Eerdere berichten: Veld

LSVV 1 nog ongeslagen in 2019!

Vierde klasse A (zaterdag) – ‘De tweede helft was van beide kanten hotseknotsvoetbal, kwam mogelijk ook door de kou, maar we hebben uiteindelijk toch verdiend gewonnen. Verdedigend stond het nu wel goed en met zeker het betere spel voor rust was het heerlijk om de drie punten met deze 1-2 uitzege bij Zevenhoven mee in de knip te nemen. Dan gaat die toegezegde krat bier na afloop, van trainer Freek Jansen en het uit volle borst meegezongen clublied, er extra lekker in. En komende zaterdag komt FC Oegstgeest bij ons op bezoek en dan kan het echt gaan spoken bij ons’, aldus de enthousiast verhalende LSVV’70-verdediger Guido Leugering.

Waar de Leidse studentenvereniging voor de winterstop tegen Koudekerk en Meerburg onnodig punten verloor na een heerlijke voorsprong leidde dat uiteindelijk tot een tegenvallende negende plek in deze boeiende vierde klasse A met 16 uit 12. Het leek wel een blauwdruk van Zevenhoven want na een redelijke seizoenstart stokte het daar ook qua punten sprokkelen, wat uitmondde in plek dertien met 8 uit 12.

Leugering: ‘We waren blij dat Tim van Luxemburg en Jiddo Doornenbal vandaag weer in de basis konden starten waar de laatste voor de winterstop al een keer kort inviel en toen in de slotfase twee kanjers van kansen miste. Maar nu was hij wel trefzeker en hoe, met zijn koppie uit een mooie hoekschop, wat de 1-1 betekende. Dat kwam omdat we halverwege de eerste helft, ondanks ons betere spel, al tegen een 1-0 achterstand aan keken. Een fout van onze linkerverdediger leidde tot een terechte strafschop die de thuisploeg verzilverde.”

Toch was het LSVV’70 dat de eerste helft beter speelde, waardoor in de rust in de kleedkamer ook een positief gevoel overheerste bij de Leidse studenten. In de geest van Barry Stevens, was de kreet voor de tweede helft dan ook ‘gewoon doorgaan’.’Maar de tweede helft was bij ons en Zevenhoven minder goed, beter gezegd niet om aan te zien. Ik hoop dat we de supporters in de vier gereedstaande supportersbussen toch niet hebben teleurgesteld. Want een warm moment kregen zij vast en zeker, en wij ook binnen de lijnen, pas bij de inswinger bij een hoekschop van Gerben Groenendijk. Dat was zijn tweede dit seizoen’, aldus Leugering.

De roodwitten werken hard en verdedigend stond het deze keer wel goed. Zo kon het optimistische spel van de thuisploeg met lange ballen naar voren afdoende worden beantwoord. Na het laatste fluitsignaal kon iedereen die LSVV’70 in het hart heeft gesloten louter zeggen dat het toch een verdiende winst was. Leugering: ‘Man of the match op dit echte stuitergrasveld was voor mij bij ons de 36-jarige Paulus Egberts die als een achttienjarige godenzoon negentig minuten lang gelijk Hans Kazan in zijn beste dagen de ene fraaie actie na de andere tevoorschijn toverde.’

Met deze uitzege komt de Leidse ploeg op de zevende plaats met 19 uit 13 (24-33) en is er komende zaterdag een heerlijke thuiswedstrijd tegen FC Oegstgeest dat thuis pijnlijk met 0-1 verloor van Alphense Boys. ‘En met hen hebben we nog wat recht te zetten. Wat, dat ga ik nu niet verklappen. Kom maar naar ons sportpark komende zaterdag, er zijn nog kaartjes heb ik begrepen’, sprak de Leidse verdediger met een glimlach.

S.V. Zevenhoven – LSVV’70 1-2 (1-1). 20. Zevenhoven 1-0, 40. Doornenbal 1-1, 60. Groenendijk 1-2.

Basisopstelling LSVV’70: T. Waasdorp, Leugering, Van der Graaf, Groenendijk (83. Jansen), Casteel, Baarda (61. Engwegen), Egberts, Van der Meer, Van Kessel, Doornenbal (71. Humme), Van Luxemburg.

