Eerdere berichten: Dames 1

Living on the edge met Dames 1: opnieuw het venijn in de staart

Het zal oefenmeester Jelles niet gemakkelijk afgaan zijn studentes met beide benen op de grond te houden: de Leidse dames bekleden ook na speelronde 3 de toppositie op de ranglijst, met een maximaal resultaat van 9 uit 3 (weliswaar met een wedstrijd meer in de benen dan naaste rivalen UDO en Katwijk). De massaal toegestroomde aanhang van LSVV ’70 die vandaag de ploeg onder aanvoering van captain Fraikin toezong, zal zich echter toch meermaals achter de oren hebben gekrabd tijdens de uitvoering van het epos ‘Quickboys thuis’. Toegegeven: gevoel voor drama hebben ze bij LSVV wel.

Met een tjokvolle bank zette de thuisploeg vanmiddag de schouders eronder, om “eens even stevig aan het doelsaldo te gaan werken”. Die doelstelling kon na een slordige 10 minuten alweer de prullenbak in, toen Katwijks publieklieveling Arieanne haar tweede doelpunt liet aantekenen. Quickboys creëerde in feite weinig tot niets, en beperkte zich voornamelijk tot verdedigen, maar het veldoverwicht van de thuisploeg liet zich evenmin omzetten in een soepele comeback. Kansen voor Lugten, Stigter, Amesz, Rietveld, (voor wie niet eigenlijk?) verdwenen naast of over, of als cadeautjes in de handen van een stabiel keepende Katwijkse. Uiteindelijk waren het Lugten – in de 23e minuut als eindstation van een fraaie solo van Rietveld – en Frasa – op slag van rust met beheerst afronden – die het rood weer langszij brachten, maar in de blessuretijd profiteerden de bezoeksters doodleuk van hun derde kans door zich opnieuw op voorsprong te schieten.

Kon tegen die andere Katwijkse ploeg nog worden gesproken van een echte comeback: hier zette de tweede helft zich voort waar de eerste geëindigd was. Pas laat in de wedstrijd bracht Amesz (na de bal veroverd te hebben op ploeggenoot Frasa) met een schitterende uithaal in de kruising het vertrouwen in een goede afloop terug. Toen Van der Poel vervolgens na een dieptebal van Amesz koeltjes haar tegenstander passeerde en de bal tegendraads de lange hoek in schoof, leek alles koek en ei. Ware het niet dat Quickboys-sterspeelster (daar is ze weer) Arieanne LSVV in de blessuretijd toch weer even het zand in de ogen strooide, door er nog even een gelijkmaker in te leggen.

“Dan maar een 4-4”, moeten ze aan Katwijkse zijde gedacht hebben. Maar dan loopt daar zo’n door de Engelse voetbalbond geschoolde licentie-1 scheidsrechter, die zonder blikken of blozen 8 minuten blessuretijd toevoegt aan het duel. Niet onterecht overigens, want het publiek mocht meermaals genieten van de slowmotion pantomime-acties van de Katwijkse doelvrouw, waarbij met name het verstild onder een denkbeeldige glazen wand doorrollen voor een bal achter het vangnet de supporters tot een hoop oh’s en ah’s noopte. Slowmotion pantomime was het echter ook onder de lat, want diezelfde doelvrouw miste eventjes haar korte hoek in de slotseconden van de wedstrijd. Daarmee kroonde zij onbedoeld voor de tweede zaterdag op rij de vliegensvlugge Lanooij tot matchwinner, want tot ieders verbazing eindigde Suuz’ keurige solo over 40 meter als 5-4 in het net. Door het oog van de naald, maar opnieuw koploper. Jelles gaf ten overstaan van de pers toe zijn selectie reeds vergeven en het geboden schouwspel reeds vergeten te hebben.

Voor een verslag vanuit het andere perspectief: zie de website van Quickboys Dames 2.

