Eerdere berichten: Dames 1

Semi-brak vrouwelijk LSVV declasseert toppers UDO

Toegegeven: alle ingrediënten voor een fraaie pagina voetbalgeschiedenis waren gisteravond aanwezig op de Voscuyl: het vroeg vallende duister na een donkere dag na een voor sommigen die het rood-wit een warm hart toedragen nóg donkerder nacht; een Willem Elsschot-esque motregen die zelfs de dappersten van de straat veegt; een goed getimede poging de waardevolle spullen in veiligheid te brengen; en het een dag eerder nog lumineus klinkende idee de afstand Lebkov-Oegstgeest op de pedalen van het ijzeren ros af te leggen. Compleet be- en verzopen sleepten de Leidschen schonen de drie punten uit het spreekwoordelijke vuur.

Met slechts vijf spelers uit eigen gelederen trad de nummer 2 van de ranglijst in eigen huis aan tegen het studentenensemble uit de sleutelstad. Het restant van de Oegstgeestse seleção behelsde een bonte verzameling van speelsters uit het in de 2e klasse uitkomende Dames 1 en een legioen van overenthousiaste jonge veulens uit de MB1. Verder niets dan ambiance op het goed verlichte rubbergranulaat, omringd door tal van uitzinnige supporters, en vereerd met de aanwezigheid van een puike arbiter van Mark Clattenburg-achtige statuur, met dito FA-achtergrond.

Trainer Jelles, volgens de betere roddel-lectuur nog geen 24 uur eerder de les gelezen en het zwijgen opgelegd door de volledige selectie bij monde van geestelijk moeder Goudswaard en een vaag bekend klinkende man in een tabberd, had een toontje lager zingend eens de tijd genomen ook vóór aanvang van de wedstrijd degelijke instructies te geven. Met effect. Het mytisch rood-wit schoot uit de startblokken: de traditionele lange bal van De Heer Junior (dat is voetbaljargon, geen medisch jargon) eindigde na enkele balcontacten op de linkerflank bij Amesz, die met gevoel een pan-klare voorzet afleverde op Lanooij, die op haar beurt enkel nog tegen de bal hoefde aan te lopen. Zo geschiede. 0-1, binnen de minuut.

UDO herpakte zich knap, moederlijk bij de hand genomen door de niet te temmen Bregje Schipper, die de verdedigers Roorda, De Heer Junior en Van Dam eens stevig het vuur aan de schenen legde. Na Schippers gelijkmaker in de 25e minuut, pakte de thuisploeg zelfs de voorsprong, met enige hulp van de schutterende Zwep die zich lelijk verkeek op een indraaiende hoekschop. Nog geen vijf minuten later schudde de olijke doelvrouw echter alle schroom van zich af, toen zij na een halve ingreep op een listig schot van Schipper met een katachtige reflex de bal toch nog uit de doelmond wist weg te werken en daarmee een zekere 3-1 voorkwam.

De tweede helft zag het vertrek van de verrassend gevaarlijke Stigter en routinier Frasa, maar daar tegenover stond het vroege debuut van nieuwkomer Renske. En zoals zo vaak dit seizoen, was het tweede bedrijf in handen van de biancarosse. Nota bene de debutant doceerde de Leidse voorhoede in het afjagen van de Oegstgeestse keepster en tikte na goed druk zetten de gelijkmaker binnen. Een regen van gevaarlijke dribbels van Lugten, diepteballen op de pijlsnelle Van der Poel en onnavolgbare kapacties van tornado Lanooij hielden de thuisploeg het restant van de wedstrijd op eigen helft. Met nog een kwartier op de klok beloonde LSVV ’70 zichzelf verdiend, toen de beheerst spelende De Heer Junior het eindstation vormde van een beeldschoon opgezette aanval.

