Eerdere berichten: Zondag 3

Een Positief Doelsaldo

Wedstrijdverslag: UVS Zondag 7 – LSVV’70 Zondag 3

Zondag j.l. speelde een van de vele vlaggenschepen van LSVV (“Zondag 3”) een heuse sportpark derby tegen de nieuwe vrienden van UVS. De wedstrijd was al twee keer eerder om onduidelijke reden afgelast (“regen”), maar in het weekend dat er door heel Nederland bomen op auto’s vielen vond de wedstrijd gelukkig wel gewoon plaats. Zondag 3 had al een tijd naar deze wedstrijd uitgekeken, daar de tegenstander een moeizame start van de competitie had gehad (“blessures, schorsingen, je kent het wel”) en momenteel op een degradatieplaats bivakkeerde met een doelsaldo van 8 voor en 86 tegen.

Nu is Zondag 3 al sinds de oprichting een “team in opbouw” (naar verluid is alleen Feyenoord 1 al langer in opbouw in Nederland), en daarom werd er reikhalzend uitgekeken naar deze ontmoeting waarin “het doelsaldo positief gemaakt zou kunnen worden” (hetgeen een waar unicum zou zijn in de geschiedenis van het zondagse vlaggenschip). Het huidige doelsaldo stond echter op min 12, hetgeen Hoekstra ertoe bracht om de gehele training op donderdag keihard “13-0” over het veld te schreeuwen. Op de training werd daar nog over tegengesputterd, maar nadat Hoekstra ook in de teamapp filmpjes van 13-0 wedstrijden ging delen was het duidelijk: zondag moet het gebeuren. 

De kraker stond – uiteraard – ingedeeld op het hoofdveld, maar op zondag zelf bleken twee andere teams de aandacht niet te kunnen missen, en dus dropen UVS en LSVV en hun publiek (de scheids) af naar veld twee. Bij aankomst op het veld bleek de tegenstander echter niet volledig op oorlogssterkte: er stonden 9 mensen op het veld, inclusief keeper. Deze keeper was een verhaal op zich, want er waren 1) geen keepersshirt (maar een trainingsjack) en problematischer 2) geen keepershandschoenen. Bij een gevoelstemperatuur van -10 graden (+10 graden maar het waaide best wel hard, echt waar) moest iemand bij de tegenstander zijn blote kolenschoppen dus gaan opofferen. 

Dit sterkte LSVV dusdanig in het geloof op een “13-0” dat er een ongebruikelijke yell voor de wedstrijd werd gedaan, waar niemand echt om gevraagd had, en waarvan onduidelijk bleef wie er nu eigenlijk toe aangezet had. Daarna ging de wedstrijd van start. Bij gebrek aan aanvallers bij UVS (letterlijk) stond LSVV volledig op de helft van de tegenstander, en begon het kansen te regenen. Hoewel het merendeel van deze kansen verprutst werd, begonnen er zowaar ook ballen binnen te vallen: Hoekstra (3x) maakt zijn grote mond waar, en ook Wirix-Speetjens, Verstappen en Hellegers deden een duit in het zakje. Hellegers scoorde daarbij met het hoofd, wat eigenlijk niemand op het veld kon geloven, aangezien Zondag 3 bekend staat om het feit dat niemand ooit kopt (hetgeen doorgaans pijnlijk duidelijk wordt bij corners van de tegenstander).

Nadat de tegenstander haar aantal spelers op het veld langzaam had aangevuld tot 11, werd tegen het eind van de eerste helft ook nog een penalty aan LSVV gegeven (door de vriendelijke scheidsrechter, die overigens de volledige wedstrijd aan de zijlijn geplakt stond en dus elke beslissing moest gokken). Nu waren de penalty’s een verhaal op zich, daar vaste penaltynemer Kemmel in de laatste wedstrijd was afgebluft door spits Verstappen. Hoewel Verstappen vervolgens gemist had, leek de jarenlange penalty discussie hier plots weer door geopend en collega spits Huybrechts sprong dankbaar in dit gat. Op de donderdag training begon hij plots te beweren “een penaltykiller” te zijn die elke bal van 11 meter “in de bovenhoek” legde. Tijdens de training schoot hij vervolgens net zo lang penalty’s op een leeg doel tot in ieder geval een teamgenoot ervan overtuigd was dat hij een bal in leeg doel kon schieten. Zodra de penalty in de wedstrijd werd gegeven claimde Huybrechts dan ook de bal, die hij vervolgens in een rechte lijn over het doel joeg (in de stijl van Jaap Stam). Ruststand 0-6, waarbij Huybrechts in de kleedkamer werd gewezen op zijn “grote mond”, wat hij vakkundig pareerde door te stellen dat hij “alleen penalty’s kan maken onder druk” (niet in de stijl van Jaap Stam).  

