Eerdere berichten: Dames 1

Dames 1 sluit bekerseizoen in stijl af!

Op maandagavond 24 september werkte Dames 1 het laatste verplichte nummer van de seizoensopening af. De gebruikelijke LSVV-sfeer werd al in de kleedkamer gecreëerd door aanvoerster De Heer, die aanstipte dat een bekerwedstrijd toch niet zoveel voorstelde en het vanavond om het plezier moest draaien. Ook hoofdtrainer Jelles hechtte kennelijk weinig waarde aan de wedstrijd, gezien zijn besluit assistent-trainer Cnossen verantwoordelijk te maken voor de damesselectie.

Toch werd er een behoorlijke pot voetbal neergezet tegen de dames van ARC. Beide ploegen moesten aanvankelijk nog even inkomen; gedurende het eerste kwartier was het de fanfare op de naastgelegen parkeerplaats die met enkele 3 oktober-hitjes voor het meeste vermaak zorgde.

LSVV voetbalde beter dan haar tegenstander: bij vlagen werd ARC effectief onder druk gezet, waar aan de andere kant er gemakkelijk onder de druk werd uitgevoetbald. Na zo’n vijfentwintig minuten opende De Heer, laatste vrouw nota bene, de score met een om de keeper heen krullend afstandsschot. De complottheorie was geboren dat De Heer het fanatisme van haar team in de kleedkamer alleen in de kiem had gesmoord, zodat zij zelf de sterren van de hemel kon spelen.

Tien minuten later: een schot van Amesz dat, via de lat, óp of óver de doellijn stuiterde kon helaas niets aan de stand veranderen. De noodzakelijkheid van doellijntechnologie werd voor de zoveelste keer gedemonstreerd; maar goed dat de voorzitter, zijnde gelegenheidsscheidsrechter, dit zelf aan den lijve heeft mogen ondervinden.

De tweede helft was niet anders dan de eerste. LSVV had de bal, won duels, en begon warempel risico te nemen in de opbouw. Ook voorin werd de hoge pressie voortgezet, resulterend in een verdiend tweede doelpunt. Na een kamikazeactie van linksbuiten Middendorp vloog de bal tegen de touwen, en de doelpuntenmaakster kon de 2-0 dan ook vieren door middel van een blessurebehandeling.

LSVV hield de controle. Toen voorstopper Vargas Navarro voor een kwartiertje aan de kant werd gehaald, nam ze bijna de ARC-spits mee naar de dugout: deze had immers al de gehele wedstrijd in haar broekzak verbleven. Amesz, die meer tussen posities rouleerde dan een gemiddelde VVD-prominent, snapte haar taak als tijdelijk bankverwarmer niet en besloot na vijf minuten maar gewoon weer het veld op te stappen in de hoop dat de coach iemand voor haar naar de kant haalde.

Na wat ongelukkig uitverdedigen en even zo ongelukkig lijnrechterschap kwam ARC tien minuten voor tijd op 2-1. LSVV liet echter de angst voor de gelijkmaker links liggen en bleef doorstomen; de welverdiende winst kwam geen moment in gevaar.

Een toegift voor de oplettende lezer: kennelijk werd er tegelijkertijd hoog druk gezet, achterin rondgetikt, en werden er veel duels gewonnen. Dat kan in een 4-3-3 maar één ding betekenen: een buitengewoon hard werkend middenveld. Onder andere Loos, Van Haga en Amesz vormden de dieselmachine die zowel lichamelijk als mentaal onuitputtelijk leek. Die drie bekerpunten zijn we liever kwijt dan rijk bij LSVV, maar wat werd er ontzettend volwassen gevoetbald en gestreden. Bloed aan de palen!

Dames 1 revancheert zich namens Heren 1 op Alphia

Voor we los gaan, even wat handige feitjes op een rijtje: (1) we hebben een lekkere zomer gehad, maar de helft van de damesselectie viert ‘m nog wel even verder tot eind september; (2) die beker is leuk voor drie wedstrijden, maar da’s dan ook echt wel weer genoeg; (3) ja, dit was speelweekend 3, en (4) ja, dit was de eerste wedstrijd van Dames 1. Hebben we dat op een rijtje. Dan: hopsakee, we hebben ff het veld aangeharkt met de dames van Alphia. Was dat leuk? Ja, was best gezellig.