Frasa zet zich aan één van haar befaamde akka's alvorens de bal op Pirlo-esque wijze voor te slingeren. © Quickboysvrouwen2.nl

Frasa zet zich aan één van haar befaamde akka’s alvorens de bal op Pirlo-esque wijze voor te slingeren.
© Quickboysvrouwen2.nl

Dames 1 schrijft LSVV-geschiedenis met eerste koploperschap

De aftocht van Rijnvogels 4 kon met geen mogelijkheid gracieus genoemd worden: waar de ornithologisch verantwoorde ploeg zich voorheen nog als een biddend adelaar boven haar prooi had gevoeld, fladderde de Katwijkse ploeg na 98 minuten voetbal als een aangeschoten fazant richting kleedkamer. Pas in de toegevoegde tijd had de uitblinkende Lanooij de comeback van de studentes vervolmaakt door een lange rush over vijandelijk terrein te bekronen met de 3-2. Wat daaraan voorafging laat zich kenmerken door karakter, en meer specifiek: het terugvinden daarvan.

De tweede helft was zonder twijfel voor de ploeg in het kekke groen-wit gestreepte shirt boven rode kousen en rode broek: De Wit, De Heer Junior – net als vorig jaar spelend tegen voormalig ploeggenoten – en Amesz stuurden vanuit het centrum herhaaldelijk aan op gevaar. Voorhoedeheldinnen Rietveld en Lanooij beloonden die moeite uiteindelijk – al zag Rietveld zich in eerste instantie een fraaie goal nog ten onrechte ontzegd worden – maar het succes mocht worden toegeschreven aan de volledige selectie. Wat was er gebeurd?

Het eerste bedrijf was niet om aan te zien geweest. Goed, Lanooij had weer eens een beauty van een doelpunt uit haar mouw geschud in de 22e minuut, maar dat was het enige LSVV-wapenfeit in de constructie van een 1-2 ruststand. De Kattuksen kwamen beter in de bal, lieten geen duel verloren gaan, en toonden zich de betere afronders. De sleutelstedelingen dwaalden met de ziel onder de arm over de Kikkerpolder en moesten zich met beteuterde gezichtjes aan de thee zetten. Tuurlijk, de Fries getinte Italofiel had weer een weinig coherent maar zeer oprechte keynote in elkaar geflanst, met bekende krakers als “ik kan wel janken”, “op deze manier ga je er met 1-8 af”, “uw duikboot interesseert ons niet” en “willen winnen”, maar dat verklaarde nog niet sec het nieuwe vuur in de ogen van de dames die zich in de tweede helft oprichtten als een feniks uit de eigen as.

Het gevogelte uit de Rijnstreek voelde de bui wel hangen toen het in de door arbiter Van Eijsden acht toegevoegde minuten nog verwoede pogingen deed de situatie van weleer te herstellen. Tevergeefs. Na het laatste fluitsignaal zullen tien damesploegen in de regio verbaasd hebben gekeken naar de nieuwe koploper op de ranglijst. Een koploper die voor de zomer nog de één-na-laatste plek bekleedde.

LSVV ‘70 dames declasseren ‘overlords’ (v)

Een wijze les voor de Augi-dames van zaterdag 1 van Football Factory: scoren op de dixo biedt geen garantie voor scoren op het veld. Het rood-zwart van het USC moest andermaal buigen voor het traditionele rood-wit dat thans resideert op het rap moderniserende Wim Muggen Sportpark. De damestak van Factory werd – zoals dat zo mooi heet – ouderwets door de sloot heen gehaald en op de kant drooggeslagen.

Read more

Zaterdag 3 september: Zeven pitchers voor LSVV’70

Ook dit seizoen is Bad Habits weer de trotse hoofdsponsor van LSVV’70. En voor elk behaald punt staat een gratis pitcher klaar in de pub in de binnenstad van Leiden. Gisteren leverde het zeven pitchers op. Een mooie zaterdag met uiteenlopende resultaten:

– FC Perkouw – LSVV’70…….. 1 – 1

– Noordwijk – LSVV 2……. 1 – 3

– LSVV 3 – TAVV……….. 6 – 1

– LSVV 4 – VVSB……….. 0 – 4

– Groene Hart Ladies – LSVV Dames…… 2 – 0

– LSVV 5 kwam nog niet in actie

Voormalig kettingrokers Dames 1 startten antitabakscampagne

In de landelijke media is met enthousiasme gereageerd op de start van een antirookcampagne door een deel van de damesselectie van de Leidse Studenten Voetbalvereniging ‘70. De grootschalige campagne, vormgegeven met behulp van bushokjesposters, een Postbus51-spotje, en een website met informatie over de effecten van teer en nicotine op de veldbezetting in een traditionele 4-3-3-formatie, zal worden gevoerd onder de slogan ‘Voor elke sigaret, een bal in het net’.

