LSVV’70 weet weer wat winnen is en verslaat Kickers’69

Vierde klasse A (zaterdag)-Na een aantal forse nederlagen had LSVV’70 een vrije val gemaakt met als gevolg een plaats in de middenmoot. Afgelopen zaterdag ontving de studentenploeg op het eigen Wim Mugge Sportpark Kickers’69 uit Leimuiden. Coach Freek Jansen kende voorafgaand aan de wedstrijd de nodige kopzorgen. Maar liefst zeventien spelers uit de selectie hadden zich om uiteenlopende redenen afgemeld en was het harken in het ledenbestand om elf spelers te kunnen opstellen. Uiteindelijk lukte dat en ging de thuisploeg ook nog eens met de winst aan de haal. Het werd 2-0 en dat was een hele puike prestatie.

LSVV’70 ging goed van start en de bezoekende ploeg moest het eerste kwartier nog wakker worden. De thuisploeg kreeg na een paar minuten al een grote kans. Joost Wijnakker werd de diepte in gestuurd en kon net de vrije man voor het doel niet vinden. Kort na dit moment zag Thomas Loos zijn poging rakelings voorlangs gaan. De gastheer verdiende een voorsprong en de Leimuidenaren hadden zeker in de beginfase weinig tot niets in te brengen. LSVV’er Gerben Groenendijk zag zijn afstandsschot van eigen helft op de lat belanden en ook deze poging eindigde zo niet in de openingstreffer. Na een goed half uur half uur spelen kreeg Kickers’69 haar eerste kansen. Tot tweemaal toe redde sluitpost Dammes Waasdorp fraai en bewees maar weer eens een betrouwbare doelman te zijn. De Leidenaren waren in de eerste helft de sterkere ploeg, maar het net werd niet gevonden. Met een 0-0 stand werd derhalve de rust ingegaan.

Direct na de onderbreking zag invaller Nils de Groot van LSVV’70 zijn inzet voor het doel langs gaan. Ook afstandsschoten van Jos Van Beuningen en Stijn Kalsbeek werden gekeerd door Kickers’69 doelman Jeroen Tent. Halverwege het tweede bedrijf probeerde de ploeg van Erwin van der Zee de druk iets op te voeren op de Leidse defensie. Zo kregen Mike van Beekveld en Pascal Broers kansen om de bezoekende ploeg op voorsprong te zetten. In de afronding werd er echter gefaald.

Prompt kwamen de rood-witten dan toch op voorsprong. Guido Leugering speelde zichzelf goed vrij en zijn afstandsschot zeilde over de keeper in de touwen. De ploeg uit de sleutelstad kreeg hierdoor meer vertrouwen en domineerde vanaf dat moment weer. Als Kickers’69 er in de counter uit probeerde te komen, stond de defensie van LSVV’70 zodanig goed dat deze aanvallen in de kiem werden gesmoord. Pakweg een minuut of tien voor tijd werd de score verdubbeld door de thuisploeg. Leo Casteel werd goed weggestuurd en oog in oog met de vijandelijke doelman faalde hij niet. Tegen het einde kregen de Leimuidenaren nog een kansje uit een vrije trap. Deze poging verdween uiteindelijk naast het doel. Zo gingen de studenten met de winst aan de haal. Een meer dan terechte overwinning voor de Leidenaren. Een knappe prestatie gezien het aantal afwezigen. Zo weet LSVV’70 weer wat winnen is. Volgende week neemt de cultclub het op uit tegen Meerburg In Zoeterwoude.

Doelpuntmaker Guido Leugering na afloop van de wedstrijd: ,,Lekker zeg, eindelijk weer eens overwinning. Het ging een tijd minder en we wilden deze wedstrijd vol energie in. We hadden in de eerste helft al de nodige kansen die er helaas niet ingingen. Op de training schiet ik alles naast. Een keeper hoeft voor mijn schoten normaal niet bang te zijn. En warempel, vandaag scoor ik gewoon, dat is opzienbarend te noemen. Met het doelpunt van Leo waren we in veilige haven. Ons harde werken is beloond vandaag en we stapten als terechte winner van het veld. Hulde dus voor het collectief en de invallers.”

LSVV’70-Kickers’69 2-0 (0-0) 62.Leugering 1-0, 77. Casteel 2-0.

