitie treden van Rijnvogels. Forum Sport zag puntverlies van titelconcurrent Zevenhoven ongedaan gemaakt worden, LSVV zag naaste concurrent Noordwijk op eenzelfde manier profiteren en zakte daardoor naar plaats 6.

LSVV 1 verpulvert het kleine Neefje en beslist de studentenclash in 5-0!

Vierde klasse A (zaterdag)- Zoals te doen gebruikelijk ontwikkelede zich een verbale strijd op Twitter tussen ‘het kleine neefje’ zijnde Football Factory en de ‘arrogante kneusjes’, lees LSVV’70, aan de vooravond van de wederzijdse ontmoeting. Goedmoedige spot met soms een venijnig randje. Vraag was natuurlijk of deze woordenstrijd zich zou omzetten in oorlog op het veld. Messcherpe tackles op de enkels? Een elleboogje hier, een elleboogje daar? Een achteloos uitgedeelde kopstoot? Niets van dat alles, de heren studenten hadden respect voor elkaars ledematen.  Wellicht dat het kwaliteitsverschil hier ook een rol in speelde. Football Factory was nauwelijks bij machte serieus weerwerk te leveren en verloor ruim met 0-5.

Publiek en spelers hadden overigens te maken met een extra,  niet te onderschatten tegenstander: de storm die dwars over het veld blies. Elke bal door de lucht verzonden, kreeg een amper in te schatten koers en de weinige kijkers moesten zich bij tijd en wijlen vastklampen aan de reling om niet tegen het vanghek achter hen geblazen te worden. Beide ploegen probeerden logischerwijze veelal over de grond te combineren. De bezoekers waren hier duidelijk beter in en heersten op het veld. Veel meer dan tegenspartelen kon Football Factory niet. Tekenend was, dat LSVV doelman Thomas Waasdorp pas vijf minuten voor tijd zijn eerste redding hoefde te verrichten. Waasdorp hierover: ,,Het was koud, heel koud en ook wel saai. Ik ben blij dat ik nog een redding heb mogen verrichten, zo stond ik daar tenminste niet voor niets te blauwbekken. Maar ik moet zeggen dat ik er wel vrede mee heb hoor daar te staan als het 0-4 voor ons is. Jij noemt ons net wisselvallig, maar dat bestrijd ik. Na de winterstop hebben we alles gewonnen met tien doelpunten voor en slechts twee tegen. Dat noem ik juist stabiel presteren. Die 0-5 van vandaag gaf de verhoudingen op het veld nauwelijks weer om maar eens een cliché uit de kast te halen. Het dubbele had ook gekund. LSVV’70 is een team dat snakt naar de warmte van het voorjaar, we gaan dan ook voor dat laatste periodekampioenschap. Dat zou wel erg mooi zijn en ik acht dat zeker mogelijk.”

Sam Drewes, behalve Amerikaan, daar echter nooit geweest en opgegroeid  in Shanghai, is ook nog eens rechtervleugelaanvaller bij Football Factory en deed dat zeker niet onverdienstelijk. ,,Het was dan wel 0-5, maar zo slecht deden we het echt niet. Die eerste doelpunten waren gewoon dom te noemen en dat past wel bij dit seizoen. Goed voor het zelfvertrouwen is het niet en zo moesten we wéér tegen een achterstand opboksen. Lastig tegen zo’n sterke tegenstander als LSVV. Wat wij nodig hebben is één wedstrijd waarin wij nou eens op voorsprong komen. Dat geeft niet alleen tijdens de match een boost, maar ik weet zeker dat een zege ook een vervolg krijgt. De opstelling is wat veranderd en we zijn weer compleet. Blijf Football Factory volgen, die overwinningen komen er echt wel.”

