Eerdere berichten: LSVV 6

LSVV 6: Vijf-vragen-aan Job Schippers

Vijf-vragen-aan Job Schippers, een van de drie zomerse versterkingen die het niveau van LSVV 6 naar een hoger plan moest stuwen.

Waarom heb je voor LSVV 6 gekozen?

Ja goeie vraag, waarom eigenlijk? Ik denk dat het eerder andersom was. Het is denk ik meer een soort roeping geweest, een woord van boven. Ik vind het wel prima, ik moet mijn energie toch ergens kwijt en wat tegen een bal aantrappen is gewoon goeie bezigheidstherapie. Ten slotte heeft LSVV6 vorig jaar Europa bijna gehaald, ik wil helpen om dat doel te bereiken. Je kunt het dus ook wel zien als een vorm van ontwikkelingshulp denk ik.

Wat vind je van het niveau?

Perfect, ik kan nog steeds niet uitblinken, dat is misschien nog wel het ergste. De competitie is wel erg goed, het team is redelijk. Iedereen heeft een kans om op dit niveau een stap te maken. Al is voor sommigen in het veld een stap zetten al heel wat.

Op welke positie(s) speel je?

Nummer 10, ik pendel wat tussen middenveld en voorhoede, het maakt me eigenlijk niet zoveel uit. De laatste tijd presteer ik wel minder aan de bar, dat vind ik wel zonde, maar ik ga eraan werken.

Tegen welke teamgenoot speel je liever niet?

Jan, als je er al een keer voorbij komt worden je voeten onder je lichaam weggeschopt. Het is ook nog eens geen onkunde, hij wil gewoon niet verliezen en dan, nou ja bam, lig je op de grond.

Train je liever op het veld of in de kroeg?

Ik train liever in bed, ik heb echt een geweldig trainingsschema. Nee hoor, ik train liever in de kroeg, maar op het veld kan ik het beter gebruiken denk ik.

LSVV 6: Een clash tussen twee speelstijlen

Gisteren was het eindelijk weer zo ver, de Leidsche zuipschuiten stonden weer relatief aardig gemiddeld voorbereid aan de aftrap. VVSB 11 uit stond op het programma, dus waren de heren voor dag en dauw opgestaan om de (hopelijk) vroegste uitwedstrijd van het jaar mee te maken. “12:30, doe ff normale tijd!” – Walter Honing

Toch was er ook reden tot optimisme, de motregen en het vooruitzicht in het niemandsland van Noordwijkerhout te mogen spelen bracht nostalgische gevoelens naar boven. De geur van nat gras waar schandalig harde tackles als uitglijders konden worden uitgelegd deed de LSVV 6-selectie watertanden. Toen de tegenstander het vizier betrad werden deze gevoelens nog meer aangewakkerd. Jochies die meer puisten dan lentes telden! Het was duidelijk, de beuk moest erin. Maar zo herinnerde de heer Heijstek zijn manschappen: “Blijf simpel voetballen!”

De werkelijkheid bleek opnieuw hard. VVSB had de nostalgische studentenbrigade naar een kunstgrasveld gedirigeerd dat minstens zo hard was als het betonnen veld ernaast. Dat er tussen de kassen werd gevoetbald was helaas niet meer dan geinig. De gemoedelijke scheidsrechter van middelbare leeftijd was eveneens vroeg zijn bed uitgekomen, maar was helaas zijn blindengeleidehond vergeten. In tegenstelling tot die van vorige week had deze leidsman echter besloten om consequent slecht te fluiten. Ach, het paste ook wel enigszins bij het niveau.


De wedstrijd ging van start en LSVV poogde met combinatievoetbal de tegenstander stuk te spelen, dit was helaas buiten het veld gerekend. De bal stuiterde alle kant op en deed menig LSVV’er besluiten de tegenstander een poging te laten wagen. VVSB maakte hier gretig gebruik van en hanteerde de lange bal in het niemandsland tussen de Leidse verdediging en de onverschrokken doelverdediger. De heer Jongeneel toonde zich voor de wedstrijd al bijzonder kalm en nam dit mee het veld in. Of hij zijn reddingen binnen of buiten zijn strafschopgebied deed maakte hem niet zoveel uit. “Foutje, zo noem ik maar ff!” Aldus de olijke keeper.

Ondanks het merkwaardige wedstrijdverloop – LSVV bleef ballen over de grond inleveren en VVSB bleef deze door de lucht terug knallen – kwam LSVV op voorsprong door een goal door de heer Brink uit een onvervalste scrimmage. “Vasthouden en simpel blijven spelen,” aldus kapitein Heijstek. De selectie was het er echter over eens dat simpel gedrag voor arren is en stond VVSB een 2-1 voorsprong toe. Tot ontsteltenis van VVSB maakte jongeheer Rietvink nog geen minuut later al de 2-2 op aangeven van de heer Heijstek. Na de rust bleken beide partijen aantekeningen te hebben gemaakt. VVSB trachtte meer te voetballen en LSVV probeerde de lange bal eens uit.