Basisopstelling LSVV’70: D.Waasdorp, Van Beuningen, Leugering, Groenendijk, van der Meer, Wijnakker, Van de Graaf, Casteel, Loos, Gloerich, Jansen.

Bron: Leiden Amateur Voetbal

Van der Veen-mania ontketend na zoveelste magistrale optreden

Eerst helft, tweede helft, derde helft. Op het veld of in de Habits, wie LSVV ’70 zegt, zegt Mariska van der Veen. Twee jaar lang dartelde de Zeeuwse solist tussen vormcrises en prioriteitenstress in een statistisch niemandsland. Dit jaar legt ze de critici met ongenadig fijne souplesse het zwijgen op. En altijd getrouw in het rood. Voetbaltenue én schoenen. En die ene trui met die zwarte en witte streep op de schouders natuurlijk.

Gisteren bewees het voetballende vrouwelijk equivalent van Paskal Jakobsen haar virtuositeit andermaal. FC Oegstgeest werd liefdevol natgegooid en afgedroogd en kon het zichzelf niet aanrekenen. Met 6-0, door onder meer twee goals van Van der Veen. Maar het hoogtepunt? In de 36e minuut neemt de Zeeuwse een bal aan in de loop door ‘m na een achteloze schijnbeweging achter het standbeen langs mee te nemen. Twee Oegstgeester grieten botsen op elkaar en bijten verstrengeld in elkaar letterlijk in de Leidse modder. Het publiek veert op van de banken. Een supporter op de tweede ring heft Zoutelande aan.

“In het midden van alles is er ruimte genoeg” (Van der Veen na SVC thuis)

Niet af te stoppen lijkt ze de laatste weken. In de laatste twaalf wedstrijden joeg ze er voor de studenten maar liefst twaalf tegen de touwen. “Eén op één, ja,” beaamt oud-teamgenoot Muriël van FC Dauwendaele. “Dat deed ze bij ons vroeger niet anders.” Sinds het vertrek van de markante speelmaakster presteert het geel-blauw nog aardig, maar het attractieve is er wel vanaf volgens Muriël. “We spelen nu voor punten. Met Mariska speelde je voor het publiek, ritme, samba, dansen aan zee, dat soort dingen.” Ze staart in de verte. “Wie verwacht er ook dat alles blijft zoals het is?”

“Maar men weet het niet. En zwijgt van wat men hoort en ziet.” Kirsten (ARC) vertelt hoe de sfeer in haar team verdween na het treffen met Van der Veen in september.

Gedesillusioneerd achtergebleven tegenspeelsters zijn de meest confronterende getuigen. Naomi (RKAVV) huilde zich twee weken geleden in slaap bij de herinnering van een solo waarbij de flegmatieke spits haar driemaal door de benen speelde. Sindsdien verkeert haar nachtrust in nog drastischer staat dan het doelsaldo van haar ploeg. Melissa (VV Alphia) herinnert zich enkel nog een rode waas en is sinds eind september in therapie. “Ik kon mezelf niet meer in de spiegel aankijken. En steeds als ik het Zeeuwse volkslied hoorde, dook ik ineen. Dat gun je je ergste vijand niet.”

De shirtjes met rugnummer 9 zijn ondertussen niet aan te slepen in de fanshop van de studentenclub. Net als de kaarten voor het Vlissingen-themafeest ‘van hongerige Mossel tot hattrick’ trouwens. Financieel mooi, miljoenen bij bedoening. Maar Marketingmanager Tamminga is radeloos. Sinds de gekte rond Jiddo Doornenbal vorig seizoen zijn dit soort taferelen niet meer voorgekomen. “We moeten mensen teleurstellen. Het gaat gewoon harder dan ik hebben kan.”

LSVV 6: Vijf-vragen-aan Job Schippers

Vijf-vragen-aan Job Schippers, een van de drie zomerse versterkingen die het niveau van LSVV 6 naar een hoger plan moest stuwen.

Waarom heb je voor LSVV 6 gekozen?

Ja goeie vraag, waarom eigenlijk? Ik denk dat het eerder andersom was. Het is denk ik meer een soort roeping geweest, een woord van boven. Ik vind het wel prima, ik moet mijn energie toch ergens kwijt en wat tegen een bal aantrappen is gewoon goeie bezigheidstherapie. Ten slotte heeft LSVV6 vorig jaar Europa bijna gehaald, ik wil helpen om dat doel te bereiken. Je kunt het dus ook wel zien als een vorm van ontwikkelingshulp denk ik.