Bronnen: Leiden Amateur Voetbal, 0172 Sport.

Dames 2 pakt eerste editie van Talpa’s nieuwe ijsdans-show

Euforie in twee kampen na de geslaagde pilot op het marathonijs van het pittoreske De Zilk deze zaterdag – mediamagnaat De Mol wreef verheugd de knuistjes warm in de regiekamer, terwijl de dames in het rood-wit met een bezield gezongen ‘Bloed aan de palen’ de kleedkamer opzochten. De Talpa try-out ‘onbekende amateurvoetbalsters dansen op het ijs’ bleek vrijwel direct een potentieel kijkcijferkanon te zijn. Dat de hoofdrolspeelsters en passent ook nog even de tweede zege van het seizoen pakten, maakte de pret er zeker niet minder om.

De Mol bewees de laatste decennia al vaker naast uit gerenommeerde sterren als zijn eigen zus ook uit onbekende sterren munt te kunnen slaan met gewaagde programmaconcepten. En het predicaat ‘gewaagd’ mocht ook hier accuraat heten: acrobatische voetbalkunsten verrichten op een ondergrond van ingevroren kurk en plasticvezels. Briljant! IJsmeester en -juf Schreuder toonde zich aanvankelijk wat kritisch over de kwaliteit van de ondergrond, maar na een goed kwartier klunen hoorde je daar eigenlijk niemand meer over. Met name publiekslieveling Peters schikte zich briljant in haar rol met de choreografisch complexe uitvoering van de ‘lange corner richting tweede paal’. Het bleek een voorbode op een nagenoeg perfecte uitvoering van een twee-akter door het volledige schaatsensemble: als door elastieken gebonden zwierden de linies zich van omschakeling naar omschakeling.

De stemming leek in het uitkamp wel even om te slaan toen Middendorp een driedubbele pirouette-met enkele Rittberger van Van der Veen met afgunst terugbetaalde door de bal met de punt van de schaats niet alleen lek, maar ook naar het nabijgelegen Heemstede-Aerdenhout te schoppen, maar scheidsrechter Martin bleek geen beroerde snuiter en negeerde het voorval. De thuisploeg kreeg vervolgens wat kansjes omdat het op noren gewoon lastiger is een bal niet onder de ijzers door te laten stuiteren, maar omdat de Nispenaren er zo mogelijk nog ongemakkelijker bij stonden, mocht dat gevaar geen naam hebben.

Het ijs bleek geen goede toevoeging te zijn voor Weers, die met nog meer blauwe plekken dan anders het veld afstapte, maar daar deed zij dan weer niet moeilijk over. Voor het laatste halfuur werd alleraardigst besloten het competitie-element eruit te halen en over te schakelen op een masterclass ‘dominant schaatsen zonder balbezit’, maar ook daar bleek het geel-rood niet in uit te blinken. Uitblinkers aan de andere kant waren er wel in overvloed: capitana Frasa was even ongrijpbaar als altijd, De Heer Senior stapte voortdurend op tijd in, en onder de lat stond Angenent de heldin uit te hangen – vaste heldin Zwep was een keertje niet-zo-des-Laura’s afwezig, maar met zoveel credits als haar deed niemand daar moeilijk over. Oh ja, Van der Veen slalomde zich ook een weg naar een hattrick en is daarmee nu topscorer in beide damesteams. Ja hoor.

Assistent-trainer Jelles moest bij afwezigheid van barmeister Cnossen de honneurs waarnemen. “Zul je net zien dat er gewonnen wordt”, sprak een geëmotioneerde Cnossen zaterdagavond laat tot het journaille.

Update: De Mol laat weten zich ondanks het succes van zaterdag te gaan herbezinnen op het concept. De Talpa-man had naar eigen zeggen op meer slapstick gemikt en had om die reden de pilot om de nummer laatst van de vijfde klasse gebouwd.