Het zelfvertrouwen en optimisme blijft onaangetast bij de roodzwarten. Hopelijk blijkt dat in de rest van het seizoen gerechtvaardigd, anders wordt het wel een uiterst somber jaar voor de club. LSVV heeft in potentie een uitstekende ploeg, maar men is vaak afhankelijk welke spelers er beschikbaar zijn. Velen dromen al van een nacompetitie in juni, zich lavend aan en knipogend in de warme voorjaarszon.

Football Factory-LSVV’70: 0-5 (0-2). 16. Egberts 0-1, Van Kessel 35. 0-2, 58. Egberts 0-3, 66. Doornenbal 0-4, 89. Doornenbal 0-5. Scheidsrechter:  Van Drunen.

Basisopstelling Football Factory: Kelnreiter, Boukhedmi, Corte Real, Limon, Dingjan, Hooghiemstra, De Jong, Koopman, Drewes, Demirbas, Person.

Basisopstelling LSVV’70: Waasdorp, Van Beuningen, Van der Meer, Van Luxemburg, Leugering, Van der Graaf, Groenendijk, Baarda, Egberts, Doornenbal, Van Kessel.

Jong LSVV: in de ban van ‘Meer bloed aan de palen’

Is in de regio West 2 menig plan van de jonge Van der Wal in het verleden weggezet als proefballonnetje – ditmaal is er echt iets gaande in de rood-witte gelederen van Jong LSVV. De elite-reservisten van de goedlachse Fries zetten serieuze stappen op tactisch onontgonnen terrein. Of de selectie en teammanager Nelemans daarover eerlijk zijn ingelicht lijkt onwaarschijnlijk, maar Van der Wal hakt er met de botte bijl flink op in. “Meer bloed”, zo luidt het devies. Het eerste slachtoffer? Nog niet direct het Alphense ARC, wel het fenomeen mandekking.

Trainer Van der Wal in conclaaf met een buitenlands consultant. Geen Arabische of Aziatische geldschieter, maar een duurbetaalde specialist uit het in de voetbalwereld vooroplopende Fryslan.

Van der Wal zou afgelopen weekend in het bijzijn van een duurbetaalde voetbalconsultant gespot zijn in een lokaal Leids etablissement in de schaduw van de Hooglandse kerk. Een reactie op die aantijgingen voor onze clubredactie ontbreekt vooralsnog, al laat compromitterend beeldmateriaal van een voorheen met wilde krullenbos getooide LSVV’er weinig aan de verbeelding over. Maar de geruchten gaan veel verder: de Fries zou binnen de club niet alleen staan in zijn verregaande ambities.

Ingezetenen verklaren dat in een schijnreferendum gevraagd is naar de mening van het voetvolk, om daarmee een nietsontziende zuivering uit de koker van vedettestrijder Wildenbeest te legitimeren. Uit tweede, anonieme hand ontving onze redactie een op de gevoelige plaat vastgelegd tafereel, dat zich niet anders laat lezen dan als loepzuivere propaganda: captain Mos en vice-aanvoerder Van Eijsden (onmiskenbaar deel van wat er gaande is) buigen zich in zogenaamd studentikoze omstandigheden over de mening van de legionairs. De oplettende kijker prikt er echter vliegensvlug doorheen. Diepvriespizza? Jazeker, maar op de achtergrond: een goed gemeubileerd burger-appartement.

Zogenaamd gelekt fotomateriaal van overleg op topniveau. Zichtbaar zijn de heren Van der Wal, Van Eijsden en Mos.

Niet eenvoudige rust-keynote-sprekers als Niemeijer Junior of De Nestor, noch talenten als Fabriek of Van Duijn laten hun invloed hier gelden. Als nooit tevoren zet de oude bourgeoisie van het Technisch Hart de lijnen uit. De propaganda fluistert transparantie en democratie, de praktijk schreeuwt kaviaar en champagne.