Context: eind juni ging ons mannelijke vlaggenschip hier met man en muis ten onder toen Loos (jawel, de broer van) de eerste strafschop op de lat joeg, en ook de andere rood-witte helden niet meer soeverein bleken. Degradatie, tranen, vervolgens gewoon een rondvaart door de grachten. Je kent het. Met die geschiedenis tussen de oren betrad een voortreffelijke selectie zaterdag het hoofdveld van de plaatselijke voetbalvereniging. En de voortekenen waren het oranje-wit-blauw niet al te gunstig gezind: twee keer alle hoeken van het veld gezien tegen ARC en Lugdunum, een klasse lager spelen en een selectie van 20 vrouwen. Ga d’r maar aan staan.

De seleçao van gisteren! Staan v.l.n.r.: Haasnoot, De Jong, Rietveld, Van Dam, Martijn, Overdevest, De Heer. Gehurkt: Vargas Navarro, Overduin, Loos, Van Haga, Van der Veen, Amesz, Enklaar.

De seleçao van gisteren! Staan v.l.n.r.: Haasnoot, De Jong, Rietveld (ho, ff weg van de foto hoor), Van Dam, Martijn, Overdevest, De Heer. Gehurkt: Vargas Navarro, Overduin, Loos, Van Haga, Van der Veen, Amesz, Enklaar. Het uitvak van de tribune (linksboven) was wederom leeg.

Mooiste moment van de eerste helft: de tirannieke Alphense doelvrouw schreeuwt van onder de lat: “ze kunnen niet eens fatsoenlijk een bal overspelen”. Ik vind zelf die Brigitte Kaandorp altijd wel grappig, maar deze Jaenette zou het nog wel eens heel ver kunnen gaan schoppen (niet letterlijk natuurlijk). De grote Stevie Wonder zelf had het niet beter kunnen zien. In 45 minuten voetbal mocht de thuisploeg twee keer onder begeleiding van het academisch blauw de overzijde van het veld bekijken. Het restant van de tijd mocht de ploeg zich beperken tot het wanhopig trachten weg te trappen van de bal. Desalniettemin: de 0-1 ruststand mocht met een niet aflatende plensbui aan kansen een volwaardig wonder heten.

Het tweede bedrijf werd wél een gevalletje dweilen met de kraan open. De Alphense arbiter deed niet zijn best ook maar enigszins de schijn van objectiviteit te bewaren, maar dat maakte voor het voetbal van de bezoekers niet uit. Werkelijk alles werd voetballend opgelost met achteloos combinatiewerk: De Heer was ongrijpbaar, Amesz te sterk, Vargas Navarro danste een voor Alphia onnavolgbare salsa. Rietveld beperkte het aantal hakjes tot één, maar schudde en passent wel twee assists uit de mouw. Van der Veen legde er twee in, Amesz en Haasnoot beiden één en ook de schier onuitputtelijke Van Haga draaide even een bal de kruising in. Mieters!

Na iets minder dan 80 minuten vond de scheidsrechter het dan ook wel mooi geweest. Het spel lag voor de tweede keer voor onbepaalde duur stil, invallend reserve-keepster Van Dam had al 35 minuten lang geen bal meer in d’r handen gehad, en bij Alphia wilde de complete bankbemanning (7 of 8 koppen tellend) niet meer invallen. Dit was voor niemand leuk.

Opvallende lichtpuntjes: in overvloed. Wat een heerlijk voetbal. Debutanten Overdevest (KMD Wateringen, lichtvoetige techniek), Martijn (SV Nieuw Sloten, degelijk en kalm) en Haasnoot (Quickboys, soepele schaar op snelheid) speelden alsof ze dat al jaren bij LSVV deden. Overduin is ook tandjesbrak nog altijd 14 klasser beter dan de gemiddelde vierde-klasser (wat een belachelijk waanzinnige dieptepass op Haasnoot). Tegenvaller: Enklaar raakte geblesseerd aan de kuit. Forse streep door de rekening van Jelles, die alle zeilen moet bij zetten om een complete selectie te houden. Maar conclusie van deze ouverture: hier zit muziek in!

Morgenavond speelt Dames 1 de tweede bekerwedstrijd tegen Lugdunum VR2.

De competitie-indeling van de mindere goden – part un

Het vrouwelijk vlaggenschip ziet maar liefst 7 oude bekenden terug! Naast 5 handhavers zijn daar SJZ en het gepromoveerde Noordwijk.

