Recente berichten

Wát een dag!

Hemelvaartstoernooi 2022

Wát een dag. Donderdag 26 mei was het na twee jaar smachten eindelijk weer zo ver: hét LSVV-toernooi van het jaar. Met maar liefst 36 deelnemende teams van verenigingen uit de regio, tot zelfs teams van buiten de randstand. Het is gebleken dat de legendes over het Leidsch Studentenkamioenschap zelfs tot aan Zeeland reiken. Dit met resultaat dat een team uit Middelburg (!) de provincie vertegenwoordigde op het toernooi. Het zonnetje scheen, de lucht was (grotendeels) blauw en de tap stond vanaf 12:00 open; het recept voor een geslaagde dag. Na een opening ging het toernooi van start, en hoe! Iedereen startte scherp (lees nuchter) wat resulteerde in spannende en vermakelijke potjes.

Ruth (Vrouwen 1) onderweg om met een biertje in haar hand een penalty feilloos binnen te schieten. Grote bewondering van het publiek en een daverend applaus volgde.

Na de poulefase was het tijd voor een adempauze, maar ook voor de befaamde strijd om de penaltybokaal. Na heel wat potjes steen, papier, schaar had elk team een afgevaardigde die mocht proberen de felbegeerde bokaal en eeuwige roem te winnen. Onze keepers waren echter meedogenloos en waanden zich allen Tim Krul die op het momento dado hun innerlijke penaltykiller tevoorschijn moesten halen. Dit lukte de meesten erg aardig. Na een spannende finale tussen een jonge hinde van Voorschoten en een vedette van UVS Vrouwen 1, won de laatstgenoemde met een snoeiharde penalty in de kruising.

Na dit spektakel volgde de finalerondes. Het bier vloeide bij de meeste teams al een tijdje rijkelijk, wat het voetbalspel interessanter maakte. Er vonden wat gedaantewisselingen plaats (iets met Wietselientje?), maar al snel denderde de teams die er nog wel waren om te voetballen door naar de grote finale. In de vrouwenpoule spande het erom tussen UVS Vrouwen 1 en Meerbier. In de finale van de mannen brak de strijd los tussen de Punani Pimps en De Legende van 6. Beide finales waren zinderend maar eindigden onbeslist; hierdoor vonden er twee bloedstollend spannende penalty shootouts plaats. Na wat schoten naast en prachtige reddingen van de keepers, werden een paar penalty’s ook heerlijk raak geschoten Winnaars van de finales (met alsmede de leukste teamnamen) werden Meerbier en de Punani Pimps, hulde!

Toernooicommissie v.l.n.r.: Ariane, Sietske, Manon, Bram en Noud

Na de prijsuitreiking werden de barbecues aangestoken, de kilo’s (vega)vlees uit de ijskasten gehaald en kon het feestmaal beginnen. De pitchers vloeiden rijkelijk en de kipsaté vloog door de tent. Na het heerlijke eten en al wat hitjes en dansjes op de biertafels buiten, was het tijd om het feest binnen voort te zetten. Het ging al snel lekker los en toen arriveerde ook nog onze special guest… Niemand minder dan Danny Plezier!!! Het dak ging eraf en het feest ging tot in de late uurtjes door.

Aan iedereen: bedankt voor de heerlijke dag en tot volgend jaar! Bloed aan de palen!

PS Zie de LSVV’70 Facebookpagina voor alle foto’s! https://www.facebook.com/media/set/?set=a.2211646228993460&type=3

Reportage Studentenderby LSVV’70 vs Football Factory

Deze week is een week waarin voetbalfans in heel Europa hun hart op kunnen halen aan schitterende wedstrijden tussen gezworen rivalen: Feyenoord neemt het op tegen Ajax, Barcelona komt op bezoek bij Real Madrid, in Rome staat de stad in het teken van de derby tussen AS Roma en Lazio, en in Katwijk vond de derby tussen Quick Boys en VV Katwijk plaats. Ook in de lagere regionen van het voetbal is er sprake van rivaliteit om uiteenlopende redenen. Zo ook in Leiden. In de stad met de oudste universiteit van Nederland was er dit weekend sprake van de enige echte ‘studentenderby’: Football Factory kwam op bezoek bij LSVV’70. Hoe beleven de spelers zo’n derby? Een kijkje in de keuken bij het zesde team zaterdagvoetbal van LSVV’70.