De echt volleerde complotdenker tot slot ziet zoveel meer: types als Bonte en Houbolt wanen zich invloedrijk door tactisch complexe besprekingen te houden met een notabele aan een tafeltje van waard Edouard. De teruggekeerde Kok leest plotseling een boekje van een niet-noemenswaardige piepjonge auteur over het Nederlands voetbal, waar Cruijff zich van omwerpt in zijn graf. En zelfs papa Müller en diens zoon aanschouwen thuis op het tapijt een uiteenzetting met koffiekopjes over hoe je je man moet laten lopen. Geen mandekking. Spelprincipes. Compact. Waar hebben we dat eerder gehoord de afgelopen vijf jaar?

LSVV 1 moeiteloos langszij Roodenburg in stadsderby

Vierde klasse A (zaterdag)- Na een eerdere thuisnederlaag heeft LSVV’70 zich gerevancheerd tegen Roodenburg. Op sportpark Noord waren de studenten, zonder al te veel inspanningen, te sterk voor de blauw-zwarten (1-3).

De speelwijze van Roodenburg was al snel goed zichtbaar. Zodra het leer verspeeld werd, zakte de thuisploeg in om de tegenstander op eigen helft op te vangen. LSVV’70 had hier in het begin duidelijk wat moeite mee en het was zoeken naar de vrije man op een klein gedeelte van het veld. Door op deze manier het veld klein te maken, leverde het weinig echte mogelijkheden op voor beide teams. Roodenburg kon wanneer het de bal had veroverd niet veel anders dan de spitsen zoeken. Maar zowel Hakim Bouhchlaf als Youssef Bardaa werden in de eerste helft maar sporadisch gevonden.

Al vanaf het begin van de wedstrijd mocht LSVV’70 veel aanleggen voor dode spelmomenten, maar steeds zagen de roodhemden de inzet gekeerd of naast geschoten worden. Tot Jos van Beuningen zijn inzet in het net zag belanden, maar deze treffer werd afgekeurd wegens duw- en trekwerk van zijn ploegmaten. Niet veel later hield Mike Armitage zijn ploeg weer op de been door met een geweldige redding Gerben Groenendijk van het scoren af te houden. De bezoekers waren in deze fase duidelijk de betere en zou dit ook omzetten in een voorsprong voor rust. In de tussentijd was Roodenburg gevaarlijk geweest via Bouhclaf en zag Imrane Taïb zijn doelpoging van de lijn gehaald worden. Uit de tegenaanval die volgde kreeg LSVV wederom een corner waaruit Van Beuningen weer kon koppen, maar Nils de Groot verraste Armitage door het leer van richting te veranderen (0-1).

Na rust kwam Roodenburg beter uit de kleedkamer. Victor Leonara kwam namens de thuisploeg een aantal keer goed op aan de rechterkant en probeerde zijn collega’s in de voorhoede te bedienen. Via een korte corner van Abdellah El Baroudi werd LSVV-goalie Dammes Waasdorp aan het werk gezet. Roodenburg ging op zoek naar de gelijkmaker, maar moest op dat moment de 0-2 incasseren. Een lange bal van achteruit werd niet goed ingeschat door de Roodenburgse defensie en gaf Jido Doornenbal de gelegenheid om de voorsprong te verdubbelen.  Via Bouhchlaf kreeg de thuisploeg nog een mogelijkheid op de aansluitingstreffer, maar zijn inzet miste kracht en de juiste richting. LSVV speelde de wedstrijd goed uit en kon via Jip Vissers 0-3 maken. Uit een hoekschop van Taïb kon Abdelhaq Bouchnafa een eretreffer binnen knikken 1-3.

Freek Jansen na afloop van de wedstrijd: ,,In de tweede helft hebben wij heel volwassen gespeeld. De afgelopen weken hebben we eigenlijk niet echt kunnen trainen met onze groep. Desalniettemin zie je dat we vandaag spirit hebben getoond en nu zes uit twee hebben in 2019. Promotie is niet ons doel dit seizoen, maar we willen wel lekker voetballen en punten pakken. Een lekkere middag zo denk ik uiteindelijk voor ons. Volgende week spelen we tegen Football Factory en dan krijgen wij drie hele leuke wedstrijden tegen de toppers van de competitie.”

