Eerdere berichten: Veld

Voor sterallures geen ruimte op Wim Mugge Sportpark: LSVV verslaat Be Fair

LSVV ’70 is zichzelf, en dus is er weer eens ouderwets geen touw vast te knopen aan de prestaties van de ploeg van oefenmeester Jansen. Was een week geleden in Driebruggen (we hebben nog steeds geen flauw idee waar het ligt) degradatiekandidaat WDS nog met 2-1 te sterk, deze zaterdag werd doodleuk titelkandidaat Be Fair met exact die cijfers weggezet. Enige constanten in het succesrecept van de studentenequipe lijken toch mild weer, het eigen kunstgras, en een op papier veel sterkere tegenstander.

Natuurlijk: Be Fair voerde het merendeel van de wedstrijd de boventoon, en dat mag ook best met zo’n ploeg. Maar LSVV ’70 liet de bezoekers nauwelijks gevaarlijk worden. De biancorossi pakten zelfs een vroege voorsprong, doordat Van Beuningen net als vorige week een strafschop tegen de touwen joeg, en dan zie je bij zo’n ploeg met titelaspiraties toch vaak de vertwijfeling toeslaan. Bij Be Fair was dat na pakweg een uur spelen (ruimschoots nadat de ploeg zich kort na de 1-0 al weer op gelijke hoogte had geschoten), en zoals zo vaak dit seizoen was het Doornenbal op wie de Waddinxveense defensie geen grip kon krijgen. The new kid on the block besliste kinderlijk eenvoudig de wedstrijd, en in het vervolg werden de bezoekers eigenlijk niet echt gevaarlijk meer.

Volgende week wacht de Leidse derby met VV Leiden, zo’n pot waar je je echt ene half seizoen op kunt verheugen. Sietse Fokkema speelt dan administratief gezien tegen z’n eigen club, want die speelt al een aantal seizoenen bij LSVV ’70 in Zaal 1. En ook in Peter du Prie komen de studenten een oude bekende tegen: Du Prie was jarenlang vaste attractie in het eerste elftal van buur en goede vriend Lugdunum.

Overigens zijn dan de hierbovengenoemde ingrediënten voor succes allemaal niet inbegrepen (al weten we nog niet precies wat het weer gaat doen natuurlijk), dus we moedigen onze supporters aan niet al te hoge verwachtingen te koesteren. Punten delen is ook gewoon gezellig.

Het vijfde (en co) pakt eerste punt in de competitie

Op een gure zaterdagmiddag was het zover: de kruistocht richting het vissersdorp aan zee. Richting de burcht van de Kattukers van VV Katwijk. Voorafgaand aan de fietstocht moest onze sterspeler op links die eindelijk een basisplek gegund was, Martijn Sassen dus, eerst nog even wakker gebeld worden. Maar dat mocht de pret niet drukken.

Eenmaal daar werd er natuurlijk, en terecht, ruimte vrijgemaakt op het hoofdveld. De kraker VV Katwijk 9-LSVV ‘70 5 was amper begonnen of het eerste schot was al gelost. Gelegenheidsspits Huybers schoot net naast. Helaas pakte het daarna direct verkeerd uit: in de scrimmage kwam Katwijk op voorsprong.

En daarna ging het los: twee perfecte rushes in de eerste helft zorgden voor een snelle voorsprong voor de Leidse helden. Beiden op het conto van suikeroompje Jong LSVV. Jeroen ‘Robben’ Wildenbeest schoot na een een-op-een situatie hard en hoog op doel: 1-1. Minuten later was het weer raak. Van Eijsden schoot uit de rebound beheerst raak, na een schot op de paal van zomeraankoop Hoekstra.

Na de rust sloeg de paniek echter toe. Verslapping alom. Helaas. Na de publiekswissel van Van Marwijk veroorzaakte onze externe Van Mourik via een handsbal een vrije trap. De Kattukse tegenstander schoot hem perfect in de bovenhoek. Onhoudbaar. De helden van LSVV ‘70 5 konden het tij vervolgens niet meer keren – ondanks de man extra op het veld. Zo worden de punten gedeeld. Vooral voor de meegereisde supporters was dit een flinke teleurstelling, al werden die wel beloond met een ereronde van formaat.

