Eerdere berichten: Dames 1

Onze LSVV heldinnen in cijfers (nou ja, Dames 1 dan)

Damesvoetbal groeit. Wereldwijd, in Nederland en bij LSVV. Maar dat konden we natuurlijk niet beweren als we de cijfers niet hadden. Speciaal voor onze supporters: het hele afgelopen seizoen in cijfers die boekdelen spreken. Althans, voor de 27 wedstrijden van Dames 1. Debuterend Coach Cnossen moet voor de tweede selectie nog even een systematiek voor rapportage en analyse vinden. Waarschuwing: dit gaat ver.

Zes keer Woman of the Wedstrijd: Renske Loos.

Om met de mooiste statistiek te beginnen: de onzen incasseerden dit seizoen op twee teams na de minste tegentreffers. Enkel de kampioen en de runner-up kregen minder tegendoelpunten te verwerken. Niet onverdienstelijk, in een competitie waarin bijvoorbeeld Forum Sport tot maar liefst 118 doelpunten en zelfs nummer 5 Lisse tot 76 doelpunten in 22 wedstrijden kwam. ‘Compact’ is voor de rood-witten niet zonder reden op de truien belandt.

Loos kenden we al van het getal 6 (rugnummer én grootse quote), maar dat is ook nog eens het aantal keren dat ze dit seizoen tot Woman of the Wedstrijd werd uitgeroepen. Meer dan enig ander. Daarmee groeide ze in razendsnel tempo uit tot publieksfavoriet onder supporters en Texels uitgaanspubliek. Wow.

Was Loos daarmee ook de meest waardevolle speler van het seizoen? Moeilijk te zeggen. Ze speelde in ieder geval samen met Rietveld en Van Dam de meeste wedstrijden: 26 stuks. Andersom geformuleerd: deze drie strebers misten in het hele seizoen slechts 1 wedstrijd. Wow wow. Hadden ze verder geen leven dan? Dat laten we even in het midden.

Om dan even flink stil te staan bij Van Dam. Maar liefst 11 keer heeft de stille sterrenkijker en linguïst de nul gehouden met haar teamgenoten. 2 maal als keeper, en maar liefst 9 wedstrijden als verdediger.

Daarmee is ze overigens nog niet direct de meest waardevolle verdedigster. Vargas Navarro, De Jong, Rietveld en De Heer incasseerden namelijk minder tegendoelpunten per minuut. Die gekke Spanjool scoort op dat gebied zelfs het best: 0,01148 tegendoelpunten per minuut (ongeveer 1,03 per wedstrijd).

De Jong was positioneel achterin overigens de meest stabiele factor: Van haar 22 optredens vulde ze 1777 minuten als verdediger. Ter vergelijking: reserve-back Rietveld (toch vooral gebruikt als linksbuiten) speelde 664 minuten achterin. 7,4 wedstrijd van de 26 dus. Stond dus een stuk vaker voorin, al ervaart ze dat zelf altijd heel anders.

Aan voorin mogen we overigens niet teveel woorden meer vuil maken, maar voor de volledigheid toch even: Van der Veen speelde dit seizoen 25 wedstrijden voor het eerste team en kwam daarin 32 keer tot scoren. Daarmee kroonde ze zich tot clubtopscorer (overigens maakte ze er ook nog 8 voor Dames 2).

Assistmeister Amesz! Die vrije trap hier gaat er trouwens niet in. Dames 1 scoorde dit seizoen niet één keer direct uit een vrije trap. Bizar!

De nummer 2 op het topscorers-lijstje kroonde zich wel nummer 1 op een ander lijstje: Amesz (10 doelpunten) kroonde zich namelijk assistmeister met 9 pure assists. Lang niet onaardig!

De snelste assist dit seizoen werd overigens gegeven na 24 seconden spelen, en was afkomstig van de voet van Verara van Koster. Bekroond met het snelste doelpunt (25 seconden na aftrap) uiteraard, van Vargas Navarro: een volley met haar linker in de bovenhoek tegen Lisse thuis (3-0 winst).

Hardlopers zijn doodlopers, maar van een beetje snelheid zijn we ook niet vies. Snelste speler dit seizoen? Onze bloedeigen Jacky Post werd tijdens Zevenhoven uit (4-2 verlies) geklokt op 28,4 kilometer per uur. Dat was weliswaar over een afstand van slechts 15 meter, maar toch: Usain Bolt deed het op de 100-meter maar 6 kilometer per uur sneller.

Over doodlopers gesproken: dat alcohol meer kapotmaakt dan je lief is, was al bekend, maar de ene speelster gaat er duidelijk beter op dan de andere. Maar een promillage van 2,95 gaat niemand in de koude kleren zitten. Rusman presteerde het tegen Voorschoten uit (3-1 verlies) en presteerde die dag in het algemeen niet veel meer. Rusman herhaalde de eerste prestatie overigens vrij recent in de Babbels in De Koog, met beter resultaat tot gevolg.