De campagne is een initiatief van vier topvoetbalsters uit de LSVV-selectie. De dames – allen tot voor kort nog gepassioneerd sigarettenverslinders, wensen anoniem te blijven – hopen bewustzijn te creëren en hopen specifiek voetballers en voetbalsters aan te moedigen om te stoppen met roken.

De dames hadden al langer een slecht gevoel over de talloze pakjes Gauloises die dagelijks de longen verrijkten, maar kwamen naar eigen zeggen pas echt tot inkeer door het exorbitante paffen van oefenmeester Jelles. Eén van de dames: “We zagen onze trainer afglijden. Dat is verschrikkelijk, gun je zelfs je ergste vijand niet.” Een ander vervolgt: “Het ergste is die zweem van taboe die om de diagnose ‘verslaafd’ heen hangt. Onze trainer is er zelf van overtuigt dat elke sigaret een uitzondering is, en dat hij elk moment kan stoppen. Hartverscheurend.”

De campagne staat overigens volledig los van de interne gezondheidseffecten van het roken. “Kettingrokers hebben binnen no-time een verouderde en drogere huid. Dat is een kwestie van maanden. En dan hebben we het nog niet eens over die lucht in de auto, als je met vier van die chicks die net op de parkeerplaats hebben staan inhaleren naar een uitwedstrijd moet. Dat is voor niemand leuk.”

Kattuks fysiek zet met moeite studentenpotentieel Dames 1 opzij

Driemaal scheepsrecht, zo eenvoudig ligt het dus niet in de voetballerij. De reeks die Dames 1 de afgelopen weken op de mat heeft gelegd, heeft veel weg van een zwarte komedie. De Leidsche schonen verdedigden tegen de nummers één, twee en drie van de ranglijst tot circa de zestigste minuut een 1-0 voorsprong, om vervolgens de wedstrijd als zand tussen de vingers door te laten glippen.

De ragazze rosse lieten de eerste twintig minuten – gekenmerkt door tergend traag en lusteloos voetbal – vooral de bezoekers het spel maken, maar toonden zich bij vlagen gevaarlijk in de counter. In het restant van de eerste helft liet Katwijk zich echter steeds verder terugzakken, hetgeen de ploeg in de 27e minuut fataal werd. In eerste instantie stuitte Stigter nog op doelvrouw en binnenkant paal, maar uit de daaropvolgende hoekschop haalde Frasa haar gram door beheerst maar hard de afvallende bal in te schieten. Prima spel leidde de sleutelstedelingen vervolgens probleemloos naar de rust, zonder noemenswaardige kansen aan beide kanten.

Na de tweede helft zakte het studentencollectief echter als een kaartenhuis in elkaar. Het ontbrak de ploeg in stijgende mate aan defensieve felheid en scherpte, en zo nu en dan compenseert wat extra fysiek prima voor een gebrek aan techniek, snelheid of conditie – zo konden met name De Jong, Frasa en Stigter constateren. Wat dat betreft waren de bezoekers in het voordeel: het vissersbloed stroomt al eeuwen door de aderen van de kustplaats. De Kattukse aanvalsters werd meer en meer ruimte om te schieten gegund, en na de nog zwaar bevochten 1-1 demareerde de ploeg betrekkelijk eenvoudig naar 1-3.

Met een flitsende counter bracht LSVV ‘70 de spanning terug in het duel, toen Van der Poel op aangeven van Lanooij de bal van ver snoeihard over de uitgekomen keepster lanceerde. Die spanning was echter snel weg toen Katwijk op haar beurt enkele minuten later een snelle aanval met fraai doorkoppen van spits op spits bekroonde door de 2-4 eindstand op het scorebord te zetten. Gezien het verschil tussen beide ploegen misschien een wat geflatteerde maar wel terechte uitslag van een interessant duel, dat helaas bij tijd en wijlen wel ontsierd werd door onvolwassen gedrag van enkele meegereisde uitsupporters/teamleiders. Enfin. De weg naar de top is nog lang voor LSVV. Het ontvangen van complimenten over de groei van de ploeg is misschien wat cru, maar verre van onterecht.

