Eerdere berichten: Dames 1

Dames 1 schrijft LSVV-historie met 10-0 zege op SJZ

Veelgezien Van der Veen, in een andere wedstrijd ergens begin 2018. Die chick links valt nog steeds iedere avond op haar kussen huilend in slaap.

Of het de allergrootste zege in de feminiene clubhistorie was kunnen we niet met zekerheid zeggen, want lang niet alle monsterzeges van legendes als Sylvia Soeverein, ‘Meedogenloze Megchel’ van Es, Jorien Juffermans, Annelies Oskam en ‘Guitige Hattrick Heidi’ Guyt uit de gouden gloriedagen van ’81 tot ’84 zijn terug te vinden in de kronieken. Maar de dames schreven op zijn minst de grootste zege in het Renaissancetijdperk (van ’14 tot heden) bij. Geen spaander heel lieten de Leidse studentes van de aangeslagen Zoeterwoudse boerinnen: met maar liefst 10-0 stapte de thuisploeg maandagavond laat van het veld. 10-0. 10-0. 10-0.

We mogen best spreken van verzachtende opstandigheden: SJZ kampt met een leeggelopen selectie – er is weinig over van de ploeg die twee jaar geleden een klasse lager met grote overmacht kampioen werd. Het heenduel in Zoeterwoude was bovendien geen walk in the park geweest (een zwaarbevochten 0-2 voor het rood-wit). Des te onthutsender: de groen-witte prestaties hadden veel weg van een Napoleontisch Waterloo. Die was per slot van rekening ook niet al te groot van stuk.

In het eerste bedrijf grossierde de gastvrouw nog in het om zeep helpen van kansen. Balotelli Rietveld bewees onomstotelijk dat een kater en niet scoren toch niet causaal verbonden zijn en onze laatste vrouw (huh?) en aanvoerder wist ook niet echt raad met het fenomeen open doel. Loos ramde gelukkig na 3 minuten gewoon een bal van 35 meter tegen de touwen, en Van der Veen verdubbelde tien minuten later de score van dichtbij, maar de rest was wat armetierig. Het bleek een bescheiden stilte voor de storm. Duizelig en verwaaid kroop SJZ na de tweede 45 minuten van het veld. Wat was er nou gebeurd?

  1. Van Haga gebeurde. Met name de Cruyffiaanse bal achter het standbeen langs staat in het geheugen van de tifosi gegrift. Een goal en een assist, maar bovenal: voetbal voor de Genieters. Die hoofdletter is geen typfout.
  2. Flip scoorde nog niet, maar die crossbal op Verara beloofde wel wat.
  3. Die Carnavalskraker liep trouwens ook lekker de polonaise, na nummer 10 in de boeken te noteren. Doelpuntje op z’n karakteristieks ook: gruwelijk neergehaald worden, opstaan, en die bal alsnog de lange hoek in raggen. Welja.
  4. De Heer harkte, De Heer verprutste en De Heer mag morgen lekker tannen.
  5. We benoemen het gewoon nog één keer: onze club kent Jiddo Doornenbal en onze club kent zijn vrouwelijke evenknie. Die laatste heeft er nu 27 in liggen bij Dames 1, en 8 bij Dames 2. Dat is 35. En er staan nog zes wedstrijden op het programma.

Enklaar is terug van vakantie tot volgende week woensdag, zaterdag komt de nummer 1 en Angenent is ondanks Korea tóch bij het treffen met de bloemstuk-crea-bea’s van Lisse. Wat een seizoen!

RKAVV in alle opzichten onder constructie: Dames 1 dendert langs (0-6)

Het is oneerlijk verdeeld in de wereld: terwijl de trainer van Heren 1 achterover leunde op de perstribune van Estadio Santiago Bernabéu, trok de trainer van Dames 1 sprintjes om te voorkomen dat de wedstrijdbal niet voortdurend in een sloot belandde. Verder niets dan parallellen natuurlijk: Frenkie de Jong die Madrid uitspeelt – ‘Frenkie’ Vargas Navarro die half Leidschendam in de luren legt. Dusan Tadic die zich bemoeit met bijna iedere Ajax-goal – Mariska van der Veen die er even vier tegen de touwen jaagt voor LSVV.

Ambiance troef met zo’n kraker. Terwijl de verlichting van het naastgelegen SEV-hoofdveld (een kunstgrasmat om de vingers bij af te likken) zachtjes uitdoofde, ving een rustiek geparkeerde graafmachine de blikken van het publiek achter één van de doelen. Nog dit jaar zullen hekken geplaatst worden rondom Veld 5, maar vrij zicht op Zuid-Hollands landschap is ook wat waard. De sympathieke RKAVV-Trainer Moonen liet in de 7e minuut en passent nog even wat hoekvlaggen planten.