De Wit nam vervolgens de theetoespraak van de tot kalmte manende Jelles wel erg serieus toen zij ongemeend zen nog een verwoede poging deed om vanuit volle vlucht op anderhalve meter hoogte direct in de kleermakerszit op het kunstgras te landen. Het kwam de sympathieke spelverdeler op bezorgde blikken, een wissel en een wat moeizame fietstoch naar het Leidse te staan, maar vooralsnog lijkt de schade voor de cultheldin – in de volksmond beter bekend als Rimini Roos – mee te vallen. De ijzersterk spelende Oude Ophuis en de al drie wekenlang soevereine Van Dam waren vervolgens in grote mate debet aan het binnenharken van de drie punten. Het zo geliefde sterrenensemble kan met een tevreden gemoed de winterslaap in duiken.

Dames 1 hervindt koers met karaktervolle teamprestatie

De klassementsval die LSVV’70 begin oktober inzette met een blamage in De Zilk, is ten einde. Na de 8-0 walk-over in de Kikkerpolderderby van vorige week, moest nu het dit seizoen nog zo sterk gestarte Katwijk het ontgelden. Ondanks een snelle voorsprong van het Oranje-zwart, vormde de thuisploeg op De Krom geen moment een serieuze bedreiging voor de Leidse studentes. 

Voor de derde week op rij verscheen het studentenensemle met een stampvolle bank aan de aftrap: een vijftal wissels, oefenmeester Jelles, assistent Paul Westink, en een bonte verzameling supporters bestaande uit familieleden, vriendinnen en een enkele oud-speelster met interesse in een eventuele terugkeer,  vochten aan de zijlijn van het vermaledijde kunstgras om een felbegeerde plek in de dug out, in de moed der wanhoop beschutting te vinden tegen regen, wind, hagel, onweer en de snijdende kou. De tijd die het kostte om die zinsconstructie te fabriceren, correspondeerde tot verrassing van het thuispubliek echter precies met de tijdspanne dat het scorebord de maagdelijke brilstand mocht dragen, voordat één van de twee daadwerkelijk voetballende Kattukse vleugelspeelsters de bal met hulp van de elementen over een door de regenboog verblindde Zwep heen draaide. 1-0, en LSVV ontwaakte.

De stabiele Van Dam, sinds een week een lichtend baken als poortwachter van de Leidse defensie lanceerde op het aanbreken van de 27e minuut Lanooij, die al minutenlang geen kind meer had aan het Katwijkse defensiewerk: na een simpele schijnbeweging naar buiten, sneed de pijlsnelle Leidse topscorer diagonaal naar binnen richting doel, om de bal met een marge van een centimeter aan weerszijden tussen doelvrouw en eerste paal door te schuiven. Rietveld besloot vervolgens op eigen initiatief de overstap van rechtsback naar linksbuiten te maken, en kreeg nog geen 7 minuten later de bal mee van uitblinker Frasa, om genadeloos de 1-2 in het dak van het doel te rammen.

Na de thee bleef het laatste restje spanning in tranen achter in de kleedkamer. Ongeacht wie van de zestien Leidse schonen een positie op het veld bekleedde; de sleutelstedelingen deelden collectief de lakens uit. De Heer Senior hield de sterspeelster van de thuisploeg keurig in haar broekzak, terwijl de herboren Roorda voor het eerst sinds weken weer genoot van haar eigen overzicht en opgeruimde gemoed. Katwijk was in geen velden of wegen meer te bekennen.

Dat het net (met dank aan een alerte Amesz) nog maar eenmaal bolde in het tweede bedrijf was misschien geen perfecte aftekening van de verhoudingen op het veld, maar de koele professionele houding waarmee LSVV naar drie punten speelde gaf wel buitengewoon veel voldoening. Smetje op de prestatie van de Leidsen vormde wel het uitvallen van aanvoerder Fraikin, maar naar het zich liet aanzien was er geen sprake van zwaar letsel.

Al zouden de dames in het returnduel op 3 december nog een hele kluif kunnen hebben aan het op wraak jagende Katwijk, met de huidige vorm zou de ploeg eigenlijk alleen in klassementsleiders UDO en SJZ nog serieuze tegenstanders mogen zien. Dat neemt echter niet weg dat de media de komende weken vooral bezig zullen zijn met de vijfde surprise van Stigter, de hamsteroutfit van Westink, de topscorerslijst voor pandapunten, en het dictatoriale bewind van de voorzitster van de Klaascommissie a.k.a. de ambulance-ambassadrice. Zou de goede Sint nog komen?