De conclusie van het immer chaotische overleg in de rust was wederom voor iedereen onduidelijk, maar er stonden ook na rust 11 spelers in het veld en er was in ieder geval ook iets gezegd over “kansen rustiger uitspelen”. Nu was er op de donderdag training gelukkig geoefend op het uitspelen van 3 tegen 3, wat een leuke oefening bleek, maar doelpunten waren er niet bepaald onderdeel van. Dat beloofde veel goeds, en in de tweede helft bleek dat ook 3 tegen 2, 3 tegen 1, of zelfs 3 tegen 0 eigenlijk teveel gevraagd was voor het zondagse vlaggenschip. Het begin van de tweede helft kenmerkte zich dan ook door een ongekende hoeveelheid om zeep geholpen mogelijkheden, waardoor de irritaties in sneltreinvaart begonnen op te lopen. De spelers van LSVV begonnen elkaar uit te schelden dat ze “rustiger moesten spelen”, en al deze negativiteit bracht de tegenstander in twijfel of ze nu met 6-0 achter of voor stonden. 

Na verloop van tijd keerde de wedstrijd echter, naar verluid door de trashtalk van Hoekstra. Hoekstra had recent een podcast geluisterd over trashtalk, en was er van overtuigd geraakt dat dit de ware sleutel was tot succes. Nadat hij in de laatste wedstrijd ongevraagd aan de tegenstander had uitgelegd hoe buitenspel werkt, zag hij nu zijn kans schoon bij de keeper van de tegenstander. Aangezien dit duidelijk een veldspeler was, en een begaafde pleintjes voetballer, daagde Hoekstra hem uit om “gewoon zelf met de bal het veld over te steken”. De keeper gaf hier kortstondig gehoor aan, maar toen hij merkte dat Hoekstra hem vervolgens wel de bal wilde afpakken, speelde hij ongelukkig in op zijn laatste man. Deze draaide blind open, waardoor Moerland tegen de bal aanliep en deze gratis het doel in hobbelde. 

De tweede helft veranderde vervolgens in een nieuwe doelpuntenregen, met nog vier goals van Moerland, twee van Wirix-Speetjens, een van Verstappen, en een goal van Huybrechts, die zijn gemiste penalty daarmee enigszins wegpoetste. Dat klinkt succesvol, maar het aantal gemiste kansen was nog veel groter, wat de aanvallers achteraf terecht te horen kregen van verdediging en wisselspelers. Aan de andere kant van het veld viel in de tussentijd ook zowaar nog een tegengoal, waarna de sympathieke tegenstander vrolijk riep “dat het nu hun beurt was”.

De eindstand op het scorebord werd daardoor 1-16, een uitslag die nostalgische gevoelens aan de F-jes tijd naar boven bracht bij de LSVV’ers (of niet, aangezien het merendeel van het elftal vroeger nooit heeft gevoetbald). Zoals gebruikelijk werd de overwinning gevierd in de kantine, waar Hellegers eindelijk zijn lang beloofde bardienst draaide, en het gehele team voorzag van pitchers en broodjes bal pinda. De uitslag dreunde nog lang na in de hoofden van de LSVV’ers, maar ook in het bredere Leidse amateurvoetbal. Bij koploper Lugdunum 3 schijnt ‘s nachts een spoedvergadering belegd te zijn, waarbij Tim de Cler heeft geroepen dat ze “de koppen bij elkaar moeten steken”, hetgeen ook gebeurt schijnt te zijn, dus dat probleem lijkt ook weer opgelost. De spelers van LSVV maken vooral al de hele week screenshots van de stand in de Voetbal.nl app: 51 voor, 48 tegen. Een positief doelsaldo.

Zondag 3 wint oefenpot tegen het kleine broertje

“Voetbal is oorlog.” Een van de bekendste quotes in deze gekke industrie. Voetbal is oorlog. Dat zie je bij prachtige derby’s zoals Amsterdam – Rotterdam, Lazio – Roma en natuurlijk El Clásico.

