Eerdere berichten: Dames 2

Dames 2 vergeet zichzelf te belonen en stuit op veerkrachtig DoCoS en Frankfurter vernuft

De deceptie was groot voor de dames van Cnossen – na een 2-0 voorsprong kreeg de ploeg van Captain Frasa gisteren in de 95e minuut de 2-3 om de oren. De Leidse wit-rode Morsclub bekroonde daarmee een comeback van formaat, maar gaf na afloop genereus toe dat het kwartje ook de andere kant op had kunnen vallen. Cnossen weent, maar het wedstrijdbeeld geeft Dames 2 na een matige eerste seizoenshelft nu wel reden tot zelfvertrouwen.

De kracht van de thuisploeg leek vooral te schuilen in enkele positiewisselingen en creatieve uitspattingen van speelsters. Met name Oudendijk genoot zichtbaar van de ruimte op – in de woorden van Cnossen – rechtsboetoe en schudde achteloos de meest waanzinnige tricka’s uit de mouw. Voorstopper Tankink speelde als een ouderwetse libero box-to-box en creëerde daarmee 90 minuten lang meer dreiging dan ooit tevoren in haar verder defensieve carrière. Geruchten zingen rond dat ze na gisteren plotseling een carrière hogerop het veld beoogt (“Ik verveelde me”). En zelfs Van Vliet begon in het tweede bedrijf teamgenoten met de hak te bedienen. Dan is er toch iets gaande.

Maar de echte revelatie was toch Weers, die even onsterfelijk als altijd over de woelige baren van uit onmacht uitgedeelde tikken zweefde en haar ploeg met twee solo’s hoogstpersoonlijk in het zadel tilde. Weliswaar eindigde die eerste solo in een strafschop die ze vervolgens zelf tegen de touwen joeg – defensief hadden de bezoekers geen passend antwoord op de behendige solo’s van de in de spits geposteerde Weers.

Was er defensief nauwelijks een antwoord, offensief was dat er wel. Met name spits Lana van der Plas bracht Door Combinatie Sterk terug in het gareel. En toen na niet benutte kansen van Oudendijk en Tankink en een waanzinnige onbekroonde solo van Capitana Frasa nog steeds een 2-2 op het scorebord prijkte, was het in het ultieme slot van de wedstrijd uitgerekend Isi Lelieveldt – ooit in het transferrumoer in verband gebracht met een vertrek naar het Wim Mugge Sportpark – die met een demonstratie van uitzonderlijke klasse een laatste voorzet over 50 meter diagonaal precies in de voeten van een teamgenoot slingerde. 2-3, en direct daaropvolgend het eindsignaal van arbiter De Jong.

De teleurstelling is begrijpelijk, maar Dames 2 mag zich op de borst kloppen – deze zonnige zaterdag biedt reden voor vertrouwen. Volgende week wacht (weer eens) een bezoek aan De Zilk.

Dames 2 pakt eerste editie van Talpa’s nieuwe ijsdans-show

Euforie in twee kampen na de geslaagde pilot op het marathonijs van het pittoreske De Zilk deze zaterdag – mediamagnaat De Mol wreef verheugd de knuistjes warm in de regiekamer, terwijl de dames in het rood-wit met een bezield gezongen ‘Bloed aan de palen’ de kleedkamer opzochten. De Talpa try-out ‘onbekende amateurvoetbalsters dansen op het ijs’ bleek vrijwel direct een potentieel kijkcijferkanon te zijn. Dat de hoofdrolspeelsters en passent ook nog even de tweede zege van het seizoen pakten, maakte de pret er zeker niet minder om.

De Mol bewees de laatste decennia al vaker naast uit gerenommeerde sterren als zijn eigen zus ook uit onbekende sterren munt te kunnen slaan met gewaagde programmaconcepten. En het predicaat ‘gewaagd’ mocht ook hier accuraat heten: acrobatische voetbalkunsten verrichten op een ondergrond van ingevroren kurk en plasticvezels. Briljant! IJsmeester en -juf Schreuder toonde zich aanvankelijk wat kritisch over de kwaliteit van de ondergrond, maar na een goed kwartier klunen hoorde je daar eigenlijk niemand meer over. Met name publiekslieveling Peters schikte zich briljant in haar rol met de choreografisch complexe uitvoering van de ‘lange corner richting tweede paal’. Het bleek een voorbode op een nagenoeg perfecte uitvoering van een twee-akter door het volledige schaatsensemble: als door elastieken gebonden zwierden de linies zich van omschakeling naar omschakeling.

