Eerdere berichten: Dames 2

Op veler verzoek: spelersbiografieën Dames bijgewerkt

Wie! Van waar! En met welk doel! Alle details prijsgegeven van onze eigen rood-witte heldinnen!

Wie! Van waar! En met welk doel! Alle details prijsgegeven van onze eigen rood-witte heldinnen!

Op veler verzoek – van met name verwarde tegenstanders die geen flauw idee hebben of ze nou tegen Dames 1 of Dames 2 spelen – dan toch eindelijk geüpdateted (lekker woord is dat toch): de biografieën van onze dames. Leest alles over verledens, kleedkamertradities, overtuigingen en de bijzondere spelkarakteristieken van onze protagonistes. Kleine disclaimer: met de permanente instroom van nieuwe speelsters verandert de samenstelling van de teams nog wel eens. Oh, en het anonieme verzoek om de relatiestatus van de dames op te nemen in de biografie kunnen we niet inwilligen (sorry, Gerwen).

Dames 2 bindt ook Factory aan de zegenkar na zenuwslopende kraker

Zaterdagmiddag viel tegen Van Nispen het defensieve kwartje – vanavond bleef datzelfde kwartje 45 minuten lang keurig op z’n plek liggen. De tweede helft was weliswaar vanuit LSVV-perspectief niet om aan te gluren, maar de 3-0 van het eerste hoofdstuk bleek (ternauwernood) genoeg om de drie punten op het Wim Mugge Sportpark te houden. Niet geheel verdiend op basis van 90 minuten, maar het gevoel dat beklijft: Dames 2 komt op stoom.

Billenknijpen op de bank: Van der Veen, Roorda (aangeschoven na de training van Dames 1) en Dees verlangen naar het laatste fluitsignaal.

Billenknijpen op de bank: Van der Veen, Roorda (aangeschoven na de training van Dames 1) en Dees verlangen naar het laatste fluitsignaal.

LSVV ving de studentenderby met het dit seizoen sterke Football Factory 1 aan, waar de wedstrijd tegen Van Nispen zaterdag eindigde: vanaf minuut 1 stond het zaakje defensief gezien als een huis van 4 ton. Met één klein maar zeer relevant verschilletje: Rietveld was teruggekeerd van een weekendje schoonfamilie en bleek wat energie te hebben opgespaard. Als een ware tornado zette de Blonde van Pijnakker het nog voor het verstrijken van de eerste minuut op een lopen, met de bal aan de voet, om de bal uiteindelijk snoeihard binnen te punteren (1-0).

En de hele eerste helft bleef de penningmeesteres de defensie van de voetbalfabriek teisteren. Na een klein half uurtje werd ze daarbij geassisteerd door de van Dames 1 geleende Van der Veen, die met een waanzinnige aanname wel raad wist met een steekpass van de steeds sterk positie kiezende Verwilligen (2-0). De 3-0 viel vervolgens een klein beetje uit de lucht, doordat Frasa even rechtstreeks een hoekschop binnenkrulde. Drie doelpunten was misschien zelfs wat te weinig, want de USC-ploeg was werkelijk geen schim van zichzelf.

Zaterdag een goede tweede helft, vanavond een goede eerste. Allebei goed was net even teveel gevraagd helaas: Football Factory knalde direct na de rust uit de startblokken, dicteerde 45 minuten lang het toneel, en kwam op eigen kracht volledig terug in de wedstrijd: met de thee amper achter de kiezen draaide een Factoriaans aanvalster knap weg van haar man, om de 3-1 binnen te werken (49e minuut), en met nog een klein kwartier te gaan werd de 3-2 tegen de touwen gewerkt. Gelukkig voor de thuisploeg bleef het daarbij: de ploeg van Rosanne Mulder verzuimde het veldoverwicht uit te drukken in een zonder meer verdiende zijnde gelijkmaker. Op het tandvlees, en met een sterk uitgebreide ziekenboeg, struikelde Dames 2 richting de streep, gemarkeerd door Ten Hoovens laatste fluitsignaal. Met de hakken over de sloot, maar dit zijn misschien wel de lekkerste overwinningen.