Dat zag je niet bij LSVV ‘70 zo 3 tegen een team van Football Factory. In deze heuse studentenderby wisten de Mannen van Terpstra met gemak te winnen van die gasten van het Bio Science park. Het was alsof ze stonden te slapen. Bij LSVV ‘70 sliepen er ook nog een paar. Mathieu kreeg het voor elkaar om zich te verslapen (verzameltijd: 14:30) en ook Sassen had een of ander slap excuus. Maar ze stonden er wel. Één minuut voor drie liepen ze met al het gemak -zonder warming up- het veld op. Het is immers zondag. Gek genoeg droeg vooral de drive en finesse van Mathieu bij aan deze winst op de rivaal.

Hij deed alsof hij de fitste van allemaal was en eiste elke bal op. En zijn enthousiasme werkte aanstekelijk. Je voelde dat hier iets te halen viel. En dat gebeurde. Na een middelmatige pass van Ten Hooven maakte Hoekstra met zijn technische finesse er soep van. Het was perfect. Alsof hij een kast van de Ikea zonder gebruiksaanwijzing foutloos in elkaar schroefde. De voorzet was op maat voor Verstappen, die keurig droog in de verre hoek knalde. 1-0.

Na rust werd de stijgende lijn doorgezet. Jinne kreeg weer ergens een balletje van iemand en daar kan ie natuurlijk wel wat mee. De heren van Football Factory begrepen er niks meer van, want zonder dat ze aan het opletten waren lag ineens de bal achter de keeper. Het werd echt nog wel spannend. De scheidsrechter wist even niet meer wat schwalbe was en gaf de vrije trap toch. Kluts. Vrije man. Raak. 2-1. Onnodig.

Ondertussen leek het voetbal van LSVV ‘70 nergens meer op. Alsof er wat spelers al bezig zijn met een droomtransfer deze zomer. De arrogantie en doorzichtigheid spatte er van af, dus werden er terecht wat lui gewisseld. Mathieu kwam weer in de ploeg en gaf een heroïsche bal op wederom Verstappen. En dat was mooi. Zo’n bal die door de hand van God omlaag wordt gedrukt, net achter de verdediging maar te ver weg voor de keeper. En daar wist Verstappen wel raad mee. De keeper van Football Factory wist niet waar die het zoeken moest. Pieter wel. In het net. 3-1. Einde wedstrijd. LSVV ‘70 heeft laten zien dat het échte studentenvoetbal aan de Oegstgeesterweg gespeeld wordt.

Transfergeruchten: mogelijke terugkeer Samsom, Butterworth lijkt binnen

De competities draaien nog op volle toeren, maar de amateurdraaideur doet dat ook. Met nog een ruime maand tot de categorie A-deadline houden Nonkes en Jansen de kaarten op de borst – met nog een hele zomer aan categorie B-verhuizingen tiert de kelderklassemarkt welig. De belangrijkste roddels en verzinsels op een rijtje.

Van der Laan in het witte shirt van Telstar. Geen enkele reden om een rood shirt om te hangen, maar dat is natuurlijk geen vereiste voor een ongefundeerd artikeltje.

Van der Laan (Telstar)

Het blijft angstvallig stil rond Telstar-telg Van der Laan, maar dat zou zomaar eens kunnen verhullen dat de 25-jarige spits en Ajax-fan al aan een medische keuring bezig is voor het rood-wit. Van der Laan verbaasde zich na de rel van afgelopen week dat de regie hem in Londen meermaals met de camera had vastgelegd: “bijzonder dat ik met mijn dikke kop drie keer in beeld ben gekomen.” Inderdaad: teksten die geïnterpreteerd kunnen worden als een open sollicitatie voor de Leidse superstudenten.

Butterworth (Spurs)

Ondertussen lijkt Dames 2 de eerste naam van de shortlist talentvolle versterkingen te kunnen afvinken: voormalig Crystal Palace- en Spurs-fenomeen Taylor Butterworth – in Nederland al eens actief voor FC Zoetermeer – lijkt luttele uren van een vierjarig contract verwijderd te zijn. De Britse stond in Londen bekend om onnavolgbare dribbels binnen én buiten veld. Een duizelingwekkende transfersom van 3 ton en anderhalve pitcher zingt rond in de wandelgangen.

Met veel bombarie onderweg terug naar de cultclub: de Verloren Zoon van het voormalig 5e elftal. Dayley Blind kwam terug uit Manchester, Samsom uit Nijmegen. Ook mooi.

Samsom (N.E.C.)