Voor beide was dit geen onverdeeld succes. Zo gaf Heijstek een bal voor die VVSB in het eigen doel deponeerde voor de 2-3 en maakte VVSB vlak voor tijd gelijk na een steekbal over de grond. In de tussentijd had het LSVV-middenveld een marathon gelopen achter alle zinloze lange ballen aan en had een waakzame Jongeneel nog een wagonlading lange ballen opgepikt. Een beproefd VVSB-recept wanneer het combinatievoetbal na vijf passes begon te haperen. Het einde was al even kolderiek als de wedstrijd zelf. De heer Heijstek werd aan de zijlijn ondersteboven geschopt. De scheidsrechter had geen flauw idee wat er gebeurd was en floot maar af. 3-3, een terechte uitslag en LSVV verlengde de ongeslagen reeks tot vijf wedstrijden, tijd voor de derde helft.

LSVV 6: De scheidsrechter als ultieme spelmaker

Wanneer een team punten verliest is afgeven op de scheidsrechter een zwaktebod, dat zal hier dus ook niet gebeuren. LSVV 6 heeft niet verloren door de scheids, integendeel, LSVV 6 verloor van de scheids. Een ode aan het creatieve brein van Fc Rijnvogels 8, de plaatselijke scheidsrechter.

img_6474De dag begon nog zo goed voor de heren uit het Leidsche. Het was dan wel fris, maar de zon scheen en op weg naar Katwijk kregen de spelers een schitterende rurale uitgeleide. De heer Belder bleek hiermee zo in zijn nopjes te zijn dat hij het landelijke tafereel eens van dichtbij wou beschouwen. Geheel ervan overtuigd dat er een sluiproute werd aangeboord eindigde hij en zijn nietsvermoedende teamgenoten oog in oog met een verbaasde veestapel. Eenmaal aangekomen op het sportpark zat de stemming er goed in, aangemoedigd door de ongeslagen serie was iedereen ervan overtuigd dat ook Rijnvogels zou buigen voor LSVV.

Het leverde een slappe en ongeconcentreerde beginfase op waarin onze geliefde studenten er alles aan deden om de plaatselijke trots zoveel mogelijk kansen te bieden. Dit resulteerde in een goal voor Rijnvogels en twee schoppen voor Job Marijt, de LSVV-doelman van dit weekend. LSVV werd ook eindelijk wakker en besloot de beuk erin te gooien. Hier bleek het lichaam van leenspeler de heer Baart helaas niet tegen bestand en het leverde hem vrij serieuze enkelproblemen op. Nogmaals sterkte gewenst Victor, hopelijk gaat het herstel voorspoediger dan de wedstrijd!

Wonder boven wonder kwamen de Leidse pilshakkers toch terug in de wedstrijd. De Rijnvogel die het doel diende te bewaken speelde de heer Belder feilloos in de voeten aan die het cadeautje uitpakte en de bal achter de geschrokken keeper plaatste. Een assist van hun eigen keeper, dat kon de Rijnvogelse defensie niet verkroppen. Toen Belder de bal voorgaf besloot een verdediger daarom die maar zelf achter zijn eigen keeper te schieten. Totale verwarring, maar wel 1-2 voor LSVV bij rust.

Grote spelers staan op als het slecht gaat en nemen hun team aan de hand, zo ook de scheidsrechter van Rijnvogels. Wanneer de LSVV-wissel voor buitenspel vlagde was hij blind, wanneer de Rijnvogels-wissel vlagde bleek hij wonderbaarlijk genezen en vloot hij het spel af. De aanvalsgolven van LSVV stuitten zo keer op keer op deze rots in de branding. Tegelijk kon Rijnvogels wel doorgaan tijdens verschillende dubieus opgezette aanvallen, grandioos. Een Rijnvogel duwen werd afgefloten en wanneer een bezorgde en betrokken Leidse student kwam informeren wat precies de overtreding was, werd hem op kundige wijze meegedeeld dat hij zijn smoel moest houden.

Rijnvogels had dan wel kort na rust gelijk gemaakt, LSVV 6 liet zich niet kennen en scoorde tweemaal door toedoen van Belder en Andreas de Wit. Geschrokken deed de leidsman er nog een schepje bovenop. Uw eigen verslaggever werd kort daarna de enkels onder zijn lichaam geschopt, maar de scheidsrechter besloot dat de Rijnvogel in kwestie na deze criminele aanslag de bal had geraakt. Zoals een ware spelmaker betaamt dacht hij buiten de box en liet doorspelen. Een overtreding op de heer A. de Wit werd eveneens weggewuifd, volgens de scheids omdat hij de bal niet meer had, dat dit natrappen heet en met rood bestraft moet worden kwam niet bij deze spelmaker op.

img_6480

Tegen het einde haalde een LSVV’er het opnieuw in zijn hoofd een duw uit te delen, vrije trap. Jammerlijk genoeg vloog deze erin, 3-4, maar met nog enkele minuten op de klok mocht dit geen probleem zijn. Opnieuw nam de scheidsrechter zijn team bij de hand en liet ruim een kwartier te lang doorspelen. De moegestreden LSVV’ers kregen tot overmaat van ramp ook nog eens de 4-4 tegen in deze barre en volslagen onwettelijke tijden. Uit pure frustratie en gewoonte sloegen de heren het vat maar aan en begonnen de wedstrijdkater weg te drinken. Snel vergeten en terug naar moeder de vrouw of gewoon naar de kroeg omdat die niet zeurt, maar bier en voetbal geeft. Terug naar Leiden door de prachtige weidegronden, de groene loper dat onze rood-witte helden troostend verwelkomde.