LSVV Away Day unaniem belachelijk succes

Met maar liefst 12 punten en 12 pitchers uit 4 uitduels, mag de LSVV Away Day van zaterdag 19 november met recht een unaniem belachelijk succes genoemd worden. Hulde voor de dames en heren die zo dapper gestreden hebben voor de eer van ons rood-wit.

Dank ook voor alle supporters, die zich dit weekend van de Mors tot Rijnsburg en Katwijk verdrongen aan de zijlijnen van voetbalclubs die zich nog zo hadden voorgenomen die semi-corporale bingedrinkers te laten zien wat voetballen is. Helaas voor het blauw-wit van Quickboys, het rood-zwart-wit van VV Leiden, het geel-zwart van Rijnsburgse Boys en het oranje-zwart van Katwijk. Bloed aan de palen in gans West 2. Schitterend.

Een maximale score van 12 pitchers uit 4 wedstrijden. Een unicum.

Een maximale score van 12 pitchers uit 4 wedstrijden. Een unicum.

Ladies’ derby kinderlijk eenvoudig voor LSVV

Was de feminine editie van de Kikkerpolderderby vorig seizoen nog een makkelijke prooi voor huisgenoot Lugdunum, dit jaar wil het met het tweede team van de groen-witten nog niet echt lekker draaien. Met maar liefst 8-0 veegden de dames in rood-wit als thuisploeg de vloer aan met hun tegenstander. Voornaamste uitdaging vormde eigenlijk alleen de vorst, en het pupillentijdstip van aanvang. De hoogtepunten:

  1. De Heer Junior maakte een overtuigend debuut als spits. Ondanks de helft wissel als straf voor de onafscheidelijke band die De Heer en haar bed koesterden op zaterdagochtend, wist de kleine blonde technicus toch maar mooi een loepzuivere hattrick te scoren: twee maal één-op-één, en eenmaal met een afstandsschot. Ze vond ze zelf allemaal even mooi. Of die mening de consensus beschreef laten we in het midden, maar de titel ‘Woman of the Wedstrijd’ (dat allitereert net zo lekker als Man of the Match)  wist ze wel binnen te slepen.
  2. Linksback Oude Ophuis stond weer eens ouderwets als een blok beton tussen haar tegenstanders en het doel. Gevalletje ‘loop-je-tegen-me-aan-wordt-het-tandjes-rapen’. Desalniettemin geen enkele overtreding gemaakt, en werkelijk iedere Lugdunum ingooi opgevangen. Grotesk.
  3. Van historische waarde ook: voor de tweede maal in de historie van de vrouwentak werd de nul gehouden. Doelvrouw Zwep had niet een bijster interessante ochtend, maar hield datgene dat nog richting doel wist te hobbelen keurig buiten het net. Vlijmscherp in het uitkomen ook. Al dan niet op verzoek van de zijlijn.
  4. Zo’n eureka-momentje: speelde Van Dam de afgelopen weken altijd op het middenveld, dit keer mocht ze het een goede tachtig (!) minuten uithouden als laatste vrouw. Daarmee maakte de bescheiden maar sympathieke verloren zoon dochter die terugkwam meteen de meeste minuten van alle veldspelers. En niet ten onrechte.

De drie punten en bijbehorende Pitchers kwamen voor manager Jelles – die zelf ook nog even een leuk potje meespeelde bij Jong LSVV en met zijn eerste balcontact een onverklaarbare status van onsterfelijkheid nog maar eens bekroonde – als een geschenk uit de hemel. Supportersclub ‘Ons Rood Wit’ had voor aanvang van het duel nog witte zakdoekjes staan uitdelen bij de toegangspoort, in verband met de schrikbarende reeks die Dames 1 had neergezet sinds 8 oktober. Het verslaan van de hospita zou wat dat betreft voorlopig wat respijt kunnen bieden.