Vooralsnog is dit het eerste punt van LSVV ‘70 5. Aanstaande zaterdag is de 6 puntenwedstrijd tegen FC Lisse. Wordt de weg naar boven eindelijk ingezet?

Dames 2: tactisch vernuft geen garantie voor succes

Met alleen balbezit win je geen wedstrijden – dat weten ze bij menig topclub, en dat weten ze nu ook bij Dames 2. Op het aan een gure westenwind overgeleverde Sportpark Wassenaar in De Zilk voerde het studentikoze rood-wit bijna 75 minutenlang (het eerste kwartier laten we heel eventjes onbesproken) de boventoon, met zeker in het tweede bedrijf nauwelijks nog activiteit voor het doel van Zwep. Desalniettemin prijkte na het slotsignaal van de man in vrijetijdskleding nog immer de brilstand op het scorebord.

Toegegeven: de ploeg van capitana Van den Bosch maakte ondanks de vertrouwde positie op de ranglijst een sterkere indruk dan vorig seizoen. Achterin staat het bij de geel-roden allemaal een stuk zekerder onder leiding van Djoeke ‘the Duke’ Oude Ophuis (geen familie van), ergens voorin dartelde een nader te identificeren spits frivool over het veld, en in de as van het veld trekt aanwinst Adarkwah wekelijks de kar – en niet onverdienstelijk. Hadden we al gezegd dat spelen tegen Van Nispen Dames 1 sowieso altijd beregezellig is?

Zet daar één van de volledig op de schop gegooide damesteams van LSVV tegenover, en het zou zomaar nog wel eens een lastige wedstrijd kunnen worden. Maar niets was minder waar – goed, het eerste kwartier was het één grote chaos. Maar daarna wisten de bezoekers weer hun positie te vinden, en volgde eigenlijk een nogal coherent beeld: het spel bevond zich voornamelijk op de helft van Van Nispen, en tot de voorhoede werd er steevast voortreffelijk opgebouwd. Tot de voorhoede, want op het laatste kwart van het veld ging alles ook buitengewoon coherent fout: aanvallers kwamen niet tot een schot, middenvelders en verdedigers produceerden enkel rollertjes (Dees) en afzwaaiers (Rietveld), en eigenlijk werden de voornaamste échte kansen nog gecreëerd door de zo nu een dan wat schutterende doelvrouw van de dorpelingen.

0-0 dus. Alles is aanknopingspunt, aanknopingspunten zijn alles. Lichtpuntjes vormden de schier onuitputtelijke Van Vliet, de sterk verdedigende Reints en enkele technische hoogstandjes van Weers en Oudendijk. Als Dames 2 ook maar een fractie effectiever in de afronding wordt, en het de boel achterin net zo dicht houdt als afgelopen zaterdag, kan het weldra gewoon afscheid nemen van de middenmoot.

Aanvoerder De Wit schudt de weerstand op het middenveld van zich af. Over de geboden vergezichten en wolkenluchten viel in De Zilk niks te klagen.

Aanvoerder De Wit schudt de weerstand op het middenveld van zich af. Over de geboden vergezichten en wolkenluchten viel in De Zilk niks te klagen.

Mistroostig weer zorgt voor mistroostige uitslagen – een Super Saturday om te vergeten

Tentamens, dispuutsweekenden, een ruige doorsnee vrijdagavond, en bovenal: zo’n striemende regen en dito novemberwind: bij LSVV ’70 zijn we nou eenmaal buitengewoon sterk in het vinden van oorzaken buiten onszelf die van invloed waren op het weinig consequente spel van de gehele vloot. Een enkel lichtpuntje daar gelaten: het was weer ouderwets tranen met tuiten huilen gisteren. Maar ook daar zit studentikoze schoonheid in.