Zondag 3 lijkt met de onweerstaanbare charme van politieke meesterbreinen als Ten Hooven en Jeroen Visser een oude bekende terug naar het Wim Mugge Sportpark te lokken. Supertalent Jinne Samsom – opgeleid in de modder van Zwammerdam – heeft het na een jaartje Nimma bij N.E.C. wel weer gezien en verlangt terug naar frivool dartelen op het middenveld. En sinds Zondag 3 vernuftige spelverdelers als ‘El Miquel’ Kemmel en Alexander ‘Mega’ Miesen op het veld heeft staan, kunnen we Samba Samsom geen ongelijk geven. Het is nog even wachten op de handtekening, maar insiders spreken al van een voldongen feit.

De Jong (Victoria)

Jong LSVV kende twee periode’s met Frank de Jong, Ajax geniet nog heel even van Frenkie, en Dames 1 (en het bestuur!) profiteert wekelijks van het wanstaltige talent van Sofia. Ze zijn natuurlijk allemaal familie en ’t is sinds de gebroeders Jansen altijd al nepotisme troef geweest in de rood-witte gelederen, dus we voegen er nog gewoon ééntje aan toe. Bevestigd: zusje Ariane stapt deze zomer over naar de damesselectie van de biancarosse.

Ieder excuus om dit Photoshop-briljantje van stal te halen is een goed excuus! Deze paragraaf wordt een vaste rubriek.

Belt (SJZ)

Hebben we eigenlijk geen nieuw rumoer over gehoord, maar transfergeruchten zijn toch niet compleet zonder de casus Belt. Het is nog even spannend in welke samenstelling SJZ volgend jaar op het veld staat. Van die onzekerheid hopen ze bij LSVV nog altijd te profiteren. De doelpuntenregen van Belt in kampioensseizoen ’16-’17 staat nog altijd in het collectieve geheugen gegrift.

 

Na de rentree van Huybers is de winnende reeks neergezet door LSVV 3 (zo)

LSVV 3 (zo) heeft een voortvarende hervatting van het seizoen te pakken: na de winterstop is het maximale puntenaantal binnengeharkt. Met daarmee de eerste winstpartij in competitieverband na een slopend gevecht tegen DOSR.

Twee weken geleden viel de druk al van de ketel: de formatie met de Uyl als trots shirtsponsor trok al aan het langste eind bij de oefenpot tegen de heren van ASC. Een korfbaluitslag deed het hem: een 5-4 overwinning na een zenuwslopende pot, waar een penalty en een zondagschot (letterlijk) van Verdoes voor de overwinning zorgde.

Die lijn moest worden doorgezet, dacht de formatie. En ja hoor: het wonder geschiedde. Het leek net of de aarde van links naar rechts draaide, die ene negentig minuten na 14:00 afgelopen zondag. Al vanaf de eerste minuut zat de felheid er in. LSVV domineerde vanaf het eerste kwartier. Alsof de tegenstander op de knieën werd gelegd, letterlijk. De eerste helft werd er net zo intensief gehijgd als een verstokte asmatische roker na de singelloop. Wat een intensief eerste bedrijf, en wat een uitslag: 0-0.

De sfeer in de rust was goed. Iedereen begreep dit keer: het is menens, Mees’ vriendin komt kijken. En dat het menens was bleek. Na de rust was de felheid net zo aanwezig als in helft één. En dat resulteerde in twee prachtige memorabele momenten.

Tom van Rens, in de volksmond Rens genoemd kegelde tegen de bal aan (een bewussie). Vanaf de rechterzijlijn caramboleerde hij zo het doel in. In een wetenschappelijk onmogelijke hoek werd de bal zo in de verre hoek geplaatst. Keeper: kansloos.

Yes, wat een oppepper was dit zeg. Het hoorde zo te zijn! Na de 1-0 voorsprong groeide en groeide de moed. Zal het dan eindelijk gebeuren?

Naast de aanval liet de verdediging ook geen enkel steekje vallen. Zoals het opgefokte centrale verdedigers betaamt werd er flink wat pit in de strijd gegooid. Danwel fysiek, danwel mentaal. De tegenstander uit het spel halen, deconcentratie veroorzaken in de vijandige voorhoede, en daarmee hopen op de counter. Ook bij de verdediging de vraag: zal het dan eindelijk gebeuren?

En ja hoor, het gebeurde: een mislukte zaadbal kwam zomaar in de voeten van onze Nederlandse Belg terecht. Wirix-Speetjens, en het volgende moment duurde als een eeuwigheid: die perfecte voetbeweging, precies op de plek waar de wreef de bal moet raken voor de perfecte curve. En ja, het gebeurde. Precies goed aangesneden, de bal strak in de kruising. Diego Biseswar zou jaloers zijn. Keeper: kansloos.