Het vrouwelijk vlaggenschip ziet maar liefst 7 oude bekenden terug! Naast 5 handhavers zijn daar SJZ en het gepromoveerde Noordwijk.

Vorige zomer fileerden we de competitie-indelingen voor jullie: een kleine vooruitblik op de derby’s met de polderbeukers (bollenstreek), garnalenpellers (Kat- en Noordwijk), rich kids (Wassenaarse contreien) en echte Leienaarrs die zich zouden ontvouwen in de duels die niet door de camera’s en microfoons van Leiden AmateurVoetbal werden vastgelegd. Deze zomer doen we dat nog eens dunnetjes over. Maar omdat de club groeit als kool, hebben we ‘m voor jullie even in drietjes geknipt. Vandaag: Dames 1, Jong LSVV, LSVV 4 en LSVV 7

Eerst maar eens wat algemene weetjes:

  • Komend seizoen worden er door onze ‘reserve’-teams 52 stadsderby’s afgewikkeld. En dat terwijl het aantal Leidse voetbalclubs sneller afneemt dan het aantal parkeerplekken binnen de singels. Bizar!
  • 16 van die 52 zijn loepzuivere Kikkerpolderderby’s. Dan staat ofwel UVS, ofwel Lugdunum op het affiche. Uitverkocht huis, uitverkochte fanshops, kaartjes op de zwarte markt – u kent het fenomeen. Genieten met een hoofdletter G.
Jong LSVV ziet enkel Quickboys 7 en RCL 4 terug, en mag voor het eerste de borst nat maken voor een studentenderby.

Jong LSVV ziet enkel Quickboys 7 en RCL 4 terug, en mag voor het eerste de borst nat maken voor een studentenderby.

  • Crisis betekent fusies en met die fusies worden we veelvuldigd geconfronteerd. Het bontgekleurde FC Oegstgeest treft maar liefst 7 LSVV-teams komend seizoen (en dan hebben we het eerste elftal nog niet eens meegerekend) – enkel LSVV 6 en de zondagtak ontspringen die dans. Het zo mogelijk nóg bonter gekleurde Sporting Leiden treft 5 van onze 10 reserve teams – wederom 6, de zondagtak, én de dames treffen deze Morsmannen (Sporting kent geen vrouwen) niet.
  • Het weerzien met oude bekenden is dit jaar nogal beperkt, niet alleen door enkele promoties en overstapjes naar de zondag. Onze 10 reserveteams zien in totaal slechts 16 teams terug waartegen afgelopen seizoen ook werd afgetrapt. Je zou daar 3 teams bij op kunnen tellen die door promotie of degradatie een ander team van LSVV gaan tegenkomen (driemaal het geval bij de dames). En onze teams treffen wel nog 21 hogere of lagere teams van dezelfde club waar ze vorig jaar tegenspeelden. Maar dat gebeurt natuurlijk al snel met clubs ter grootte van Rijnsburgse Boys, RCL of Quick Boys.
De NSL-boys van het nieuwe 4 zien natuurlijk sowieso geen oude bekenden. Wel twee Kikkerpolder-rivalen, een studentenderby, en een hoop poldersport.

De NSL-boys van het nieuwe 4 zien natuurlijk sowieso geen oude bekenden. Wel twee Kikkerpolder-rivalen, een studentenderby, en een hoop poldersport.

Dan de diepte in: Dames 1 treft maar liefst 5 teams die vorig jaar ook op de rol stonden, waaronder titelfavoriet Rijnvogels 3 dat ondanks schitterend voetbal vorig jaar naast de titel greep. Opvallendste tegenstander is echter Noordwijk, dat vorig jaar nog met het kampioenschap gefeliciteerd werd door Dames 2. De ploeg van basketbalster en spelmaker Eline hoopt de reeks van vorig jaar door te zetten op een hoger niveau. Ook schitterend: het weerzien met de Hazerswoudse heldinnen van SJZ. De ploeg rond de altijd mediagenieke Esther Belt had het vorig jaar lastig in het eerste seizoen vierde klasse, maar lijkt nu echt klaar te zijn voor een voetbalprestatie van formaat.