RKAVV kon geen serieus tegenwicht bieden tegen het bezoekende Leidse geweld. De studentes trokken gaten in de defensie van de thuisploeg door vanaf links voortdurend de diepte te zoeken op rechts, en vice versa. Van Haga bracht na 5 minuten al Post in stelling voor de 0-1 en enkel omdat de bezoekers niet altijd even efficiënt afrondden, stond het slechts 0-3 bij rust. Amesz – aanzienlijk wijzer in de pre-wedstrijd-consumptie dan Rietveld – had er een hoekschop ingelopen, en Van der Veen nam alvast een voorschot op ‘r hattrick in het tweede bedrijf met een gekke solo op de achterlijn.

Angenent behaalde in 45 minuten maar liefst driemaal een gecombineerd persoonlijk record Mijnenveger en Spider/Solitaire. Proficiat!

De tweede helft ging verder waar de eerste geëindigd was. Die megalomane gek van een Jelles gooide er nog een 3-5-2 experimentje tegenaan (knikkend: “Ik weet dat daar geen enkele reden toe is, maar dat is gewoon weer ‘ns wat anders”), hetgeen na een klein kwartier vertrouwd werd besloten met ouderwets Harco. Harken. Harken. Rusman speelde als in haar Hillegomse hoogtijdagen, Stel vond die rol van opkomende back best leuk, Van Dam speelde weer eens alsof ze ataraxia had, en supersubs Zwep en Middendorp voegden een gezonde dosis straatvoetbal aan de voorhoede toe. Misschien wat weinig hakjes van Rietveld, en jammer dat De Heer net niet scoorde. Maar a la.

Verder zouden we hier best wat woorden vuil kunnen maken aan hoe Van der Veen er nu 21 uit 17 in heeft liggen, maar dat verhaal kent u inmiddels wel. Neemt u van ons aan – ze zaten er weer lekker in. Alle vier.

Forum Sport straft ontluisterend Dames 1 af: 2-6

Je kunt Loos’ dobbelstenen-lijfspreuk er wel eens bijpakken, maar soms doe je zelfs daarmee geen recht aan de gedemonstreerde armoede. LSVV’70 werd gisteren door de sloot heen gehaald en op de kant drooggeslagen door de celeste-blauwe Hagenezen en mag hopen dat ook de supporters zich voornemen deze zaterdag zo snel mogelijk te vergeten. Het publiek mort, de pers is rücksichtslos: plotseling dient een crisis van Ajax-achtige proporties zich aan. Hoe verhoudt de selectie zich tot die druk?

Het zat er van begin af aan niet in op het Wim Mugge Sportpark: LSVV kwam nog verrassend en tegen de verhoudingen in op voorsprong door (wie anders dan) clubtopscorer Van der Veen. Maar die opleving van het zelfvertrouwen werd nog geen twee minuten later bruusk uiteen geslagen door de razendsnelle gelijkmaker. Met het uitvallen van De Jong Junior én de zieke Van Dam en een noodgedwongen rentree van ‘Frenkie’ Vargas Navarro haalde de thuisploeg op het tandvlees de thee.

In het tweede bedrijf zette de ploeg van Erik van der Linden de wedstrijd volledig naar de hand: captain Hoogteijling deelde bij balbezit van de bezoekers de lakens uit, Van Egmond hield achterin verdedigend de boel op slot – daarbij overigens geholpen door de uit armoede op de dieptebal spelende thuisploeg. Angenent had een off day als nooit tevoren, Amesz werd als mid-mid veel te weinig betrokken en Van der Veen werd überhaupt niet meer bereikt. Lichtpuntjes Postmus en Post konden met geen mogelijkheid met z’n tweeën het achteloos weggeven van balbezit compenseren, en toegegeven: de Hagenezen regen de doelpunten met overtuiging aaneen. De ene treffer werd nog majestueuzer dan de andere tegen de touwen gejaagd.

Jelles verliet met de handen in het haar het strijdtoneel en zal in het vervolg van het seizoen uit een ander vaatje moeten tappen. Zeker als op 9 maart angstgegner Noordwijk op het programma staat. Die wedstrijd zal voor de biancherosse de laatste mogelijkheid op een top-5 notering behelzen.