De stemming leek in het uitkamp wel even om te slaan toen Middendorp een driedubbele pirouette-met enkele Rittberger van Van der Veen met afgunst terugbetaalde door de bal met de punt van de schaats niet alleen lek, maar ook naar het nabijgelegen Heemstede-Aerdenhout te schoppen, maar scheidsrechter Martin bleek geen beroerde snuiter en negeerde het voorval. De thuisploeg kreeg vervolgens wat kansjes omdat het op noren gewoon lastiger is een bal niet onder de ijzers door te laten stuiteren, maar omdat de Nispenaren er zo mogelijk nog ongemakkelijker bij stonden, mocht dat gevaar geen naam hebben.

Het ijs bleek geen goede toevoeging te zijn voor Weers, die met nog meer blauwe plekken dan anders het veld afstapte, maar daar deed zij dan weer niet moeilijk over. Voor het laatste halfuur werd alleraardigst besloten het competitie-element eruit te halen en over te schakelen op een masterclass ‘dominant schaatsen zonder balbezit’, maar ook daar bleek het geel-rood niet in uit te blinken. Uitblinkers aan de andere kant waren er wel in overvloed: capitana Frasa was even ongrijpbaar als altijd, De Heer Senior stapte voortdurend op tijd in, en onder de lat stond Angenent de heldin uit te hangen – vaste heldin Zwep was een keertje niet-zo-des-Laura’s afwezig, maar met zoveel credits als haar deed niemand daar moeilijk over. Oh ja, Van der Veen slalomde zich ook een weg naar een hattrick en is daarmee nu topscorer in beide damesteams. Ja hoor.

Assistent-trainer Jelles moest bij afwezigheid van barmeister Cnossen de honneurs waarnemen. “Zul je net zien dat er gewonnen wordt”, sprak een geëmotioneerde Cnossen zaterdagavond laat tot het journaille.

Update: De Mol laat weten zich ondanks het succes van zaterdag te gaan herbezinnen op het concept. De Talpa-man had naar eigen zeggen op meer slapstick gemikt en had om die reden de pilot om de nummer laatst van de vijfde klasse gebouwd.

2019 is los, toon gezet: Dames 1 roept RCL tot orde

Een kwartiertje was het heel gezellig op de Bloemerd: papa’s en mama’s babbelden er gezellig op los, trainer Paul zat er gemoedelijk bij in de dug-out en de arbiter van dienst hobbelde vrolijk over het rubbergranulaat. Maar om Loos er nog maar eens bij te halen: je kunt niet altijd zes gooien. En och. Je hoefde niet bepaald metereoloog te zijn om aan de wolken af te lezen dat de zonnestralen voor de Leiderdorpers de verkeerde kant op trokken.

Na 15 minuten las het scorebord een voor RCL ogenschijnlijk comfortabele 2-0. De return van Tesla Tiggelaar – rechtstreeks met rolkoffer – was mentaal in het koppie van de spelmaakster zelf nog niet helemaal geland, maar de kansen spraken al boekdelen. Amesz, Verara, Post – eigenlijk liet niemand zich onbetuigd. Maar boven alles: de systematiek liet zich lezen als een IKEA-handleiding. Angenent, Loos, Tankink, Rietveld en Stel hadden de zaken op orde. Van Haga (met een beetje hulp), Frasa en Amesz idem dito. En dus zaten oefenmeester Jelles en assistent Cnossen er net zo gemoedelijk bij als de gastheer. Kwestie van geduld.

Vlak voor rust punterde Tiggelaar eindelijk de aansluiting op het scorebord. Tegenvaller was vervolgens het geblesseerd uitvallen van Amesz, maar Reints viel sterk in. Maar het echte verschil lag in handen van Dames 2-captain Frasa: kapbeweging links, steekpass rechts, balletje terughalen. De arme dorpelingen kregen er gewoon geen grip op. Teken aan de wand: alle drie de treffers van de biancarosse vielen uit een dieptebal van Frasa. De blonde roeister steeg boven zichzelf uit en wees de thuisploeg daarmee eigenhandig de weg naar de kleedkamers. 2-4.

Met de derde helft werd vervolgens in stijl het nieuwe jaar ingeluid. Dames 1 in de sociëteit van NSL, Dames 2 in die van Catena. Verwarrende dresscodes alom, het beruchte schoenenwissel-incident, loodzware speeches, Vic achter de bar en het weerzien met de heren van Jong LSVV in – where else? – de kroeg De Kroeg. We zijn officieel weer los.