Jong LSVV hanteerde zich afgelopen seizoen met een bizarre eindspurt in de 4e klasse, en treft daar deze editie een hoop nieuwe tegenstanders. Meest opvallend? VELO 5, de lokale trots van het Westlandse Wateringen. Wat die jongens zo ver boven de Hofstad te zoeken hebben is ons een raadsel, maar een verrassing op z’n tijd is niet onaardig. Het talenten-ensemble van oefenmeester Van der Wal treft wellicht wel oude bekenden in Roodenburg 2, kampioen en kwelgeest van twee jaar geleden, en Sporting 4, wat wel eens een samenraapsel van wijlen Leiden 3 en Rijnland 1 zou kunnen zijn. Guffens, is that you?

LSVV 7 - crème de la crème van onze kelderklassers - treft dankzij een schimmige promotie geen enkele oude bekende. Wel maar liefst 14 clubs in deze 7e klasse.

LSVV 7 – crème de la crème van onze kelderklassers – treft dankzij een schimmige promotie geen enkele oude bekende. Wel maar liefst 14 clubs in deze 7e klasse.

En dan meteen maar één van onze nieuwe aanwinsten: LSVV 4. De christenen van NSL zijn sinds 2011 hardnekkig hofleverancier, en dit jaar vertaalt zich dat in een tweede herenteam dat uit louter Navigators bestaat. Helemaal nieuw zijn ze niet, want in de gelederen ontwaren we onmiddelijk nieuwbakken voorzitter Passchier, ‘Sjakie’ Evers, Saab-man Van Duijn (alledrie voormalig LSVV 4 – het vorige LSVV 4 dan), de Griek Figetakis (vorig seizoen nog LSVV 6), eeuwige belofte Reitsma (ex-Jong LSVV) en – mogen we dat zo zeggen? – LSVV-slet Kuijsten, die alweer aan zijn derde rood-witte ploeg toe is (hiervoor LSVV 4 en LSVV 2). Ook opvallend: het broertje van clubtopscorer Doornenbal, Jesse, maakt zijn opwachting. ‘Some shoes to fill’, zoals de Britten zouden zeggen! Aangezien die tegenstanders dus allemaal nieuw voor ze zijn, kunnen we daar niet zoveel nuttigs over zeggen.

Dat geldt eigenlijk ook voor LSVV 7. De ploeg van dribbelaar Cnossen vocht vorig jaar helaas tevergeefs voor de titel, maar met dank aan een hele bijzondere onaangekondigde promotie kunnen we hier wel de maffia-mythe van het amateurvoetbal in stand houden – wie zit hierachter? Ondertussen treft de zogenaamd laagste ploeg van onze zaterdagtak wel weer gewoon een afvaardiging van ons kleine broertje Football Factory (studentenderby’s zijn de mooiste derby’s) en mag het een bezoek brengen aan Hoge en Lage Mors met DoCos en Sporting als tegenstanders. Uitdaging genoeg in ieder geval. En het allermooist: het zevende treft onze roemruchte expat-vrienden van het Wassenaarse ABF. Brits gevloek, het steeds wederkerende “Tranquilo, Francesco!”, een kratje pils cadeau in de kleedkamer – een droomaffiche van formaat.

Op veler verzoek: spelersbiografieën Dames bijgewerkt

Wie! Van waar! En met welk doel! Alle details prijsgegeven van onze eigen rood-witte heldinnen!

Wie! Van waar! En met welk doel! Alle details prijsgegeven van onze eigen rood-witte heldinnen!

Op veler verzoek – van met name verwarde tegenstanders die geen flauw idee hebben of ze nou tegen Dames 1 of Dames 2 spelen – dan toch eindelijk geüpdateted (lekker woord is dat toch): de biografieën van onze dames. Leest alles over verledens, kleedkamertradities, overtuigingen en de bijzondere spelkarakteristieken van onze protagonistes. Kleine disclaimer: met de permanente instroom van nieuwe speelsters verandert de samenstelling van de teams nog wel eens. Oh, en het anonieme verzoek om de relatiestatus van de dames op te nemen in de biografie kunnen we niet inwilligen (sorry, Gerwen).