Zowel Forum Sport als LSVV ’70 zagen zich vorige week benadeeld door het opgeven en uit de competitie treden van Rijnvogels. Forum Sport zag puntverlies van titelconcurrent Zevenhoven ongedaan gemaakt worden, LSVV zag naaste concurrent Noordwijk op eenzelfde manier profiteren en zakte daardoor naar plaats 6.

Dames 1 verheft voetbalspelletje tot strategisch kunstwerk en troeft SJZ af

De vrouwelijke tak van onze cultclub zit in een aardige flow: na eerdere overwinningen van Dames 1 (2-4 bij RCL) en Dames 2 (0-2 bij Van Nispen), tikte Dames 1 gisteren ook de derde wedstrijd van 2019 af. Met 0-2 ontdeden Las Estudiantes zich gisteravond van oude bekende SJZ, dat daardoor van plaats 12 naar 14 zakte. Code rood in het pittoreske Zoeterwoude, waar ze nog gewoon wekelijks een charmant clubblad op papier in je brievenbus mikken. Code rood-wit aan de andere kant van de eindstand.

Nog altijd steken ieder transferwindow de geruchten op rond SJZ-sterspeelster Esther Belt. Twee jaar geleden deden een openlijke flirt van Belt en deze waanzinnig slechte photoshop-productie (de hologrammen in de Star Wars-reeks van de jaren ’80 zien er beter uit) van supportersvereniging Ons Rood-Wit het nodige stof opwaaien. Belt bleef desondanks gewoon het groen-wit trouw.

2 jaar na de eerste ontmoetingen tussen de toenmalige groen-witte kampioen in spe en de Leidse studentes (uit en thuis respectievelijk 7-1 en 1-4 in het voordeel van Zoeterwoude) staan de oude bekenden dit seizoen opnieuw tegen over elkaar – op een hoger podium. Met gisteravond in de vrieskou op Haasbroek het eerste hoofdstuk. Maar de wereld lijkt veranderd sinds ’16/’17: ondanks het afketsen van een vertrek van SJZ-clubicoon Belt Junior is het rood-wit ditmaal favoriet. SJZ zag de afgelopen twee jaar enkele sterkhouders vertrekken en kreeg daar weinig voor terug. Waar LSVV tussen linker- en rechterrijtje jojoot, bevindt SJZ zich in de onderste regionen.

Desondanks hield de ploeg van vader Albert Belt zich prima staande in het eerste bedrijf. Aan weerszijden werd niet veel gecreëerd en op het platte kunstgras delften met name de aannames het onderspit, maar de thuisploeg overliep voortdurend het middenveld vanuit een dynamische 4-4-2. De bezoekers legden zich daardoor toe op het zoeken van lange ballen richting topscorer Van der Veen, die zich daar tegenover de fysiek spelende groen-witte defensie geen raad mee wist. Tot overmaat van ramp viel na een klein half uur spelen spelmaakster Amesz uit, waardoor LSVV enkel een aanvallende wissel overhield.

Reden temeer voor Papa Jelles om de boel om te gooien na de thee: de leggingloze koukleum stuurde zijn oogappels met 3-4-3 het veld weer op. En met effect! Direct na de aftrap pakten le biancarosse de regie op het middenveld en werd met kort combinatiespel de weg naar voren gezocht. Binnen de minuut verlengde Tiggelaar een steekballetje van de uitblinkende Van Dam, die Van der Veen vervolgens 1-op-1 bekeken de bovenhoek in tilde. En nog geen tien minuten later ramde Tesla Tiggelaar op aangegeven van de op het middenveld spelende De Heer Junior de bal op de vingertoppen van een verder foutloze doelvrouw, waarna Van der Veen van dichtbij de 0-2 voor het intikken had.

Een derde treffer viel niet, en waarnemend Captain Papi Loos zette in het laatste kwartier eigenhandig Van Dam terug in de defensie, omdat de Zoeterwouders (bewust of onbewust?) in een offensievere 4-3-3 schoven. Jelles completeerde die tactische meesterzet maar door een buitenspeelster terug te halen naar 10, waardoor de bezoekers het duel doodleuk in de derde formatie van de avond uitspeelden – een defensieve 4-4-2 dus, voor de oplettende lezertjes. Niet overdrijven, dames.

Het publiek gaf er overigens geen steek om, om dat schaakspel: de Tifosi Curva Sud hielden zich voornamelijk bezig met de breed uitgemeten sfeeractie van een kolossaal beschilderd spandoek met daarop bankbiljetten en de tekst: “In juni vermoeden wij dat Esther Belt”.