Wat vind je van het niveau?

Perfect, ik kan nog steeds niet uitblinken, dat is misschien nog wel het ergste. De competitie is wel erg goed, het team is redelijk. Iedereen heeft een kans om op dit niveau een stap te maken. Al is voor sommigen in het veld een stap zetten al heel wat.

Op welke positie(s) speel je?

Nummer 10, ik pendel wat tussen middenveld en voorhoede, het maakt me eigenlijk niet zoveel uit. De laatste tijd presteer ik wel minder aan de bar, dat vind ik wel zonde, maar ik ga eraan werken.

Tegen welke teamgenoot speel je liever niet?

Jan, als je er al een keer voorbij komt worden je voeten onder je lichaam weggeschopt. Het is ook nog eens geen onkunde, hij wil gewoon niet verliezen en dan, nou ja bam, lig je op de grond.

Train je liever op het veld of in de kroeg?

Ik train liever in bed, ik heb echt een geweldig trainingsschema. Nee hoor, ik train liever in de kroeg, maar op het veld kan ik het beter gebruiken denk ik.

LSVV 6: Een clash tussen twee speelstijlen

Gisteren was het eindelijk weer zo ver, de Leidsche zuipschuiten stonden weer relatief aardig gemiddeld voorbereid aan de aftrap. VVSB 11 uit stond op het programma, dus waren de heren voor dag en dauw opgestaan om de (hopelijk) vroegste uitwedstrijd van het jaar mee te maken. “12:30, doe ff normale tijd!” – Walter Honing

Toch was er ook reden tot optimisme, de motregen en het vooruitzicht in het niemandsland van Noordwijkerhout te mogen spelen bracht nostalgische gevoelens naar boven. De geur van nat gras waar schandalig harde tackles als uitglijders konden worden uitgelegd deed de LSVV 6-selectie watertanden. Toen de tegenstander het vizier betrad werden deze gevoelens nog meer aangewakkerd. Jochies die meer puisten dan lentes telden! Het was duidelijk, de beuk moest erin. Maar zo herinnerde de heer Heijstek zijn manschappen: “Blijf simpel voetballen!”

De werkelijkheid bleek opnieuw hard. VVSB had de nostalgische studentenbrigade naar een kunstgrasveld gedirigeerd dat minstens zo hard was als het betonnen veld ernaast. Dat er tussen de kassen werd gevoetbald was helaas niet meer dan geinig. De gemoedelijke scheidsrechter van middelbare leeftijd was eveneens vroeg zijn bed uitgekomen, maar was helaas zijn blindengeleidehond vergeten. In tegenstelling tot die van vorige week had deze leidsman echter besloten om consequent slecht te fluiten. Ach, het paste ook wel enigszins bij het niveau.


De wedstrijd ging van start en LSVV poogde met combinatievoetbal de tegenstander stuk te spelen, dit was helaas buiten het veld gerekend. De bal stuiterde alle kant op en deed menig LSVV’er besluiten de tegenstander een poging te laten wagen. VVSB maakte hier gretig gebruik van en hanteerde de lange bal in het niemandsland tussen de Leidse verdediging en de onverschrokken doelverdediger. De heer Jongeneel toonde zich voor de wedstrijd al bijzonder kalm en nam dit mee het veld in. Of hij zijn reddingen binnen of buiten zijn strafschopgebied deed maakte hem niet zoveel uit. “Foutje, zo noem ik maar ff!” Aldus de olijke keeper.

Ondanks het merkwaardige wedstrijdverloop – LSVV bleef ballen over de grond inleveren en VVSB bleef deze door de lucht terug knallen – kwam LSVV op voorsprong door een goal door de heer Brink uit een onvervalste scrimmage. “Vasthouden en simpel blijven spelen,” aldus kapitein Heijstek. De selectie was het er echter over eens dat simpel gedrag voor arren is en stond VVSB een 2-1 voorsprong toe. Tot ontsteltenis van VVSB maakte jongeheer Rietvink nog geen minuut later al de 2-2 op aangeven van de heer Heijstek. Na de rust bleken beide partijen aantekeningen te hebben gemaakt. VVSB trachtte meer te voetballen en LSVV probeerde de lange bal eens uit.