LSVV’70 6 schrijft historie en wint met dubbele cijfers

Dubbele cijfers, niks nieuws voor LSVV 6, toch was afgelopen zaterdag een mijlpaal in de nog jonge historie van dit illustere sociëteitselftal. Er werd namelijk met 10-0 gewonnen. De dubbele cijfers werden in positieve zin gehaald en de heer Jongeneel kon na een negentig minuten durende sit-in met de nul op zak de kleedkamers opzoeken.

Het wordt een repeterend verhaal, maar ondanks dat we inmiddels half oktober leven was het opnieuw een heerlijk zonnige zaterdagmiddag. De uitwedstrijd tegen Football Factory 6 stond op het programma dus het mooie weer was een noodzakelijkheid voor de sfeer. Het sportpark waar de Football Factory zijn kunsten immers op vertoond is de meest troosteloze van het hele jaar. Navigerend door de atletiekbaan en de tennisrokjes kwamen de LSVV gedesoriënteerd en enigszins afgeleid aan op de buitenvelden van het Universitair Sport Centrum. Het blijft merkwaardig, het is de enige wedstrijd in het hele jaar waar een schot over het doel een driepunter oplevert.

IMG_6154

De wedstrijden tegen Football Factory zijn wel iedere keer een feest van verrassing, de ene keer spelen we tegen balorige en corpulente balletjes die brakend hun Van Pelt mat naar achter gooien. De andere keer spelen we tegen een gezelschap van internationale studenten die gedreven door hun Babylonische spraakverwarring allemaal voor zichzelf aan het voetballen zijn. Dit jaar zijn we enkel bij het studententeam ingedeeld en wat bleek. De heren bleken wars van iedere vorm van voetbaltalent. In het weekend van de NSL-dispuutsweekenden was deze wedstrijd natuurlijk een gouden uitkomst.

Met een versterkt team zocht LSVV de aanval en bleef dit negentig minuten lang volhouden. De heer C. van Duijn liet in de eerste helft al een zuivere hattrick aantekenen, met name de eerste was er een om in te lijsten. Na een snelle kapbeweging besloot hij met veel overtuiging en geweld de winkelhaak maar eens op te zoeken. De verbazing van zijn teamgenoten uit LSVV 4 werd almaar groter toen bleek dat hun spits wel degelijk kon scoren en dit ook bij herhaling kon. Op slag van rust zorgde uw eigen verslaggever voor een comfortabele 4-0 ruststand.

Zijn selectie haarfijn aanvoelend waarschuwde onze miniatuur Führer Heijstek voor overmoed en gelaste zijn mannen eenvoudig te blijven voetballen. Met succes, want al snel stond het 6-0 door doelpunten van meneer Heijstek zelf en de heer Van der Zwan. Tot zijn eigen schrik schoot hij de bal in de handen van de keeper, deze had hier geen boodschap aan en stompte het projectiel zijn eigen doel in. Na de derde drinkpauze maakt meneer Schippers zich nog een keer kwaad, 7-0, het zou toch niet gebeuren dat verdedigers gingen scoren en hij niet. Tot grote hilariteit van de aanwezigen was de rechtsback van de tegenstander ondertussen Gilles de la Tourette aan het ontwikkelen door iedereen schreeuwend op de hoogte te brengen van het feit dat hij boos op zichzelf was.

Grappend en grollend kwam C. van Duijn het veld weer in en liet een tweede hattrick aantekenen tegen de moedeloos geworden fabrieksarbeiders. Het leverde hem de wedstrijdbal op nadat een LSVV’er had besloten een bal van Football Factory te brassen. Zijn neef R. van Duijn merkte op dat dit geen probleem was: “Maandag maken ze toch weer nieuwe!” Het bleek de slechtste actie van een LSVV’er die middag. Ondertussen was de heer Jongeneel verveeld naar de middenlijn gesloft, leuk hoor de nul houden, de volgende keer graag een fauteuil meenemen. De tegenstander had immers opgemerkt dat het eerste schot op doel in de 75ste minuut had plaatsgevonden.