Dames 2 zet full-on Instawaardig koers op 2019.

LSVV ’70 in item Nieuwsuur over omgang KNVB met persoonsgegevens

Aangezien onze vereniging bestaat uit louter kritische en goed-geïnformeerde academici die bovenop de actualiteit zitten, is dit natuurlijk mosterd na de maaltijd. Maar voor wie het toch gemist mocht hebben. Zojuist waren onze dames en hun trainer te bewonderen in Nieuwsuur, in een item over de omgang van de KNVB met persoonsgegevens.

Nieuwsuur benaderde LSVV ’70 naar aanleiding van een tweet vanuit onze Twitter-account, verzonden in juni. Destijds benaderde de Staatsloterij vrouwelijke KNVB-leden met een actie waarbij zij kaartjes voor een voetbalwedstrijd konden winnen. Voetballende leden van zowel LSVV ’70 als andere voetbalclubs worden bij inschrijving automatisch lid van de KNVB (zoals vermeld op ons inschrijfformulier).

Het complete item kan hier worden teruggekeken.

Op veler verzoek: spelersbiografieën Dames bijgewerkt

Wie! Van waar! En met welk doel! Alle details prijsgegeven van onze eigen rood-witte heldinnen!

Wie! Van waar! En met welk doel! Alle details prijsgegeven van onze eigen rood-witte heldinnen!

Op veler verzoek – van met name verwarde tegenstanders die geen flauw idee hebben of ze nou tegen Dames 1 of Dames 2 spelen – dan toch eindelijk geüpdateted (lekker woord is dat toch): de biografieën van onze dames. Leest alles over verledens, kleedkamertradities, overtuigingen en de bijzondere spelkarakteristieken van onze protagonistes. Kleine disclaimer: met de permanente instroom van nieuwe speelsters verandert de samenstelling van de teams nog wel eens. Oh, en het anonieme verzoek om de relatiestatus van de dames op te nemen in de biografie kunnen we niet inwilligen (sorry, Gerwen).

Dames 2 bindt ook Factory aan de zegenkar na zenuwslopende kraker

Zaterdagmiddag viel tegen Van Nispen het defensieve kwartje – vanavond bleef datzelfde kwartje 45 minuten lang keurig op z’n plek liggen. De tweede helft was weliswaar vanuit LSVV-perspectief niet om aan te gluren, maar de 3-0 van het eerste hoofdstuk bleek (ternauwernood) genoeg om de drie punten op het Wim Mugge Sportpark te houden. Niet geheel verdiend op basis van 90 minuten, maar het gevoel dat beklijft: Dames 2 komt op stoom.

Billenknijpen op de bank: Van der Veen, Roorda (aangeschoven na de training van Dames 1) en Dees verlangen naar het laatste fluitsignaal.

Billenknijpen op de bank: Van der Veen, Roorda (aangeschoven na de training van Dames 1) en Dees verlangen naar het laatste fluitsignaal.

LSVV ving de studentenderby met het dit seizoen sterke Football Factory 1 aan, waar de wedstrijd tegen Van Nispen zaterdag eindigde: vanaf minuut 1 stond het zaakje defensief gezien als een huis van 4 ton. Met één klein maar zeer relevant verschilletje: Rietveld was teruggekeerd van een weekendje schoonfamilie en bleek wat energie te hebben opgespaard. Als een ware tornado zette de Blonde van Pijnakker het nog voor het verstrijken van de eerste minuut op een lopen, met de bal aan de voet, om de bal uiteindelijk snoeihard binnen te punteren (1-0).

En de hele eerste helft bleef de penningmeesteres de defensie van de voetbalfabriek teisteren. Na een klein half uurtje werd ze daarbij geassisteerd door de van Dames 1 geleende Van der Veen, die met een waanzinnige aanname wel raad wist met een steekpass van de steeds sterk positie kiezende Verwilligen (2-0). De 3-0 viel vervolgens een klein beetje uit de lucht, doordat Frasa even rechtstreeks een hoekschop binnenkrulde. Drie doelpunten was misschien zelfs wat te weinig, want de USC-ploeg was werkelijk geen schim van zichzelf.