Voor beide was dit geen onverdeeld succes. Zo gaf Heijstek een bal voor die VVSB in het eigen doel deponeerde voor de 2-3 en maakte VVSB vlak voor tijd gelijk na een steekbal over de grond. In de tussentijd had het LSVV-middenveld een marathon gelopen achter alle zinloze lange ballen aan en had een waakzame Jongeneel nog een wagonlading lange ballen opgepikt. Een beproefd VVSB-recept wanneer het combinatievoetbal na vijf passes begon te haperen. Het einde was al even kolderiek als de wedstrijd zelf. De heer Heijstek werd aan de zijlijn ondersteboven geschopt. De scheidsrechter had geen flauw idee wat er gebeurd was en floot maar af. 3-3, een terechte uitslag en LSVV verlengde de ongeslagen reeks tot vijf wedstrijden, tijd voor de derde helft.

FC Oegstgeest laat LSVV ’70 volstrekt kansloos

Vierde klasse A (zaterdag)-Gerben Groenendijk, middenvelder van LSVV’70, over het eerste kwartier van de wedstrijd tegen Oegstgeest: ,,We gingen hard door de ondergrens. Slechter  dan tegen Aarlanderveen kon het nooit worden dachten we. Dat kon dus toch en wel in het eerste deel van de wedstrijd. We werden afgetroefd op scherpte en kwaliteit. Héél, héél slecht.”

Verdediger Vincent Solleveld van opponent Oegstgeest was bijkans euforisch: ,,Het was het beste kwartier van onze ploeg dit seizoen. Sprankelend, hoog tempo en direct druk zetten, het leek wel een schiettent.” En voilà, het begin van deze wedstrijd is met deze uitspraken kernachtig samengevat. Toen de stofwolken na vijftien minuten waren opgetrokken stond het 3-0 door doelpunten van Bob den Hollander en Lars van Bommel (2). De spanning was er natuurlijk volledig af en het duo Den Hollander/Van Bommel leefde zich de rest van de wedstrijd voetballend heerlijk uit. Dat de dubbele cijfers niet gehaald werden was vooral op het conto te schrijven van keeper Dammes Waasdorp. Zijn bovenmodale kwaliteiten frustreerde menige Oegstgeest speler die uit een riante kans dacht te kunnen scoren.

De grote uitslag verbaasde Solleveld danig. De speler was van Warmunda weer terug bij zijn roots, maar had zijn oude club altijd gevolgd: ,,De wedstrijden tussen deze twee clubs zijn voor beide partijen altijd lastig geweest. Een gelijk spelletje of een kleine winst, meer zat er nooit in. Qua kwaliteit ontliepen de ploegen elkaar niet veel. Nu was dat wel anders. Eigenlijk zijn we geen seconde in gevaar geweest. In de rust zeiden we nog tegen elkaar het gas erop te houden, maar dat is lastig  als het verschil zo groot is. Na die 4-1 was het voor zowel LSVV als voor ons over. Ik moet zeggen dat niemand van ons dit verwacht had. Het is voor de ploeg een fantastisch resultaat. Puur voor mezelf sprekende ben ik ook heel tevreden. Ik startte voor het eerst in de basis en speelde de negentig minuten vol. Een dubbele tevredenheid zou je kunnen zeggen.”

Voor Groenendijk en zijn LSVV’70 waren de druiven zuur: ,,Even hadden we een sprankje hoop toen Neal Petersen de 3-1 scoorde, maar het flakkerende vlammetje doofde snel. Het geloof was na de 4-1 vlak voor rust ook volkomen verdwenen. Gelukkig stond Dammes fenomenaal te keepen anders had het catastrofaal kunnen aflopen. Kennelijk zijn de ploegen bovenin, Aarlanderveen en FC Oegstgeest, beter dan wij. Zo worden we geen kampioen. Als je degradeert zoals LSVV is je ambitie vanzelfsprekend via een kampioenschap terug te keren. Ook bij ons ja. Dit is knap teleurstellend.”