Dames 1 moet koppositie afstaan door laatste-minuut-syndroom

Drie weken lang hebben de schone deernes van de damesselectie van LSVV ’70 mogen genieten van het koploperschap: drie achtereenvolgende overwinningen op Football Factory, Quickboys en Rijnvogels hielpen het sterrenensemble comfortabel en hoog in het zadel, maar een onverwachte remise tegen agrariërsensemble Van Nispen en een foutloze reeks van concurrent Katwijk heeft de ploeg van oefenmeester Jelles weer met de beide benen op de grond gezet.

De wedstrijd in het hoge Noorden – De Zilk kent een toendraklimaat, Noorderlicht, knäckebröd en een werkdag van zes uur – wikkelde zich af volgens een inmiddels karakteristiek metrum. De Leidse defensie negeerde de instructies van haar succescoach, en koos voor een traditionele gatenkaasformatie, resulterend in een 2-0 achterstand binnen een klein half uur. Van Nispen was daarmee uitgevoetbald. De ploeg trok zich in het zicht van de drie-punten-haven terug op eigen helft en hield dat knap vol tot het op de seconde af getimede eindsignaal.

De wapenfeiten die het maagdelijk rood-wit in de tussentijd tentoonspreide hadden veel weg van de wanhoopspogingen van de Spanjolen buiten de Alkmaarse stadsmuren 443 jaar eerder: er was sprake van een mentale overtalsituatie, de Leidenaren hadden het betere wapentuig, de dorpelingen konden geen kant op, en het had er alle schijn van dat het liefelijke De Zilk zonder pardon van de kaart geveegd zou worden. Doelvrouw Zwep, na een lange periode van blessureleed en vervanging door Simone eindelijk onder de lat teruggekeerd, mocht in het tweede bedrijf op haar dooie gemak een kaartje leggen met de supporters achter haar doel. Backs Oude Ophuis en Westink hadden hun tegenstanders comfortabel in de achterzak gefrommeld, en het centrale defensieve blok Li-ara zette iedere hoogmoedige dorpse uitbraak keer-op-keer vroegtijdig om in een Leidse opbouw. Van Nispen had gesneden koek moeten zijn.

In de slotseconde van de eerste helft nam voorstopper De Heer Junior de bal eindelijk lekker op de slof. In de slotseconde van de tweede helft deed de jarige Frasa hetzelfde. Heerlijke goals, niets op af te dingen, dik verdiend ook. Maar in de tussentijd hadden de dames wel het aantal kansen gemist dat je normaal gesproken in 443 jaar in je schoot geworpen krijgt. Op de afsluitende persconferentie feliciteerde de aanvoerder van Van Nispen LSVV ’70 op cynische wijze met het binnenhalen van een punt.

Een kampioensploeg wint ook de wedstrijden die wat minder lekker lopen, oordeelde de regionale pers in de week na 8 oktober. De nieuwe Katwijkse koploper blijft tot dusverre foutloos, en pakte op 15 oktober met de winst op hekkensluiter Football Factory comfortabel de koppositie. Op 29 oktober speelt LSVV ’70 de wedstrijd tegen die andere foutloze ploeg, nieuwkomer SJZ. Die wedstrijd zal een eerste serieuze uitdaging voor de potentie van de studentes vormen. In de tussentijd zullen de sleutelstedelingen ook de wedstrijden van minder sterke ploegen moeten winnen, te beginnen met het wisselvallige Noordwijk op aanstaande zaterdag. Op het Katwijkse sportpark De Krom zullen diezelfde dag de koploper en SJZ de degens met elkaar kruisen: mocht het Oranje-zwart uit het vissersdorp ook de Zoeterwoudse trots aan de zegekar binden, dan weten de Leidse dames pas echt wat ze te doen staat.

De Zilk loopt uit voor dorpsfeest ter ere van eerste punt Van Nispen - Leidse koploper in rouw gedompeld.

De Zilk loopt uit voor dorpsfeest ter ere van eerste punt Van Nispen – Leidse koploper in rouw gedompeld.