Het vlaggenschip trad met knikkende knieën aan tegen de koploper [jongens, ‘Soccer Boys’? Dit gelooft niemand – kunnen jullie bij de redactie uitvogelen wat onze stagiair nog meer verzint?]. Dat ging eigenlijk verrassend lekker (brilstand bij rust), totdat de wolken zich leegstortten boven het hoofdveld. En zie dan verregende veteranen als Stjepanovic of Petersen maar weer aan het voetballen te krijgen. Evenwel; ze deden het niet onverdienstelijk (1-4 verlies), en consequent lichtpuntje en topscoorder Doornenbal legde er gewoon weer één in het net.

Dames 1 trad eveneens aan tegen de koploper, maar die knikkende knieën waren er na de vertraging van 20 minuten wel uit: een zeldzaam foutje van onze wedstrijdsecretaris zorgde ervoor dat arbiter De Wit zich een half uurtje in de aanvangstijd had vergist. Vervolgens was het voetbal op het laatste kwartier na ook niet echt om over naar huis te schrijven, en tot overmaat van ramp vulde die arme wedstrijdsecretaris vanuit Tokyo ook nog even de eindstand (2-8 verlies) in bij de verkeerde wedstrijd.

Hetgeen ons bij de jongens van LSVV 6 brengt. Viral liveblogs, dranghekken voor het publiek, iedere wedstrijd naar de club in de Youngtimers van DuneClassics – alles is tot in de puntjes verzorgd. Dus die foutief ingevulde 2-8 zou wel even van het formulier gespeeld worden. Je weet dat je in de diepste krochten van de Kelderklasse bent beland, als ze dan alsnog precies met 2-8 van de mat gaan. Hoe mooi kan ironie zijn?

Jong LSVV zat er de eerste helft niet zo lekker in op de droommat van de Kikkerpolder (3 man bleven vermist achter in de modder). Maar na de 0-4 ruststand stond Gerwen Bonte op als grote redder. Nou ja, ze verloren toch (2-4), maar die jongen verdient ook gewoon credits. LSVV 7 liep tegen een gelijkspelletje aan. En Dames 2 verloor kantje boord van Quickboys Dames 2, maar dat was eigenlijk helemaal geen onaardig wedstrijd (op dat tyfusweer na dan natuurlijk). LSVV 5 ging op het hoofdveld met de voorzitter in de gelederen even ongenadig hard onderuit tegen Kagia 8, waar twee jongens meespeelden die eerder op de dag nog tegen LSVV 4 meespeelden. Wat een commitment!

Werd er niet gewonnen dan? Natuurlijk wel! Laat dat maar aan Jurgens en kornuiten en Janssens en manschappen over. Hekkensluiter UVS 4 werd door LSVV 3 met een overtuigende 4-1 teruggestuurd naar de andere kant van het slootje dat de Kikkerpolder verdeelt. Daarmee staat het sympathieke terzo nu op de tweede plek van de ranglijst. Chapeau! LSVV 4 versloeg betrekkelijk eenvoudig Kagia 6, de club die in de afgelopen twee weken met maar liefst 4 teams tegen het studentikoos rood-wit moest aantreden. Mooi!

Schoolreisje Lisserbroek zorgt voor spektakel op Kikkerpolder

De dagen dat Messias Goudriaan heerste op de Kikkerpolder mogen dan reeds lang vervlogen zijn – het oranje-wit op bezoek in Leiden blijkt nog steeds een garantie voor spektakel. Voor een uniek dubbel-affiche, trok een ware karavaan met de heren- en damesselecties, technische staf en uitzinnige supporters van de trots van Lisserbroek gisteren richting de Sleutelstad. Met een schamel punt – gesprokkeld uit het duel tussen de vlaggenschepen van beide clubs – keerde de karavaan na afloop huiswaarts de polder in, maar de ware winnaar naast het zegevierende Dames 2 van de studenten was de neutrale supporter. Aan spektakel geen gebrek.