Het onvermijdelijke relativeringsvermogen steekt echter onmiddellijk de kop op: ,,In de vierde klasse spelen we ook bijna alleen maar tegen hele leuke tegenstanders hoor. We gaan straks met z’n allen naar huis en maken er nog een mooi weekend van. Geen man overboord wat ons betreft.” Solleveld looft tenslotte ploeggenoot Van Bommel nog eens uitbundig: ,,Hij heeft een geweldige startsnelheid en eenmaal op stoom is hij net een locomotief. Hij was vandaag niet te stoppen en de absolute uitblinker. Ik heb in het verleden ook met hem gespeeld en ook in deze pot was het weer eens puur genieten.”

FC Oegstgeest deed met de ruime zege goede zaken. Concurrent Aarlanderveen kwam niet verder dan 0-0 tegen Alphense Boys waardoor ze nu in punten gelijk staan. LSVV’70 handhaafde zich op de derde positie, maar staat nu zeven punten achter op het leidende duo en is vooralsnog ‘the best of the rest’.

FC Oegstgeest-LSVV’70: 6-1 (4-1). 2. Van Bommel 1-0, 13. Den Hollander 2-0, 15. Van Bommel 3-0, 34. Petersen 3-1, 45. Den Hollander 4-1, 67. Van Bommel 5-1, 90. Den Hollander 6-1.

Scheidsrechter: Jansen. Toeschouwers: 100.

FC Oegstgeest: Messemaker, Solleveld, Harfaoui, Nieuwenburg, De Hollander, Van Tulder (66. Wenink), Bormans, Van der Spek, Lichtenbeld, Van Bommel (69. Van Vliet), Gras (32. Gianfiglio).

LSVV’70: Waasdorp, Casteel, Flippo, Leugering, Van der Meer (46. Loos), Egberts (46. Van der Graaf), Wijnakker, Groenendijk, Stjepanovic (52. Vissers), Petersen, Van Kessel.

Bron: Leiden Amateur Voetbal

LSVV 6: De scheidsrechter als ultieme spelmaker

Wanneer een team punten verliest is afgeven op de scheidsrechter een zwaktebod, dat zal hier dus ook niet gebeuren. LSVV 6 heeft niet verloren door de scheids, integendeel, LSVV 6 verloor van de scheids. Een ode aan het creatieve brein van Fc Rijnvogels 8, de plaatselijke scheidsrechter.

img_6474De dag begon nog zo goed voor de heren uit het Leidsche. Het was dan wel fris, maar de zon scheen en op weg naar Katwijk kregen de spelers een schitterende rurale uitgeleide. De heer Belder bleek hiermee zo in zijn nopjes te zijn dat hij het landelijke tafereel eens van dichtbij wou beschouwen. Geheel ervan overtuigd dat er een sluiproute werd aangeboord eindigde hij en zijn nietsvermoedende teamgenoten oog in oog met een verbaasde veestapel. Eenmaal aangekomen op het sportpark zat de stemming er goed in, aangemoedigd door de ongeslagen serie was iedereen ervan overtuigd dat ook Rijnvogels zou buigen voor LSVV.

Het leverde een slappe en ongeconcentreerde beginfase op waarin onze geliefde studenten er alles aan deden om de plaatselijke trots zoveel mogelijk kansen te bieden. Dit resulteerde in een goal voor Rijnvogels en twee schoppen voor Job Marijt, de LSVV-doelman van dit weekend. LSVV werd ook eindelijk wakker en besloot de beuk erin te gooien. Hier bleek het lichaam van leenspeler de heer Baart helaas niet tegen bestand en het leverde hem vrij serieuze enkelproblemen op. Nogmaals sterkte gewenst Victor, hopelijk gaat het herstel voorspoediger dan de wedstrijd!

Wonder boven wonder kwamen de Leidse pilshakkers toch terug in de wedstrijd. De Rijnvogel die het doel diende te bewaken speelde de heer Belder feilloos in de voeten aan die het cadeautje uitpakte en de bal achter de geschrokken keeper plaatste. Een assist van hun eigen keeper, dat kon de Rijnvogelse defensie niet verkroppen. Toen Belder de bal voorgaf besloot een verdediger daarom die maar zelf achter zijn eigen keeper te schieten. Totale verwarring, maar wel 1-2 voor LSVV bij rust.