Gaaf? Tuurlijk, maar how about Van Haga? Die scoorde dit seizoen doodleuk de hoogste score op de schaal van lituation: een 9.2 voor een balletje achter het standbeen langs, net als de snelste goal ook in de wedstrijd tegen Lisse thuis trouwens (3-0 winst).

Stel verdedigde lekker dit seizoen en liet haar fluwelen stemgeluid af en toe crescendo over het gras golven.

De – volgens de vakjury – mooiste assist (score 9.4) was overigens van pinchhitter Overduin op invaller Haasnoot. Een crossbal in de diepte over 67 meter, strak in de voeten van de rechstbuiten, keurig gepromoveerd tot doelpunt. En dat in het eerste duel van het seizoen (Alphia uit, 0-5 winst).

Linksback Stel scoorde dit seizoen niet, maar hield ook menig tegenstander uit scoringspositie. Daarbij tikte ze tegen RCL uit (2-4 winst) in de 18e minuut ook even een recordje aan: het hoogste volume tijdens een duel van de superstudenten. 97.3 decibel bij het roepen om een compacte setting. Ga er maar aan staan. Hielp overigens wel: vanaf de 38e minuut bogen de dames een 2-0 achterstand in een klinkende zegen om.

Enklaar schitterde de tweede seizoenshelft toch vooral in afwezigheid en vestigde ook daarmee een record: zonder blessure miste ze 41 achtereenvolgende trainingen. Chapeau, toch?

Kan het erger, vroeg Tesla Tiggelaar zich af. Jazeker, bevestigen de statistieken. Goed, ze was een half jaartje muscle cars aan het racen aan de andere kant van de Atlantische, maar van de resterende 13 wedstrijden speelde ze slechts 6 duels. Dubieuze eer, maar wel goed voor een vermelding in dit artikel.

Zijn we er dan? Bijna. Eén naam moet nog genoemd worden: 8 wedstrijden hield ze haar doel leeg met katachtige reflexen. 3 keer was ze daarmee Woman of the Wedstrijd. Ze zette de boel iedere minuut van de wedstrijden weer op scherp. En de trainer verzette zoveel mogelijk wedstrijden rond april, zodat ze maar 1 duel miste tijdens haar Korea-tripje. Knuffelkoreaan Angenent is de perfecte sluitpost voor dit statistische jaarboek.

Baas in eigen doel

Het WK voetbal is zo’n 500 kilometer ten zuiden van het Wim Mugge Sportpark in volle gang en na 24 in oogstrelendheid uiterst variabele wedstrijden wordt door de (volledig uit mannen bestaande) redactie van Voetbal International de balans opgemaakt. Zo ook een korte verslaglegging van de persconferentie van het Engelse damesteam, waar de Engelse doelvrouw, Karen Bardsley, en haar (mannelijke) coach onder vuur worden genomen wat betreft de kwaliteit van het feminiene keeperswerk.

In vergelijking met het WK mannenvoetbal wordt er op dit WK voetbal bovengemiddeld veel gegrabbeld door de keepsters, met de dertien goals die de Thaise Charoenying om haar oren kreeg als dieptepunt. Bardsley zegt een oplossing te hebben voor het keepersprobleem: laat vrouwelijke keepers voortaan trainen met hun mannelijke collega’s.

Ook de damestak van LSVV’70 volgt het WK op de voet, uiteraard onder druk van coach Jelles (een man), die wanneer het Nederlands elftal speelt zelfs zijn huis stofzuigt opdat er maar genoeg dames naar zijn gefrustreerde geschreeuw komen luisteren. In de damesgroep wordt Bardsley’s voorstel met hoongelach ontvangen.

Angenent, sluitpost van Dames 1: “Bij LSVV mogen de keepers van de herenteams al jaren meetrainen met mij en Laura (Zwep, keeper van Dames 2, red.), maar het niveauverschil is geen moment kleiner geworden. Als keeper kies je voor een eenzaam bestaan, dus ook op de trainingen ligt de focus op jezelf. Als ik me dan druk ga maken over hoe of wat Martin (Maurits Niemeijer, LSVV 2, red.) en Niels (Niek Blok, LSVV 4, red.) allemaal uitspoken, kan ik ook niet werken aan mezelf. Dat hele samen trainen gaat niets opleveren, ik heb geen man nodig in mijn leven.”

Voorzitter maar toch vooral keeperstrainer Passchier (ook een man), denkt er het zijne van: “Op de training ben ik genderblind. Maakt me niet uit wie of wat ik voor me heb, ik eis dezelfde intensiteit en concentratie van mijn pupillen. Dat De Vreeze nog steeds doelpunten uit directe corners moet verwerken, daar kan kennelijk ik noch een vrouw iets aan veranderen.”

Het feministisch front dat LSVV’70 bij vlagen is, staat dus lijnrecht tegenover de woorden van Bardsley. Haar voorgestelde oplossing is bij de immer vooruitdenkende studentenclub al lang en breed gesneuveld. “Misschien moeten er gewoon meer vrouwen gaan voetballen, dan komen er vanzelf betere keepers”, aldus assistent-trainer Cnossen (alweer een man? het ging toch over vrouwenvoetbal?), die dit overigens met dubieuze beweegredenen zegt.