2019 is los, toon gezet: Dames 1 roept RCL tot orde

Een kwartiertje was het heel gezellig op de Bloemerd: papa’s en mama’s babbelden er gezellig op los, trainer Paul zat er gemoedelijk bij in de dug-out en de arbiter van dienst hobbelde vrolijk over het rubbergranulaat. Maar om Loos er nog maar eens bij te halen: je kunt niet altijd zes gooien. En och. Je hoefde niet bepaald metereoloog te zijn om aan de wolken af te lezen dat de zonnestralen voor de Leiderdorpers de verkeerde kant op trokken.

Na 15 minuten las het scorebord een voor RCL ogenschijnlijk comfortabele 2-0. De return van Tesla Tiggelaar – rechtstreeks met rolkoffer – was mentaal in het koppie van de spelmaakster zelf nog niet helemaal geland, maar de kansen spraken al boekdelen. Amesz, Verara, Post – eigenlijk liet niemand zich onbetuigd. Maar boven alles: de systematiek liet zich lezen als een IKEA-handleiding. Angenent, Loos, Tankink, Rietveld en Stel hadden de zaken op orde. Van Haga (met een beetje hulp), Frasa en Amesz idem dito. En dus zaten oefenmeester Jelles en assistent Cnossen er net zo gemoedelijk bij als de gastheer. Kwestie van geduld.

Vlak voor rust punterde Tiggelaar eindelijk de aansluiting op het scorebord. Tegenvaller was vervolgens het geblesseerd uitvallen van Amesz, maar Reints viel sterk in. Maar het echte verschil lag in handen van Dames 2-captain Frasa: kapbeweging links, steekpass rechts, balletje terughalen. De arme dorpelingen kregen er gewoon geen grip op. Teken aan de wand: alle drie de treffers van de biancarosse vielen uit een dieptebal van Frasa. De blonde roeister steeg boven zichzelf uit en wees de thuisploeg daarmee eigenhandig de weg naar de kleedkamers. 2-4.

Met de derde helft werd vervolgens in stijl het nieuwe jaar ingeluid. Dames 1 in de sociëteit van NSL, Dames 2 in die van Catena. Verwarrende dresscodes alom, het beruchte schoenenwissel-incident, loodzware speeches, Vic achter de bar en het weerzien met de heren van Jong LSVV in – where else? – de kroeg De Kroeg. We zijn officieel weer los.

Dames 2 zet full-on Instawaardig koers op 2019.

Voorzitter Passchier spreekt raadselen: “Wordt een mooi jaar”

Met veel tumult omgeven – dat is een understatement: voorzitter Passchier richtte zich zaterdag na afloop van het traditionele tranentrekkende oliebollentoernooi tot de leden en sprak als een echt voorzitter in louter multi-interpretabele bewoordingen.

Passchier deelde vanuit de heup geschoten enkele rake complimenten uit, onder meer aan het adres van legende Jos Vos, die ondanks zijn zojuist geconstateerde Spaanse griep gewoon ouderwets aan het schoffelen was geslagen. Vervolgens stortte hij de volledige club én het aanwezige journaille in het ongewisse met boute stellingen als: “het wordt een mooi jaar” en “ik heb er veel zin in”.

Het grote speculeren is daarmee begonnen. Volgens clubwatcher Sergio Rademakers moeten de woorden van Der Prezident worden gelezen als de aankondiging van een topaankoop, maar “met de huidige KNVB-regelgeving kan dat alleen maar voor de damesselectie zijn”. Loman Leefmans (Leidsch Dagblad) denkt dat Rademakers ernaast zit: “dit gaat duidelijk over de overname van Football Factory. Die geruchten zingen hier al langer rond, en naar verluidt heeft het bestuur Passchier al een meerderheidsbelang in de fabrieksploeg opgestreken in het najaar.”

Tjeerd Bertz: “Passchier wie?”

Ook de rood-witte leden verkeerden na afloop van de woorden-waterval (Passchier sprak 2 uur en 37 minuten) in grote verdeeldheid. Dat nam echter het plezier van de middag – voetbal! – niet weg. Een supporter die anoniem wenste te blijven drukte dat mooi uit: “Iedereen heeft alles gegeven vandaag. Het is een kwestie van willen winnen. Je moet het elkaar ook gunnen.”

Rune Janssens: “Ja, dat denk ik ook. Wat?”