2019 is los, toon gezet: Dames 1 roept RCL tot orde

Een kwartiertje was het heel gezellig op de Bloemerd: papa’s en mama’s babbelden er gezellig op los, trainer Paul zat er gemoedelijk bij in de dug-out en de arbiter van dienst hobbelde vrolijk over het rubbergranulaat. Maar om Loos er nog maar eens bij te halen: je kunt niet altijd zes gooien. En och. Je hoefde niet bepaald metereoloog te zijn om aan de wolken af te lezen dat de zonnestralen voor de Leiderdorpers de verkeerde kant op trokken.

Na 15 minuten las het scorebord een voor RCL ogenschijnlijk comfortabele 2-0. De return van Tesla Tiggelaar – rechtstreeks met rolkoffer – was mentaal in het koppie van de spelmaakster zelf nog niet helemaal geland, maar de kansen spraken al boekdelen. Amesz, Verara, Post – eigenlijk liet niemand zich onbetuigd. Maar boven alles: de systematiek liet zich lezen als een IKEA-handleiding. Angenent, Loos, Tankink, Rietveld en Stel hadden de zaken op orde. Van Haga (met een beetje hulp), Frasa en Amesz idem dito. En dus zaten oefenmeester Jelles en assistent Cnossen er net zo gemoedelijk bij als de gastheer. Kwestie van geduld.

Vlak voor rust punterde Tiggelaar eindelijk de aansluiting op het scorebord. Tegenvaller was vervolgens het geblesseerd uitvallen van Amesz, maar Reints viel sterk in. Maar het echte verschil lag in handen van Dames 2-captain Frasa: kapbeweging links, steekpass rechts, balletje terughalen. De arme dorpelingen kregen er gewoon geen grip op. Teken aan de wand: alle drie de treffers van de biancarosse vielen uit een dieptebal van Frasa. De blonde roeister steeg boven zichzelf uit en wees de thuisploeg daarmee eigenhandig de weg naar de kleedkamers. 2-4.

Met de derde helft werd vervolgens in stijl het nieuwe jaar ingeluid. Dames 1 in de sociëteit van NSL, Dames 2 in die van Catena. Verwarrende dresscodes alom, het beruchte schoenenwissel-incident, loodzware speeches, Vic achter de bar en het weerzien met de heren van Jong LSVV in – where else? – de kroeg De Kroeg. We zijn officieel weer los.

Dames 2 zet full-on Instawaardig koers op 2019.

LSVV ’70 in item Nieuwsuur over omgang KNVB met persoonsgegevens

Aangezien onze vereniging bestaat uit louter kritische en goed-geïnformeerde academici die bovenop de actualiteit zitten, is dit natuurlijk mosterd na de maaltijd. Maar voor wie het toch gemist mocht hebben. Zojuist waren onze dames en hun trainer te bewonderen in Nieuwsuur, in een item over de omgang van de KNVB met persoonsgegevens.

Nieuwsuur benaderde LSVV ’70 naar aanleiding van een tweet vanuit onze Twitter-account, verzonden in juni. Destijds benaderde de Staatsloterij vrouwelijke KNVB-leden met een actie waarbij zij kaartjes voor een voetbalwedstrijd konden winnen. Voetballende leden van zowel LSVV ’70 als andere voetbalclubs worden bij inschrijving automatisch lid van de KNVB (zoals vermeld op ons inschrijfformulier).

Het complete item kan hier worden teruggekeken.

Van der Veen-mania ontketend na zoveelste magistrale optreden

Eerst helft, tweede helft, derde helft. Op het veld of in de Habits, wie LSVV ’70 zegt, zegt Mariska van der Veen. Twee jaar lang dartelde de Zeeuwse solist tussen vormcrises en prioriteitenstress in een statistisch niemandsland. Dit jaar legt ze de critici met ongenadig fijne souplesse het zwijgen op. En altijd getrouw in het rood. Voetbaltenue én schoenen. En die ene trui met die zwarte en witte streep op de schouders natuurlijk.

Gisteren bewees het voetballende vrouwelijk equivalent van Paskal Jakobsen haar virtuositeit andermaal. FC Oegstgeest werd liefdevol natgegooid en afgedroogd en kon het zichzelf niet aanrekenen. Met 6-0, door onder meer twee goals van Van der Veen. Maar het hoogtepunt? In de 36e minuut neemt de Zeeuwse een bal aan in de loop door ‘m na een achteloze schijnbeweging achter het standbeen langs mee te nemen. Twee Oegstgeester grieten botsen op elkaar en bijten verstrengeld in elkaar letterlijk in de Leidse modder. Het publiek veert op van de banken. Een supporter op de tweede ring heft Zoutelande aan.