Transfergeruchten: Kamp gesignaleerd in kamp LSVV ’70, Bijl onderweg naar superstudenten

Deadline Day is daar! En de geruchtenmolen draait op volle toeren: terwijl Zondag 2 zich morgen nog aan de laatste wedstrijden mag zetten, wordt het Wim Mugge Sportpark overspoeld door zaakwaarnemers en journaille. Overal is rumoer, maar wat is waarheid in deze roerige tijden? Uw redactie scheidt het kaf van het koren.

Keert Kamp terug naar LSVV’70? Hier keert Kamp de worstjes.

Te beginnen met het Vlaggenschip: de clubnaam Ter Leede zingt rond en dat heeft allerminst met een vertrekkend speler te maken – de selectie lijkt intact te blijven. Jansen en Nonkes lijken echter beet te hebben in de Sassenheimse talentenpoel, maar het blijft gissen naar de precieze oorsprong van dit gerucht. Wel verdacht concreet: verloren zoon Peter Kamp, voorheen furore makend bij Jong LSVV en aanstaande echtgenoot van Dames 2-legende De Heer Senior, zou in de Leidse binnenstad een ontmoeting hebben gehad met Nonkes. Andermaal houdt de technische commissie de kaarten op de borst. Het Technisch Hart van de beloften een niveautje lager heeft niet eerder van de geruchten gehoord en spreekt van “stemmingmakerij”.

Ook het vrouwelijk vlaggenschip lijkt uit te breiden: na een kampioenschap in de hoofdklasse en winst van de KNVB-beker blijft Amesz Junior trouw aan Graaf Willem, en kiest Boot toch voor een profcontract bij Sparta, maar teamgenoot Bijl ziet een overstap wel zitten. De aankomend studente en bloedlinke verdedigster gaat maar wat graag de concurrentie aan met de dit seizoen nog zeer solide ogende laatste linie. Dat geeft overigens – met de bevestigde komst van De Jong Junior – ruimte om Van Haga een half jaartje uit te huren aan West Ham United en De Jong Senior idem dito aan de Erasmus-vleugel van Fiorentina.

Maxime lacht. Het is nog maar de vraag of dat ook geldt voor z’n teamgenoten van LSVV 4. En welke grimas trekt Heijstek nu?

Dan een opmerkelijke interne wending: LSVV 4 had een clubbrede sterkhouder in data-analist en PR-adviseur Brink, maar aan de man van de enquête wordt maximaal getrokken. Het roemruchte zesde schijnt een lucratieve kratten-clausule in het standaard contract te hebben gefietst, waar potentieel Mad Men-protagonist Maxime geen nee tegen zou kunnen zeggen. Een verspreking van uitgerekend clubvoorzitter Passchier zette de lokale pers (via meerdere bronnen, het ooit zo discrete aanvoerdersoverleg blijkt weinig meer dan een vergiet) op het spoor van iets dat wel eens veel meer dan geroezemoes zou kunnen zijn.

Dan verschuivingen in de gelederen van Il Terzo: de troepen van Vermeulen Senior en Joren Jørgen Jurgens zouden UvA/UU-bèta-blokker Van Schaik overnemen van fusiecreatie FC Oegstgeest. Van Schaik komt vanuit de beloften van het dorp en wordt volgens intimi gezien als de Ibrahim Afellay van Oegstgeest. Andere intimi bevestigen dat, maar benadrukken dat het dan om de clubloze 33-jarige Afellay van dit jaar gaat. Hoe het ook zij, LSVV 3 houdt de mogelijke overstap van Van Schaik stil en dat is reden genoeg om de verwachtingen eens even flink op te schroeven.

En dan naar het tweede elftal van de zondagtak: captain De Mol kreeg van het Bestuur even een mandaat en een zak geld om versterkingen binnen te halen, en dat kun je wel aan De Mol overlaten. Naast het definitief binnenslepen van een niet nader te noemen spits die al een half jaar zonder enige vorm van speelrecht de topscorerslijst van de jongste LSVV-telgen aanvoerde, heeft Zondag 2 ogenschijnlijk een hele bus aan versterkingen aan de haak geslagen. Het complete dispuut van Sjoerd Koopman zou in verband worden gebracht met een overstap naar het studentenensemble waar een oud-voorzitter op tactisch gebied met de scepter schijnt te zwaaien. Bevestiging blijft vooralsnog uit, maar dat komt ook omdat we niet zo consequent zijn met deze rubriek.

Suvaal ontrekt zich als captain van Buriram United FC even aan de teamtalk. Terecht natuurlijk, met zo’n status. Luchtkwaliteit zou geen factor van belang zijn geweest in de keuze voor LSVV.