Grote spelers staan op als het slecht gaat en nemen hun team aan de hand, zo ook de scheidsrechter van Rijnvogels. Wanneer de LSVV-wissel voor buitenspel vlagde was hij blind, wanneer de Rijnvogels-wissel vlagde bleek hij wonderbaarlijk genezen en vloot hij het spel af. De aanvalsgolven van LSVV stuitten zo keer op keer op deze rots in de branding. Tegelijk kon Rijnvogels wel doorgaan tijdens verschillende dubieus opgezette aanvallen, grandioos. Een Rijnvogel duwen werd afgefloten en wanneer een bezorgde en betrokken Leidse student kwam informeren wat precies de overtreding was, werd hem op kundige wijze meegedeeld dat hij zijn smoel moest houden.

Rijnvogels had dan wel kort na rust gelijk gemaakt, LSVV 6 liet zich niet kennen en scoorde tweemaal door toedoen van Belder en Andreas de Wit. Geschrokken deed de leidsman er nog een schepje bovenop. Uw eigen verslaggever werd kort daarna de enkels onder zijn lichaam geschopt, maar de scheidsrechter besloot dat de Rijnvogel in kwestie na deze criminele aanslag de bal had geraakt. Zoals een ware spelmaker betaamt dacht hij buiten de box en liet doorspelen. Een overtreding op de heer A. de Wit werd eveneens weggewuifd, volgens de scheids omdat hij de bal niet meer had, dat dit natrappen heet en met rood bestraft moet worden kwam niet bij deze spelmaker op.

img_6480

Tegen het einde haalde een LSVV’er het opnieuw in zijn hoofd een duw uit te delen, vrije trap. Jammerlijk genoeg vloog deze erin, 3-4, maar met nog enkele minuten op de klok mocht dit geen probleem zijn. Opnieuw nam de scheidsrechter zijn team bij de hand en liet ruim een kwartier te lang doorspelen. De moegestreden LSVV’ers kregen tot overmaat van ramp ook nog eens de 4-4 tegen in deze barre en volslagen onwettelijke tijden. Uit pure frustratie en gewoonte sloegen de heren het vat maar aan en begonnen de wedstrijdkater weg te drinken. Snel vergeten en terug naar moeder de vrouw of gewoon naar de kroeg omdat die niet zeurt, maar bier en voetbal geeft. Terug naar Leiden door de prachtige weidegronden, de groene loper dat onze rood-witte helden troostend verwelkomde.

Roep om LSVV-tas wordt luider

Na jarenlange onderwerping door oud-voorzitter Jelles lijkt heel LSVV als makke lammeren onderworpen aan de grillen van het nieuwe bestuur. Heel LSVV? Nee, een kleine minderheid blijft dapper weerstand bieden aan de willekeur en maakt het leven van Passchier en consorten bepaald niet gemakkelijk…

Visionaire Tamminga geeft startschot nieuwe campagne

Visionaire Tamminga geeft startschot nieuwe campagne

Voorman van deze recalcitrante groepering is de laconieke Tamminga, immer terzijde gestaan door zijn maatje Bartelds. Waar Tamminga zich steevast inzet voor de eerste LSVV-ALV sinds mensenheugenis, heeft Bartelds zijn eigen stokpaardje: de LSVV ’70 Voetbaltas. Hoewel deze al jarenlang op de website prijkt, dateert de laatste mogelijkheid de tas daadwerkelijk aan te schaffen alweer van enige jaren terug. Bartelds wacht al geruime tijd op een nieuwe kans de tas te bestellen en laat dan ook geen mogelijkheid onbenut te informeren naar de mogelijkheid om dit nog eens club-breed aan te pakken.

Middels een ludiek statement heeft Tamminga zich nu volledig achter Bartelds geschaard en plechtig beloofd zijn geliefde voetbalspulletjes voortaan niet meer in een sporttas mee te nemen naar het Wim Mugge Sportpark, maar totdat het bestuur overstag gaat enkel een boodschappentasje te gebruiken. Uiteraard blijft Tamme Job, zoals Jelles het probleemkind liefkozend noemt, uiterst milieubewust: hij weigert elke week een nieuwe plastic tas te gebruiken en derhalve heeft hij een papieren tasje van Bakker Van Maanen als boegbeeld van de campagne gekozen. Middels deze campagne met als titel “Als je het bestuur om een boodschap stuurt, verwacht dan maar dat het nog wel jaren duurt” trachten de boegbeelden van Jong-LSVV het bestuur tot actie te manen. Tamminga: “Hopelijk beseft het bestuur dat het mij ditmaal wel menens is!”