Nouri Essaoui namens Roodenburg over de wedstrijd: ,,Wij misten vandaag toch wel wat belangrijke jongens. Zo is Mohamed Maatoug geblesseerd en missen we met Mohamed El Hamami en Walid Belkhir nog wat belangrijke, ervaren krachten. In de eerste helft gebeurde er niet heel veel van onze kant en hield Mike ons een paar keer goed in de wedstrijd.  In de rust hebben we wat dingen omgezet en daarna speelden we ook iets beter, maar dan krijg je op de verkeerde momenten de goals tegen. Voetbal slimheid miste wij vandaag op bepaalde momenten en daar zijn de afwezige jongens toch wel belangrijk in. Uiteindelijk hoeven wij niks dit seizoen, maar willen we wel punten gaan pakken in de tweede seizoenshelft.”

Roodenburg-LSVV’70 1-3. De Groot 0-1, Doornenbal 0-2, Vissers 0-3, Bouchnafa 1-3

Opstelling Roodenburg: Armitage, Foudal, Mouchih (Serray), Oulmouden (Abdelhaq Bouschnaffa), Leonora, Annas Bouschnaffa, Mkadmi, El Baroudi, Bardaa, Taïb, Bouhchlaf.

Opstelling LSVV’70: Waasdorp, van Beuningen, Huisman (van der Meer), van Luxemburg, Leugering, van der Graaf, de Groot (Vissers), Groenendijk, Doornenbal, Egberts.

Bron: Leiden Amateur Voetbal

Na de rentree van Huybers is de winnende reeks neergezet door LSVV 3 (zo)

LSVV 3 (zo) heeft een voortvarende hervatting van het seizoen te pakken: na de winterstop is het maximale puntenaantal binnengeharkt. Met daarmee de eerste winstpartij in competitieverband na een slopend gevecht tegen DOSR.

Twee weken geleden viel de druk al van de ketel: de formatie met de Uyl als trots shirtsponsor trok al aan het langste eind bij de oefenpot tegen de heren van ASC. Een korfbaluitslag deed het hem: een 5-4 overwinning na een zenuwslopende pot, waar een penalty en een zondagschot (letterlijk) van Verdoes voor de overwinning zorgde.

Die lijn moest worden doorgezet, dacht de formatie. En ja hoor: het wonder geschiedde. Het leek net of de aarde van links naar rechts draaide, die ene negentig minuten na 14:00 afgelopen zondag. Al vanaf de eerste minuut zat de felheid er in. LSVV domineerde vanaf het eerste kwartier. Alsof de tegenstander op de knieën werd gelegd, letterlijk. De eerste helft werd er net zo intensief gehijgd als een verstokte asmatische roker na de singelloop. Wat een intensief eerste bedrijf, en wat een uitslag: 0-0.

De sfeer in de rust was goed. Iedereen begreep dit keer: het is menens, Mees’ vriendin komt kijken. En dat het menens was bleek. Na de rust was de felheid net zo aanwezig als in helft één. En dat resulteerde in twee prachtige memorabele momenten.

Tom van Rens, in de volksmond Rens genoemd kegelde tegen de bal aan (een bewussie). Vanaf de rechterzijlijn caramboleerde hij zo het doel in. In een wetenschappelijk onmogelijke hoek werd de bal zo in de verre hoek geplaatst. Keeper: kansloos.

Yes, wat een oppepper was dit zeg. Het hoorde zo te zijn! Na de 1-0 voorsprong groeide en groeide de moed. Zal het dan eindelijk gebeuren?

Naast de aanval liet de verdediging ook geen enkel steekje vallen. Zoals het opgefokte centrale verdedigers betaamt werd er flink wat pit in de strijd gegooid. Danwel fysiek, danwel mentaal. De tegenstander uit het spel halen, deconcentratie veroorzaken in de vijandige voorhoede, en daarmee hopen op de counter. Ook bij de verdediging de vraag: zal het dan eindelijk gebeuren?