Terug naar de vrouwentak tot slot: Dames 2 wist zich al te verzekeren van de diensten van Premier League-dribbelaar Butterworth, maar blijkt nu ook over uitstekende scouts in Thailand te beschikken. Buriram-sterkhouder Suvaal moest eigenlijk het Thaise elftal van een ondergang op het WK behoeden, maar koos voor de Nederlandse nationaliteit en een verblijf in de tweede damesselectie van de Leidse cultclub. Een mentale dreun overigens voor de Thai, die het in het openingsduel even een beetje kwijt waren. Hoofdtrainer Cnossen kan zich in de handen wrijven met de komst van Suvaal – de afgelopen vier jaar werd ze steevast uitgeroepen tot beste Nederlander in Thaise dienst op het derde niveau van het Thaise vrouwenvoetbal. De 5e klasse is gewaarschuwd.

Update: onze redactie loopt nu eenmaal geregeld achter de feiten aan: de komst van Kamp (dus toch!) bleek eergisteren al aangekondigd te zijn in vrijwel alle nationale media van naam. Weten wij veel.

Een ode aan onze dames na een soevereine 3-0 op FC Lisse

Bezing mij, o muze, de vindingrijke selectie, die de Lisser syrenen over het veld liet zwerven als een horde blinde cyclopen. In vele formaties trok zij ten strijde, en veel smerig fysiek spel moest zij dulden, zich inspannend voor behoud van 3 punten en het vriendelijk van het veld bezemen van de bezoekers. Toch ging zij niet ten onder, hoewel het gele gevaar daarnaar streefde: want door hun eigen onverklaarbare positiewisselingen zonken de corsogangers onder de zoden, de dwazen, die panna’s incasseerden. En zo ontnam zij (de Leidse Studentenvoetbalvereniging ’70) hen de hoop op roem. Over die dingen, vertel, o muze, ook ons.

Supporter Meyburg dacht dat de dames in Oegstgeest speelden. Desalniettemin dank voor de steun!

Komt voor de bakker, in een mooie drie-akter:

In december werden de dames nog naar de gallemiezen gecounterd door captain Stephanie Pan. Jelles maakte toen de fout 90 minuten lang op 3-4-3 te willen spelen. Nou, daar heeft ‘ie van geleerd hoor! In een half uurtje pressie wordt Lisse compleet de vernieling in gespeeld. Met een minuut op de klok jaagt de Spaanse furie Vargas Navarro de 1-0 tegen de touwen, gewoon met links in de bovenhoek. Vijf minuten later geeft Rietveld de bal aan Van der Fissa, die aan de wandel gaat voor de 2-0. Tuurlijk, 1-op-1 spelen levert wat risico’tjes op achterin, maar met Van Dam/Stel, De Heer en De Jong houdt het rood-wit toch probleemloos stand tegen een explosieve spits Pan en kornuiten.

Na zo’n stormachtig begin is het prettig achterover leunen met het vertrouwde harken en dat leidt tot een gematigde herfst in het spelbeeld. Stabiliteit in het rood betekent echter geen explosiviteit in het geel: de capitana aldaar heeft zich laten terugzakken naar het middenveld, waardoor de druk voor de vier achterin nog verder afneemt. Na de spreekwoordelijke thee (de letterlijke waren we even vergeten te zetten) zet dat spelbeeld zich voort, maar in de opbouw worden de biancarosse even wat minder secuur.

Enter fase 3. Klein uitstapje:

We schrijven de 65e minuut en de protagonist heet Van Haga. U moet zich voorstellen, die was tot twee jaar geleden vooral handig met een hockeystick. Met linksbuiten controleert ze de bal richting de flank, met rechts stapt ze over. Met links trekt ze de bal terug. Haar tegenstander hapt. Met een soepele pirouette draait ze terug naar de as van het veld, de tussenzone in. Haar tegenstander hapt nu rubber. Met binnenkant rechts veegt ze de bal in de voeten van de oprukkende Loos, die de bal van 40 meter over de Lisser doelvrouw heen tegen de touwen jaagt. Ziet u?

Na zo’n 3-0 spreidt de Uil van Minerva werkelijk z’n vleugels. De Lisser aanvoerder heeft zich nog maar een linie laten zakken, over het veld klinken wijffelende instructies en de vraag wie er nu nog mid-mid staat. Rietveld wordt neergeschopt omdat ze 3 man eraf loopt. De Jong ragt no-look, met stalen gezicht, een onderschepte dieptebal over de zijlijn. Van Dam vangt uit stilstand een doeltrap op door ‘m meteen terug te rammen. Rusman scheurt ‘r enkelbanden half af, maar “stapt het er wel uit”. Stel krijgt de vraag of ze wil wisselen en blijkt ineens d’r tegenstander weer in de achterzak te hebben. En onze Koreaanse superster gebruikt haar kleine teen om het enige sprankje hoop voor de dorpelingen te vermorzelen. Het houdt niet op. Niet vanzelf.

Arbiter Kok maakt aan de Tantaluskwelling van de bezoekers een einde. Geen penalty, geen doelpunt, helemaal niks. Die Guardiola-wannabe loopt met cornervlaggen te zwaaien en de rode trein dendert richting de tribune om het publiek (de familie De Heer, chapeau!) te bedanken. Zelfs Frans Timmermans staat nog in de schaduw van zo’n zegetocht. De adrenaline beneemt ons verder de slaap.