Grote held van het spierpijn-festijn werd overigens zondagklasser Verdoes, die na afloop van het officiële toernooigedeelte op aandringen van 27% van het ledenbestand en de massaal opgekomen supporters toch nog even onder de lat kroop voor een grote partij tussen 21 resterende zichzelf pijnigende strebers. En hoe! Verdoes bezorgde zijn formatie – met notoire helden als Willardus de Wit, Reinout De Rots Van Duijn en El Jeve Van Eijsden – hoogstpersoonlijk de overwinning door op niet mis te verstane wijze iedere en elke inzet van scherpschutters als Fenómeno Vince van Duijn (met links!), Christoperus Duininho Van Duijn (jongens, kap eens met diezelfde achternamen, dit gelooft niemand meer) met groot gemak en stijlgevoel te pareren. Chapeau, Verdoes!

LSVV ’70 in item Nieuwsuur over omgang KNVB met persoonsgegevens

Aangezien onze vereniging bestaat uit louter kritische en goed-geïnformeerde academici die bovenop de actualiteit zitten, is dit natuurlijk mosterd na de maaltijd. Maar voor wie het toch gemist mocht hebben. Zojuist waren onze dames en hun trainer te bewonderen in Nieuwsuur, in een item over de omgang van de KNVB met persoonsgegevens.

Nieuwsuur benaderde LSVV ’70 naar aanleiding van een tweet vanuit onze Twitter-account, verzonden in juni. Destijds benaderde de Staatsloterij vrouwelijke KNVB-leden met een actie waarbij zij kaartjes voor een voetbalwedstrijd konden winnen. Voetballende leden van zowel LSVV ’70 als andere voetbalclubs worden bij inschrijving automatisch lid van de KNVB (zoals vermeld op ons inschrijfformulier).

Het complete item kan hier worden teruggekeken.

LSVV’70 weet weer wat winnen is en verslaat Kickers’69

Vierde klasse A (zaterdag)-Na een aantal forse nederlagen had LSVV’70 een vrije val gemaakt met als gevolg een plaats in de middenmoot. Afgelopen zaterdag ontving de studentenploeg op het eigen Wim Mugge Sportpark Kickers’69 uit Leimuiden. Coach Freek Jansen kende voorafgaand aan de wedstrijd de nodige kopzorgen. Maar liefst zeventien spelers uit de selectie hadden zich om uiteenlopende redenen afgemeld en was het harken in het ledenbestand om elf spelers te kunnen opstellen. Uiteindelijk lukte dat en ging de thuisploeg ook nog eens met de winst aan de haal. Het werd 2-0 en dat was een hele puike prestatie.

LSVV’70 ging goed van start en de bezoekende ploeg moest het eerste kwartier nog wakker worden. De thuisploeg kreeg na een paar minuten al een grote kans. Joost Wijnakker werd de diepte in gestuurd en kon net de vrije man voor het doel niet vinden. Kort na dit moment zag Thomas Loos zijn poging rakelings voorlangs gaan. De gastheer verdiende een voorsprong en de Leimuidenaren hadden zeker in de beginfase weinig tot niets in te brengen. LSVV’er Gerben Groenendijk zag zijn afstandsschot van eigen helft op de lat belanden en ook deze poging eindigde zo niet in de openingstreffer. Na een goed half uur half uur spelen kreeg Kickers’69 haar eerste kansen. Tot tweemaal toe redde sluitpost Dammes Waasdorp fraai en bewees maar weer eens een betrouwbare doelman te zijn. De Leidenaren waren in de eerste helft de sterkere ploeg, maar het net werd niet gevonden. Met een 0-0 stand werd derhalve de rust ingegaan.

Direct na de onderbreking zag invaller Nils de Groot van LSVV’70 zijn inzet voor het doel langs gaan. Ook afstandsschoten van Jos Van Beuningen en Stijn Kalsbeek werden gekeerd door Kickers’69 doelman Jeroen Tent. Halverwege het tweede bedrijf probeerde de ploeg van Erwin van der Zee de druk iets op te voeren op de Leidse defensie. Zo kregen Mike van Beekveld en Pascal Broers kansen om de bezoekende ploeg op voorsprong te zetten. In de afronding werd er echter gefaald.