Het leverde een merkwaardige en gedenkwaardige zaterdagmiddag op. LSVV bleek namelijk geboekt als het voorprogramma van een rugbywedstrijd. De tweede helft werd daarom begeleid met luid geschal uit muziekboxen en de kelen van de heren rugbyers. Een terecht saluut voor een historische overwinning. De weg naar de Bad Habits werd na de wedstrijd weer ingeslagen en de invallers, C. van Duijn, Klaver, Wilbrink, M. Visser en Van Ginkel konden hier eerstehands meemaken waarom LSVV 6 toch echt het leukste amateurelftal van Nederland is.

Auteur: J. de Wit

Sociëteit vs Bruin Café

Een nieuw voetbalweekend, nieuwe kansen voor het meest geliefde caféelftal van Nederland. Het niet al te gevreesde SJC 6 kwam op bezoek, toch bleek het al snel een team om rekening mee te houden, niet in de laatste plaats omdat hun over datum Rambo lookalike zijn teamgenoten constant opriep om “oorlog te komen maken!”

Opnieuw een zonnige zaterdagmiddag op sportpark de Kikkerpolder, heerlijk weer om een balletje te trappen. Dat begon al ruim voor de wedstrijd toen de LSVV 6 heren voor de kleedkamer uit verveling een balletje gingen hooghouden. Wees niet bang, uiteraard was er niemand op tijd, maar de heer Wietvink had de shirts gewassen en was later dan de meesten. Dit maakte hij ruimschoots goed door de bal van het dak van de kleedkamers te halen, deze was hier vakkundig door De Wit op gedeponeerd. Bijkomend voordeel, meneer Wietvink had in al zijn wijsheid besloten eens niet dronken, stoned of allebei aan te komen zetten. Niks stond een overwinning meer in de weg.

IMG_5646

De warming-up werd geheel in LSVV-stijl gedaan, slalommend om de werpplaat van de honkbalvereniging heen, gebroederlijk naast LSVV 7 die eveneens om 16:00 met hun wedstrijd begonnen. Nou ja naast, dwars door elkaar heen natuurlijk. Toen het eindelijk tijd was om af te trappen bleek de scheidsrechter geheel in stijl te laat te zijn. Niks aan de hand, beginnen we toch wat later. Uiteindelijk had hij net zo goed helemaal weg kunnen blijven, hij zag toch alles consequent verkeerd. Fluit dan tenminste voor LSVV, wordt je uitgescholden door 11 man en ben je een thuisfluiter, maar na de wedstrijd een mooie baas. Nu was iedereen boos op hem.

LSVV ging voor de verandering voortvarend van start, de tegenstander werd onder druk gezet met goed voetbal en tot ieders verbazing werd de bal in de ploeg gehouden. Er werd niet tot nauwelijks op de lange bal gespeeld en spelers kregen tot hun schrik de bal in de voeten aangespeeld. Volledig van hun à propos besloten de doorgaans efficiënte aanvallers dan maar een snipperdag te nemen en de keeper te vermaken met vangballen. Aangetrokken door de glanzende biljartbal die de bovenkant van zijn oude knar vormde, waren alle schoten op doel een prooi voor de SJC-doelman. Vriendelijke lui overigens die SJC’ers. Iedere keer wanneer een LSVV’er naar het gras ging werd er bezorgd geïnformeerd of diegene misschien “een knal voor zijn hoofd wou?”

Er moest ten slotte een strafschop aan te pas komen om de score te openen. Aangemoedigd door de naar zijn leven staande SJC’ers besloot Belder dat deze kans té moeilijk was om te missen en maakte er 1-0 van. Op zoek naar een tweede treffer viel LSVV echter ten prooi aan een doeltreffende counter. De heer Brink dook onder de bal door en SJC schoot de bal over de aanstormende Jongeneel heen. Gejuich van beide kanten. Het stond weliswaar volledig tegen de verhouding in 1-1, maar de fout was gemaakt door Brink en dat betekende gratis pils. Geluk bij een ongeluk.

IMG_5709

LSVV bleef aanvallen, maar het mocht niet baten, de bal wilde er maar niet in. Ondanks de bemoedigende verzoeken van de SJC Rambo om “oorlog te komen maken” vielen er niet meer goals of slachtoffers. De supporters en invallers Van der Linden, Brink en Figetakis werden bedankt voor hun inzet en het krat ging op tafel. Het punt werd gekoesterd en de plannen om volgende week toch echt te winnen werden gesmeed. Ten slotte werden er nog een teamfoto en spelersfoto’s gemaakt, de resultaten van de fotoshoot tussen de kippen en in de competitie ontvangt u natuurlijk zo snel mogelijk!

De competitie-indeling van de mindere goden – part deux

Slechts twee Leidse rivalen voor het Derde. De ploeg van Zlatan Jurgens treft ook het complete dorp Oegstgeest (ASC én FCO), maar mag verder lekker de bollenstreek en polder in (DSO!)

Slechts twee Leidse rivalen voor het Derde. De ploeg van Zlatan Jurgens treft ook het complete dorp Oegstgeest (ASC én FCO), maar mag verder lekker de bollenstreek en polder in (DSO!)