Transfergeruchten: mogelijke terugkeer Samsom, Butterworth lijkt binnen

De competities draaien nog op volle toeren, maar de amateurdraaideur doet dat ook. Met nog een ruime maand tot de categorie A-deadline houden Nonkes en Jansen de kaarten op de borst – met nog een hele zomer aan categorie B-verhuizingen tiert de kelderklassemarkt welig. De belangrijkste roddels en verzinsels op een rijtje.

Van der Laan in het witte shirt van Telstar. Geen enkele reden om een rood shirt om te hangen, maar dat is natuurlijk geen vereiste voor een ongefundeerd artikeltje.

Van der Laan (Telstar)

Het blijft angstvallig stil rond Telstar-telg Van der Laan, maar dat zou zomaar eens kunnen verhullen dat de 25-jarige spits en Ajax-fan al aan een medische keuring bezig is voor het rood-wit. Van der Laan verbaasde zich na de rel van afgelopen week dat de regie hem in Londen meermaals met de camera had vastgelegd: “bijzonder dat ik met mijn dikke kop drie keer in beeld ben gekomen.” Inderdaad: teksten die geïnterpreteerd kunnen worden als een open sollicitatie voor de Leidse superstudenten.

Butterworth (Spurs)

Ondertussen lijkt Dames 2 de eerste naam van de shortlist talentvolle versterkingen te kunnen afvinken: voormalig Crystal Palace- en Spurs-fenomeen Taylor Butterworth – in Nederland al eens actief voor FC Zoetermeer – lijkt luttele uren van een vierjarig contract verwijderd te zijn. De Britse stond in Londen bekend om onnavolgbare dribbels binnen én buiten veld. Een duizelingwekkende transfersom van 3 ton en anderhalve pitcher zingt rond in de wandelgangen.

Met veel bombarie onderweg terug naar de cultclub: de Verloren Zoon van het voormalig 5e elftal. Dayley Blind kwam terug uit Manchester, Samsom uit Nijmegen. Ook mooi.

Samsom (N.E.C.)

Zondag 3 lijkt met de onweerstaanbare charme van politieke meesterbreinen als Ten Hooven en Jeroen Visser een oude bekende terug naar het Wim Mugge Sportpark te lokken. Supertalent Jinne Samsom – opgeleid in de modder van Zwammerdam – heeft het na een jaartje Nimma bij N.E.C. wel weer gezien en verlangt terug naar frivool dartelen op het middenveld. En sinds Zondag 3 vernuftige spelverdelers als ‘El Miquel’ Kemmel en Alexander ‘Mega’ Miesen op het veld heeft staan, kunnen we Samba Samsom geen ongelijk geven. Het is nog even wachten op de handtekening, maar insiders spreken al van een voldongen feit.

De Jong (Victoria)

Jong LSVV kende twee periode’s met Frank de Jong, Ajax geniet nog heel even van Frenkie, en Dames 1 (en het bestuur!) profiteert wekelijks van het wanstaltige talent van Sofia. Ze zijn natuurlijk allemaal familie en ’t is sinds de gebroeders Jansen altijd al nepotisme troef geweest in de rood-witte gelederen, dus we voegen er nog gewoon ééntje aan toe. Bevestigd: zusje Ariane stapt deze zomer over naar de damesselectie van de biancarosse.

Ieder excuus om dit Photoshop-briljantje van stal te halen is een goed excuus! Deze paragraaf wordt een vaste rubriek.

Belt (SJZ)

Hebben we eigenlijk geen nieuw rumoer over gehoord, maar transfergeruchten zijn toch niet compleet zonder de casus Belt. Het is nog even spannend in welke samenstelling SJZ volgend jaar op het veld staat. Van die onzekerheid hopen ze bij LSVV nog altijd te profiteren. De doelpuntenregen van Belt in kampioensseizoen ’16-’17 staat nog altijd in het collectieve geheugen gegrift.

 

Dames 1 schrijft LSVV-historie met 10-0 zege op SJZ

Veelgezien Van der Veen, in een andere wedstrijd ergens begin 2018. Die chick links valt nog steeds iedere avond op haar kussen huilend in slaap.

Of het de allergrootste zege in de feminiene clubhistorie was kunnen we niet met zekerheid zeggen, want lang niet alle monsterzeges van legendes als Sylvia Soeverein, ‘Meedogenloze Megchel’ van Es, Jorien Juffermans, Annelies Oskam en ‘Guitige Hattrick Heidi’ Guyt uit de gouden gloriedagen van ’81 tot ’84 zijn terug te vinden in de kronieken. Maar de dames schreven op zijn minst de grootste zege in het Renaissancetijdperk (van ’14 tot heden) bij. Geen spaander heel lieten de Leidse studentes van de aangeslagen Zoeterwoudse boerinnen: met maar liefst 10-0 stapte de thuisploeg maandagavond laat van het veld. 10-0. 10-0. 10-0.