Prompt kwamen de rood-witten dan toch op voorsprong. Guido Leugering speelde zichzelf goed vrij en zijn afstandsschot zeilde over de keeper in de touwen. De ploeg uit de sleutelstad kreeg hierdoor meer vertrouwen en domineerde vanaf dat moment weer. Als Kickers’69 er in de counter uit probeerde te komen, stond de defensie van LSVV’70 zodanig goed dat deze aanvallen in de kiem werden gesmoord. Pakweg een minuut of tien voor tijd werd de score verdubbeld door de thuisploeg. Leo Casteel werd goed weggestuurd en oog in oog met de vijandelijke doelman faalde hij niet. Tegen het einde kregen de Leimuidenaren nog een kansje uit een vrije trap. Deze poging verdween uiteindelijk naast het doel. Zo gingen de studenten met de winst aan de haal. Een meer dan terechte overwinning voor de Leidenaren. Een knappe prestatie gezien het aantal afwezigen. Zo weet LSVV’70 weer wat winnen is. Volgende week neemt de cultclub het op uit tegen Meerburg In Zoeterwoude.

Doelpuntmaker Guido Leugering na afloop van de wedstrijd: ,,Lekker zeg, eindelijk weer eens overwinning. Het ging een tijd minder en we wilden deze wedstrijd vol energie in. We hadden in de eerste helft al de nodige kansen die er helaas niet ingingen. Op de training schiet ik alles naast. Een keeper hoeft voor mijn schoten normaal niet bang te zijn. En warempel, vandaag scoor ik gewoon, dat is opzienbarend te noemen. Met het doelpunt van Leo waren we in veilige haven. Ons harde werken is beloond vandaag en we stapten als terechte winner van het veld. Hulde dus voor het collectief en de invallers.”

LSVV’70-Kickers’69 2-0 (0-0) 62.Leugering 1-0, 77. Casteel 2-0.

Basisopstelling LSVV’70: D.Waasdorp, Van Beuningen, Leugering, Groenendijk, van der Meer, Wijnakker, Van de Graaf, Casteel, Loos, Gloerich, Jansen.

Bron: Leiden Amateur Voetbal

Van der Veen-mania ontketend na zoveelste magistrale optreden

Eerst helft, tweede helft, derde helft. Op het veld of in de Habits, wie LSVV ’70 zegt, zegt Mariska van der Veen. Twee jaar lang dartelde de Zeeuwse solist tussen vormcrises en prioriteitenstress in een statistisch niemandsland. Dit jaar legt ze de critici met ongenadig fijne souplesse het zwijgen op. En altijd getrouw in het rood. Voetbaltenue én schoenen. En die ene trui met die zwarte en witte streep op de schouders natuurlijk.

Gisteren bewees het voetballende vrouwelijk equivalent van Paskal Jakobsen haar virtuositeit andermaal. FC Oegstgeest werd liefdevol natgegooid en afgedroogd en kon het zichzelf niet aanrekenen. Met 6-0, door onder meer twee goals van Van der Veen. Maar het hoogtepunt? In de 36e minuut neemt de Zeeuwse een bal aan in de loop door ‘m na een achteloze schijnbeweging achter het standbeen langs mee te nemen. Twee Oegstgeester grieten botsen op elkaar en bijten verstrengeld in elkaar letterlijk in de Leidse modder. Het publiek veert op van de banken. Een supporter op de tweede ring heft Zoutelande aan.

“In het midden van alles is er ruimte genoeg” (Van der Veen na SVC thuis)

Niet af te stoppen lijkt ze de laatste weken. In de laatste twaalf wedstrijden joeg ze er voor de studenten maar liefst twaalf tegen de touwen. “Eén op één, ja,” beaamt oud-teamgenoot Muriël van FC Dauwendaele. “Dat deed ze bij ons vroeger niet anders.” Sinds het vertrek van de markante speelmaakster presteert het geel-blauw nog aardig, maar het attractieve is er wel vanaf volgens Muriël. “We spelen nu voor punten. Met Mariska speelde je voor het publiek, ritme, samba, dansen aan zee, dat soort dingen.” Ze staart in de verte. “Wie verwacht er ook dat alles blijft zoals het is?”