Even één kritische blik naar vorig seizoen: welbeschouwd degradeerde er maar één LSVV-elftal voor de zomer – ons vlaggenschip. Dat betekent dat geen van onze spreekwoordelijke mindere goden (misschien moeten we die term maar eens ditchen als de echte goden zich niet fatsoenlijk kunnen handhaven) gedegradeerd is. Sterker: d’r zijn zelfs twee teams gepromoveerd! Wat dat voor dit seizoen gaat betekenen? Deel 2 in onze vooruitblik: LSVV 3, LSVV 6 en Zondag 3.

De ploeg van de gebroeders Vermeulen en Van Es kreeg de voornaamste dreun te verduren tijdens de zomer – het Derde zag met de Zweed Akius (verkiest een vooralsnog contractloos bestaan in de Premiership) en Van Splunter (zoekt het hogerop bij de beloften van Jong LSVV) twee sterkhouders vertrekken. Maar het deed wel goede zaken op de transfermarkt met het aantrekken van de flegmatieke Bestuurskunde-student Aartsma, die de afzwaaienden moet doen vergeten. Dat is te hopen, want Il terzo treft de talenten van ASC en het alom gevreesde DSO 9. Ook de fusiekleurtjes zijn met FC Oegstgeest 7 en Sporting 7 goed vertegenwoordigd. En last but not least: de vorig jaar aardig presterende boys van UVS 4 zijn er dit jaar ook weer bij. Oorzaak: beide ploegen zijn gepromoveerd. Chapeau!

De echte rivaliteit zal voornamelijk achter de coulissen met LSVV 4 zijn, maar met rouwdouwers als RBB 11, Lisse 11, VVSB 11 (wat een toeval) en àlle Katwijkse clubs is dit ook geen misselijke competitie. 8e klasse 16, wat ons betreft volgend jaar live op Sleutelstad.

De echte rivaliteit zal voornamelijk achter de coulissen met LSVV 4 zijn, maar met rouwdouwers als RBB 11, Lisse 11, VVSB 11 (wat een toeval) en àlle Katwijkse clubs is dit ook geen misselijke competitie. 8e klasse 16, wat ons betreft volgend jaar live op Sleutelstad.

LSVV 6 veroverde afgelopen seizoen als nieuwkomer de harten van de fans. Bij een gemiddeld competitieduel stond al gauw twintig man langs de zijlijn. Lang niet onaardig, gezien het feit dat de resultaten lang niet altijd om aan te gluren waren. Maar aanvoerder Heijstek heeft weer een gouden ploeg bij elkaar gesprokkeld uit het ledenbestand van NSL, en zal – als enige zaterdagse 8e klasser van de club – de kelderklasse-eer met verve hoog gaan houden. Het moet daarvoor wel even afrekenen met angstgegner Lisse 11. Presteren in een studentenderby (hebben ze wel eens gedaan) zal ook moeten, want uitgerekend het zesde elftal van broertje Football Factory houdt LSVV 6 gezelschap. De ploeg met verloren zoon Schippers heeft tevens de twijfelachtige eer tegen het team met het hoogste nummer te mogen uitkomen. Het éénentwintigste (!) elftal van Quick Boys staat gewoon op het programma. Welja.

Ondanks de semi-perfecte resultaten afgelopen jaar, toch mooi een promotie van vijfde naar derde elftal. Wel derde van de twee, dus dat maakt een hoop goed.  Maar een retourtje ROAC 6 gaat je ook niet in de koude kleren zitten.

Ondanks de semi-perfecte resultaten afgelopen jaar, toch mooi een promotie van vijfde naar derde elftal. Wel derde van de twee, dus dat maakt een hoop goed. Maar een retourtje ROAC 6 gaat je ook niet in de koude kleren zitten.

En dan: de zondag! De zondag? Jawel! De zondag. Na anderhalf decennium leegte in die krochten van het amateurgezwoeg, keert het maagdelijk rood-wit terug. Met twee teams wel te verstaan: Zondag 2 en Zondag 3 (kom op, lieve vrienden van de KNVB – in dit digitale tijdperk was 1 en 2 vast ook mogelijk geweest).

Zondag 3 kent u eigenlijk al best wel aardig. Het is de ploeg van club- en Uyl van Hoogland-legende Ten Hooven die het niet hoger- of lagerop zoekt, maar een dagje later. Wijlen LSVV 5 maakt daarmee kennis met een collectie ploegen die z’n weerga niet kent. Luister naar schitterende namen als Altior 7, Alphense Boys 6 en WVC 5. Mooier nog: voor Nicolaas Boys 6 is de voltallige Rooms-Katholieke parochie van Nieuwveen leeggetrokken. We hebben geen flauw idee waar het ligt. Zondag 3 mag de borst ook natmaken voor een affiche LSVV – Leidsche Boys. Mooi hoor!

Dit was deel 2 in een driedelige serie over de competitie-indelingen van onze reservisten. Deel 3 zal gaan over Dames 2, LSVV 5 en de nieuwe DAC-helden van Zondag 2.