We mogen best spreken van verzachtende opstandigheden: SJZ kampt met een leeggelopen selectie – er is weinig over van de ploeg die twee jaar geleden een klasse lager met grote overmacht kampioen werd. Het heenduel in Zoeterwoude was bovendien geen walk in the park geweest (een zwaarbevochten 0-2 voor het rood-wit). Des te onthutsender: de groen-witte prestaties hadden veel weg van een Napoleontisch Waterloo. Die was per slot van rekening ook niet al te groot van stuk.

In het eerste bedrijf grossierde de gastvrouw nog in het om zeep helpen van kansen. Balotelli Rietveld bewees onomstotelijk dat een kater en niet scoren toch niet causaal verbonden zijn en onze laatste vrouw (huh?) en aanvoerder wist ook niet echt raad met het fenomeen open doel. Loos ramde gelukkig na 3 minuten gewoon een bal van 35 meter tegen de touwen, en Van der Veen verdubbelde tien minuten later de score van dichtbij, maar de rest was wat armetierig. Het bleek een bescheiden stilte voor de storm. Duizelig en verwaaid kroop SJZ na de tweede 45 minuten van het veld. Wat was er nou gebeurd?

  1. Van Haga gebeurde. Met name de Cruyffiaanse bal achter het standbeen langs staat in het geheugen van de tifosi gegrift. Een goal en een assist, maar bovenal: voetbal voor de Genieters. Die hoofdletter is geen typfout.
  2. Flip scoorde nog niet, maar die crossbal op Verara beloofde wel wat.
  3. Die Carnavalskraker liep trouwens ook lekker de polonaise, na nummer 10 in de boeken te noteren. Doelpuntje op z’n karakteristieks ook: gruwelijk neergehaald worden, opstaan, en die bal alsnog de lange hoek in raggen. Welja.
  4. De Heer harkte, De Heer verprutste en De Heer mag morgen lekker tannen.
  5. We benoemen het gewoon nog één keer: onze club kent Jiddo Doornenbal en onze club kent zijn vrouwelijke evenknie. Die laatste heeft er nu 27 in liggen bij Dames 1, en 8 bij Dames 2. Dat is 35. En er staan nog zes wedstrijden op het programma.

Enklaar is terug van vakantie tot volgende week woensdag, zaterdag komt de nummer 1 en Angenent is ondanks Korea tóch bij het treffen met de bloemstuk-crea-bea’s van Lisse. Wat een seizoen!

RKAVV in alle opzichten onder constructie: Dames 1 dendert langs (0-6)

Het is oneerlijk verdeeld in de wereld: terwijl de trainer van Heren 1 achterover leunde op de perstribune van Estadio Santiago Bernabéu, trok de trainer van Dames 1 sprintjes om te voorkomen dat de wedstrijdbal niet voortdurend in een sloot belandde. Verder niets dan parallellen natuurlijk: Frenkie de Jong die Madrid uitspeelt – ‘Frenkie’ Vargas Navarro die half Leidschendam in de luren legt. Dusan Tadic die zich bemoeit met bijna iedere Ajax-goal – Mariska van der Veen die er even vier tegen de touwen jaagt voor LSVV.

Ambiance troef met zo’n kraker. Terwijl de verlichting van het naastgelegen SEV-hoofdveld (een kunstgrasmat om de vingers bij af te likken) zachtjes uitdoofde, ving een rustiek geparkeerde graafmachine de blikken van het publiek achter één van de doelen. Nog dit jaar zullen hekken geplaatst worden rondom Veld 5, maar vrij zicht op Zuid-Hollands landschap is ook wat waard. De sympathieke RKAVV-Trainer Moonen liet in de 7e minuut en passent nog even wat hoekvlaggen planten.

RKAVV kon geen serieus tegenwicht bieden tegen het bezoekende Leidse geweld. De studentes trokken gaten in de defensie van de thuisploeg door vanaf links voortdurend de diepte te zoeken op rechts, en vice versa. Van Haga bracht na 5 minuten al Post in stelling voor de 0-1 en enkel omdat de bezoekers niet altijd even efficiënt afrondden, stond het slechts 0-3 bij rust. Amesz – aanzienlijk wijzer in de pre-wedstrijd-consumptie dan Rietveld – had er een hoekschop ingelopen, en Van der Veen nam alvast een voorschot op ‘r hattrick in het tweede bedrijf met een gekke solo op de achterlijn.

Angenent behaalde in 45 minuten maar liefst driemaal een gecombineerd persoonlijk record Mijnenveger en Spider/Solitaire. Proficiat!