“Maar men weet het niet. En zwijgt van wat men hoort en ziet.” Kirsten (ARC) vertelt hoe de sfeer in haar team verdween na het treffen met Van der Veen in september.

Gedesillusioneerd achtergebleven tegenspeelsters zijn de meest confronterende getuigen. Naomi (RKAVV) huilde zich twee weken geleden in slaap bij de herinnering van een solo waarbij de flegmatieke spits haar driemaal door de benen speelde. Sindsdien verkeert haar nachtrust in nog drastischer staat dan het doelsaldo van haar ploeg. Melissa (VV Alphia) herinnert zich enkel nog een rode waas en is sinds eind september in therapie. “Ik kon mezelf niet meer in de spiegel aankijken. En steeds als ik het Zeeuwse volkslied hoorde, dook ik ineen. Dat gun je je ergste vijand niet.”

De shirtjes met rugnummer 9 zijn ondertussen niet aan te slepen in de fanshop van de studentenclub. Net als de kaarten voor het Vlissingen-themafeest ‘van hongerige Mossel tot hattrick’ trouwens. Financieel mooi, miljoenen bij bedoening. Maar Marketingmanager Tamminga is radeloos. Sinds de gekte rond Jiddo Doornenbal vorig seizoen zijn dit soort taferelen niet meer voorgekomen. “We moeten mensen teleurstellen. Het gaat gewoon harder dan ik hebben kan.”

LSVV 6: Vijf-vragen-aan Job Schippers

Vijf-vragen-aan Job Schippers, een van de drie zomerse versterkingen die het niveau van LSVV 6 naar een hoger plan moest stuwen.

Waarom heb je voor LSVV 6 gekozen?

Ja goeie vraag, waarom eigenlijk? Ik denk dat het eerder andersom was. Het is denk ik meer een soort roeping geweest, een woord van boven. Ik vind het wel prima, ik moet mijn energie toch ergens kwijt en wat tegen een bal aantrappen is gewoon goeie bezigheidstherapie. Ten slotte heeft LSVV6 vorig jaar Europa bijna gehaald, ik wil helpen om dat doel te bereiken. Je kunt het dus ook wel zien als een vorm van ontwikkelingshulp denk ik.

Wat vind je van het niveau?

Perfect, ik kan nog steeds niet uitblinken, dat is misschien nog wel het ergste. De competitie is wel erg goed, het team is redelijk. Iedereen heeft een kans om op dit niveau een stap te maken. Al is voor sommigen in het veld een stap zetten al heel wat.

Op welke positie(s) speel je?

Nummer 10, ik pendel wat tussen middenveld en voorhoede, het maakt me eigenlijk niet zoveel uit. De laatste tijd presteer ik wel minder aan de bar, dat vind ik wel zonde, maar ik ga eraan werken.

Tegen welke teamgenoot speel je liever niet?

Jan, als je er al een keer voorbij komt worden je voeten onder je lichaam weggeschopt. Het is ook nog eens geen onkunde, hij wil gewoon niet verliezen en dan, nou ja bam, lig je op de grond.

Train je liever op het veld of in de kroeg?

Ik train liever in bed, ik heb echt een geweldig trainingsschema. Nee hoor, ik train liever in de kroeg, maar op het veld kan ik het beter gebruiken denk ik.

LSVV 6: Een clash tussen twee speelstijlen

Gisteren was het eindelijk weer zo ver, de Leidsche zuipschuiten stonden weer relatief aardig gemiddeld voorbereid aan de aftrap. VVSB 11 uit stond op het programma, dus waren de heren voor dag en dauw opgestaan om de (hopelijk) vroegste uitwedstrijd van het jaar mee te maken. “12:30, doe ff normale tijd!” – Walter Honing

Toch was er ook reden tot optimisme, de motregen en het vooruitzicht in het niemandsland van Noordwijkerhout te mogen spelen bracht nostalgische gevoelens naar boven. De geur van nat gras waar schandalig harde tackles als uitglijders konden worden uitgelegd deed de LSVV 6-selectie watertanden. Toen de tegenstander het vizier betrad werden deze gevoelens nog meer aangewakkerd. Jochies die meer puisten dan lentes telden! Het was duidelijk, de beuk moest erin. Maar zo herinnerde de heer Heijstek zijn manschappen: “Blijf simpel voetballen!”