En zo geschiedde. De wedstrijd werd uitgespeeld. Er werd eindeloos nagepraat in de kleedkamer. Is dit nu echt gebeurd? Ja dit is echt gebeurd. En er werden verbanden gelegd: kwam het door de vriendin van Mees? Kwam het door het eindelijk uitgeslapen hoofd van Jeroen Visser? Nee. Het is allemaal door de spetterende rentree van Huybers, die vorige wedstrijd ook al meedeed: de winnende streak is neergezet!

De competitie-indeling van de mindere goden – part deux

Slechts twee Leidse rivalen voor het Derde. De ploeg van Zlatan Jurgens treft ook het complete dorp Oegstgeest (ASC én FCO), maar mag verder lekker de bollenstreek en polder in (DSO!)

Slechts twee Leidse rivalen voor het Derde. De ploeg van Zlatan Jurgens treft ook het complete dorp Oegstgeest (ASC én FCO), maar mag verder lekker de bollenstreek en polder in (DSO!)

Even één kritische blik naar vorig seizoen: welbeschouwd degradeerde er maar één LSVV-elftal voor de zomer – ons vlaggenschip. Dat betekent dat geen van onze spreekwoordelijke mindere goden (misschien moeten we die term maar eens ditchen als de echte goden zich niet fatsoenlijk kunnen handhaven) gedegradeerd is. Sterker: d’r zijn zelfs twee teams gepromoveerd! Wat dat voor dit seizoen gaat betekenen? Deel 2 in onze vooruitblik: LSVV 3, LSVV 6 en Zondag 3.

De ploeg van de gebroeders Vermeulen en Van Es kreeg de voornaamste dreun te verduren tijdens de zomer – het Derde zag met de Zweed Akius (verkiest een vooralsnog contractloos bestaan in de Premiership) en Van Splunter (zoekt het hogerop bij de beloften van Jong LSVV) twee sterkhouders vertrekken. Maar het deed wel goede zaken op de transfermarkt met het aantrekken van de flegmatieke Bestuurskunde-student Aartsma, die de afzwaaienden moet doen vergeten. Dat is te hopen, want Il terzo treft de talenten van ASC en het alom gevreesde DSO 9. Ook de fusiekleurtjes zijn met FC Oegstgeest 7 en Sporting 7 goed vertegenwoordigd. En last but not least: de vorig jaar aardig presterende boys van UVS 4 zijn er dit jaar ook weer bij. Oorzaak: beide ploegen zijn gepromoveerd. Chapeau!

De echte rivaliteit zal voornamelijk achter de coulissen met LSVV 4 zijn, maar met rouwdouwers als RBB 11, Lisse 11, VVSB 11 (wat een toeval) en àlle Katwijkse clubs is dit ook geen misselijke competitie. 8e klasse 16, wat ons betreft volgend jaar live op Sleutelstad.

De echte rivaliteit zal voornamelijk achter de coulissen met LSVV 4 zijn, maar met rouwdouwers als RBB 11, Lisse 11, VVSB 11 (wat een toeval) en àlle Katwijkse clubs is dit ook geen misselijke competitie. 8e klasse 16, wat ons betreft volgend jaar live op Sleutelstad.

LSVV 6 veroverde afgelopen seizoen als nieuwkomer de harten van de fans. Bij een gemiddeld competitieduel stond al gauw twintig man langs de zijlijn. Lang niet onaardig, gezien het feit dat de resultaten lang niet altijd om aan te gluren waren. Maar aanvoerder Heijstek heeft weer een gouden ploeg bij elkaar gesprokkeld uit het ledenbestand van NSL, en zal – als enige zaterdagse 8e klasser van de club – de kelderklasse-eer met verve hoog gaan houden. Het moet daarvoor wel even afrekenen met angstgegner Lisse 11. Presteren in een studentenderby (hebben ze wel eens gedaan) zal ook moeten, want uitgerekend het zesde elftal van broertje Football Factory houdt LSVV 6 gezelschap. De ploeg met verloren zoon Schippers heeft tevens de twijfelachtige eer tegen het team met het hoogste nummer te mogen uitkomen. Het éénentwintigste (!) elftal van Quick Boys staat gewoon op het programma. Welja.

Ondanks de semi-perfecte resultaten afgelopen jaar, toch mooi een promotie van vijfde naar derde elftal. Wel derde van de twee, dus dat maakt een hoop goed.  Maar een retourtje ROAC 6 gaat je ook niet in de koude kleren zitten.