De tweede helft ging verder waar de eerste geëindigd was. Die megalomane gek van een Jelles gooide er nog een 3-5-2 experimentje tegenaan (knikkend: “Ik weet dat daar geen enkele reden toe is, maar dat is gewoon weer ‘ns wat anders”), hetgeen na een klein kwartier vertrouwd werd besloten met ouderwets Harco. Harken. Harken. Rusman speelde als in haar Hillegomse hoogtijdagen, Stel vond die rol van opkomende back best leuk, Van Dam speelde weer eens alsof ze ataraxia had, en supersubs Zwep en Middendorp voegden een gezonde dosis straatvoetbal aan de voorhoede toe. Misschien wat weinig hakjes van Rietveld, en jammer dat De Heer net niet scoorde. Maar a la.

Verder zouden we hier best wat woorden vuil kunnen maken aan hoe Van der Veen er nu 21 uit 17 in heeft liggen, maar dat verhaal kent u inmiddels wel. Neemt u van ons aan – ze zaten er weer lekker in. Alle vier.

Forum Sport straft ontluisterend Dames 1 af: 2-6

Je kunt Loos’ dobbelstenen-lijfspreuk er wel eens bijpakken, maar soms doe je zelfs daarmee geen recht aan de gedemonstreerde armoede. LSVV’70 werd gisteren door de sloot heen gehaald en op de kant drooggeslagen door de celeste-blauwe Hagenezen en mag hopen dat ook de supporters zich voornemen deze zaterdag zo snel mogelijk te vergeten. Het publiek mort, de pers is rücksichtslos: plotseling dient een crisis van Ajax-achtige proporties zich aan. Hoe verhoudt de selectie zich tot die druk?

Het zat er van begin af aan niet in op het Wim Mugge Sportpark: LSVV kwam nog verrassend en tegen de verhoudingen in op voorsprong door (wie anders dan) clubtopscorer Van der Veen. Maar die opleving van het zelfvertrouwen werd nog geen twee minuten later bruusk uiteen geslagen door de razendsnelle gelijkmaker. Met het uitvallen van De Jong Junior én de zieke Van Dam en een noodgedwongen rentree van ‘Frenkie’ Vargas Navarro haalde de thuisploeg op het tandvlees de thee.

In het tweede bedrijf zette de ploeg van Erik van der Linden de wedstrijd volledig naar de hand: captain Hoogteijling deelde bij balbezit van de bezoekers de lakens uit, Van Egmond hield achterin verdedigend de boel op slot – daarbij overigens geholpen door de uit armoede op de dieptebal spelende thuisploeg. Angenent had een off day als nooit tevoren, Amesz werd als mid-mid veel te weinig betrokken en Van der Veen werd überhaupt niet meer bereikt. Lichtpuntjes Postmus en Post konden met geen mogelijkheid met z’n tweeën het achteloos weggeven van balbezit compenseren, en toegegeven: de Hagenezen regen de doelpunten met overtuiging aaneen. De ene treffer werd nog majestueuzer dan de andere tegen de touwen gejaagd.

Jelles verliet met de handen in het haar het strijdtoneel en zal in het vervolg van het seizoen uit een ander vaatje moeten tappen. Zeker als op 9 maart angstgegner Noordwijk op het programma staat. Die wedstrijd zal voor de biancherosse de laatste mogelijkheid op een top-5 notering behelzen.

Zowel Forum Sport als LSVV ’70 zagen zich vorige week benadeeld door het opgeven en uit de competitie treden van Rijnvogels. Forum Sport zag puntverlies van titelconcurrent Zevenhoven ongedaan gemaakt worden, LSVV zag naaste concurrent Noordwijk op eenzelfde manier profiteren en zakte daardoor naar plaats 6.

Dames 1 verheft voetbalspelletje tot strategisch kunstwerk en troeft SJZ af

De vrouwelijke tak van onze cultclub zit in een aardige flow: na eerdere overwinningen van Dames 1 (2-4 bij RCL) en Dames 2 (0-2 bij Van Nispen), tikte Dames 1 gisteren ook de derde wedstrijd van 2019 af. Met 0-2 ontdeden Las Estudiantes zich gisteravond van oude bekende SJZ, dat daardoor van plaats 12 naar 14 zakte. Code rood in het pittoreske Zoeterwoude, waar ze nog gewoon wekelijks een charmant clubblad op papier in je brievenbus mikken. Code rood-wit aan de andere kant van de eindstand.

Nog altijd steken ieder transferwindow de geruchten op rond SJZ-sterspeelster Esther Belt. Twee jaar geleden deden een openlijke flirt van Belt en deze waanzinnig slechte photoshop-productie (de hologrammen in de Star Wars-reeks van de jaren ’80 zien er beter uit) van supportersvereniging Ons Rood-Wit het nodige stof opwaaien. Belt bleef desondanks gewoon het groen-wit trouw.

2 jaar na de eerste ontmoetingen tussen de toenmalige groen-witte kampioen in spe en de Leidse studentes (uit en thuis respectievelijk 7-1 en 1-4 in het voordeel van Zoeterwoude) staan de oude bekenden dit seizoen opnieuw tegen over elkaar – op een hoger podium. Met gisteravond in de vrieskou op Haasbroek het eerste hoofdstuk. Maar de wereld lijkt veranderd sinds ’16/’17: ondanks het afketsen van een vertrek van SJZ-clubicoon Belt Junior is het rood-wit ditmaal favoriet. SJZ zag de afgelopen twee jaar enkele sterkhouders vertrekken en kreeg daar weinig voor terug. Waar LSVV tussen linker- en rechterrijtje jojoot, bevindt SJZ zich in de onderste regionen.