Zaterdag een goede tweede helft, vanavond een goede eerste. Allebei goed was net even teveel gevraagd helaas: Football Factory knalde direct na de rust uit de startblokken, dicteerde 45 minuten lang het toneel, en kwam op eigen kracht volledig terug in de wedstrijd: met de thee amper achter de kiezen draaide een Factoriaans aanvalster knap weg van haar man, om de 3-1 binnen te werken (49e minuut), en met nog een klein kwartier te gaan werd de 3-2 tegen de touwen gewerkt. Gelukkig voor de thuisploeg bleef het daarbij: de ploeg van Rosanne Mulder verzuimde het veldoverwicht uit te drukken in een zonder meer verdiende zijnde gelijkmaker. Op het tandvlees, en met een sterk uitgebreide ziekenboeg, struikelde Dames 2 richting de streep, gemarkeerd door Ten Hoovens laatste fluitsignaal. Met de hakken over de sloot, maar dit zijn misschien wel de lekkerste overwinningen.

Volgende week komt Dames 2 opnieuw midweeks in actie, als op dinsdagavond het treffen met koploper UDO 2 (Huh, alweer koploper UDO? Deja-vu’tje met twee jaar geleden dit) wacht. Dat duel vangt om 20.00 uur aan op de Voscuyl, lumineus ideetje van de KNVB.

Dames 2 parkeert de bus voor Van Nispen 1

Op z’n jiddisch: gogme. Daarop overklaste Dames 2 zaterdag met 4-2 het altijd aan LSVV gewaagde Van Nispen 1. De gefrustreerde bank van het Zilkse sterrenensemble kon het niet beter verwoorden: “ze staan met 10 man bij elkaar te verdedigen!” Enkel de toevoeging “dat is toch geen voetbal?”, zal door de thuisploeg niet onderschreven worden. De dames brachten zaterdag eindelijk met goed gevolg zes weken training in de praktijk.

Het eerste bedrijf verliep niet geheel volgens de blauwdruk – reden voor Jelles om bij de thee het gevreesde magneetbord nog maar eens tevoorschijn te trekken. In de hoogopgeleide discussie die volgde, besloot zelfs De Heer Junior de mandekking over boord te gooien, en wat er in het tweede bedrijf volgde mocht met recht een teamprestatie heten. Het middenveld en de defensie vlogen bij ieder balverlies resoluut de kerstboom in, waarna Van Nispen zich ergens tussen middencirkel en zestien-meter onverbiddelijk stuk beet op een rode muur die niet te slechten bleek.

De counters die op iedere verovering volgde waren vervolgens tekenend. Met name bij de 3-2 van de lekker op dreef zijnde Van der Veen was de rol van het middenveld goed zichtbaar: vanuit de LSVV-verdediging vond Dees – voetballend met steeds meer zelfvertrouwen – Verwilligen, die op haar beurt Van der Veen de diepte instuurde.

En aan uitblinkers überhaupt geen tekort. Bavelaar (2 uur slaap, maar waanzinnig snel) kon na het laatste fluitsignaal direct door naar de dopingcontrole, linksbuiten De Jong speelde achtereenvolgens rechts- en linksback alsof ze niet anders gewend was, en Frasa was gewoon d’r ongenaakbare zelf (er sliepen een paar middenvelders van de bezoekers niet zo lekker tussen zaterdag en zondag). En dan te bedenken dat er met Annette en Silke ook nog twee op het veld stonden wiens laatste wedstrijden ergens in seizoen ’16/’17 lagen. Zoals gezegd: met recht een teamprestatie.

Vanavond wacht op het Wim Mugge Sportpark het goed presterende Football Factory, dat eerder dit seizoen op San Gorleo nog met 4-1 te sterk was. Aftrap 20.30 uur. Kaarten zijn reeds uitverkocht.

LSVV ’70 en Biënto openen samenwerking: honkbalhut wordt voetbaltempel

Nou ja. Sportief was het natuurlijk niet om over naar huis te schrijven: twee-derde deel van de wedstrijden werd gewoon verloren. Maar wat een ambiance! Biënto-legenden Airin en Willem van der Horst genoten zienderogen van de rood-witte helden die af en aan liepen in het clubhuis. Zelfs scheidsrechter Danny Kaijen verkoos in een zweem van klassengerechtigheid de kantine boven het elitaire vertoeven in de bestuurskamer, en de officials van FC Oudewater volgden gewoon zijn voorbeeld.

Het was nog een beetje fine-tunen, maar de eerste Super-Saturday met medewerking van de honkballende buren mag met recht een succes heten. Het gloednieuwe tweede-official-systeem wierp meteen z’n vruchten af: de UEFA-vlaggen wapperden vier; mierzoete thee stond iedere rust in de juiste kleedkamers; en de eerste voorraad broodjes kroket was er nog voor de laatste wedstrijd-ronde doorheen. En ook niet onbelangrijk: er bleven nogal wat spelers hangen na de eigen speelminuten om de mindere goden van de overige teams in oogschouw te nemen.