Volgende week komt Dames 2 opnieuw midweeks in actie, als op dinsdagavond het treffen met koploper UDO 2 (Huh, alweer koploper UDO? Deja-vu’tje met twee jaar geleden dit) wacht. Dat duel vangt om 20.00 uur aan op de Voscuyl, lumineus ideetje van de KNVB.

Dames 2 parkeert de bus voor Van Nispen 1

Op z’n jiddisch: gogme. Daarop overklaste Dames 2 zaterdag met 4-2 het altijd aan LSVV gewaagde Van Nispen 1. De gefrustreerde bank van het Zilkse sterrenensemble kon het niet beter verwoorden: “ze staan met 10 man bij elkaar te verdedigen!” Enkel de toevoeging “dat is toch geen voetbal?”, zal door de thuisploeg niet onderschreven worden. De dames brachten zaterdag eindelijk met goed gevolg zes weken training in de praktijk.

Het eerste bedrijf verliep niet geheel volgens de blauwdruk – reden voor Jelles om bij de thee het gevreesde magneetbord nog maar eens tevoorschijn te trekken. In de hoogopgeleide discussie die volgde, besloot zelfs De Heer Junior de mandekking over boord te gooien, en wat er in het tweede bedrijf volgde mocht met recht een teamprestatie heten. Het middenveld en de defensie vlogen bij ieder balverlies resoluut de kerstboom in, waarna Van Nispen zich ergens tussen middencirkel en zestien-meter onverbiddelijk stuk beet op een rode muur die niet te slechten bleek.

De counters die op iedere verovering volgde waren vervolgens tekenend. Met name bij de 3-2 van de lekker op dreef zijnde Van der Veen was de rol van het middenveld goed zichtbaar: vanuit de LSVV-verdediging vond Dees – voetballend met steeds meer zelfvertrouwen – Verwilligen, die op haar beurt Van der Veen de diepte instuurde.

En aan uitblinkers überhaupt geen tekort. Bavelaar (2 uur slaap, maar waanzinnig snel) kon na het laatste fluitsignaal direct door naar de dopingcontrole, linksbuiten De Jong speelde achtereenvolgens rechts- en linksback alsof ze niet anders gewend was, en Frasa was gewoon d’r ongenaakbare zelf (er sliepen een paar middenvelders van de bezoekers niet zo lekker tussen zaterdag en zondag). En dan te bedenken dat er met Annette en Silke ook nog twee op het veld stonden wiens laatste wedstrijden ergens in seizoen ’16/’17 lagen. Zoals gezegd: met recht een teamprestatie.

Vanavond wacht op het Wim Mugge Sportpark het goed presterende Football Factory, dat eerder dit seizoen op San Gorleo nog met 4-1 te sterk was. Aftrap 20.30 uur. Kaarten zijn reeds uitverkocht.

LSVV ’70 en Biënto openen samenwerking: honkbalhut wordt voetbaltempel

Nou ja. Sportief was het natuurlijk niet om over naar huis te schrijven: twee-derde deel van de wedstrijden werd gewoon verloren. Maar wat een ambiance! Biënto-legenden Airin en Willem van der Horst genoten zienderogen van de rood-witte helden die af en aan liepen in het clubhuis. Zelfs scheidsrechter Danny Kaijen verkoos in een zweem van klassengerechtigheid de kantine boven het elitaire vertoeven in de bestuurskamer, en de officials van FC Oudewater volgden gewoon zijn voorbeeld.

Het was nog een beetje fine-tunen, maar de eerste Super-Saturday met medewerking van de honkballende buren mag met recht een succes heten. Het gloednieuwe tweede-official-systeem wierp meteen z’n vruchten af: de UEFA-vlaggen wapperden vier; mierzoete thee stond iedere rust in de juiste kleedkamers; en de eerste voorraad broodjes kroket was er nog voor de laatste wedstrijd-ronde doorheen. En ook niet onbelangrijk: er bleven nogal wat spelers hangen na de eigen speelminuten om de mindere goden van de overige teams in oogschouw te nemen.