Desondanks hield de ploeg van vader Albert Belt zich prima staande in het eerste bedrijf. Aan weerszijden werd niet veel gecreëerd en op het platte kunstgras delften met name de aannames het onderspit, maar de thuisploeg overliep voortdurend het middenveld vanuit een dynamische 4-4-2. De bezoekers legden zich daardoor toe op het zoeken van lange ballen richting topscorer Van der Veen, die zich daar tegenover de fysiek spelende groen-witte defensie geen raad mee wist. Tot overmaat van ramp viel na een klein half uur spelen spelmaakster Amesz uit, waardoor LSVV enkel een aanvallende wissel overhield.

Reden temeer voor Papa Jelles om de boel om te gooien na de thee: de leggingloze koukleum stuurde zijn oogappels met 3-4-3 het veld weer op. En met effect! Direct na de aftrap pakten le biancarosse de regie op het middenveld en werd met kort combinatiespel de weg naar voren gezocht. Binnen de minuut verlengde Tiggelaar een steekballetje van de uitblinkende Van Dam, die Van der Veen vervolgens 1-op-1 bekeken de bovenhoek in tilde. En nog geen tien minuten later ramde Tesla Tiggelaar op aangegeven van de op het middenveld spelende De Heer Junior de bal op de vingertoppen van een verder foutloze doelvrouw, waarna Van der Veen van dichtbij de 0-2 voor het intikken had.

Een derde treffer viel niet, en waarnemend Captain Papi Loos zette in het laatste kwartier eigenhandig Van Dam terug in de defensie, omdat de Zoeterwouders (bewust of onbewust?) in een offensievere 4-3-3 schoven. Jelles completeerde die tactische meesterzet maar door een buitenspeelster terug te halen naar 10, waardoor de bezoekers het duel doodleuk in de derde formatie van de avond uitspeelden – een defensieve 4-4-2 dus, voor de oplettende lezertjes. Niet overdrijven, dames.

Het publiek gaf er overigens geen steek om, om dat schaakspel: de Tifosi Curva Sud hielden zich voornamelijk bezig met de breed uitgemeten sfeeractie van een kolossaal beschilderd spandoek met daarop bankbiljetten en de tekst: “In juni vermoeden wij dat Esther Belt”.

2019 is los, toon gezet: Dames 1 roept RCL tot orde

Een kwartiertje was het heel gezellig op de Bloemerd: papa’s en mama’s babbelden er gezellig op los, trainer Paul zat er gemoedelijk bij in de dug-out en de arbiter van dienst hobbelde vrolijk over het rubbergranulaat. Maar om Loos er nog maar eens bij te halen: je kunt niet altijd zes gooien. En och. Je hoefde niet bepaald metereoloog te zijn om aan de wolken af te lezen dat de zonnestralen voor de Leiderdorpers de verkeerde kant op trokken.

Na 15 minuten las het scorebord een voor RCL ogenschijnlijk comfortabele 2-0. De return van Tesla Tiggelaar – rechtstreeks met rolkoffer – was mentaal in het koppie van de spelmaakster zelf nog niet helemaal geland, maar de kansen spraken al boekdelen. Amesz, Verara, Post – eigenlijk liet niemand zich onbetuigd. Maar boven alles: de systematiek liet zich lezen als een IKEA-handleiding. Angenent, Loos, Tankink, Rietveld en Stel hadden de zaken op orde. Van Haga (met een beetje hulp), Frasa en Amesz idem dito. En dus zaten oefenmeester Jelles en assistent Cnossen er net zo gemoedelijk bij als de gastheer. Kwestie van geduld.

Vlak voor rust punterde Tiggelaar eindelijk de aansluiting op het scorebord. Tegenvaller was vervolgens het geblesseerd uitvallen van Amesz, maar Reints viel sterk in. Maar het echte verschil lag in handen van Dames 2-captain Frasa: kapbeweging links, steekpass rechts, balletje terughalen. De arme dorpelingen kregen er gewoon geen grip op. Teken aan de wand: alle drie de treffers van de biancarosse vielen uit een dieptebal van Frasa. De blonde roeister steeg boven zichzelf uit en wees de thuisploeg daarmee eigenhandig de weg naar de kleedkamers. 2-4.

Met de derde helft werd vervolgens in stijl het nieuwe jaar ingeluid. Dames 1 in de sociëteit van NSL, Dames 2 in die van Catena. Verwarrende dresscodes alom, het beruchte schoenenwissel-incident, loodzware speeches, Vic achter de bar en het weerzien met de heren van Jong LSVV in – where else? – de kroeg De Kroeg. We zijn officieel weer los.

Dames 2 zet full-on Instawaardig koers op 2019.

1 2 3 6