Na knotsgekke eindejaarsklapper Dames 1 én 2 als middenmotoren winterstop in

Flipperkastvoetbal, Russische roulette, een loterij. Al kende het inhaalduel tussen ROAC en LSVV Dames 1 dan uiteindelijk geen winnaar; de neutrale toeschouwer werd toch op een buitengewoon vermakelijke 90 minuten getrakteerd. De 0-0 eindstand was voor beide ploegen een teleurstellend resultaat, aangezien de punten in beide kampen ook hard nodig waren, en het kwartje ook echt de volle 90 minuten lang twee kanten op kon vallen. Maar dat kwartje bleef dus op z’n kant staan, en dan is het vooral zoeken naar de bekende ‘aanknopingspunten’.

Huidige stand op de ranglijst van Dames 1.

Huidige stand op de ranglijst van Dames 1.

De eerste helft was de Rijpweteringse trots de bovenliggende partij, en dat werd uitgedrukt in talloze mogelijkheden die vooral op het aluminium (driemaal), de vingertoppen van de uitblinkende Angenent (ontelbaar) en over of naast het doel verdwenen. LSVV ’70 liet het paars-zwart het spel maken, leek zelf onmachtig de driemans-voorhoede (de Tig, de Veen, de Tornado) te bereiken, verzond enkel ballen zonder doel, en worstelde met de veldbezetting. Het laten zakken van Tiggelaar naar het middenveld bood enig soelaas, en prompt werden er zo nu en dan duels gewonnen, maar de echte kentering vond zoals zo vaak plaats na de thee.

Het tweede bedrijf waren het de bezoekers die de kansen aaneen regen – met een simpele dosis communicatie bleek het rood-wit plotseling prima in staat zich combinerend over het veld te verplaatsen. Capitana De Heer Junior vormde het baken van rust achterin, en het middenveld bleek met onder meer de uitblinkende keepster Zwep en de ijzersterke Koster voortdurend prooi voor het studentenensemble. Scrimmages op de doellijn, afstandsschoten van Tiggelaar, Koster en Van der Kruk, en weergaloze solo’s van Rietveld en Lanooij. LSVV had niks te klagen, op een kleine kanttekening na: er viel geen treffer. De laatste tien minuten werd het met een aantal riskante uitbraken van ROAC zelfs nog billenknijpen – mede dankzij de magische wederopstanding van Rijpweteringse spelmaakster Bouwmeester, wiens tumultueuze uitvallen vroeg in de tweede helft nog het eind van een voetbalcarrière deed vermoeden.

Huidige stand op de ranglijst van Dames 2.

Huidige stand op de ranglijst van Dames 2.

Maar 0-0 bleef het dus. En dan is het met de kerst voor de deur een kwestie van de balans opmaken. De conclusie daarvan is nog helemaal zo gek nog niet: na een kleine vier maanden voetbal in twee opnieuw op te bouwen teams ziet het er allemaal niet onaardig uit. Beide ploegen voeren in hun competities de middenmoot aan als nummer 6. Dames 1 doet dat vanuit een iets gunstiger situatie, omdat het minder wedstrijden heeft gespeeld dan de ploegen onder haar. Dames 2 heeft dat voordeel niet, maar heeft wel al meer punten verzameld. Het is met name in Dames 1 nu nog behelpen met de opkomst, omdat de selectie officieel slechts 13 speelsters kent. Maar met de aanwas van versterkingen en de hulp van talloze invallers lijkt ook daar nu enige stabiliteit in het verschiet te liggen.

En daarnaast eveneens in het verschiet: de rentree vanuit de ziekenboeg van middenvelders Vargas Navarro en Brouwer op de korte termijn, de voorspoedig revaliderende Westink op de langere termijn, en de terugkeer per vliegtuig van Loos, die na de winterstop weer aansluit na een huurperiode bij het Australische RMIT. Tel daar de transfergeruchten omtrent Bouwmeester, Belt en Van Tuijl bij op, en de feminiene LSVV-afdeling kan de blik zo stilletjes aan wel omhoog gaan richten. Chapeau!

De KNVB heeft laten doorschemeren LSVV-rechtsbuiten Lanooij op de valreep nog mee te nemen in de genomineerden voor de KNVB Fair Play-award 2017. Lanooij zou volgens Directeur Amateurvoetbal Jan Dirk van der Zee “zelfs in het heetst van de strijd nog oog hebben voor sportiviteitsprincipes,” en dat is volgens de KNVB-bobo zonder meer prijzenswaardig.