En ja hoor, het gebeurde: een mislukte zaadbal kwam zomaar in de voeten van onze Nederlandse Belg terecht. Wirix-Speetjens, en het volgende moment duurde als een eeuwigheid: die perfecte voetbeweging, precies op de plek waar de wreef de bal moet raken voor de perfecte curve. En ja, het gebeurde. Precies goed aangesneden, de bal strak in de kruising. Diego Biseswar zou jaloers zijn. Keeper: kansloos.

En zo geschiedde. De wedstrijd werd uitgespeeld. Er werd eindeloos nagepraat in de kleedkamer. Is dit nu echt gebeurd? Ja dit is echt gebeurd. En er werden verbanden gelegd: kwam het door de vriendin van Mees? Kwam het door het eindelijk uitgeslapen hoofd van Jeroen Visser? Nee. Het is allemaal door de spetterende rentree van Huybers, die vorige wedstrijd ook al meedeed: de winnende streak is neergezet!

Dames 1 verheft voetbalspelletje tot strategisch kunstwerk en troeft SJZ af

De vrouwelijke tak van onze cultclub zit in een aardige flow: na eerdere overwinningen van Dames 1 (2-4 bij RCL) en Dames 2 (0-2 bij Van Nispen), tikte Dames 1 gisteren ook de derde wedstrijd van 2019 af. Met 0-2 ontdeden Las Estudiantes zich gisteravond van oude bekende SJZ, dat daardoor van plaats 12 naar 14 zakte. Code rood in het pittoreske Zoeterwoude, waar ze nog gewoon wekelijks een charmant clubblad op papier in je brievenbus mikken. Code rood-wit aan de andere kant van de eindstand.

Nog altijd steken ieder transferwindow de geruchten op rond SJZ-sterspeelster Esther Belt. Twee jaar geleden deden een openlijke flirt van Belt en deze waanzinnig slechte photoshop-productie (de hologrammen in de Star Wars-reeks van de jaren ’80 zien er beter uit) van supportersvereniging Ons Rood-Wit het nodige stof opwaaien. Belt bleef desondanks gewoon het groen-wit trouw.

2 jaar na de eerste ontmoetingen tussen de toenmalige groen-witte kampioen in spe en de Leidse studentes (uit en thuis respectievelijk 7-1 en 1-4 in het voordeel van Zoeterwoude) staan de oude bekenden dit seizoen opnieuw tegen over elkaar – op een hoger podium. Met gisteravond in de vrieskou op Haasbroek het eerste hoofdstuk. Maar de wereld lijkt veranderd sinds ’16/’17: ondanks het afketsen van een vertrek van SJZ-clubicoon Belt Junior is het rood-wit ditmaal favoriet. SJZ zag de afgelopen twee jaar enkele sterkhouders vertrekken en kreeg daar weinig voor terug. Waar LSVV tussen linker- en rechterrijtje jojoot, bevindt SJZ zich in de onderste regionen.

Desondanks hield de ploeg van vader Albert Belt zich prima staande in het eerste bedrijf. Aan weerszijden werd niet veel gecreëerd en op het platte kunstgras delften met name de aannames het onderspit, maar de thuisploeg overliep voortdurend het middenveld vanuit een dynamische 4-4-2. De bezoekers legden zich daardoor toe op het zoeken van lange ballen richting topscorer Van der Veen, die zich daar tegenover de fysiek spelende groen-witte defensie geen raad mee wist. Tot overmaat van ramp viel na een klein half uur spelen spelmaakster Amesz uit, waardoor LSVV enkel een aanvallende wissel overhield.