LSVV '70 logo vierkantBiënto Cap vierkant

LSVV 3 (12.00 uur) en LSVV 7 (16.00 uur) vormden de gouden randjes van een verder roemloze middag: Jurgens’ Terzo ging eens flink met Rijnvogels 7 aan de wandel (6-0), terwijl het Zevende met de hakken over een lekker mondig Rijnsburgs polderslootje heen sprong (2-1). Daartussenin verloor een hoofdzakelijk onmachtig Vierde van Wassenaars laagvlieger SVC ’08 11 (0-2), viste Dames 2 ondanks een verwoestende uithaal van debutante Middendorp (onderkant-lat) achter het net tegen hekkensluiter Oegstgeest 2 (0-1), kreeg het Vlaggenschip in het laatste kwartier het deksel op de neus tegen de mannen met weinig geavanceerde muzieksmaak (FC Oudewater, 1-3), en het Vijfde? Ach het Vijfde. Bij vlagen werd er heerlijk gevoetbald, maar ze vlogen er hier en daar wel erg makkelijk in aan de verkeerde kant van het veld (ARC 17, 1-5). Gelukkig was het wel beregezellig met de Alphense jongens, die in een vlaag van zelfoverschatting hadden besloten de unicorn-mascotte eens thuis te laten (“het werd op een gegeven moment zo’n tyfusklus om dat ding iedere zaterdag op te blazen”).

Na knotsgekke eindejaarsklapper Dames 1 én 2 als middenmotoren winterstop in

Flipperkastvoetbal, Russische roulette, een loterij. Al kende het inhaalduel tussen ROAC en LSVV Dames 1 dan uiteindelijk geen winnaar; de neutrale toeschouwer werd toch op een buitengewoon vermakelijke 90 minuten getrakteerd. De 0-0 eindstand was voor beide ploegen een teleurstellend resultaat, aangezien de punten in beide kampen ook hard nodig waren, en het kwartje ook echt de volle 90 minuten lang twee kanten op kon vallen. Maar dat kwartje bleef dus op z’n kant staan, en dan is het vooral zoeken naar de bekende ‘aanknopingspunten’.

Huidige stand op de ranglijst van Dames 1.

Huidige stand op de ranglijst van Dames 1.

De eerste helft was de Rijpweteringse trots de bovenliggende partij, en dat werd uitgedrukt in talloze mogelijkheden die vooral op het aluminium (driemaal), de vingertoppen van de uitblinkende Angenent (ontelbaar) en over of naast het doel verdwenen. LSVV ’70 liet het paars-zwart het spel maken, leek zelf onmachtig de driemans-voorhoede (de Tig, de Veen, de Tornado) te bereiken, verzond enkel ballen zonder doel, en worstelde met de veldbezetting. Het laten zakken van Tiggelaar naar het middenveld bood enig soelaas, en prompt werden er zo nu en dan duels gewonnen, maar de echte kentering vond zoals zo vaak plaats na de thee.

Het tweede bedrijf waren het de bezoekers die de kansen aaneen regen – met een simpele dosis communicatie bleek het rood-wit plotseling prima in staat zich combinerend over het veld te verplaatsen. Capitana De Heer Junior vormde het baken van rust achterin, en het middenveld bleek met onder meer de uitblinkende keepster Zwep en de ijzersterke Koster voortdurend prooi voor het studentenensemble. Scrimmages op de doellijn, afstandsschoten van Tiggelaar, Koster en Van der Kruk, en weergaloze solo’s van Rietveld en Lanooij. LSVV had niks te klagen, op een kleine kanttekening na: er viel geen treffer. De laatste tien minuten werd het met een aantal riskante uitbraken van ROAC zelfs nog billenknijpen – mede dankzij de magische wederopstanding van Rijpweteringse spelmaakster Bouwmeester, wiens tumultueuze uitvallen vroeg in de tweede helft nog het eind van een voetbalcarrière deed vermoeden.

Huidige stand op de ranglijst van Dames 2.

Huidige stand op de ranglijst van Dames 2.