De Kikkerpolder, thuisbasis van UVS en LSVV’70

Beetje bij beetje druppelen de spelers van het zesde team van LSVV’70 de kleedkamer binnen. Meteen valt op dat niet iedereen optimaal fit is: “Gisteravond was weer iets te gezellig.” Vandaag neemt LSVV het op tegen de rivalen van Football Factory, al boezemt die tegenstander niet meteen angst in: “Ze staan laatste zonder punten, hebben maar 4 goals gescoord en er 100 tegen gekregen. Appeltje eitje.” Linksbuiten, aanvoerder én trainer Jan-Pieter Heijstek (28, steevast ‘JP’ genoemd) legt de tactiek uit: “We moeten zorgen dat we er meteen bovenop klappen.” De klanken van de Champions League hymne schallen uit een telefoon, en de spelers bewegen zich naar het veld. Het is geweldig weer op de Kikkerpolder, de thuishaven van Leidse voetbalclubs UVS en LSVV’70. Een handjevol supporters heeft zich al verzameld voor deze kraker. Ook bij hen is de frisheid nou niet bepaald van de gezichten af te lezen, maar de zon maakt veel goed.

Warming-up noodgedwongen zonder shirt

De eerste problemen doemen op als de scheidsrechter van dienst opmerkt dat de shirts van LSVV en Football Factory wel heel veel op elkaar lijken. In allerijl worden er vervangende shirts gehaald, waardoor de warming up maar met ontbloot bovenlijf wordt uitgevoerd. De traditionele uitshirts blijken al te zijn uitgeleend aan een ander team, waardoor als noodoplossing wordt gespeeld in oude wedstrijdtenues van voormalig eredivisieclub De Graafschap, heloranje shirtjes van rond de millenniumwisseling. Helaas zijn er niet genoeg shirts voor elke speler, waardoor de shirts moeten worden hergebruikt. Gelegenheidsspits Tim Rietvink (26) ziet geen problemen in deze zweterige bedoening: “De shirts zijn toch maat XL, die wapperen zo droog.”

Bij een wissel moeten de shirts worden meegewisseld

De wedstrijd begint. Van de afgesproken tactiek is in de eerste helft vrij weinig te zien. “Wat een vreselijk veld”, moppert de gewisselde Rietvink. Hij is het ook niet zo eens met de door JP geopperde tactiek: “Eroverheen klappen is een tactiekloze tactiek.” Centrale verdediger Floris ‘the Sledge’ Luitjes (21) denkt er het zijne van, en steekt meteen na zijn wissel halverwege de eerste helft een sigaret op met supporter Henrik van Nieuw Amerongen (20): “Er is nog niemand langs me heen gedribbeld, wat dat betreft is het een geweldige middag.” De eerste helft moddert voort, en de eerste supporters zitten al aan het bier. De spelers in het veld klagen over de kwaliteit van de grasmat. Geblesseerde spits Marijn de Jong (25) staat langs de zijlijn en is het gejammer zat: “Eerst jagen, dan klagen!”. Aan het einde van de eerste helft wordt het spel iets beter, maar ondanks wat pogingen blijft het 0-0 bij het rustsignaal.

Floris ‘the Sledge’ Luitjes rookt een sigaret met de supporters na zijn wissel

In de rustbespreking is JP niet mild voor zijn teamgenoten: “We zijn veel te slap in de duels. Een bal mag niet twee keer kunnen stuiteren. Natuurlijk is het veld kut, maar we doen ook niet ons best om er wat van te maken.” De woorden missen zijn invloed niet: de tweede helft is een stuk beter van LSVV. Al na een paar minuten schiet LSVV op de paal, om nog iets later tot scoren te komen: spits Bas Belder (23) schiet overtuigend binnen na een goed uitgevoerde counter van JP. Na dit doelpunt gaat het lopen. Rechtsback Pieter de Mooij (27) maakt de 2-0, gevolgd door een wereldgoal van middenvelder Luuk van Pelt (24) die de bal de kruising in ‘jankt’. Niet iedereen is blij met de goal: drie spelers van LSVV lopen meteen naar de scheidsrechter om te vragen of de goal nog afgekeurd mag worden. De reden? Floris Luitjes legt het uit: “Hier gaat hij sowieso tof over lopen doen, en dan wil ie weer een jaar lang alle vrije trappen nemen.” Langs het veld is de sfeer opperbest, van vijandigheid omdat er een derby wordt gespeeld is geen sprake. 

Linksbuiten, aanvoerder én trainer JP Heijstek spaart zijn spelers niet in de rust

Na de 4-0 en 5-0 moet de met PSV-pet getooide keeper Erik van Veen (23) toch nog een keer vissen, na een uitgekiende vrije trap van de aanvoerder van Football Factory. Zo besluit de thuisclub met een 5-1 overwinning op de rivaal. JP is tevreden: “Als je zó een slechte eerste helft speelt, mag je heel blij zijn dat je met zo’n ruime score wint.” De spelers zijn de tegentreffer alweer vergeten: de eerste pitchers bier worden geleegd in de dorstige kelen. “De drie punten zijn weer in Leiden gebleven!”