“In het midden van alles is er ruimte genoeg” (Van der Veen na SVC thuis)

Niet af te stoppen lijkt ze de laatste weken. In de laatste twaalf wedstrijden joeg ze er voor de studenten maar liefst twaalf tegen de touwen. “Eén op één, ja,” beaamt oud-teamgenoot Muriël van FC Dauwendaele. “Dat deed ze bij ons vroeger niet anders.” Sinds het vertrek van de markante speelmaakster presteert het geel-blauw nog aardig, maar het attractieve is er wel vanaf volgens Muriël. “We spelen nu voor punten. Met Mariska speelde je voor het publiek, ritme, samba, dansen aan zee, dat soort dingen.” Ze staart in de verte. “Wie verwacht er ook dat alles blijft zoals het is?”

“Maar men weet het niet. En zwijgt van wat men hoort en ziet.” Kirsten (ARC) vertelt hoe de sfeer in haar team verdween na het treffen met Van der Veen in september.

Gedesillusioneerd achtergebleven tegenspeelsters zijn de meest confronterende getuigen. Naomi (RKAVV) huilde zich twee weken geleden in slaap bij de herinnering van een solo waarbij de flegmatieke spits haar driemaal door de benen speelde. Sindsdien verkeert haar nachtrust in nog drastischer staat dan het doelsaldo van haar ploeg. Melissa (VV Alphia) herinnert zich enkel nog een rode waas en is sinds eind september in therapie. “Ik kon mezelf niet meer in de spiegel aankijken. En steeds als ik het Zeeuwse volkslied hoorde, dook ik ineen. Dat gun je je ergste vijand niet.”

De shirtjes met rugnummer 9 zijn ondertussen niet aan te slepen in de fanshop van de studentenclub. Net als de kaarten voor het Vlissingen-themafeest ‘van hongerige Mossel tot hattrick’ trouwens. Financieel mooi, miljoenen bij bedoening. Maar Marketingmanager Tamminga is radeloos. Sinds de gekte rond Jiddo Doornenbal vorig seizoen zijn dit soort taferelen niet meer voorgekomen. “We moeten mensen teleurstellen. Het gaat gewoon harder dan ik hebben kan.”

Dames 1 sluit bekerseizoen in stijl af!

Op maandagavond 24 september werkte Dames 1 het laatste verplichte nummer van de seizoensopening af. De gebruikelijke LSVV-sfeer werd al in de kleedkamer gecreëerd door aanvoerster De Heer, die aanstipte dat een bekerwedstrijd toch niet zoveel voorstelde en het vanavond om het plezier moest draaien. Ook hoofdtrainer Jelles hechtte kennelijk weinig waarde aan de wedstrijd, gezien zijn besluit assistent-trainer Cnossen verantwoordelijk te maken voor de damesselectie.

Toch werd er een behoorlijke pot voetbal neergezet tegen de dames van ARC. Beide ploegen moesten aanvankelijk nog even inkomen; gedurende het eerste kwartier was het de fanfare op de naastgelegen parkeerplaats die met enkele 3 oktober-hitjes voor het meeste vermaak zorgde.

LSVV voetbalde beter dan haar tegenstander: bij vlagen werd ARC effectief onder druk gezet, waar aan de andere kant er gemakkelijk onder de druk werd uitgevoetbald. Na zo’n vijfentwintig minuten opende De Heer, laatste vrouw nota bene, de score met een om de keeper heen krullend afstandsschot. De complottheorie was geboren dat De Heer het fanatisme van haar team in de kleedkamer alleen in de kiem had gesmoord, zodat zij zelf de sterren van de hemel kon spelen.

Tien minuten later: een schot van Amesz dat, via de lat, óp of óver de doellijn stuiterde kon helaas niets aan de stand veranderen. De noodzakelijkheid van doellijntechnologie werd voor de zoveelste keer gedemonstreerd; maar goed dat de voorzitter, zijnde gelegenheidsscheidsrechter, dit zelf aan den lijve heeft mogen ondervinden.

De tweede helft was niet anders dan de eerste. LSVV had de bal, won duels, en begon warempel risico te nemen in de opbouw. Ook voorin werd de hoge pressie voortgezet, resulterend in een verdiend tweede doelpunt. Na een kamikazeactie van linksbuiten Middendorp vloog de bal tegen de touwen, en de doelpuntenmaakster kon de 2-0 dan ook vieren door middel van een blessurebehandeling.