Maar 0-0 bleef het dus. En dan is het met de kerst voor de deur een kwestie van de balans opmaken. De conclusie daarvan is nog helemaal zo gek nog niet: na een kleine vier maanden voetbal in twee opnieuw op te bouwen teams ziet het er allemaal niet onaardig uit. Beide ploegen voeren in hun competities de middenmoot aan als nummer 6. Dames 1 doet dat vanuit een iets gunstiger situatie, omdat het minder wedstrijden heeft gespeeld dan de ploegen onder haar. Dames 2 heeft dat voordeel niet, maar heeft wel al meer punten verzameld. Het is met name in Dames 1 nu nog behelpen met de opkomst, omdat de selectie officieel slechts 13 speelsters kent. Maar met de aanwas van versterkingen en de hulp van talloze invallers lijkt ook daar nu enige stabiliteit in het verschiet te liggen.

En daarnaast eveneens in het verschiet: de rentree vanuit de ziekenboeg van middenvelders Vargas Navarro en Brouwer op de korte termijn, de voorspoedig revaliderende Westink op de langere termijn, en de terugkeer per vliegtuig van Loos, die na de winterstop weer aansluit na een huurperiode bij het Australische RMIT. Tel daar de transfergeruchten omtrent Bouwmeester, Belt en Van Tuijl bij op, en de feminiene LSVV-afdeling kan de blik zo stilletjes aan wel omhoog gaan richten. Chapeau!

De KNVB heeft laten doorschemeren LSVV-rechtsbuiten Lanooij op de valreep nog mee te nemen in de genomineerden voor de KNVB Fair Play-award 2017. Lanooij zou volgens Directeur Amateurvoetbal Jan Dirk van der Zee “zelfs in het heetst van de strijd nog oog hebben voor sportiviteitsprincipes,” en dat is volgens de KNVB-bobo zonder meer prijzenswaardig.

Dames 2: tactisch vernuft geen garantie voor succes

Met alleen balbezit win je geen wedstrijden – dat weten ze bij menig topclub, en dat weten ze nu ook bij Dames 2. Op het aan een gure westenwind overgeleverde Sportpark Wassenaar in De Zilk voerde het studentikoze rood-wit bijna 75 minutenlang (het eerste kwartier laten we heel eventjes onbesproken) de boventoon, met zeker in het tweede bedrijf nauwelijks nog activiteit voor het doel van Zwep. Desalniettemin prijkte na het slotsignaal van de man in vrijetijdskleding nog immer de brilstand op het scorebord.

Toegegeven: de ploeg van capitana Van den Bosch maakte ondanks de vertrouwde positie op de ranglijst een sterkere indruk dan vorig seizoen. Achterin staat het bij de geel-roden allemaal een stuk zekerder onder leiding van Djoeke ‘the Duke’ Oude Ophuis (geen familie van), ergens voorin dartelde een nader te identificeren spits frivool over het veld, en in de as van het veld trekt aanwinst Adarkwah wekelijks de kar – en niet onverdienstelijk. Hadden we al gezegd dat spelen tegen Van Nispen Dames 1 sowieso altijd beregezellig is?

Zet daar één van de volledig op de schop gegooide damesteams van LSVV tegenover, en het zou zomaar nog wel eens een lastige wedstrijd kunnen worden. Maar niets was minder waar – goed, het eerste kwartier was het één grote chaos. Maar daarna wisten de bezoekers weer hun positie te vinden, en volgde eigenlijk een nogal coherent beeld: het spel bevond zich voornamelijk op de helft van Van Nispen, en tot de voorhoede werd er steevast voortreffelijk opgebouwd. Tot de voorhoede, want op het laatste kwart van het veld ging alles ook buitengewoon coherent fout: aanvallers kwamen niet tot een schot, middenvelders en verdedigers produceerden enkel rollertjes (Dees) en afzwaaiers (Rietveld), en eigenlijk werden de voornaamste échte kansen nog gecreëerd door de zo nu een dan wat schutterende doelvrouw van de dorpelingen.

0-0 dus. Alles is aanknopingspunt, aanknopingspunten zijn alles. Lichtpuntjes vormden de schier onuitputtelijke Van Vliet, de sterk verdedigende Reints en enkele technische hoogstandjes van Weers en Oudendijk. Als Dames 2 ook maar een fractie effectiever in de afronding wordt, en het de boel achterin net zo dicht houdt als afgelopen zaterdag, kan het weldra gewoon afscheid nemen van de middenmoot.