Ondanks de semi-perfecte resultaten afgelopen jaar, toch mooi een promotie van vijfde naar derde elftal. Wel derde van de twee, dus dat maakt een hoop goed. Maar een retourtje ROAC 6 gaat je ook niet in de koude kleren zitten.

En dan: de zondag! De zondag? Jawel! De zondag. Na anderhalf decennium leegte in die krochten van het amateurgezwoeg, keert het maagdelijk rood-wit terug. Met twee teams wel te verstaan: Zondag 2 en Zondag 3 (kom op, lieve vrienden van de KNVB – in dit digitale tijdperk was 1 en 2 vast ook mogelijk geweest).

Zondag 3 kent u eigenlijk al best wel aardig. Het is de ploeg van club- en Uyl van Hoogland-legende Ten Hooven die het niet hoger- of lagerop zoekt, maar een dagje later. Wijlen LSVV 5 maakt daarmee kennis met een collectie ploegen die z’n weerga niet kent. Luister naar schitterende namen als Altior 7, Alphense Boys 6 en WVC 5. Mooier nog: voor Nicolaas Boys 6 is de voltallige Rooms-Katholieke parochie van Nieuwveen leeggetrokken. We hebben geen flauw idee waar het ligt. Zondag 3 mag de borst ook natmaken voor een affiche LSVV – Leidsche Boys. Mooi hoor!

Dit was deel 2 in een driedelige serie over de competitie-indelingen van onze reservisten. Deel 3 zal gaan over Dames 2, LSVV 5 en de nieuwe DAC-helden van Zondag 2.

LSVV ’70 en Biënto openen samenwerking: honkbalhut wordt voetbaltempel

Nou ja. Sportief was het natuurlijk niet om over naar huis te schrijven: twee-derde deel van de wedstrijden werd gewoon verloren. Maar wat een ambiance! Biënto-legenden Airin en Willem van der Horst genoten zienderogen van de rood-witte helden die af en aan liepen in het clubhuis. Zelfs scheidsrechter Danny Kaijen verkoos in een zweem van klassengerechtigheid de kantine boven het elitaire vertoeven in de bestuurskamer, en de officials van FC Oudewater volgden gewoon zijn voorbeeld.

Het was nog een beetje fine-tunen, maar de eerste Super-Saturday met medewerking van de honkballende buren mag met recht een succes heten. Het gloednieuwe tweede-official-systeem wierp meteen z’n vruchten af: de UEFA-vlaggen wapperden vier; mierzoete thee stond iedere rust in de juiste kleedkamers; en de eerste voorraad broodjes kroket was er nog voor de laatste wedstrijd-ronde doorheen. En ook niet onbelangrijk: er bleven nogal wat spelers hangen na de eigen speelminuten om de mindere goden van de overige teams in oogschouw te nemen.

LSVV '70 logo vierkantBiënto Cap vierkant

LSVV 3 (12.00 uur) en LSVV 7 (16.00 uur) vormden de gouden randjes van een verder roemloze middag: Jurgens’ Terzo ging eens flink met Rijnvogels 7 aan de wandel (6-0), terwijl het Zevende met de hakken over een lekker mondig Rijnsburgs polderslootje heen sprong (2-1). Daartussenin verloor een hoofdzakelijk onmachtig Vierde van Wassenaars laagvlieger SVC ’08 11 (0-2), viste Dames 2 ondanks een verwoestende uithaal van debutante Middendorp (onderkant-lat) achter het net tegen hekkensluiter Oegstgeest 2 (0-1), kreeg het Vlaggenschip in het laatste kwartier het deksel op de neus tegen de mannen met weinig geavanceerde muzieksmaak (FC Oudewater, 1-3), en het Vijfde? Ach het Vijfde. Bij vlagen werd er heerlijk gevoetbald, maar ze vlogen er hier en daar wel erg makkelijk in aan de verkeerde kant van het veld (ARC 17, 1-5). Gelukkig was het wel beregezellig met de Alphense jongens, die in een vlaag van zelfoverschatting hadden besloten de unicorn-mascotte eens thuis te laten (“het werd op een gegeven moment zo’n tyfusklus om dat ding iedere zaterdag op te blazen”).

Vijfde verliest en wint van zichzelf

Zo guur was het niet, afgelopen zaterdag. Toch had de ploeg van onze tegenstander Abbenes 2 onder leiding van Cockney, jawel, Cockney, afgezegd. De reden zullen we nooit weten maar er wordt vermoed dat er de avond daarvoor te hard gezopen is in de plaatselijke keet van Abbenes. (Onze aanvoerder had ook te veel op maar dat geheel terzijde.)