Reden temeer voor Papa Jelles om de boel om te gooien na de thee: de leggingloze koukleum stuurde zijn oogappels met 3-4-3 het veld weer op. En met effect! Direct na de aftrap pakten le biancarosse de regie op het middenveld en werd met kort combinatiespel de weg naar voren gezocht. Binnen de minuut verlengde Tiggelaar een steekballetje van de uitblinkende Van Dam, die Van der Veen vervolgens 1-op-1 bekeken de bovenhoek in tilde. En nog geen tien minuten later ramde Tesla Tiggelaar op aangegeven van de op het middenveld spelende De Heer Junior de bal op de vingertoppen van een verder foutloze doelvrouw, waarna Van der Veen van dichtbij de 0-2 voor het intikken had.

Een derde treffer viel niet, en waarnemend Captain Papi Loos zette in het laatste kwartier eigenhandig Van Dam terug in de defensie, omdat de Zoeterwouders (bewust of onbewust?) in een offensievere 4-3-3 schoven. Jelles completeerde die tactische meesterzet maar door een buitenspeelster terug te halen naar 10, waardoor de bezoekers het duel doodleuk in de derde formatie van de avond uitspeelden – een defensieve 4-4-2 dus, voor de oplettende lezertjes. Niet overdrijven, dames.

Het publiek gaf er overigens geen steek om, om dat schaakspel: de Tifosi Curva Sud hielden zich voornamelijk bezig met de breed uitgemeten sfeeractie van een kolossaal beschilderd spandoek met daarop bankbiljetten en de tekst: “In juni vermoeden wij dat Esther Belt”.

LSVV 7 stijgt uit boven Kattukse duinen – en zichzelf

Bepaald georganiseerd viel de aanloop van LSVV 7 naar het ‘19 deel van seizoen ‘18/‘19 niet te noemen: op donderdag een trainer zonder sleutels (weliswaar mét een sixpack ijskoud goudgeel gerstennat), een onoverzichtelijke autoindeling en met minder dan een uur op de klok bedacht gelegenheidsaanvoerder Cnossen nog dat het ook best handig zou zijn om ballen mee te nemen naar het One Happy Familydorp ten westen van de Kikkerpolder.

In schril contrast stond de organisatie en discipline die het zevende afgelopen zaterdag op het beton kunstgras van Quick Boys liet zien. Met de inmiddels systematisch parasiterende Lange van Jes aan de start werd de matige fitheid van sterkhouder Van der Marck – nog herstellende van een typische streptococcus pneumoniae-infectie – keurig opgevangen. Al snel werd duidelijk dat LSVV verreweg de betere ploeg was, en wie anders dan Vonk drukte dit overwicht al snel tot twee keer toe uit in een standsverandering ten voordele van de Leidsche studenten. Na een halfuur spelen werd een corner door Cnossen strak afgemeten, en werd deze even strak binnengekopt door de zojuist ingevallen centrale verdediger van Quick Boys – een eigen doelpunt, 3-0. Rust.

Ook in de tweede helft bleef het middenveld on-LSVV-gedisciplineerd de gaten dichtlopen – gaten die overigens matig gevuld werden door de aanvallend impotente Van der Plasjes – en een goede combinatie tussen Mos en Van Elteren resulteerde in een droge knal in de korte hoek van laatstgenoemde. Het hoogtepunt van de wedstrijd was, al zegt ie het zelf, toch wel de vrije trap van Cnossen die hij, tegen de kille zon en dus puur op het gevoel van zijn wreef, achter de verdediging plaatste waar toevallig Van Berkel sr. klaar stond om de eindstand op 5-0 te bepalen. Bij LSVV zakte zaterdag zelfs lijnrechter Van Berkel jr. niet door de ondergrens, en de nul van De Vreeze werd geen moment in gevaar gebracht. Hulde voor het zevende, bloed aan de palen!

LSVV 1 nog ongeslagen in 2019!