Aanvoerder De Wit schudt de weerstand op het middenveld van zich af. Over de geboden vergezichten en wolkenluchten viel in De Zilk niks te klagen.

Aanvoerder De Wit schudt de weerstand op het middenveld van zich af. Over de geboden vergezichten en wolkenluchten viel in De Zilk niks te klagen.

Mistroostig weer zorgt voor mistroostige uitslagen – een Super Saturday om te vergeten

Tentamens, dispuutsweekenden, een ruige doorsnee vrijdagavond, en bovenal: zo’n striemende regen en dito novemberwind: bij LSVV ’70 zijn we nou eenmaal buitengewoon sterk in het vinden van oorzaken buiten onszelf die van invloed waren op het weinig consequente spel van de gehele vloot. Een enkel lichtpuntje daar gelaten: het was weer ouderwets tranen met tuiten huilen gisteren. Maar ook daar zit studentikoze schoonheid in.

Het vlaggenschip trad met knikkende knieën aan tegen de koploper [jongens, ‘Soccer Boys’? Dit gelooft niemand – kunnen jullie bij de redactie uitvogelen wat onze stagiair nog meer verzint?]. Dat ging eigenlijk verrassend lekker (brilstand bij rust), totdat de wolken zich leegstortten boven het hoofdveld. En zie dan verregende veteranen als Stjepanovic of Petersen maar weer aan het voetballen te krijgen. Evenwel; ze deden het niet onverdienstelijk (1-4 verlies), en consequent lichtpuntje en topscoorder Doornenbal legde er gewoon weer één in het net.

Dames 1 trad eveneens aan tegen de koploper, maar die knikkende knieën waren er na de vertraging van 20 minuten wel uit: een zeldzaam foutje van onze wedstrijdsecretaris zorgde ervoor dat arbiter De Wit zich een half uurtje in de aanvangstijd had vergist. Vervolgens was het voetbal op het laatste kwartier na ook niet echt om over naar huis te schrijven, en tot overmaat van ramp vulde die arme wedstrijdsecretaris vanuit Tokyo ook nog even de eindstand (2-8 verlies) in bij de verkeerde wedstrijd.

Hetgeen ons bij de jongens van LSVV 6 brengt. Viral liveblogs, dranghekken voor het publiek, iedere wedstrijd naar de club in de Youngtimers van DuneClassics – alles is tot in de puntjes verzorgd. Dus die foutief ingevulde 2-8 zou wel even van het formulier gespeeld worden. Je weet dat je in de diepste krochten van de Kelderklasse bent beland, als ze dan alsnog precies met 2-8 van de mat gaan. Hoe mooi kan ironie zijn?

Jong LSVV zat er de eerste helft niet zo lekker in op de droommat van de Kikkerpolder (3 man bleven vermist achter in de modder). Maar na de 0-4 ruststand stond Gerwen Bonte op als grote redder. Nou ja, ze verloren toch (2-4), maar die jongen verdient ook gewoon credits. LSVV 7 liep tegen een gelijkspelletje aan. En Dames 2 verloor kantje boord van Quickboys Dames 2, maar dat was eigenlijk helemaal geen onaardig wedstrijd (op dat tyfusweer na dan natuurlijk). LSVV 5 ging op het hoofdveld met de voorzitter in de gelederen even ongenadig hard onderuit tegen Kagia 8, waar twee jongens meespeelden die eerder op de dag nog tegen LSVV 4 meespeelden. Wat een commitment!

Werd er niet gewonnen dan? Natuurlijk wel! Laat dat maar aan Jurgens en kornuiten en Janssens en manschappen over. Hekkensluiter UVS 4 werd door LSVV 3 met een overtuigende 4-1 teruggestuurd naar de andere kant van het slootje dat de Kikkerpolder verdeelt. Daarmee staat het sympathieke terzo nu op de tweede plek van de ranglijst. Chapeau! LSVV 4 versloeg betrekkelijk eenvoudig Kagia 6, de club die in de afgelopen twee weken met maar liefst 4 teams tegen het studentikoos rood-wit moest aantreden. Mooi!