De lach is weer terug bij LSVV’70 1

Vierde klasse A (zaterdag)-  Na het veelbesproken treffen van LSVV ’70 bij Aarlanderveen, Jurgen Bouwman en Michiel Ebbing van de studentenploeg raakten in deze tumultueuze wedstrijd ernstig geblesseerd, moest het gehavende LSVV ’70 zaterdag thuis aantreden tegen het Noordwijkse SJC. De zege was leuk (3-0), maar het was vooral de zeer sportieve wedstrijd die zorgde dat na afloop de lach weer terug was bij de voetballende levensgenieters uit Leiden.

In de eerste helft hielden beide ploegen elkaar nog aardig in evenwicht en duurde het tot vlak voor rust tot de openingstreffer viel. Een goede voorzet van Paulus Egberts, werd door Alen Stjepanovic fraai tegendraads ingekopt (1-0). Het inbrengen van Gerben Groenendijk en Rick Baarda in de 2e helft zorgde ervoor dat de thuisploeg steeds meer de overhand kreeg. LSVV’70 kreeg diverse kansen en het was een kwestie van tijd voordat er weer een goal zou vallen. Dat doelpunt kwam na een uur spelen. Guus van Kessel anticipeerde goed op een bal die achter de Noordwijkse verdediging viel en met een beheerste lob liet hij de SJC-keeper kansloos (2-0). De wedstrijd was met dit doelpunt eigenlijk wel gespeeld, maar Thomas Loos besliste de wedstrijd definitief met een fraaie actie achter zijn standbeen langs (3-0).

Dezelfde speler scoorde hierna nog een keer, maar dit doelpunt haalde om een bijzondere reden het wedstrijdformulier niet. De scheidsrechter had de 2e goal van Loos al goedgekeurd en de Noordwijkers stonden al klaar om af te trappen, toen Loos bij de leidsman meldde dat hij de bal met zijn hand had beroerd en dat het geen zuiver doelpunt was. De scheidsrechter besloot om de goal af te keuren en met een 3-0 score werd het eind van de wedstrijd bereikt. De actie van Loos kon op veel waardering van SJC rekenen. Zo kan het dus ook in de kelder van het amateurvoetbal.

LSVV ’70 – SJC 3-0 (1-0) 30. 1-0 Stjepanivic, 60. Van Kessel 2-0, 85.  Loos 3-0.

Opstelling LSVV’70: T. Waasdorp, Van Beuningen, Huisman (Leugering), Van der Meer, Casteel, Loos, Wijnakker, Humme (Groenendijk), Egberts (Baarda), Van Kessel, Stjepanovic.

Bron: Leiden Amateur Voetbal

 

Renske Loos: “Je kan niet altijd zes gooien”

Dames 1 staat weer met beide kicksen op het gras. Na winst tegen SVC ’08 en Rijnvogels waren de zinnen direct gezet op de titel, maar Noordwijk en Voorschoten – op papier toch subtoppers – legden de studentes pijnlijk effectief over de knie. Tijd voor Jelles om conclusies te trekken?

’t Was in Noordwijk wel echt huilen met de pet op (3-1). Dat kon gisteren op het WMS niet gezegd worden. Voorschoten speelde bij tijd en wijlen leuk voetbal, maar de wedstrijd had alle kanten op gekund. LSVV pakte zelf op fraaie wijze de leiding in de vijfde minuut van de wedstrijd: Van der Veen kreeg na een fijne solo van Loos de bal in de diepte mee en bleef ijzig kalm in de afronding. Voorschoten kreeg echter veel tijd en ruimte, en de 1-1 na een kwartiertje was dan ook een teken aan de wand: een afvallende bal mocht van vlak buiten de zestien rustig op de slof worden genomen.