Koploper in het nauw op Kikkerpolder tegen furieus Dames 1

Andermaal schreef de feminiene kant van het Leids studentenvoetbal vanavond een pijnlijk maar fraai stukje voetbalgeschiedenis. In het legendarische megalomane stadion van Leiden-Noord, voor de gelegenheid gevrijwaard van moderne faciliteiten als eretibune, wifi-netwerk, stoelverwarming en toiletten, moest het verkleumde publiek – dat de tribunes tot de nok toe had weten te vullen – met lede ogen toezien hoe LSVV zich op identieke wijze als tegen UDO bewees, een voorsprong pakte, domineerde en vervolgens toch de wedstrijd uit handen liet glippen.

Het zal Oegstgeester succescoach Van der Lubbe toch dun door de broek hebben gelopen, toen zijn pupillen in de eerste helft een schitterende 1-0 van Lanooij om de oren kregen, en enkele malen met meer geluk dan wijsheid door het oog van de naald kropen. En met die goal van Suuz mogen we best eens een alinea opvullen: heerlijke aanname, soepele kapbeweging, een flinke dosis ongeluk of gebrek aan ervaring in het misstappen van haar directe tegenstander (ach, meiske), het opzij leggen van de bal, en het met Zinedine-achtige precisie diagonale afronden vanaf de zijkant van de 16 meter. En dan die bal in de kruising in de verre hoek zien draaien. Het collectieve adem inhouden van het publiek. De angst op witte gezichtjes boven pikzwarte tenues. En het geruis van het net, als stil equivalent van het donderende Allegro Scherzando van Rachmaninov’s tweede pianoconcert. Mogen we een herhaling?

De conclusie na 45 minuten kon door niemand in twijfel worden getrokken: de nummer laatst speelde sterker dan de nummer eerst. Derde keeper Laura stond onovertroffen zelfverzekerd onder de lat, maar wist zich ook gesteund door een oerdegelijke defensie, met de tandem Krijtenburg-De Wit als onvermurwbare rots in de branding. Op het middenveld draaiden De Jong, Frasa, Edelman en Verwilligen welhaast routineus een stabiele cadans in het samenspel, waar het getalenteerde maar piepjonge middenveld van de bezoekers zich zichtbaar door liet intimideren. Maar wie neemt het ze kwalijk? Het is immers toetsweek op het Teylingencollege.

Zo sterk als LSVV zich op voorsprong voetbalde, zo zakelijk nam de combinatie-kampioensploeg van Oegstgeest en UDO de touwtjes weer in handen. Als je alle wedstrijden wint, laat je je verdorie niet de kaas van het brood eten door een stel studenten dat nog geen jaar lang voetbalt, zo moet het devies hebben geluid. Eerlijk is eerlijk, al viel de 1-1 de Noordelingen als een geschenk uit de hemel op het scorebord en in de schoot, het momentum werd uitstekend uitgebuit, en met name de 1-4 sprankelde van individuele klasse (aannemen, kijken, en verwoestend uithalen). Het restant werd voor de Biancorosse één groot déjà-vu van het treffen met die andere Oegstgeester club, afgelopen zaterdag. En toch. Die Jelles mag er zich van bewust zijn dat er zo verrekte veel muziek in deze ploeg zit. Zo fluisterde het gebladerte, toen de hoofdtrainer vergezeld van tactisch meesterbrein en lieftallig assistent De Groot het hek van het Wim Mugge Sportpark achter zich dichttrok.

LSVV Dames 1 maakt indruk, maar heeft nog lange weg te gaan

Wist de studentenequipe tegen het inefficiënte en zwakkere Football Factory een miezerige 0-1 voorsprong nog vast te houden, in het ervaren en hoog geklasseerde UDO moesten de dames in het rood-wit gistermiddag hun meerderen erkennen. Toch bood het tentoongespreide spel fraai zicht op de ontwikkeling van de afgelopen maanden en de zonniger toekomst die in het verschiet ligt voor de vrouwentak van ’s Leidens enige echte studentenvoetbalvereniging.