Vierde klasse A (zaterdag) – ‘De tweede helft was van beide kanten hotseknotsvoetbal, kwam mogelijk ook door de kou, maar we hebben uiteindelijk toch verdiend gewonnen. Verdedigend stond het nu wel goed en met zeker het betere spel voor rust was het heerlijk om de drie punten met deze 1-2 uitzege bij Zevenhoven mee in de knip te nemen. Dan gaat die toegezegde krat bier na afloop, van trainer Freek Jansen en het uit volle borst meegezongen clublied, er extra lekker in. En komende zaterdag komt FC Oegstgeest bij ons op bezoek en dan kan het echt gaan spoken bij ons’, aldus de enthousiast verhalende LSVV’70-verdediger Guido Leugering.

Waar de Leidse studentenvereniging voor de winterstop tegen Koudekerk en Meerburg onnodig punten verloor na een heerlijke voorsprong leidde dat uiteindelijk tot een tegenvallende negende plek in deze boeiende vierde klasse A met 16 uit 12. Het leek wel een blauwdruk van Zevenhoven want na een redelijke seizoenstart stokte het daar ook qua punten sprokkelen, wat uitmondde in plek dertien met 8 uit 12.

Leugering: ‘We waren blij dat Tim van Luxemburg en Jiddo Doornenbal vandaag weer in de basis konden starten waar de laatste voor de winterstop al een keer kort inviel en toen in de slotfase twee kanjers van kansen miste. Maar nu was hij wel trefzeker en hoe, met zijn koppie uit een mooie hoekschop, wat de 1-1 betekende. Dat kwam omdat we halverwege de eerste helft, ondanks ons betere spel, al tegen een 1-0 achterstand aan keken. Een fout van onze linkerverdediger leidde tot een terechte strafschop die de thuisploeg verzilverde.”

Toch was het LSVV’70 dat de eerste helft beter speelde, waardoor in de rust in de kleedkamer ook een positief gevoel overheerste bij de Leidse studenten. In de geest van Barry Stevens, was de kreet voor de tweede helft dan ook ‘gewoon doorgaan’.’Maar de tweede helft was bij ons en Zevenhoven minder goed, beter gezegd niet om aan te zien. Ik hoop dat we de supporters in de vier gereedstaande supportersbussen toch niet hebben teleurgesteld. Want een warm moment kregen zij vast en zeker, en wij ook binnen de lijnen, pas bij de inswinger bij een hoekschop van Gerben Groenendijk. Dat was zijn tweede dit seizoen’, aldus Leugering.

De roodwitten werken hard en verdedigend stond het deze keer wel goed. Zo kon het optimistische spel van de thuisploeg met lange ballen naar voren afdoende worden beantwoord. Na het laatste fluitsignaal kon iedereen die LSVV’70 in het hart heeft gesloten louter zeggen dat het toch een verdiende winst was. Leugering: ‘Man of the match op dit echte stuitergrasveld was voor mij bij ons de 36-jarige Paulus Egberts die als een achttienjarige godenzoon negentig minuten lang gelijk Hans Kazan in zijn beste dagen de ene fraaie actie na de andere tevoorschijn toverde.’

Met deze uitzege komt de Leidse ploeg op de zevende plaats met 19 uit 13 (24-33) en is er komende zaterdag een heerlijke thuiswedstrijd tegen FC Oegstgeest dat thuis pijnlijk met 0-1 verloor van Alphense Boys. ‘En met hen hebben we nog wat recht te zetten. Wat, dat ga ik nu niet verklappen. Kom maar naar ons sportpark komende zaterdag, er zijn nog kaartjes heb ik begrepen’, sprak de Leidse verdediger met een glimlach.

S.V. Zevenhoven – LSVV’70 1-2 (1-1). 20. Zevenhoven 1-0, 40. Doornenbal 1-1, 60. Groenendijk 1-2.

Basisopstelling LSVV’70: T. Waasdorp, Leugering, Van der Graaf, Groenendijk (83. Jansen), Casteel, Baarda (61. Engwegen), Egberts, Van der Meer, Van Kessel, Doornenbal (71. Humme), Van Luxemburg.

Bronnen: Leiden Amateur Voetbal, 0172 Sport.

1 2 3 20