Mistroostig weer zorgt voor mistroostige uitslagen – een Super Saturday om te vergeten

Tentamens, dispuutsweekenden, een ruige doorsnee vrijdagavond, en bovenal: zo’n striemende regen en dito novemberwind: bij LSVV ’70 zijn we nou eenmaal buitengewoon sterk in het vinden van oorzaken buiten onszelf die van invloed waren op het weinig consequente spel van de gehele vloot. Een enkel lichtpuntje daar gelaten: het was weer ouderwets tranen met tuiten huilen gisteren. Maar ook daar zit studentikoze schoonheid in.

Het vlaggenschip trad met knikkende knieën aan tegen de koploper [jongens, ‘Soccer Boys’? Dit gelooft niemand – kunnen jullie bij de redactie uitvogelen wat onze stagiair nog meer verzint?]. Dat ging eigenlijk verrassend lekker (brilstand bij rust), totdat de wolken zich leegstortten boven het hoofdveld. En zie dan verregende veteranen als Stjepanovic of Petersen maar weer aan het voetballen te krijgen. Evenwel; ze deden het niet onverdienstelijk (1-4 verlies), en consequent lichtpuntje en topscoorder Doornenbal legde er gewoon weer één in het net.

Dames 1 trad eveneens aan tegen de koploper, maar die knikkende knieën waren er na de vertraging van 20 minuten wel uit: een zeldzaam foutje van onze wedstrijdsecretaris zorgde ervoor dat arbiter De Wit zich een half uurtje in de aanvangstijd had vergist. Vervolgens was het voetbal op het laatste kwartier na ook niet echt om over naar huis te schrijven, en tot overmaat van ramp vulde die arme wedstrijdsecretaris vanuit Tokyo ook nog even de eindstand (2-8 verlies) in bij de verkeerde wedstrijd.

Hetgeen ons bij de jongens van LSVV 6 brengt. Viral liveblogs, dranghekken voor het publiek, iedere wedstrijd naar de club in de Youngtimers van DuneClassics – alles is tot in de puntjes verzorgd. Dus die foutief ingevulde 2-8 zou wel even van het formulier gespeeld worden. Je weet dat je in de diepste krochten van de Kelderklasse bent beland, als ze dan alsnog precies met 2-8 van de mat gaan. Hoe mooi kan ironie zijn?

Jong LSVV zat er de eerste helft niet zo lekker in op de droommat van de Kikkerpolder (3 man bleven vermist achter in de modder). Maar na de 0-4 ruststand stond Gerwen Bonte op als grote redder. Nou ja, ze verloren toch (2-4), maar die jongen verdient ook gewoon credits. LSVV 7 liep tegen een gelijkspelletje aan. En Dames 2 verloor kantje boord van Quickboys Dames 2, maar dat was eigenlijk helemaal geen onaardig wedstrijd (op dat tyfusweer na dan natuurlijk). LSVV 5 ging op het hoofdveld met de voorzitter in de gelederen even ongenadig hard onderuit tegen Kagia 8, waar twee jongens meespeelden die eerder op de dag nog tegen LSVV 4 meespeelden. Wat een commitment!

Werd er niet gewonnen dan? Natuurlijk wel! Laat dat maar aan Jurgens en kornuiten en Janssens en manschappen over. Hekkensluiter UVS 4 werd door LSVV 3 met een overtuigende 4-1 teruggestuurd naar de andere kant van het slootje dat de Kikkerpolder verdeelt. Daarmee staat het sympathieke terzo nu op de tweede plek van de ranglijst. Chapeau! LSVV 4 versloeg betrekkelijk eenvoudig Kagia 6, de club die in de afgelopen twee weken met maar liefst 4 teams tegen het studentikoos rood-wit moest aantreden. Mooi!

Stukje bevestiging: Dames 1 vaagt Bernardus van de kaart

Hazerswoude bestaat uit twee dorpskernen, met twee hele lieve voetbalclubjes. Maar echt. Ze kunnen elkaar niet uitstaan – de katholieken in oranje-wit en de protestanten in zwart-wit. Maar ‘t gaat er allemaal even buitengewoon gemoedelijk aan toe: op straat wordt je nog door de overbuurman begroet. Bij Hazerswoudse Boys onthalen ze je in de kantine met verhalen over LSVV ’70 in de jaren ’80. Bij Bernardus deelt er een dame haar zorgen over het inplannen van een fotodag. En daar klets je dan over mee, als vanzelfsprekend. Oh, en Dames 1 van Bernardus doet het alleraardigst in de 5e klasse B, met drie kraakheldere overwinningen uit de laatste drie duels (5-0, 0-5 en 4-3). Niet onverdienstelijk. Maar dan staat LSVV ’70 voor de deur, voor een in te halen bekerpotje.