LSVV '70 logo vierkantBiënto Cap vierkant

LSVV 3 (12.00 uur) en LSVV 7 (16.00 uur) vormden de gouden randjes van een verder roemloze middag: Jurgens’ Terzo ging eens flink met Rijnvogels 7 aan de wandel (6-0), terwijl het Zevende met de hakken over een lekker mondig Rijnsburgs polderslootje heen sprong (2-1). Daartussenin verloor een hoofdzakelijk onmachtig Vierde van Wassenaars laagvlieger SVC ’08 11 (0-2), viste Dames 2 ondanks een verwoestende uithaal van debutante Middendorp (onderkant-lat) achter het net tegen hekkensluiter Oegstgeest 2 (0-1), kreeg het Vlaggenschip in het laatste kwartier het deksel op de neus tegen de mannen met weinig geavanceerde muzieksmaak (FC Oudewater, 1-3), en het Vijfde? Ach het Vijfde. Bij vlagen werd er heerlijk gevoetbald, maar ze vlogen er hier en daar wel erg makkelijk in aan de verkeerde kant van het veld (ARC 17, 1-5). Gelukkig was het wel beregezellig met de Alphense jongens, die in een vlaag van zelfoverschatting hadden besloten de unicorn-mascotte eens thuis te laten (“het werd op een gegeven moment zo’n tyfusklus om dat ding iedere zaterdag op te blazen”).

Na knotsgekke eindejaarsklapper Dames 1 én 2 als middenmotoren winterstop in

Flipperkastvoetbal, Russische roulette, een loterij. Al kende het inhaalduel tussen ROAC en LSVV Dames 1 dan uiteindelijk geen winnaar; de neutrale toeschouwer werd toch op een buitengewoon vermakelijke 90 minuten getrakteerd. De 0-0 eindstand was voor beide ploegen een teleurstellend resultaat, aangezien de punten in beide kampen ook hard nodig waren, en het kwartje ook echt de volle 90 minuten lang twee kanten op kon vallen. Maar dat kwartje bleef dus op z’n kant staan, en dan is het vooral zoeken naar de bekende ‘aanknopingspunten’.

Huidige stand op de ranglijst van Dames 1.

Huidige stand op de ranglijst van Dames 1.

De eerste helft was de Rijpweteringse trots de bovenliggende partij, en dat werd uitgedrukt in talloze mogelijkheden die vooral op het aluminium (driemaal), de vingertoppen van de uitblinkende Angenent (ontelbaar) en over of naast het doel verdwenen. LSVV ’70 liet het paars-zwart het spel maken, leek zelf onmachtig de driemans-voorhoede (de Tig, de Veen, de Tornado) te bereiken, verzond enkel ballen zonder doel, en worstelde met de veldbezetting. Het laten zakken van Tiggelaar naar het middenveld bood enig soelaas, en prompt werden er zo nu en dan duels gewonnen, maar de echte kentering vond zoals zo vaak plaats na de thee.

Het tweede bedrijf waren het de bezoekers die de kansen aaneen regen – met een simpele dosis communicatie bleek het rood-wit plotseling prima in staat zich combinerend over het veld te verplaatsen. Capitana De Heer Junior vormde het baken van rust achterin, en het middenveld bleek met onder meer de uitblinkende keepster Zwep en de ijzersterke Koster voortdurend prooi voor het studentenensemble. Scrimmages op de doellijn, afstandsschoten van Tiggelaar, Koster en Van der Kruk, en weergaloze solo’s van Rietveld en Lanooij. LSVV had niks te klagen, op een kleine kanttekening na: er viel geen treffer. De laatste tien minuten werd het met een aantal riskante uitbraken van ROAC zelfs nog billenknijpen – mede dankzij de magische wederopstanding van Rijpweteringse spelmaakster Bouwmeester, wiens tumultueuze uitvallen vroeg in de tweede helft nog het eind van een voetbalcarrière deed vermoeden.

Huidige stand op de ranglijst van Dames 2.

Huidige stand op de ranglijst van Dames 2.