Dames 1 ontbreekt op Super Saturday

Wie goed heeft gekeken naar het programma voor de komende Super Saturday, heeft gezien dat het vlaggenschip van de damestak van LSVV’70 ontbreekt. Het team kent een uiterst goede seizoensstart, iets dat in de internationale voetbalwereld niet onopgemerkt is gebleven.

Een aantal dames moesten zich daarom tijdens de interlandperiode van afgelopen week melden bij de Bond. Door de late terugkeer van enkele speelsters, was coach Jelles genoodzaakt de wedstrijd tegen Noordwijk te verzetten naar 22 oktober. Handtekeningenjagers wees niet getreurd, uit betrouwbare bron is vernomen dat een aantal van de voetbalgodinnen zaterdag gewoon te vinden is op de hoofdtribune en in de Bad Habits.

Living on the edge met Dames 1: opnieuw het venijn in de staart

Het zal oefenmeester Jelles niet gemakkelijk afgaan zijn studentes met beide benen op de grond te houden: de Leidse dames bekleden ook na speelronde 3 de toppositie op de ranglijst, met een maximaal resultaat van 9 uit 3 (weliswaar met een wedstrijd meer in de benen dan naaste rivalen UDO en Katwijk). De massaal toegestroomde aanhang van LSVV ’70 die vandaag de ploeg onder aanvoering van captain Fraikin toezong, zal zich echter toch meermaals achter de oren hebben gekrabd tijdens de uitvoering van het epos ‘Quickboys thuis’. Toegegeven: gevoel voor drama hebben ze bij LSVV wel.

Met een tjokvolle bank zette de thuisploeg vanmiddag de schouders eronder, om “eens even stevig aan het doelsaldo te gaan werken”. Die doelstelling kon na een slordige 10 minuten alweer de prullenbak in, toen Katwijks publieklieveling Arieanne haar tweede doelpunt liet aantekenen. Quickboys creëerde in feite weinig tot niets, en beperkte zich voornamelijk tot verdedigen, maar het veldoverwicht van de thuisploeg liet zich evenmin omzetten in een soepele comeback. Kansen voor Lugten, Stigter, Amesz, Rietveld, (voor wie niet eigenlijk?) verdwenen naast of over, of als cadeautjes in de handen van een stabiel keepende Katwijkse. Uiteindelijk waren het Lugten – in de 23e minuut als eindstation van een fraaie solo van Rietveld – en Frasa – op slag van rust met beheerst afronden – die het rood weer langszij brachten, maar in de blessuretijd profiteerden de bezoeksters doodleuk van hun derde kans door zich opnieuw op voorsprong te schieten.

Kon tegen die andere Katwijkse ploeg nog worden gesproken van een echte comeback: hier zette de tweede helft zich voort waar de eerste geëindigd was. Pas laat in de wedstrijd bracht Amesz (na de bal veroverd te hebben op ploeggenoot Frasa) met een schitterende uithaal in de kruising het vertrouwen in een goede afloop terug. Toen Van der Poel vervolgens na een dieptebal van Amesz koeltjes haar tegenstander passeerde en de bal tegendraads de lange hoek in schoof, leek alles koek en ei. Ware het niet dat Quickboys-sterspeelster (daar is ze weer) Arieanne LSVV in de blessuretijd toch weer even het zand in de ogen strooide, door er nog even een gelijkmaker in te leggen.

“Dan maar een 4-4”, moeten ze aan Katwijkse zijde gedacht hebben. Maar dan loopt daar zo’n door de Engelse voetbalbond geschoolde licentie-1 scheidsrechter, die zonder blikken of blozen 8 minuten blessuretijd toevoegt aan het duel. Niet onterecht overigens, want het publiek mocht meermaals genieten van de slowmotion pantomime-acties van de Katwijkse doelvrouw, waarbij met name het verstild onder een denkbeeldige glazen wand doorrollen voor een bal achter het vangnet de supporters tot een hoop oh’s en ah’s noopte. Slowmotion pantomime was het echter ook onder de lat, want diezelfde doelvrouw miste eventjes haar korte hoek in de slotseconden van de wedstrijd. Daarmee kroonde zij onbedoeld voor de tweede zaterdag op rij de vliegensvlugge Lanooij tot matchwinner, want tot ieders verbazing eindigde Suuz’ keurige solo over 40 meter als 5-4 in het net. Door het oog van de naald, maar opnieuw koploper. Jelles gaf ten overstaan van de pers toe zijn selectie reeds vergeven en het geboden schouwspel reeds vergeten te hebben.