LSVV hield de controle. Toen voorstopper Vargas Navarro voor een kwartiertje aan de kant werd gehaald, nam ze bijna de ARC-spits mee naar de dugout: deze had immers al de gehele wedstrijd in haar broekzak verbleven. Amesz, die meer tussen posities rouleerde dan een gemiddelde VVD-prominent, snapte haar taak als tijdelijk bankverwarmer niet en besloot na vijf minuten maar gewoon weer het veld op te stappen in de hoop dat de coach iemand voor haar naar de kant haalde.

Na wat ongelukkig uitverdedigen en even zo ongelukkig lijnrechterschap kwam ARC tien minuten voor tijd op 2-1. LSVV liet echter de angst voor de gelijkmaker links liggen en bleef doorstomen; de welverdiende winst kwam geen moment in gevaar.

Een toegift voor de oplettende lezer: kennelijk werd er tegelijkertijd hoog druk gezet, achterin rondgetikt, en werden er veel duels gewonnen. Dat kan in een 4-3-3 maar één ding betekenen: een buitengewoon hard werkend middenveld. Onder andere Loos, Van Haga en Amesz vormden de dieselmachine die zowel lichamelijk als mentaal onuitputtelijk leek. Die drie bekerpunten zijn we liever kwijt dan rijk bij LSVV, maar wat werd er ontzettend volwassen gevoetbald en gestreden. Bloed aan de palen!

Dames 1 revancheert zich namens Heren 1 op Alphia

Voor we los gaan, even wat handige feitjes op een rijtje: (1) we hebben een lekkere zomer gehad, maar de helft van de damesselectie viert ‘m nog wel even verder tot eind september; (2) die beker is leuk voor drie wedstrijden, maar da’s dan ook echt wel weer genoeg; (3) ja, dit was speelweekend 3, en (4) ja, dit was de eerste wedstrijd van Dames 1. Hebben we dat op een rijtje. Dan: hopsakee, we hebben ff het veld aangeharkt met de dames van Alphia. Was dat leuk? Ja, was best gezellig.

Context: eind juni ging ons mannelijke vlaggenschip hier met man en muis ten onder toen Loos (jawel, de broer van) de eerste strafschop op de lat joeg, en ook de andere rood-witte helden niet meer soeverein bleken. Degradatie, tranen, vervolgens gewoon een rondvaart door de grachten. Je kent het. Met die geschiedenis tussen de oren betrad een voortreffelijke selectie zaterdag het hoofdveld van de plaatselijke voetbalvereniging. En de voortekenen waren het oranje-wit-blauw niet al te gunstig gezind: twee keer alle hoeken van het veld gezien tegen ARC en Lugdunum, een klasse lager spelen en een selectie van 20 vrouwen. Ga d’r maar aan staan.

De seleçao van gisteren! Staan v.l.n.r.: Haasnoot, De Jong, Rietveld, Van Dam, Martijn, Overdevest, De Heer. Gehurkt: Vargas Navarro, Overduin, Loos, Van Haga, Van der Veen, Amesz, Enklaar.

De seleçao van gisteren! Staan v.l.n.r.: Haasnoot, De Jong, Rietveld (ho, ff weg van de foto hoor), Van Dam, Martijn, Overdevest, De Heer. Gehurkt: Vargas Navarro, Overduin, Loos, Van Haga, Van der Veen, Amesz, Enklaar. Het uitvak van de tribune (linksboven) was wederom leeg.

Mooiste moment van de eerste helft: de tirannieke Alphense doelvrouw schreeuwt van onder de lat: “ze kunnen niet eens fatsoenlijk een bal overspelen”. Ik vind zelf die Brigitte Kaandorp altijd wel grappig, maar deze Jaenette zou het nog wel eens heel ver kunnen gaan schoppen (niet letterlijk natuurlijk). De grote Stevie Wonder zelf had het niet beter kunnen zien. In 45 minuten voetbal mocht de thuisploeg twee keer onder begeleiding van het academisch blauw de overzijde van het veld bekijken. Het restant van de tijd mocht de ploeg zich beperken tot het wanhopig trachten weg te trappen van de bal. Desalniettemin: de 0-1 ruststand mocht met een niet aflatende plensbui aan kansen een volwaardig wonder heten.

Het tweede bedrijf werd wél een gevalletje dweilen met de kraan open. De Alphense arbiter deed niet zijn best ook maar enigszins de schijn van objectiviteit te bewaren, maar dat maakte voor het voetbal van de bezoekers niet uit. Werkelijk alles werd voetballend opgelost met achteloos combinatiewerk: De Heer was ongrijpbaar, Amesz te sterk, Vargas Navarro danste een voor Alphia onnavolgbare salsa. Rietveld beperkte het aantal hakjes tot één, maar schudde en passent wel twee assists uit de mouw. Van der Veen legde er twee in, Amesz en Haasnoot beiden één en ook de schier onuitputtelijke Van Haga draaide even een bal de kruising in. Mieters!