Zes en Acht (bijna) in balans in NSL-onderonsje

Afgelopen dinsdag startte LSVV 8 (concepttitel voor één van de twee nieuwe LSVV-selecties) haar oefenreeks tegen het inmiddels gerenommeerde 6e elftal van dito club. In een wedstrijd vol passie, spreekkoren en vooral afzichtelijk voetbal was er hulp van buitenaf nodig om een winnaar aan te wijzen.

Terwijl het ensemble van teamoprichter Kuijsten nog nat achter de oren was van de oprichting stond het op deze zwoele zomeravond direct een zware kluif te wachten. Als tegenstander met gemiddeld toch al anderhalf jaar voetbalervaring kon het 6e niet als makkelijke horde worden beschouwd. Zelf dekte de ploeg van Heystek zichzelf al voor de wedstrijd in door de pot op social media als “afscheidswedstrijd” van overstapper Figitakis te bestempelen. Dat menig speler op het veld het risico liep elkaar doordeweeks in dezelfde sociëteit tegen het lijf te lopen, zorgde desalniettemin voor de nodige strijdlust.

Nadat de opstelling met behulp van elf flesjes bier was toegelicht draafden de heren het veld op om in de late avondzon het kunstgras om te ploegen. Scheidsrechter Janssen was speciaal vanuit het 4e ingevlogen om de titanenstrijd in juiste banen te leiden, vergezeld van zijn cornervlaggen en de niet-te-missen kaarten. Hoewel beide elftallen eerder als modder- dan vlaggenschepen zouden moeten worden aangemerkt, was de publieksschare beduidend groter dan die van het heilige Eerste Elftal op menig zaterdagmiddag. Het eerste pintje werd geopend, het fluitsignaal klonk, de wedstrijd was op weg.

20180625 LSVV 6 - LSVV 8

Een grondig gebrek aan structuur in de defensie van Acht leidde al vroeg in de wedstrijd tot een grote kans voor nieuwkomer Schippers. De nieuwe aanwinst van Zes bedacht zich geen seconde en bewees direct zijn meerwaarde door de 1-0 tegen de touwen te jagen. Acht gedesillusioneerd, Zes op rozen. Al snel werd voor gezichtsverlies gevreesd. Deze angst werd groter toen Belder enkele minuten later de 2-0 afdrukte, tevens zijn laatste wapenfeit. Na een jaar lang het team in zijn eentje gedragen te hebben, begaf zijn rug het en mocht hij op de bank een biertje komen drinken. Het Achtste begon zich te herpakken en nog voor de thee schoot routinier Visser van afstand raak.

Na rust nam de hectiek toe. Honing hing als vanouds over de boarding (“ik ben niet braaaak”), Kuysten was het zat om lijdzaam toe te kijken en bracht wat creativiteit in het spel (lees: totale lak aan de tactiek) en een voorzet van Van der Vlist waaide binnen: 2-2. Hoewel keeper Blok de tweede helft meer muggen heeft geraakt dan ballen, moest hij nog stevig optreden om de gelijke stand vast te houden. Op een snelle vrije trap van Zes had hij echter geen antwoord, maar scheidsrechter Janssen redde hem door te stellen dat de bal niet stil lag en derhalve het doelpunt af te keuren. Dat laatstgenoemde na de wedstrijd toevallig een kratje van Acht zou ontvangen, staat hier natuurlijk volledig los van.

Met nog slechts enkele minuten op de klok leken beide partijen af te stevenen op een gelijkspel. Terwijl de sprintjes minder fel werden dan aan het begin, nam de organisatie van Acht juist toe. Smit kreeg een opleving, zette buiten de zestien een dribbel in en werd door Thomas geen strobreed(veld) in de weg gelegd. Keeper Rietvink probeerde het kwaad nog te voorkomen, maar had geen antwoord op het rollertje van de spits. Na de 3-2 doofden de lichten op het veld en hadden de teams geen andere keuze zich richting de derde helft te begeven. Hoewel de afgekeurde goal nog in lengte van dagen zal worden bediscussieerd, waren beide partijen het over één ding unaniem eens: dit moeten we vaker doen!

Goede Vrijdag wordt Goede Zaterdag voor LSVV 6

Een affiche om je vingers bij af te likken. De heenwedstrijd tussen de Leidse studenten en de Rijnsburgse uien werd immers in het voordeel van LSVV beslecht (0-2). Toch deed de laatste plek op de ranglijst vermoeden dat de uien een simpele overwinning tegemoet zouden gaan. Zij hadden echter een belangrijk feit over het hoofd gezien: Goede Vrijdag!

Ik neem u mee naar een ‘normale’ wedstrijd, die uiteraard op vrijdagavond al begint. Hier worden de nodige voorbereidingen getroffen, stress weggedronken en koppies leeggemaakt. Of dit nu een ordinair huisfeest is of stappen in de kroeg of club, er wordt voldoende alcohol gedronken om het gehele team lam te leggen. Ik kijk er dan ook niet meer gek van op als ik de kleedkamer binnen loop en 2 á 3 teamgenoten op de grond of bank zie liggen. Uiteraard kunnen we op het laatste moment nog een afmelding verwachten en de grootste strijd wordt op het toilet gevoerd.