LSVV '70 - Kagia

Het dubbel-affiche bood direct een interessant inzicht in de psychologie van de aanhang van beide verenigingen. Terwijl 72% van de inwoners van het pittoreske gehucht uit de Haarlemmermeer aan het hoofdveld neervlijde, settelde de aanhang van de studenten zich in de honkbal dug-outs van het tweede veld. Dat alles in een mistroostige motregen, die zelfs de dapperste wissels beschutting deed opzoeken. Mistroostig was ook de start van de heren studenten, die binnen een kwartier al tegen een 0-2 achterstand aankeken. Uitblinker Van Beuningen bracht de hoofdmacht echter vlak voor rust terug in de wedstrijd, met een heerlijke uithaal – met z’n chocoladebeen, jawel – in de winkelhaak. De vrouwelijke tak van de studenten deed het in het eerste bedrijf dan toch aanmerkelijk beter: na een half uur schoot woman of the wedstrijd Verwilligen vanuit een slap opgevangen hoekschop verdiend het leer tegen de touwen, voor de 1-0 ruststand.

Pas in het tweede bedrijf barstte op beide velden echt een spektakel van formaat los: vooral de heren drukten dat op het hoofdveld uit in een sensationeel scoreverloop: 1-3, 2-3 via Doornenbal, 3-3 door Petersen, 3-4, en tot slot 4-4 dankzij – daar is ‘ie weer – Doornenbal. De bij de 2-3 en 3-3 schutterende sluitpost Van Paridon zal nog slecht hebben geslapen, maar dat is ook te zeggen van de betrokken Kagianen (v) bij de 2-0 op het andere veld, waar vanuit een fiks duel, ingezet door Rietveld, een opstootje losbarstte terwijl de scheidsrechter gewoon liet doorspelen. En een Verwilligen in bloedvorm moet je nu eenmaal niet laten lopen. Ook hier liep de spanning nog op, toen de dames in oranje-wit slim profiteerden van een buitenspelval-list, maar verder dan 2-1 kwamen de vrouwelijke bezoekers niet.

Grote afwezigen bij het treffen tussen de herenselecties waren trainer Freek Jansen – door ziekte geveld – en voormalig angstgegner Rutger Goudriaan. Ter ere van de cultstatus van laatstgenoemde, ontvouwden de Leidse Tifosi in de 67e minuut – een willekeurig gekozen moment – een gigantisch spandoek met de tekst “Boeddhisme, Hindoeïsme, Goudriaanisme.”, als verwijzing naar de welhaast goddelijke techniek die de nog immer immens populaire balvirtuoos karakteriseerde ten tijde van diens hoogtijdagen. In de 68e minuut was het spandoek alweer verdwenen, maar gingen nog wel even kort de witte zakdoekjes de lucht in voor trainer Wijsman, uiteraard louter als satirische kritiek voor het niet opnemen van Goudriaan in de wedstrijdselectie. Goudriaan gaf zelf overigens nog een schitterende voorbeschouwing op het duel middels een interview door Frank Venema van Voetbal in de Bollenstreek.

Onze vrienden van Leiden Amateurvoetbal legden het spektakel op het hoofdveld overigens weer vakkundig vast op bewegend beeld. Props voor het camerawerk van Miguel Angel Obregos Real (dat zijn pas namen!), en het karakteristieke commentaar van de one-and-only Henny Kanbier.

Stukje bevestiging: Dames 1 vaagt Bernardus van de kaart

Hazerswoude bestaat uit twee dorpskernen, met twee hele lieve voetbalclubjes. Maar echt. Ze kunnen elkaar niet uitstaan – de katholieken in oranje-wit en de protestanten in zwart-wit. Maar ‘t gaat er allemaal even buitengewoon gemoedelijk aan toe: op straat wordt je nog door de overbuurman begroet. Bij Hazerswoudse Boys onthalen ze je in de kantine met verhalen over LSVV ’70 in de jaren ’80. Bij Bernardus deelt er een dame haar zorgen over het inplannen van een fotodag. En daar klets je dan over mee, als vanzelfsprekend. Oh, en Dames 1 van Bernardus doet het alleraardigst in de 5e klasse B, met drie kraakheldere overwinningen uit de laatste drie duels (5-0, 0-5 en 4-3). Niet onverdienstelijk. Maar dan staat LSVV ’70 voor de deur, voor een in te halen bekerpotje.