Voor een verslag vanuit het andere perspectief: zie de website van Quickboys Dames 2.

Frasa zet zich aan één van haar befaamde akka's alvorens de bal op Pirlo-esque wijze voor te slingeren. © Quickboysvrouwen2.nl

Frasa zet zich aan één van haar befaamde akka’s alvorens de bal op Pirlo-esque wijze voor te slingeren.
© Quickboysvrouwen2.nl

Dames 1 schrijft LSVV-geschiedenis met eerste koploperschap

De aftocht van Rijnvogels 4 kon met geen mogelijkheid gracieus genoemd worden: waar de ornithologisch verantwoorde ploeg zich voorheen nog als een biddend adelaar boven haar prooi had gevoeld, fladderde de Katwijkse ploeg na 98 minuten voetbal als een aangeschoten fazant richting kleedkamer. Pas in de toegevoegde tijd had de uitblinkende Lanooij de comeback van de studentes vervolmaakt door een lange rush over vijandelijk terrein te bekronen met de 3-2. Wat daaraan voorafging laat zich kenmerken door karakter, en meer specifiek: het terugvinden daarvan.

De tweede helft was zonder twijfel voor de ploeg in het kekke groen-wit gestreepte shirt boven rode kousen en rode broek: De Wit, De Heer Junior – net als vorig jaar spelend tegen voormalig ploeggenoten – en Amesz stuurden vanuit het centrum herhaaldelijk aan op gevaar. Voorhoedeheldinnen Rietveld en Lanooij beloonden die moeite uiteindelijk – al zag Rietveld zich in eerste instantie een fraaie goal nog ten onrechte ontzegd worden – maar het succes mocht worden toegeschreven aan de volledige selectie. Wat was er gebeurd?

Het eerste bedrijf was niet om aan te zien geweest. Goed, Lanooij had weer eens een beauty van een doelpunt uit haar mouw geschud in de 22e minuut, maar dat was het enige LSVV-wapenfeit in de constructie van een 1-2 ruststand. De Kattuksen kwamen beter in de bal, lieten geen duel verloren gaan, en toonden zich de betere afronders. De sleutelstedelingen dwaalden met de ziel onder de arm over de Kikkerpolder en moesten zich met beteuterde gezichtjes aan de thee zetten. Tuurlijk, de Fries getinte Italofiel had weer een weinig coherent maar zeer oprechte keynote in elkaar geflanst, met bekende krakers als “ik kan wel janken”, “op deze manier ga je er met 1-8 af”, “uw duikboot interesseert ons niet” en “willen winnen”, maar dat verklaarde nog niet sec het nieuwe vuur in de ogen van de dames die zich in de tweede helft oprichtten als een feniks uit de eigen as.

Het gevogelte uit de Rijnstreek voelde de bui wel hangen toen het in de door arbiter Van Eijsden acht toegevoegde minuten nog verwoede pogingen deed de situatie van weleer te herstellen. Tevergeefs. Na het laatste fluitsignaal zullen tien damesploegen in de regio verbaasd hebben gekeken naar de nieuwe koploper op de ranglijst. Een koploper die voor de zomer nog de één-na-laatste plek bekleedde.

LSVV ‘70 dames declasseren ‘overlords’ (v)

Een wijze les voor de Augi-dames van zaterdag 1 van Football Factory: scoren op de dixo biedt geen garantie voor scoren op het veld. Het rood-zwart van het USC moest andermaal buigen voor het traditionele rood-wit dat thans resideert op het rap moderniserende Wim Muggen Sportpark. De damestak van Factory werd – zoals dat zo mooi heet – ouderwets door de sloot heen gehaald en op de kant drooggeslagen.

Read more

1 2 3 4