De mannen die wel aanwezig zijn, en ook nog eens op tijd, worden gestraft met een basisplaats. Wel in de wetenschap dat de wissels, naast de ballen, ook de kotszakjes meenemen naar het veld. Waar de keeper normaal gesproken het lulletje van het team is, is menig speler van het 6e jaloers op de sluitpost. Het maakt immers niet uit of je er 5 of 6 tegen krijgt. Verliezen doen we toch wel en de keeper heeft tenminste een beetje kunnen uitbrakken. In de wedstrijd worden duels slapjes aangegaan. Het kost je anders teveel energie en een brak mens kan dat niet hebben. Spelers als van Pelt vertikken om een bal weg te koppen. Het hoofdje doet al pijn! En na een wedstrijd weggespeeld te zijn staat ons een kratje bier te wachten. Hop, en door met weekend vieren.

Hoe anders ging dat deze keer. Donderdag op vrijdag (00:00) werd er bij NSL geen alcohol meer geschonken. Vrijdag is immer Goede Vrijdag en het is dan niet gepast om alcohol te nuttigen. De brave studentjes van het 6e handelden hier uiteraard naar en om 1:00 lag iedereen in zijn bed. Ook de vrijdag werd sober ingevuld. S’avonds werd er niet gestapt en gedronken, maar een kerkdienst bezocht. Het verdere verloop van de avond stond in het teken van de preekbespreking. En ook deze avond ging bij iedereen op tijd het lichtje uit.

Het resultaat mocht er wezen!
30’ Bas Belder (1-0)
51’ RBB (1-1)
72’ Jan de Wit (2-1 pen.)
81’ Bas Belder (3-1)
87’ Jan de Wit (4-1)

Bijzonderheden:

  • Arian zette deze keer wel een paar tackles in;
  • Luuk heeft voor het eerst een bal gekopt;
  • Tim had eindelijk een rechtsbuiten in zijn zak;
  • Bas en Tim hebben voor het eerst een wedstrijd gewonnen;
  • Reinout heeft voor het eerst minder dan 10 minuten lopen zeiken;
  • Jan heeft alweer zijn vierde penalty van het seizoen benut (4/4);
  • Marijn heeft 3x de bal goed geraakt;
  • Rijnsburgse Boys is voor de tweede keer verslagen;
  • WIJ STAAN GEEN LAATSTE MEER.

En zo werd Goede Vrijdag een goede zaterdag

‘Vier voor Zes’ opent 2018: voetbal zoals het (n)ooit bedoeld was

We zouden hier best willen schrijven over de spectaculaire tweede officieuze opening (na het Oliebollentoernooi) van 2018, maar laten we niemand voor de gek houden: zowel binnen de contreien van het illustere Vierde als het vloggende Zesde is er nog wel werk aan de winkel. Met een hoog flipperkast-gehalte en – door chronisch gebrek aan conditie en in sommige gevallen wil – steeds groter vallende gaten tussen de linies, legden beide partijen een pot voetbal op de mat waar de honden natuurlijk geen brood van lustten. Maar mooi was het wel.

Ambiance! Je kunt veel zeggen over de voetbalkwaliteiten – verstand van PR hebben ze wel. De massaal toegestroomde supporters lieten zich bijna 90 minuten lang horen met oorverdovende steunbetuigingen, met name gericht aan het adres van het Zesde. En niet zonder resultaat, zeg! Binnen 4 minuten kopte ‘Baas’ Belder de underdog verrassend op voorsprong uit een panklaar afgeleverde hoekschop. Captain Passchier uitte vloekend en tierend zijn ongenoegen – al doet ‘ie dat ook als daar geen aanleiding voor is – en spoorde zijn droomploeg aan nu écht het bed uit te stappen (“We winnen hier minimaal met 4-0, anders schaam ik me kapot,” zo had de immer aanwezige El Ganzo nog geroepen in de catacomben).

Als het voetbal niet om aan te zien is, is het altijd nog genieten van 't Duitse materiaal. Beide teams staan hier overigens even geordend als in de wekelijkse veldformaties.

Als het voetbal niet om aan te zien is, is het altijd nog genieten van ’t Duitse materiaal. Beide teams staan hier overigens even geordend als in de wekelijkse veldformaties.

Té luid of niet – de aanvoerder kreeg ze wel in het gareel, al dan niet geholpen door routinier en clublegende Vos, die bij tijd en wijle zichzelf voortreffelijk wakker excuseerde. Aan de andere kant liet de ploeg van Heijstek de boel ook wel gruwelijk uit de vingers glippen: met name eeuwige beloftes Goudzwaard en Van Buuren mochten vrolijk rondpingelen, en regen de doelpunten nog in het eerste bedrijf in alle kalmte aanéén. Ruststand: 3-1. Nog noemenswaardig: de vurige duels tussen Parlevliet (rechtsback Vierde) en De Mooij (linksbuiten Zesde) – nèt niet kaartwaardig, immer op het randje, en alles op volle sprint. De neutrale kijker werd verwend.