Schoolreisje Lisserbroek zorgt voor spektakel op Kikkerpolder

De dagen dat Messias Goudriaan heerste op de Kikkerpolder mogen dan reeds lang vervlogen zijn – het oranje-wit op bezoek in Leiden blijkt nog steeds een garantie voor spektakel. Voor een uniek dubbel-affiche, trok een ware karavaan met de heren- en damesselecties, technische staf en uitzinnige supporters van de trots van Lisserbroek gisteren richting de Sleutelstad. Met een schamel punt – gesprokkeld uit het duel tussen de vlaggenschepen van beide clubs – keerde de karavaan na afloop huiswaarts de polder in, maar de ware winnaar naast het zegevierende Dames 2 van de studenten was de neutrale supporter. Aan spektakel geen gebrek.

LSVV '70 - Kagia

Het dubbel-affiche bood direct een interessant inzicht in de psychologie van de aanhang van beide verenigingen. Terwijl 72% van de inwoners van het pittoreske gehucht uit de Haarlemmermeer aan het hoofdveld neervlijde, settelde de aanhang van de studenten zich in de honkbal dug-outs van het tweede veld. Dat alles in een mistroostige motregen, die zelfs de dapperste wissels beschutting deed opzoeken. Mistroostig was ook de start van de heren studenten, die binnen een kwartier al tegen een 0-2 achterstand aankeken. Uitblinker Van Beuningen bracht de hoofdmacht echter vlak voor rust terug in de wedstrijd, met een heerlijke uithaal – met z’n chocoladebeen, jawel – in de winkelhaak. De vrouwelijke tak van de studenten deed het in het eerste bedrijf dan toch aanmerkelijk beter: na een half uur schoot woman of the wedstrijd Verwilligen vanuit een slap opgevangen hoekschop verdiend het leer tegen de touwen, voor de 1-0 ruststand.

Pas in het tweede bedrijf barstte op beide velden echt een spektakel van formaat los: vooral de heren drukten dat op het hoofdveld uit in een sensationeel scoreverloop: 1-3, 2-3 via Doornenbal, 3-3 door Petersen, 3-4, en tot slot 4-4 dankzij – daar is ‘ie weer – Doornenbal. De bij de 2-3 en 3-3 schutterende sluitpost Van Paridon zal nog slecht hebben geslapen, maar dat is ook te zeggen van de betrokken Kagianen (v) bij de 2-0 op het andere veld, waar vanuit een fiks duel, ingezet door Rietveld, een opstootje losbarstte terwijl de scheidsrechter gewoon liet doorspelen. En een Verwilligen in bloedvorm moet je nu eenmaal niet laten lopen. Ook hier liep de spanning nog op, toen de dames in oranje-wit slim profiteerden van een buitenspelval-list, maar verder dan 2-1 kwamen de vrouwelijke bezoekers niet.

Grote afwezigen bij het treffen tussen de herenselecties waren trainer Freek Jansen – door ziekte geveld – en voormalig angstgegner Rutger Goudriaan. Ter ere van de cultstatus van laatstgenoemde, ontvouwden de Leidse Tifosi in de 67e minuut – een willekeurig gekozen moment – een gigantisch spandoek met de tekst “Boeddhisme, Hindoeïsme, Goudriaanisme.”, als verwijzing naar de welhaast goddelijke techniek die de nog immer immens populaire balvirtuoos karakteriseerde ten tijde van diens hoogtijdagen. In de 68e minuut was het spandoek alweer verdwenen, maar gingen nog wel even kort de witte zakdoekjes de lucht in voor trainer Wijsman, uiteraard louter als satirische kritiek voor het niet opnemen van Goudriaan in de wedstrijdselectie. Goudriaan gaf zelf overigens nog een schitterende voorbeschouwing op het duel middels een interview door Frank Venema van Voetbal in de Bollenstreek.

Onze vrienden van Leiden Amateurvoetbal legden het spektakel op het hoofdveld overigens weer vakkundig vast op bewegend beeld. Props voor het camerawerk van Miguel Angel Obregos Real (dat zijn pas namen!), en het karakteristieke commentaar van de one-and-only Henny Kanbier.