De werkelijkheid bleek opnieuw hard. VVSB had de nostalgische studentenbrigade naar een kunstgrasveld gedirigeerd dat minstens zo hard was als het betonnen veld ernaast. Dat er tussen de kassen werd gevoetbald was helaas niet meer dan geinig. De gemoedelijke scheidsrechter van middelbare leeftijd was eveneens vroeg zijn bed uitgekomen, maar was helaas zijn blindengeleidehond vergeten. In tegenstelling tot die van vorige week had deze leidsman echter besloten om consequent slecht te fluiten. Ach, het paste ook wel enigszins bij het niveau.


De wedstrijd ging van start en LSVV poogde met combinatievoetbal de tegenstander stuk te spelen, dit was helaas buiten het veld gerekend. De bal stuiterde alle kant op en deed menig LSVV’er besluiten de tegenstander een poging te laten wagen. VVSB maakte hier gretig gebruik van en hanteerde de lange bal in het niemandsland tussen de Leidse verdediging en de onverschrokken doelverdediger. De heer Jongeneel toonde zich voor de wedstrijd al bijzonder kalm en nam dit mee het veld in. Of hij zijn reddingen binnen of buiten zijn strafschopgebied deed maakte hem niet zoveel uit. “Foutje, zo noem ik maar ff!” Aldus de olijke keeper.

Ondanks het merkwaardige wedstrijdverloop – LSVV bleef ballen over de grond inleveren en VVSB bleef deze door de lucht terug knallen – kwam LSVV op voorsprong door een goal door de heer Brink uit een onvervalste scrimmage. “Vasthouden en simpel blijven spelen,” aldus kapitein Heijstek. De selectie was het er echter over eens dat simpel gedrag voor arren is en stond VVSB een 2-1 voorsprong toe. Tot ontsteltenis van VVSB maakte jongeheer Rietvink nog geen minuut later al de 2-2 op aangeven van de heer Heijstek. Na de rust bleken beide partijen aantekeningen te hebben gemaakt. VVSB trachtte meer te voetballen en LSVV probeerde de lange bal eens uit.

Voor beide was dit geen onverdeeld succes. Zo gaf Heijstek een bal voor die VVSB in het eigen doel deponeerde voor de 2-3 en maakte VVSB vlak voor tijd gelijk na een steekbal over de grond. In de tussentijd had het LSVV-middenveld een marathon gelopen achter alle zinloze lange ballen aan en had een waakzame Jongeneel nog een wagonlading lange ballen opgepikt. Een beproefd VVSB-recept wanneer het combinatievoetbal na vijf passes begon te haperen. Het einde was al even kolderiek als de wedstrijd zelf. De heer Heijstek werd aan de zijlijn ondersteboven geschopt. De scheidsrechter had geen flauw idee wat er gebeurd was en floot maar af. 3-3, een terechte uitslag en LSVV verlengde de ongeslagen reeks tot vijf wedstrijden, tijd voor de derde helft.

FC Oegstgeest laat LSVV ’70 volstrekt kansloos

Vierde klasse A (zaterdag)-Gerben Groenendijk, middenvelder van LSVV’70, over het eerste kwartier van de wedstrijd tegen Oegstgeest: ,,We gingen hard door de ondergrens. Slechter  dan tegen Aarlanderveen kon het nooit worden dachten we. Dat kon dus toch en wel in het eerste deel van de wedstrijd. We werden afgetroefd op scherpte en kwaliteit. Héél, héél slecht.”

Verdediger Vincent Solleveld van opponent Oegstgeest was bijkans euforisch: ,,Het was het beste kwartier van onze ploeg dit seizoen. Sprankelend, hoog tempo en direct druk zetten, het leek wel een schiettent.” En voilà, het begin van deze wedstrijd is met deze uitspraken kernachtig samengevat. Toen de stofwolken na vijftien minuten waren opgetrokken stond het 3-0 door doelpunten van Bob den Hollander en Lars van Bommel (2). De spanning was er natuurlijk volledig af en het duo Den Hollander/Van Bommel leefde zich de rest van de wedstrijd voetballend heerlijk uit. Dat de dubbele cijfers niet gehaald werden was vooral op het conto te schrijven van keeper Dammes Waasdorp. Zijn bovenmodale kwaliteiten frustreerde menige Oegstgeest speler die uit een riante kans dacht te kunnen scoren.