Na iets minder dan 80 minuten vond de scheidsrechter het dan ook wel mooi geweest. Het spel lag voor de tweede keer voor onbepaalde duur stil, invallend reserve-keepster Van Dam had al 35 minuten lang geen bal meer in d’r handen gehad, en bij Alphia wilde de complete bankbemanning (7 of 8 koppen tellend) niet meer invallen. Dit was voor niemand leuk.

Opvallende lichtpuntjes: in overvloed. Wat een heerlijk voetbal. Debutanten Overdevest (KMD Wateringen, lichtvoetige techniek), Martijn (SV Nieuw Sloten, degelijk en kalm) en Haasnoot (Quickboys, soepele schaar op snelheid) speelden alsof ze dat al jaren bij LSVV deden. Overduin is ook tandjesbrak nog altijd 14 klasser beter dan de gemiddelde vierde-klasser (wat een belachelijk waanzinnige dieptepass op Haasnoot). Tegenvaller: Enklaar raakte geblesseerd aan de kuit. Forse streep door de rekening van Jelles, die alle zeilen moet bij zetten om een complete selectie te houden. Maar conclusie van deze ouverture: hier zit muziek in!

Morgenavond speelt Dames 1 de tweede bekerwedstrijd tegen Lugdunum VR2.

De competitie-indeling van de mindere goden – part un

Het vrouwelijk vlaggenschip ziet maar liefst 7 oude bekenden terug! Naast 5 handhavers zijn daar SJZ en het gepromoveerde Noordwijk.

Het vrouwelijk vlaggenschip ziet maar liefst 7 oude bekenden terug! Naast 5 handhavers zijn daar SJZ en het gepromoveerde Noordwijk.

Vorige zomer fileerden we de competitie-indelingen voor jullie: een kleine vooruitblik op de derby’s met de polderbeukers (bollenstreek), garnalenpellers (Kat- en Noordwijk), rich kids (Wassenaarse contreien) en echte Leienaarrs die zich zouden ontvouwen in de duels die niet door de camera’s en microfoons van Leiden AmateurVoetbal werden vastgelegd. Deze zomer doen we dat nog eens dunnetjes over. Maar omdat de club groeit als kool, hebben we ‘m voor jullie even in drietjes geknipt. Vandaag: Dames 1, Jong LSVV, LSVV 4 en LSVV 7

Eerst maar eens wat algemene weetjes:

  • Komend seizoen worden er door onze ‘reserve’-teams 52 stadsderby’s afgewikkeld. En dat terwijl het aantal Leidse voetbalclubs sneller afneemt dan het aantal parkeerplekken binnen de singels. Bizar!
  • 16 van die 52 zijn loepzuivere Kikkerpolderderby’s. Dan staat ofwel UVS, ofwel Lugdunum op het affiche. Uitverkocht huis, uitverkochte fanshops, kaartjes op de zwarte markt – u kent het fenomeen. Genieten met een hoofdletter G.
Jong LSVV ziet enkel Quickboys 7 en RCL 4 terug, en mag voor het eerste de borst nat maken voor een studentenderby.

Jong LSVV ziet enkel Quickboys 7 en RCL 4 terug, en mag voor het eerste de borst nat maken voor een studentenderby.

  • Crisis betekent fusies en met die fusies worden we veelvuldigd geconfronteerd. Het bontgekleurde FC Oegstgeest treft maar liefst 7 LSVV-teams komend seizoen (en dan hebben we het eerste elftal nog niet eens meegerekend) – enkel LSVV 6 en de zondagtak ontspringen die dans. Het zo mogelijk nóg bonter gekleurde Sporting Leiden treft 5 van onze 10 reserve teams – wederom 6, de zondagtak, én de dames treffen deze Morsmannen (Sporting kent geen vrouwen) niet.
  • Het weerzien met oude bekenden is dit jaar nogal beperkt, niet alleen door enkele promoties en overstapjes naar de zondag. Onze 10 reserveteams zien in totaal slechts 16 teams terug waartegen afgelopen seizoen ook werd afgetrapt. Je zou daar 3 teams bij op kunnen tellen die door promotie of degradatie een ander team van LSVV gaan tegenkomen (driemaal het geval bij de dames). En onze teams treffen wel nog 21 hogere of lagere teams van dezelfde club waar ze vorig jaar tegenspeelden. Maar dat gebeurt natuurlijk al snel met clubs ter grootte van Rijnsburgse Boys, RCL of Quick Boys.
De NSL-boys van het nieuwe 4 zien natuurlijk sowieso geen oude bekenden. Wel twee Kikkerpolder-rivalen, een studentenderby, en een hoop poldersport.