Middenvelder Luuk van Pelt is de gevierde (en minder gevierde) man na zijn schitterende 3-0

Een Positief Doelsaldo

Wedstrijdverslag: UVS Zondag 7 – LSVV’70 Zondag 3

Zondag j.l. speelde een van de vele vlaggenschepen van LSVV (“Zondag 3”) een heuse sportpark derby tegen de nieuwe vrienden van UVS. De wedstrijd was al twee keer eerder om onduidelijke reden afgelast (“regen”), maar in het weekend dat er door heel Nederland bomen op auto’s vielen vond de wedstrijd gelukkig wel gewoon plaats. Zondag 3 had al een tijd naar deze wedstrijd uitgekeken, daar de tegenstander een moeizame start van de competitie had gehad (“blessures, schorsingen, je kent het wel”) en momenteel op een degradatieplaats bivakkeerde met een doelsaldo van 8 voor en 86 tegen.

Nu is Zondag 3 al sinds de oprichting een “team in opbouw” (naar verluid is alleen Feyenoord 1 al langer in opbouw in Nederland), en daarom werd er reikhalzend uitgekeken naar deze ontmoeting waarin “het doelsaldo positief gemaakt zou kunnen worden” (hetgeen een waar unicum zou zijn in de geschiedenis van het zondagse vlaggenschip). Het huidige doelsaldo stond echter op min 12, hetgeen Hoekstra ertoe bracht om de gehele training op donderdag keihard “13-0” over het veld te schreeuwen. Op de training werd daar nog over tegengesputterd, maar nadat Hoekstra ook in de teamapp filmpjes van 13-0 wedstrijden ging delen was het duidelijk: zondag moet het gebeuren. 

De kraker stond – uiteraard – ingedeeld op het hoofdveld, maar op zondag zelf bleken twee andere teams de aandacht niet te kunnen missen, en dus dropen UVS en LSVV en hun publiek (de scheids) af naar veld twee. Bij aankomst op het veld bleek de tegenstander echter niet volledig op oorlogssterkte: er stonden 9 mensen op het veld, inclusief keeper. Deze keeper was een verhaal op zich, want er waren 1) geen keepersshirt (maar een trainingsjack) en problematischer 2) geen keepershandschoenen. Bij een gevoelstemperatuur van -10 graden (+10 graden maar het waaide best wel hard, echt waar) moest iemand bij de tegenstander zijn blote kolenschoppen dus gaan opofferen. 

Dit sterkte LSVV dusdanig in het geloof op een “13-0” dat er een ongebruikelijke yell voor de wedstrijd werd gedaan, waar niemand echt om gevraagd had, en waarvan onduidelijk bleef wie er nu eigenlijk toe aangezet had. Daarna ging de wedstrijd van start. Bij gebrek aan aanvallers bij UVS (letterlijk) stond LSVV volledig op de helft van de tegenstander, en begon het kansen te regenen. Hoewel het merendeel van deze kansen verprutst werd, begonnen er zowaar ook ballen binnen te vallen: Hoekstra (3x) maakt zijn grote mond waar, en ook Wirix-Speetjens, Verstappen en Hellegers deden een duit in het zakje. Hellegers scoorde daarbij met het hoofd, wat eigenlijk niemand op het veld kon geloven, aangezien Zondag 3 bekend staat om het feit dat niemand ooit kopt (hetgeen doorgaans pijnlijk duidelijk wordt bij corners van de tegenstander).

Nadat de tegenstander haar aantal spelers op het veld langzaam had aangevuld tot 11, werd tegen het eind van de eerste helft ook nog een penalty aan LSVV gegeven (door de vriendelijke scheidsrechter, die overigens de volledige wedstrijd aan de zijlijn geplakt stond en dus elke beslissing moest gokken). Nu waren de penalty’s een verhaal op zich, daar vaste penaltynemer Kemmel in de laatste wedstrijd was afgebluft door spits Verstappen. Hoewel Verstappen vervolgens gemist had, leek de jarenlange penalty discussie hier plots weer door geopend en collega spits Huybrechts sprong dankbaar in dit gat. Op de donderdag training begon hij plots te beweren “een penaltykiller” te zijn die elke bal van 11 meter “in de bovenhoek” legde. Tijdens de training schoot hij vervolgens net zo lang penalty’s op een leeg doel tot in ieder geval een teamgenoot ervan overtuigd was dat hij een bal in leeg doel kon schieten. Zodra de penalty in de wedstrijd werd gegeven claimde Huybrechts dan ook de bal, die hij vervolgens in een rechte lijn over het doel joeg (in de stijl van Jaap Stam). Ruststand 0-6, waarbij Huybrechts in de kleedkamer werd gewezen op zijn “grote mond”, wat hij vakkundig pareerde door te stellen dat hij “alleen penalty’s kan maken onder druk” (niet in de stijl van Jaap Stam).  