Timme Provoost doet een enthousiaste gooi naar het 'Kelderklasse-van-de-week-moment'. 't Is ook lastig vlaggen als de bal de middellijn niet oversteekt.

Timme Provoost doet een enthousiaste gooi naar het ‘Kelderklasse-van-de-week-moment’. ‘t Is ook lastig vlaggen als de bal de middellijn niet oversteekt.

Balen, want de studentes blijken er zin in te hebben of zo. Na 12 minuten hebben Enklaar, Van der Veen en Tesla Tiggelaar alvast een bal tegen de touwen gejaagd. Enklaar speelt zonder het door te hebben volgens het devies van Pep Guardiola en Thierry Henry, op de zijlijn tot het laatste derde deel van het veld. Foutloos. Het levert haar op slag van rust ook de 0-5, na een voorzet van assistmeister Lanooij, maar niet nadat Tiggelaar nog een hoekschop van diezelfde Lanooij heeft binnen gevolleyd. Schrijf je dat zo?

Bij gebrek aan veldoverwicht, schroeft de thuisploeg het fysieke gehalte wat op door de duels wat steviger aan te gaan na de rust. Ondanks de snelle 0-6 van Rietveld (op aangeven van, nou ja, je raadt het al), levert die tactiekwijziging een korte fase van pakweg 10 minuten op, waarin Yara Bes (onthoud die naam) met haar individuele klasse de doorslag geeft voor twee ere-treffers. Keurig, maar dan is het ook weer klaar. Lanooij wil er ook nog wel eentje inleggen (2-7, eveneens kind van de Guardiola/Henry-school), net als Tiggelaar (2-8) en Van der Veen (2-9) trouwens. “Dit was wel even een ander niveautje,” zou de aangeslagen trainer van Bernardus onderweg naar de persconferentie hebben gefluisterd naar haar LSVV-collega.

Dat andere niveautje zwaait nog even uitbundig naar de toeschouwers in de 87e minuut. Van der Veen, Van Haga (hulde!), Van der Veen, Tesla, Van der Veen, Rietveld, Tiggelaar – min of meer in die volgorde ontstijgen ze even de kelder van het amateurvoetbal, met een aaneenschakeling van combinaties die dwars door het hart van de Hazerswoudse ploeg snijdt, als een mes door de boter. Bijna niet menselijk meer.

Eervolle vermeldingen geven is zinloos: Dames 1 fietst collectief superieur over Bernardus heen, en laat even zien waarom het niet in de vijfde klasse voetbalt. Enige tegenvaller is eigenlijk het uitvallen van mid-mid Vargas Navarro, die al na tien minuten spelen het veld moet verlaten. Hopen dat wonderdokter Van Randeraat daar raad mee weet. Volgende week wacht Voorschoten, dat tot nu toe nog niet echt hoogvliegers tegenkwam. Met een prestatie als vandaag kunnen de rood-witten daar wel iets aan veranderen.

Nagenieten: LSVV ’70 laat geen spaander heel van Blauw Zwart

De ploeg van Jansen wisselt de vorm ouderwets extreem af, door na de blamage tegen Oudewater vorige week dit weekend Blauw Zwart finaal van de mat te spelen. Door doelpunten van aanvoerder Petersen en spitsenduo Van Kessel/Doornenbal mocht de Wassenaarse bezoeker na een 5-0 met de staart tussen de benen afdruipen. LeidenAmateurvoetbal was erbij, en legde het één en ander uitbundig vast.

Sergio Rademakers schreef een raak verslag en J.P. Kranenburg schoot een aantal fraaie plaatjes.

Jolanda Ciere legde de helden vervolgens ook nog even vast op bewegend beeld, voor een heerlijke samenvatting, en deed in samenwerking met Sergio en passent ook nog even een interview met de man in bloedvorm, Jiddo Doornenbal.

Samenvatting:

Interview:

1 2 3 14