Wat nu? Dachten we. We hadden ineens een vrije zaterdag zonder enkele verplichtingen! Ontwenningsverschijnselen waren er in overvloed en daarom besloot het Vijfde Vlaggenschip het maar tegen zichzelf op te nemen, inclusief dus de brakke aanvoerder die de ochtend daarvoor de klok zes uur had horen slaan.

LSVV’70 5 kleur tegen LSVV’70 5 wit nam het in een zinderend potje halfveldvoetbal tegen elkaar op. En wat een wedstrijd dat het was. Het baltempo was moordend, tikitakki á la Barcelona was de norm.

“Voetbalporno” zoals Hoekstra het noemt. Rushes van Moerland, Fris en Visser, balaannames van Hoogerkamp en de steekpasses van Terpstra. De doelpunten vlogen om de oren, onder andere van Samsom, eerdergenoemde Hoekstra en ook Huybers had er eentje binnengeschoten. Zelfs de brakke aanvoerder scoorde vijf (!) keer. Waarvan eentje was afgekeurd, helaas ook de mooiste, wegens scoren vanaf eigen helft. Eindstand: 10-9 voor LSVV’70 5 wit.

Na afloop werd er afgepilst bij het sportcentrum want de trainer Van Marwijk (verre familie van) moest volleyballen. En dat hebben ze daar geweten. Tieren, schelden, brullen op de tribunes van het USC is een nieuwe bezigheid geworden van de cultploeg.

LSVV’70 5 heeft maar weer eens laten zien wat een echte studentenvoetbalvereniging na een afgelasting hoort te doen: doorgaan met voetballen.

Het vijfde (en co) pakt eerste punt in de competitie

Op een gure zaterdagmiddag was het zover: de kruistocht richting het vissersdorp aan zee. Richting de burcht van de Kattukers van VV Katwijk. Voorafgaand aan de fietstocht moest onze sterspeler op links die eindelijk een basisplek gegund was, Martijn Sassen dus, eerst nog even wakker gebeld worden. Maar dat mocht de pret niet drukken.

Eenmaal daar werd er natuurlijk, en terecht, ruimte vrijgemaakt op het hoofdveld. De kraker VV Katwijk 9-LSVV ‘70 5 was amper begonnen of het eerste schot was al gelost. Gelegenheidsspits Huybers schoot net naast. Helaas pakte het daarna direct verkeerd uit: in de scrimmage kwam Katwijk op voorsprong.

En daarna ging het los: twee perfecte rushes in de eerste helft zorgden voor een snelle voorsprong voor de Leidse helden. Beiden op het conto van suikeroompje Jong LSVV. Jeroen ‘Robben’ Wildenbeest schoot na een een-op-een situatie hard en hoog op doel: 1-1. Minuten later was het weer raak. Van Eijsden schoot uit de rebound beheerst raak, na een schot op de paal van zomeraankoop Hoekstra.

Na de rust sloeg de paniek echter toe. Verslapping alom. Helaas. Na de publiekswissel van Van Marwijk veroorzaakte onze externe Van Mourik via een handsbal een vrije trap. De Kattukse tegenstander schoot hem perfect in de bovenhoek. Onhoudbaar. De helden van LSVV ‘70 5 konden het tij vervolgens niet meer keren – ondanks de man extra op het veld. Zo worden de punten gedeeld. Vooral voor de meegereisde supporters was dit een flinke teleurstelling, al werden die wel beloond met een ereronde van formaat.

Vooralsnog is dit het eerste punt van LSVV ‘70 5. Aanstaande zaterdag is de 6 puntenwedstrijd tegen FC Lisse. Wordt de weg naar boven eindelijk ingezet?

Mistroostig weer zorgt voor mistroostige uitslagen – een Super Saturday om te vergeten

Tentamens, dispuutsweekenden, een ruige doorsnee vrijdagavond, en bovenal: zo’n striemende regen en dito novemberwind: bij LSVV ’70 zijn we nou eenmaal buitengewoon sterk in het vinden van oorzaken buiten onszelf die van invloed waren op het weinig consequente spel van de gehele vloot. Een enkel lichtpuntje daar gelaten: het was weer ouderwets tranen met tuiten huilen gisteren. Maar ook daar zit studentikoze schoonheid in.