Timme Provoost doet een enthousiaste gooi naar het 'Kelderklasse-van-de-week-moment'. 't Is ook lastig vlaggen als de bal de middellijn niet oversteekt.

Timme Provoost doet een enthousiaste gooi naar het ‘Kelderklasse-van-de-week-moment’. ‘t Is ook lastig vlaggen als de bal de middellijn niet oversteekt.

Balen, want de studentes blijken er zin in te hebben of zo. Na 12 minuten hebben Enklaar, Van der Veen en Tesla Tiggelaar alvast een bal tegen de touwen gejaagd. Enklaar speelt zonder het door te hebben volgens het devies van Pep Guardiola en Thierry Henry, op de zijlijn tot het laatste derde deel van het veld. Foutloos. Het levert haar op slag van rust ook de 0-5, na een voorzet van assistmeister Lanooij, maar niet nadat Tiggelaar nog een hoekschop van diezelfde Lanooij heeft binnen gevolleyd. Schrijf je dat zo?

Bij gebrek aan veldoverwicht, schroeft de thuisploeg het fysieke gehalte wat op door de duels wat steviger aan te gaan na de rust. Ondanks de snelle 0-6 van Rietveld (op aangeven van, nou ja, je raadt het al), levert die tactiekwijziging een korte fase van pakweg 10 minuten op, waarin Yara Bes (onthoud die naam) met haar individuele klasse de doorslag geeft voor twee ere-treffers. Keurig, maar dan is het ook weer klaar. Lanooij wil er ook nog wel eentje inleggen (2-7, eveneens kind van de Guardiola/Henry-school), net als Tiggelaar (2-8) en Van der Veen (2-9) trouwens. “Dit was wel even een ander niveautje,” zou de aangeslagen trainer van Bernardus onderweg naar de persconferentie hebben gefluisterd naar haar LSVV-collega.

Dat andere niveautje zwaait nog even uitbundig naar de toeschouwers in de 87e minuut. Van der Veen, Van Haga (hulde!), Van der Veen, Tesla, Van der Veen, Rietveld, Tiggelaar – min of meer in die volgorde ontstijgen ze even de kelder van het amateurvoetbal, met een aaneenschakeling van combinaties die dwars door het hart van de Hazerswoudse ploeg snijdt, als een mes door de boter. Bijna niet menselijk meer.

Eervolle vermeldingen geven is zinloos: Dames 1 fietst collectief superieur over Bernardus heen, en laat even zien waarom het niet in de vijfde klasse voetbalt. Enige tegenvaller is eigenlijk het uitvallen van mid-mid Vargas Navarro, die al na tien minuten spelen het veld moet verlaten. Hopen dat wonderdokter Van Randeraat daar raad mee weet. Volgende week wacht Voorschoten, dat tot nu toe nog niet echt hoogvliegers tegenkwam. Met een prestatie als vandaag kunnen de rood-witten daar wel iets aan veranderen.

Dames 1 worstelt met vorm tegen zwakkere tegenstanders, Dames 2 zit er wel lekker in

Onder het toeziend oog van de volledige club, mocht het vrouwelijke vlaggenschip het zaterdag opnemen tegen Lugdunum Dames 2. De uitploeg tussen aanhalingstekens kon geen serieuze bedreiging vormen, en de thuisploeg mocht het zichzelf aanrekenen dat de tegenstander zelfs nog eenmaal wist te scoren (5-1). Dames 2 sleepte een puntje uit de strijd tegen Rijnvogels 5, maar daar overheerste juist tevredenheid.