Dames 1 worstelt met vorm tegen zwakkere tegenstanders, Dames 2 zit er wel lekker in

Onder het toeziend oog van de volledige club, mocht het vrouwelijke vlaggenschip het zaterdag opnemen tegen Lugdunum Dames 2. De uitploeg tussen aanhalingstekens kon geen serieuze bedreiging vormen, en de thuisploeg mocht het zichzelf aanrekenen dat de tegenstander zelfs nog eenmaal wist te scoren (5-1). Dames 2 sleepte een puntje uit de strijd tegen Rijnvogels 5, maar daar overheerste juist tevredenheid.

Lugdunum 2 was op papier de ploeg die eerder LSVV Dames 2 nog met 3-11 vernederde in de beker. Ditmaal speelde de complexgenoot echter echt met het volledige tweede elftal, omdat het eerste elftal elders een wedstrijd afwerkte, en dat leverde toch een substantieel ander wedstrijdbeeld op. Verdict: LSVV ’70 zat er niet zo lekker in. Doelpunten vielen er wel (tweemaal Tiggelaar, tweemaal Kort, en eenmaal Vargas Navarro), maar de studentes blonken uit in ouderwets kluitjesvoetbal en nodeloos balverlies. Schaarse lichtpuntjes vormden het spel van Man of the Match Sofia de Jong, die als opkomende back als een jonge Paola Maldini fungeerde, en de in de spits geposteerde Tiggelaar, die het zeldzame talent bezit fel te blijven spelen in zelfs de meest passieve context. Leonie Kort liet daarnaast niet onverdienstelijk zien dat elke kans moet worden aangegrepen om op doel te schieten.

De seizoensstart is voor beide damesteams in ieder geval nog wat onwennig: de selectie is nog verre van compleet, en wordt bovendien geteisterd door enkele lichte blessures (Rietveld, Van Haga, Lanooij), waardoor het op zaterdag echt spelers schrapen is. En dan is er nog het gevoel: Dames 1 won twee van de afgelopen vier duels (Football Factory 1 met 6-0 en Lugdunum 2 met 5-1), maar hield uitgerekend aan die wedstrijden gemengde gevoelens over, omdat het juiste niveau niet gehaald werd. Het niveau dat tegen betere tegenstanders Hazerswoudse Boys (4-1 verlies) en Rijnvogels 3 (6-1 verlies) wel werd gehaald.

Dames 2 wacht nog op de eerste drie-punter, maar hield wel een lekker gevoel over aan de verloren bekerwedstrijden tegen 4e klassers Nootdorp 1 en RCL 3 (beide 5-1 verlies), en speelde zaterdag bovendien niet onverdienstelijk in de competitie-ouverture tegen Rijnvogels 5.

De rook trekt op van Veld 1, nadat de acht overige teams het gras overspoeld hebben voor de clubfoto.

De rook trekt op van Veld 1, nadat de acht overige LSVV-teams het kunstgras overspoeld hebben voor de clubfoto.

Bekerouverture keurig in traditie LSVV ’70

De bekerdoelstellingen van het vlaggenschip en van LSVV 4, 5 en Dames 2 liggen na een prima eerste zaterdag in het verschiet: het Eerste werd door SEV met 1-6 door de sloot heen gehaald en op de kant drooggeslagen, terwijl LSVV 4 de mannen van Warmunda met 0-3 het veld af zag hossen, en LSVV 5 genoegen mocht nemen met één doelpuntje tegen de zes die Wassenaar er maakte. Dames 2 (een bonte mix van de beide dameselftallen) spandde echter de kroon: Lugdunum VR2 (nou ja, één komma twee misschien) stond bij rust al op een comfortabele 1-8 en moest na een subtiel spannender tweede helft genoegen nemen met een 3-11 zege. Met de bovenstaande uitslagen liggen de bovengenoemde teams dan ook keurig op schema voor een geruisloze uitschakeling in het bekertoernooi, en daarmee ook voor een paar vrije zaterdagen. Hulde!

Enkel het Derde en Zevende gooiden roet in het eigen eten, door beide met 3-1 van het Leiderdorpse RCL te winnen (respectievelijk RCL 7 en 9). De technische staf van beide teams zal zich moeten bezinnen op preventief ingrijpen, om het overleven van de poulefase te voorkomen. Spannende tijden!

 

1 2