Een tierende Heijstek in de kleedkamer, supersub Van Nieuw Amerongen die het trainingspak uittrekt en de ijdele schoentjes oppoetst, en een brommende Van Duijn over “het laten lopen”: voor de Facebook-volgers van LSVV 6 bekende taferelen bij de thee dus. De tweede helft werd er in ieder geval niet minder op – de ploegen hielden elkander ditmaal beter in evenwicht, en het vuur werd nog eens flink aangewakkerd door enkele schitterende schwalbes. Absoluut Oscar-waardig materiaal van met name Van Buuren (zijwaartse draai in de lucht, grijpen naar de enkel) en Belder (nog twee vertwijfelde passen ná het contact, dan toch de val, de goed-getimede resolute blik naar de arbiter en vervolgens het hartgrondige en over het veld weerkaatsende “Nee, toch!?” naar de leidsman). Schitterend!

Slechts twee doelpuntjes resteerden in het tweede bedrijf (eindstand: 5-1), maar man, wat is studentenvoetbal toch fraai. Voor herhaling vatbaar, zo’n titanenstrijd.

 

Mistroostig weer zorgt voor mistroostige uitslagen – een Super Saturday om te vergeten

Tentamens, dispuutsweekenden, een ruige doorsnee vrijdagavond, en bovenal: zo’n striemende regen en dito novemberwind: bij LSVV ’70 zijn we nou eenmaal buitengewoon sterk in het vinden van oorzaken buiten onszelf die van invloed waren op het weinig consequente spel van de gehele vloot. Een enkel lichtpuntje daar gelaten: het was weer ouderwets tranen met tuiten huilen gisteren. Maar ook daar zit studentikoze schoonheid in.

Het vlaggenschip trad met knikkende knieën aan tegen de koploper [jongens, ‘Soccer Boys’? Dit gelooft niemand – kunnen jullie bij de redactie uitvogelen wat onze stagiair nog meer verzint?]. Dat ging eigenlijk verrassend lekker (brilstand bij rust), totdat de wolken zich leegstortten boven het hoofdveld. En zie dan verregende veteranen als Stjepanovic of Petersen maar weer aan het voetballen te krijgen. Evenwel; ze deden het niet onverdienstelijk (1-4 verlies), en consequent lichtpuntje en topscoorder Doornenbal legde er gewoon weer één in het net.

Dames 1 trad eveneens aan tegen de koploper, maar die knikkende knieën waren er na de vertraging van 20 minuten wel uit: een zeldzaam foutje van onze wedstrijdsecretaris zorgde ervoor dat arbiter De Wit zich een half uurtje in de aanvangstijd had vergist. Vervolgens was het voetbal op het laatste kwartier na ook niet echt om over naar huis te schrijven, en tot overmaat van ramp vulde die arme wedstrijdsecretaris vanuit Tokyo ook nog even de eindstand (2-8 verlies) in bij de verkeerde wedstrijd.

Hetgeen ons bij de jongens van LSVV 6 brengt. Viral liveblogs, dranghekken voor het publiek, iedere wedstrijd naar de club in de Youngtimers van DuneClassics – alles is tot in de puntjes verzorgd. Dus die foutief ingevulde 2-8 zou wel even van het formulier gespeeld worden. Je weet dat je in de diepste krochten van de Kelderklasse bent beland, als ze dan alsnog precies met 2-8 van de mat gaan. Hoe mooi kan ironie zijn?

Jong LSVV zat er de eerste helft niet zo lekker in op de droommat van de Kikkerpolder (3 man bleven vermist achter in de modder). Maar na de 0-4 ruststand stond Gerwen Bonte op als grote redder. Nou ja, ze verloren toch (2-4), maar die jongen verdient ook gewoon credits. LSVV 7 liep tegen een gelijkspelletje aan. En Dames 2 verloor kantje boord van Quickboys Dames 2, maar dat was eigenlijk helemaal geen onaardig wedstrijd (op dat tyfusweer na dan natuurlijk). LSVV 5 ging op het hoofdveld met de voorzitter in de gelederen even ongenadig hard onderuit tegen Kagia 8, waar twee jongens meespeelden die eerder op de dag nog tegen LSVV 4 meespeelden. Wat een commitment!

Werd er niet gewonnen dan? Natuurlijk wel! Laat dat maar aan Jurgens en kornuiten en Janssens en manschappen over. Hekkensluiter UVS 4 werd door LSVV 3 met een overtuigende 4-1 teruggestuurd naar de andere kant van het slootje dat de Kikkerpolder verdeelt. Daarmee staat het sympathieke terzo nu op de tweede plek van de ranglijst. Chapeau! LSVV 4 versloeg betrekkelijk eenvoudig Kagia 6, de club die in de afgelopen twee weken met maar liefst 4 teams tegen het studentikoos rood-wit moest aantreden. Mooi!

1 2