De grote uitslag verbaasde Solleveld danig. De speler was van Warmunda weer terug bij zijn roots, maar had zijn oude club altijd gevolgd: ,,De wedstrijden tussen deze twee clubs zijn voor beide partijen altijd lastig geweest. Een gelijk spelletje of een kleine winst, meer zat er nooit in. Qua kwaliteit ontliepen de ploegen elkaar niet veel. Nu was dat wel anders. Eigenlijk zijn we geen seconde in gevaar geweest. In de rust zeiden we nog tegen elkaar het gas erop te houden, maar dat is lastig  als het verschil zo groot is. Na die 4-1 was het voor zowel LSVV als voor ons over. Ik moet zeggen dat niemand van ons dit verwacht had. Het is voor de ploeg een fantastisch resultaat. Puur voor mezelf sprekende ben ik ook heel tevreden. Ik startte voor het eerst in de basis en speelde de negentig minuten vol. Een dubbele tevredenheid zou je kunnen zeggen.”

Voor Groenendijk en zijn LSVV’70 waren de druiven zuur: ,,Even hadden we een sprankje hoop toen Neal Petersen de 3-1 scoorde, maar het flakkerende vlammetje doofde snel. Het geloof was na de 4-1 vlak voor rust ook volkomen verdwenen. Gelukkig stond Dammes fenomenaal te keepen anders had het catastrofaal kunnen aflopen. Kennelijk zijn de ploegen bovenin, Aarlanderveen en FC Oegstgeest, beter dan wij. Zo worden we geen kampioen. Als je degradeert zoals LSVV is je ambitie vanzelfsprekend via een kampioenschap terug te keren. Ook bij ons ja. Dit is knap teleurstellend.”

Het onvermijdelijke relativeringsvermogen steekt echter onmiddellijk de kop op: ,,In de vierde klasse spelen we ook bijna alleen maar tegen hele leuke tegenstanders hoor. We gaan straks met z’n allen naar huis en maken er nog een mooi weekend van. Geen man overboord wat ons betreft.” Solleveld looft tenslotte ploeggenoot Van Bommel nog eens uitbundig: ,,Hij heeft een geweldige startsnelheid en eenmaal op stoom is hij net een locomotief. Hij was vandaag niet te stoppen en de absolute uitblinker. Ik heb in het verleden ook met hem gespeeld en ook in deze pot was het weer eens puur genieten.”

FC Oegstgeest deed met de ruime zege goede zaken. Concurrent Aarlanderveen kwam niet verder dan 0-0 tegen Alphense Boys waardoor ze nu in punten gelijk staan. LSVV’70 handhaafde zich op de derde positie, maar staat nu zeven punten achter op het leidende duo en is vooralsnog ‘the best of the rest’.

FC Oegstgeest-LSVV’70: 6-1 (4-1). 2. Van Bommel 1-0, 13. Den Hollander 2-0, 15. Van Bommel 3-0, 34. Petersen 3-1, 45. Den Hollander 4-1, 67. Van Bommel 5-1, 90. Den Hollander 6-1.

Scheidsrechter: Jansen. Toeschouwers: 100.

FC Oegstgeest: Messemaker, Solleveld, Harfaoui, Nieuwenburg, De Hollander, Van Tulder (66. Wenink), Bormans, Van der Spek, Lichtenbeld, Van Bommel (69. Van Vliet), Gras (32. Gianfiglio).

LSVV’70: Waasdorp, Casteel, Flippo, Leugering, Van der Meer (46. Loos), Egberts (46. Van der Graaf), Wijnakker, Groenendijk, Stjepanovic (52. Vissers), Petersen, Van Kessel.

Bron: Leiden Amateur Voetbal

1 2 3 4 5 21