Het tweede bedrijf zag een vrij constant spelbeeld: LSVV vaak in balbezit op de helft van de tegenstander zonder al te veel te creëren – Voorschoten vaak gevaarlijk uit de met zorg en regelmaat opgezette counters. En met effect: kort na rust leidde een dieptebal meteen tot een 1-op-1, waar Angenent kansloos werd gelaten. Vervolgens toonde de technische staf van de bezoekers zich herhaaldelijk weinig sportief, maar dat deed verder niet af aan het wedstrijdbeeld. De 1-2 die op het scorebord stond had ook een 2-1 of 2-2 kunnen zijn, maar de drie punten gingen gewoon mee naar de Haagse voorstad.

Feit is wel dat de dames en Jelles nu op zoek mogen naar zelfvertrouwen, want de ploeg is nu in een tijdsbestek van 8 dagen gezakt van plaats 4 naar 9. Loos omschreef het op z’n Loos’: “Je kunt niet altijd zes gooien,” verwoordde de mid-mid het richting het massaal toegestroomde journaille. En: “de trainer? Was een beetje serieus, merkwaardig.” De oefenmeester zelf? Die wedt inmiddels op meerdere paarden en maakte zich direct na het laatste fluitsignaal uit de voeten richting een lobbydiner om zich als trainer aan te bieden bij Dames 6 van Haagse Hockeyvereniging Groen-Geel. D’r zijn daar volgens betrouwbare bronnen overigens weinig substantiële overeenkomsten gesloten.

Succes met sleutelen aan het zelfvertrouwen, dames! Volgende week wacht het constanter presterende Zevenhoven. Kaarten zijn reeds uitverkocht.

Neal Petersen: ”Dit was veel meer dan een nederlaag”

Vierde klasse A (zaterdag)- LSVV’70 verloor met 6-1 van Aarlanderveen. Cijfers die er niet om liegen. Het deerde Neal Petersen van geen kant. ”Iedereen wil winnen en wij ook. Maar op deze manier is er niets meer aan. We zijn drie spelers kwijt geraakt in een potje voetbal in de vierde klasse. Dit gaat nergens meer over. Ik weet niet of ik op deze manier wil doorgaan met dit spelletje.”

De maker van het enige Leidse doelpunt (uit een stafschop overigens, red.) was diep ontgoocheld en voelde zich ellendig. ”Iedereen moet weer naar school of werk deze week. Of dat voor alle LSVV’70 spelers lukt, is nog maar de vraag. Twee spelers zijn de wedstrijd uitgetrapt en anderen lopen ook met pijntjes. Daarnaast heeft Tim van Luxemburg ook nog eens een rode kaart moeten incasseren en dus zijn we hem de komende weken ook kwijt. Is dit alles leuk voor een zaterdagmiddag? De vraag stellen staat gelijk aan hem beantwoorden.”

De eerste helft ging nog gelijk op. Aarlanderveen kreeg een strafschop, maar Thomas Waasdorp kwam als winnaar uit de strijd. LSVV’70 kwam beter in het spel, maar door twee fouten kwam de thuisploeg goedkoop aan een 2-0 voorsprong. ”Die achterstand en de uiteindelijke nederlaag ligt niet aan de scheidsrechter. Aarlanderveen was beter en verdiende de overwinning. Het is ook zeker geen slechte ploeg. Maar er gebeurde dingen waar ik met mijn pet niet bij kan. Na tien minuten werd onze keeper al ondersteboven gelopen. Een straf bleef uit. Michiel Ebbing, notabene net terug van een langdurige blessure, werd vervolgens de wedstrijd uit gekegeld. De leidsman beoordeelde dat het allemaal wel mee viel. Het werd tijdens de wedstrijd van kwaad tot erger en ook Jurgen Bouwman moest het bezuren. Ook hij kon niet verder. Er werden tal van gele kaarten uitgedeeld en de hele middag had niets meer met voetbal te maken. Tegen het einde, het was al 6-1, kreeg hun spits een gele kaart. Ik vroeg aan de scheidsrechter of dat nu allemaal wel nodig was. Vervolgens werd ik de zondebok en uitgekafferd omdat men dacht dat ik hem een rode kaart wilde aannaaien. De omgekeerde wereld. En nog steeds, we hebben het over de vierde klasse. Waar is het plezier gebleven van een potje voetbal? Ik als liefhebber noem dit een regelrechte rampmiddag. Zo zonde en jammer. De nederlaag doet niet eens meer ter zake.”

Bron: Leiden Amateur Voetbal

1 2 3 40