Maar 0-0 bleef het dus. En dan is het met de kerst voor de deur een kwestie van de balans opmaken. De conclusie daarvan is nog helemaal zo gek nog niet: na een kleine vier maanden voetbal in twee opnieuw op te bouwen teams ziet het er allemaal niet onaardig uit. Beide ploegen voeren in hun competities de middenmoot aan als nummer 6. Dames 1 doet dat vanuit een iets gunstiger situatie, omdat het minder wedstrijden heeft gespeeld dan de ploegen onder haar. Dames 2 heeft dat voordeel niet, maar heeft wel al meer punten verzameld. Het is met name in Dames 1 nu nog behelpen met de opkomst, omdat de selectie officieel slechts 13 speelsters kent. Maar met de aanwas van versterkingen en de hulp van talloze invallers lijkt ook daar nu enige stabiliteit in het verschiet te liggen.

En daarnaast eveneens in het verschiet: de rentree vanuit de ziekenboeg van middenvelders Vargas Navarro en Brouwer op de korte termijn, de voorspoedig revaliderende Westink op de langere termijn, en de terugkeer per vliegtuig van Loos, die na de winterstop weer aansluit na een huurperiode bij het Australische RMIT. Tel daar de transfergeruchten omtrent Bouwmeester, Belt en Van Tuijl bij op, en de feminiene LSVV-afdeling kan de blik zo stilletjes aan wel omhoog gaan richten. Chapeau!

De KNVB heeft laten doorschemeren LSVV-rechtsbuiten Lanooij op de valreep nog mee te nemen in de genomineerden voor de KNVB Fair Play-award 2017. Lanooij zou volgens Directeur Amateurvoetbal Jan Dirk van der Zee “zelfs in het heetst van de strijd nog oog hebben voor sportiviteitsprincipes,” en dat is volgens de KNVB-bobo zonder meer prijzenswaardig.

Dames 2: tactisch vernuft geen garantie voor succes

Met alleen balbezit win je geen wedstrijden – dat weten ze bij menig topclub, en dat weten ze nu ook bij Dames 2. Op het aan een gure westenwind overgeleverde Sportpark Wassenaar in De Zilk voerde het studentikoze rood-wit bijna 75 minutenlang (het eerste kwartier laten we heel eventjes onbesproken) de boventoon, met zeker in het tweede bedrijf nauwelijks nog activiteit voor het doel van Zwep. Desalniettemin prijkte na het slotsignaal van de man in vrijetijdskleding nog immer de brilstand op het scorebord.

Toegegeven: de ploeg van capitana Van den Bosch maakte ondanks de vertrouwde positie op de ranglijst een sterkere indruk dan vorig seizoen. Achterin staat het bij de geel-roden allemaal een stuk zekerder onder leiding van Djoeke ‘the Duke’ Oude Ophuis (geen familie van), ergens voorin dartelde een nader te identificeren spits frivool over het veld, en in de as van het veld trekt aanwinst Adarkwah wekelijks de kar – en niet onverdienstelijk. Hadden we al gezegd dat spelen tegen Van Nispen Dames 1 sowieso altijd beregezellig is?

Zet daar één van de volledig op de schop gegooide damesteams van LSVV tegenover, en het zou zomaar nog wel eens een lastige wedstrijd kunnen worden. Maar niets was minder waar – goed, het eerste kwartier was het één grote chaos. Maar daarna wisten de bezoekers weer hun positie te vinden, en volgde eigenlijk een nogal coherent beeld: het spel bevond zich voornamelijk op de helft van Van Nispen, en tot de voorhoede werd er steevast voortreffelijk opgebouwd. Tot de voorhoede, want op het laatste kwart van het veld ging alles ook buitengewoon coherent fout: aanvallers kwamen niet tot een schot, middenvelders en verdedigers produceerden enkel rollertjes (Dees) en afzwaaiers (Rietveld), en eigenlijk werden de voornaamste échte kansen nog gecreëerd door de zo nu een dan wat schutterende doelvrouw van de dorpelingen.

0-0 dus. Alles is aanknopingspunt, aanknopingspunten zijn alles. Lichtpuntjes vormden de schier onuitputtelijke Van Vliet, de sterk verdedigende Reints en enkele technische hoogstandjes van Weers en Oudendijk. Als Dames 2 ook maar een fractie effectiever in de afronding wordt, en het de boel achterin net zo dicht houdt als afgelopen zaterdag, kan het weldra gewoon afscheid nemen van de middenmoot.

Aanvoerder De Wit schudt de weerstand op het middenveld van zich af. Over de geboden vergezichten en wolkenluchten viel in De Zilk niks te klagen.

Aanvoerder De Wit schudt de weerstand op het middenveld van zich af. Over de geboden vergezichten en wolkenluchten viel in De Zilk niks te klagen.

1 2