Lugdunum 2 was op papier de ploeg die eerder LSVV Dames 2 nog met 3-11 vernederde in de beker. Ditmaal speelde de complexgenoot echter echt met het volledige tweede elftal, omdat het eerste elftal elders een wedstrijd afwerkte, en dat leverde toch een substantieel ander wedstrijdbeeld op. Verdict: LSVV ’70 zat er niet zo lekker in. Doelpunten vielen er wel (tweemaal Tiggelaar, tweemaal Kort, en eenmaal Vargas Navarro), maar de studentes blonken uit in ouderwets kluitjesvoetbal en nodeloos balverlies. Schaarse lichtpuntjes vormden het spel van Man of the Match Sofia de Jong, die als opkomende back als een jonge Paola Maldini fungeerde, en de in de spits geposteerde Tiggelaar, die het zeldzame talent bezit fel te blijven spelen in zelfs de meest passieve context. Leonie Kort liet daarnaast niet onverdienstelijk zien dat elke kans moet worden aangegrepen om op doel te schieten.

De seizoensstart is voor beide damesteams in ieder geval nog wat onwennig: de selectie is nog verre van compleet, en wordt bovendien geteisterd door enkele lichte blessures (Rietveld, Van Haga, Lanooij), waardoor het op zaterdag echt spelers schrapen is. En dan is er nog het gevoel: Dames 1 won twee van de afgelopen vier duels (Football Factory 1 met 6-0 en Lugdunum 2 met 5-1), maar hield uitgerekend aan die wedstrijden gemengde gevoelens over, omdat het juiste niveau niet gehaald werd. Het niveau dat tegen betere tegenstanders Hazerswoudse Boys (4-1 verlies) en Rijnvogels 3 (6-1 verlies) wel werd gehaald.

Dames 2 wacht nog op de eerste drie-punter, maar hield wel een lekker gevoel over aan de verloren bekerwedstrijden tegen 4e klassers Nootdorp 1 en RCL 3 (beide 5-1 verlies), en speelde zaterdag bovendien niet onverdienstelijk in de competitie-ouverture tegen Rijnvogels 5.

De rook trekt op van Veld 1, nadat de acht overige teams het gras overspoeld hebben voor de clubfoto.

De rook trekt op van Veld 1, nadat de acht overige LSVV-teams het kunstgras overspoeld hebben voor de clubfoto.

Football Factory dames ook geen partij voor futloos Dames 1

Het is niet echt des LSVV’s, maar Dames 1 stapte zaterdag toch met gemengde gevoelens van het kunstgras na een klinkklare 6-0 overwinning. Het tempo lag laag, de thuisploeg had een kwartier nodig om wakker te worden, en het niveau van de wedstrijd tegen Hazerswoudse Boys drie dagen eerder werd bij lange na niet gehaald. De jaarlijks terugkerende studentenderby kon daarmee geen moment echt bekoren.

Het eerste kwartier van het duel was zo slaapverwekkend traag, dat enkel een ultieme redding van laatste vrouw Van Dam op de doellijn het studentenensemble echt wakker kon schudden. Vervolgens liep het in blauw gehulde rood-wit in een tijdsbestek van vier minuten uit van 0-0 naar 3-0, en in het tweede bedrijf deed de ploeg dat nog eens dunnetjes over.

Sporadische lichtpuntjes voor het elftal waren de optredens van Man of the Match Tankink, secretaris Rietveld en debutant Tiggelaar. Tankink hield eigenhandig de enige echt gevaarlijk Factoriaan uit de wedstrijd, waarmee LSVV defensief ook meteen wel klaar was. Rietveld was bij maar liefst vijf van de zes doelpunten betrokken als doelpuntenmaker of aangeefster, en had bijna een zuivere hattrick te pakken als niet goaltjesdief Van der Poel tweemaal op de doellijn het laatste zetje had gegeven (maar geef ‘r eens ongelijk). Tiggelaar tot slot blonk uit als aanspeelpunt met enkele heerlijke aannames, en overtuigde meteen bij het eerste balcontact, door sterk door te jagen en op snelheid meteen de rood-zwarte defensie achter zich te laten.

Geen vuiltje aan de lucht dus, maar van een wedstrijd tegen een laagvlieger uit een lagere klasse mag toch niet anders verwacht worden. En dus voelde het allemaal wat minder glorieus dan met hetzelfde resultaat pakweg twee jaar geleden. De dames van Football Factory mogen het overigens in competitieverband nog tweemaal opnemen tegen LSVV Dames 2, dus wellicht dat de USC-bewoners toch nog een keer een punt in een studentenderby bij elkaar mogen sprokkelen. Maar daar zullen we voor het gemak maar alvast niet van uitgaan. Voor Dames 1 wacht zaterdag de competitie-opening tegen het sterke Rijnvogels VR3.

1 2 3 4