Met name in de eerste helft maakten de sleutelstedelingen in aanvallend opzicht indruk. Nota bene Ruth ‘Rustig-aan’ Rietveld, normaal gesproken toch tweede keus achter de gebruikelijke tridente Lanooij-Lugten-Van der Poel, greep haar basisplaats aan om zichzelf te bewijzen. Ondanks de teistering van zware griep joeg de gepassioneerde Gomariaan de Oegstgeester defensie de stuipen op het lijf, en bezorgde zij in de 24e minuut de bal panklaar bij Van der Poel, die met een bekeken afstandsschot haar koppositie op de topscorerslijst nog maar eens bekroonde en daarmee de club van haar jeugd veel pijn deed.

Achterin oogde het één en ander zo nu en dan wat minder solide, maar de toch onervaren sluitpost Stigter – vervanger van de schier onvervangbare maar geblesseerde Westink – blonk uit door haar doel ruim een uur lang schoon te houden. Dat UDO vervolgens in de tweede helft in een tijdsbestek van 5 minuten de wedstrijd toch nog volledig wist om te draaien, had LSVV aan zichzelf te danken. Een gebrek aan scherpte bij de gelijkmaker, en de volledige afwezigheid van de centrale verdediging bij de 2-1, boden ruimte voor twee lelijke, maar niet onverdiende doelpunten.

Al was de 3-1 van de thuisploeg er dan wel weer eentje om in te lijsten, het spel van de Leidse Biancorosse zal trainer Jelles toch voldoende aanknopingspunten hebben geboden. Met frivole speelsters als Mayke Frasa en Hils Edelman en doorbijters als Ilona de Jong en Robin Verwilligen op het middenveld, heeft de jonge Alkmaarse oefenmeester meer goud in handen dan de huidige stand op de ranglijst doet suggereren.

Twijfel over kampioensdoelstelling LSVV-dames

Het technisch hart van de vrouwenselectie van de Leidse studenten laat weten zich te gaan bezinnen op de tegenvallende resultaten van de laatste weken. De dames bliezen voorafgaand aan het duel met Van Nispen nog hoog van de toren, maar kregen uiteindelijk in de laatste minuut van de wedstrijd het deksel op de neus. Geestelijk moeder van Dames 1 Richelle Stel verklapte op de persconferentie na afloop dat het kampioenschap als doelstelling wellicht niet geheel realistisch meer is.

De charmante rood-witte trein begon op het eigen Wim Mugge Sportpark (Moeras 3) nog stormachtig door binnen 20 minuten een 2-0 voorsprong op het scorebord te zetten met doelpunten van Lugten en Krijtenburg. Maar ondanks een Martin Luther King-achtige speech bij de thee – waar aanvoerder Stigter voortaan koekjes en snoezige geurkaarsen zal verzorgen – liet men de wedstrijd toch uit de vingers glippen. In een sensationele apotheose bekroonden de dames uit De Zilk het veldoverwicht door in de 87e minuut de gelijkmaker binnen te koppen, een minuut later goed weg te komen bij een voorzet van Fraikin (die net-aan de uitblinkende Lanooij niet bereikte) en tot slot in de laatste seconden uit een klassieke scrimmage de 2-3 langs een verder feilloos keepende Westink te werken.

Het niet beschikken over wisselspelers mag misschien een verzachtende omstandigheid heten, supportersclub Ons Rood Wit liet met behulp van een persstatement direct na afloop van het duel weten geen “rotsvast” vertrouwen meer te hebben in het functioneren van trainer Jelles. Afzwaaiend LSVV-voorzitter Alen Stjepanovic pareerde die indirecte kritiek op het selectiebeleid van het bestuur door te stellen dat de positie van de coach niet ter discussie staat: “Jelles’ positie was al verloren na die 1-7 nederlaag in september. Of die 11-2. Daar hoeven we geen discussie over te voeren.”

De geboren Alkmaarder liet zelf weten zich vooralsnog geen zorgen te maken: “zolang ik geen witte zakdoekjes zie op de tribunes, zit het allemaal wel goed. Maar ik zie nog wel een aantal mogelijkheden voor verbetering.”

Sanne de Heer vindt dat LSVV niet alleen de supporters in de kou laat staan.

Sanne de Heer vindt dat LSVV niet alleen de supporters in de kou laat staan.

1 2 3 4