De NSL-boys van het nieuwe 4 zien natuurlijk sowieso geen oude bekenden. Wel twee Kikkerpolder-rivalen, een studentenderby, en een hoop poldersport.

Dan de diepte in: Dames 1 treft maar liefst 5 teams die vorig jaar ook op de rol stonden, waaronder titelfavoriet Rijnvogels 3 dat ondanks schitterend voetbal vorig jaar naast de titel greep. Opvallendste tegenstander is echter Noordwijk, dat vorig jaar nog met het kampioenschap gefeliciteerd werd door Dames 2. De ploeg van basketbalster en spelmaker Eline hoopt de reeks van vorig jaar door te zetten op een hoger niveau. Ook schitterend: het weerzien met de Hazerswoudse heldinnen van SJZ. De ploeg rond de altijd mediagenieke Esther Belt had het vorig jaar lastig in het eerste seizoen vierde klasse, maar lijkt nu echt klaar te zijn voor een voetbalprestatie van formaat.

Jong LSVV hanteerde zich afgelopen seizoen met een bizarre eindspurt in de 4e klasse, en treft daar deze editie een hoop nieuwe tegenstanders. Meest opvallend? VELO 5, de lokale trots van het Westlandse Wateringen. Wat die jongens zo ver boven de Hofstad te zoeken hebben is ons een raadsel, maar een verrassing op z’n tijd is niet onaardig. Het talenten-ensemble van oefenmeester Van der Wal treft wellicht wel oude bekenden in Roodenburg 2, kampioen en kwelgeest van twee jaar geleden, en Sporting 4, wat wel eens een samenraapsel van wijlen Leiden 3 en Rijnland 1 zou kunnen zijn. Guffens, is that you?

LSVV 7 - crème de la crème van onze kelderklassers - treft dankzij een schimmige promotie geen enkele oude bekende. Wel maar liefst 14 clubs in deze 7e klasse.

LSVV 7 – crème de la crème van onze kelderklassers – treft dankzij een schimmige promotie geen enkele oude bekende. Wel maar liefst 14 clubs in deze 7e klasse.

En dan meteen maar één van onze nieuwe aanwinsten: LSVV 4. De christenen van NSL zijn sinds 2011 hardnekkig hofleverancier, en dit jaar vertaalt zich dat in een tweede herenteam dat uit louter Navigators bestaat. Helemaal nieuw zijn ze niet, want in de gelederen ontwaren we onmiddelijk nieuwbakken voorzitter Passchier, ‘Sjakie’ Evers, Saab-man Van Duijn (alledrie voormalig LSVV 4 – het vorige LSVV 4 dan), de Griek Figetakis (vorig seizoen nog LSVV 6), eeuwige belofte Reitsma (ex-Jong LSVV) en – mogen we dat zo zeggen? – LSVV-slet Kuijsten, die alweer aan zijn derde rood-witte ploeg toe is (hiervoor LSVV 4 en LSVV 2). Ook opvallend: het broertje van clubtopscorer Doornenbal, Jesse, maakt zijn opwachting. ‘Some shoes to fill’, zoals de Britten zouden zeggen! Aangezien die tegenstanders dus allemaal nieuw voor ze zijn, kunnen we daar niet zoveel nuttigs over zeggen.

Dat geldt eigenlijk ook voor LSVV 7. De ploeg van dribbelaar Cnossen vocht vorig jaar helaas tevergeefs voor de titel, maar met dank aan een hele bijzondere onaangekondigde promotie kunnen we hier wel de maffia-mythe van het amateurvoetbal in stand houden – wie zit hierachter? Ondertussen treft de zogenaamd laagste ploeg van onze zaterdagtak wel weer gewoon een afvaardiging van ons kleine broertje Football Factory (studentenderby’s zijn de mooiste derby’s) en mag het een bezoek brengen aan Hoge en Lage Mors met DoCos en Sporting als tegenstanders. Uitdaging genoeg in ieder geval. En het allermooist: het zevende treft onze roemruchte expat-vrienden van het Wassenaarse ABF. Brits gevloek, het steeds wederkerende “Tranquilo, Francesco!”, een kratje pils cadeau in de kleedkamer – een droomaffiche van formaat.

1 2 3 5