Het vlaggenschip trad met knikkende knieën aan tegen de koploper [jongens, ‘Soccer Boys’? Dit gelooft niemand – kunnen jullie bij de redactie uitvogelen wat onze stagiair nog meer verzint?]. Dat ging eigenlijk verrassend lekker (brilstand bij rust), totdat de wolken zich leegstortten boven het hoofdveld. En zie dan verregende veteranen als Stjepanovic of Petersen maar weer aan het voetballen te krijgen. Evenwel; ze deden het niet onverdienstelijk (1-4 verlies), en consequent lichtpuntje en topscoorder Doornenbal legde er gewoon weer één in het net.

Dames 1 trad eveneens aan tegen de koploper, maar die knikkende knieën waren er na de vertraging van 20 minuten wel uit: een zeldzaam foutje van onze wedstrijdsecretaris zorgde ervoor dat arbiter De Wit zich een half uurtje in de aanvangstijd had vergist. Vervolgens was het voetbal op het laatste kwartier na ook niet echt om over naar huis te schrijven, en tot overmaat van ramp vulde die arme wedstrijdsecretaris vanuit Tokyo ook nog even de eindstand (2-8 verlies) in bij de verkeerde wedstrijd.

Hetgeen ons bij de jongens van LSVV 6 brengt. Viral liveblogs, dranghekken voor het publiek, iedere wedstrijd naar de club in de Youngtimers van DuneClassics – alles is tot in de puntjes verzorgd. Dus die foutief ingevulde 2-8 zou wel even van het formulier gespeeld worden. Je weet dat je in de diepste krochten van de Kelderklasse bent beland, als ze dan alsnog precies met 2-8 van de mat gaan. Hoe mooi kan ironie zijn?

Jong LSVV zat er de eerste helft niet zo lekker in op de droommat van de Kikkerpolder (3 man bleven vermist achter in de modder). Maar na de 0-4 ruststand stond Gerwen Bonte op als grote redder. Nou ja, ze verloren toch (2-4), maar die jongen verdient ook gewoon credits. LSVV 7 liep tegen een gelijkspelletje aan. En Dames 2 verloor kantje boord van Quickboys Dames 2, maar dat was eigenlijk helemaal geen onaardig wedstrijd (op dat tyfusweer na dan natuurlijk). LSVV 5 ging op het hoofdveld met de voorzitter in de gelederen even ongenadig hard onderuit tegen Kagia 8, waar twee jongens meespeelden die eerder op de dag nog tegen LSVV 4 meespeelden. Wat een commitment!

Werd er niet gewonnen dan? Natuurlijk wel! Laat dat maar aan Jurgens en kornuiten en Janssens en manschappen over. Hekkensluiter UVS 4 werd door LSVV 3 met een overtuigende 4-1 teruggestuurd naar de andere kant van het slootje dat de Kikkerpolder verdeelt. Daarmee staat het sympathieke terzo nu op de tweede plek van de ranglijst. Chapeau! LSVV 4 versloeg betrekkelijk eenvoudig Kagia 6, de club die in de afgelopen twee weken met maar liefst 4 teams tegen het studentikoos rood-wit moest aantreden. Mooi!

Bekerouverture keurig in traditie LSVV ’70

De bekerdoelstellingen van het vlaggenschip en van LSVV 4, 5 en Dames 2 liggen na een prima eerste zaterdag in het verschiet: het Eerste werd door SEV met 1-6 door de sloot heen gehaald en op de kant drooggeslagen, terwijl LSVV 4 de mannen van Warmunda met 0-3 het veld af zag hossen, en LSVV 5 genoegen mocht nemen met één doelpuntje tegen de zes die Wassenaar er maakte. Dames 2 (een bonte mix van de beide dameselftallen) spandde echter de kroon: Lugdunum VR2 (nou ja, één komma twee misschien) stond bij rust al op een comfortabele 1-8 en moest na een subtiel spannender tweede helft genoegen nemen met een 3-11 zege. Met de bovenstaande uitslagen liggen de bovengenoemde teams dan ook keurig op schema voor een geruisloze uitschakeling in het bekertoernooi, en daarmee ook voor een paar vrije zaterdagen. Hulde!

Enkel het Derde en Zevende gooiden roet in het eigen eten, door beide met 3-1 van het Leiderdorpse RCL te winnen (respectievelijk RCL 7 en 9). De technische staf van beide teams zal zich moeten bezinnen op preventief ingrijpen, om het overleven van de poulefase te voorkomen. Spannende tijden!

 

1 2