De conclusie van het immer chaotische overleg in de rust was wederom voor iedereen onduidelijk, maar er stonden ook na rust 11 spelers in het veld en er was in ieder geval ook iets gezegd over “kansen rustiger uitspelen”. Nu was er op de donderdag training gelukkig geoefend op het uitspelen van 3 tegen 3, wat een leuke oefening bleek, maar doelpunten waren er niet bepaald onderdeel van. Dat beloofde veel goeds, en in de tweede helft bleek dat ook 3 tegen 2, 3 tegen 1, of zelfs 3 tegen 0 eigenlijk teveel gevraagd was voor het zondagse vlaggenschip. Het begin van de tweede helft kenmerkte zich dan ook door een ongekende hoeveelheid om zeep geholpen mogelijkheden, waardoor de irritaties in sneltreinvaart begonnen op te lopen. De spelers van LSVV begonnen elkaar uit te schelden dat ze “rustiger moesten spelen”, en al deze negativiteit bracht de tegenstander in twijfel of ze nu met 6-0 achter of voor stonden. 

Na verloop van tijd keerde de wedstrijd echter, naar verluid door de trashtalk van Hoekstra. Hoekstra had recent een podcast geluisterd over trashtalk, en was er van overtuigd geraakt dat dit de ware sleutel was tot succes. Nadat hij in de laatste wedstrijd ongevraagd aan de tegenstander had uitgelegd hoe buitenspel werkt, zag hij nu zijn kans schoon bij de keeper van de tegenstander. Aangezien dit duidelijk een veldspeler was, en een begaafde pleintjes voetballer, daagde Hoekstra hem uit om “gewoon zelf met de bal het veld over te steken”. De keeper gaf hier kortstondig gehoor aan, maar toen hij merkte dat Hoekstra hem vervolgens wel de bal wilde afpakken, speelde hij ongelukkig in op zijn laatste man. Deze draaide blind open, waardoor Moerland tegen de bal aanliep en deze gratis het doel in hobbelde. 

De tweede helft veranderde vervolgens in een nieuwe doelpuntenregen, met nog vier goals van Moerland, twee van Wirix-Speetjens, een van Verstappen, en een goal van Huybrechts, die zijn gemiste penalty daarmee enigszins wegpoetste. Dat klinkt succesvol, maar het aantal gemiste kansen was nog veel groter, wat de aanvallers achteraf terecht te horen kregen van verdediging en wisselspelers. Aan de andere kant van het veld viel in de tussentijd ook zowaar nog een tegengoal, waarna de sympathieke tegenstander vrolijk riep “dat het nu hun beurt was”.

De eindstand op het scorebord werd daardoor 1-16, een uitslag die nostalgische gevoelens aan de F-jes tijd naar boven bracht bij de LSVV’ers (of niet, aangezien het merendeel van het elftal vroeger nooit heeft gevoetbald). Zoals gebruikelijk werd de overwinning gevierd in de kantine, waar Hellegers eindelijk zijn lang beloofde bardienst draaide, en het gehele team voorzag van pitchers en broodjes bal pinda. De uitslag dreunde nog lang na in de hoofden van de LSVV’ers, maar ook in het bredere Leidse amateurvoetbal. Bij koploper Lugdunum 3 schijnt ‘s nachts een spoedvergadering belegd te zijn, waarbij Tim de Cler heeft geroepen dat ze “de koppen bij elkaar moeten steken”, hetgeen ook gebeurt schijnt te zijn, dus dat probleem lijkt ook weer opgelost. De spelers van LSVV maken vooral al de hele week screenshots van de stand in de Voetbal.nl app: 51 voor, 48 tegen. Een positief doelsaldo.

Coronabeleid bij LSVV ’70

UPDATE 27 JANUARI 2022

Beste leden en tegenstanders,

Vanaf aankomend weekend mag er weer gevoetbald worden! Graag attenderen we er jullie op dat voor het betreden van zowel de kleedkamers als de kantine geldt dat je een geldige QR-code moet hebben. Zoals bekend heeft de overheid ook besloten dat publiek langs de velden niet is toegestaan en dat de kantine tot 22:00 open mag zijn. Tot op de velden!

Vriendelijke groeten,
Bestuur LSVV’70

De Snor spreekt: “tijd om te manifesten”

Na maanden van pandemie en media-embargo doorbraken Jelles en zijn vrouwen gisteren de stilte. Eindelijk werd het journaille weer te woord gestaan. Het publiek kreeg waar het om schreeuwde: een inkijkje in de turbulente wereld van de best getrainde selectie van LSVV’70. Het beeld liegt er niet om: een angstaanjagende discrepantie tussen beeldvorming en realiteit omgeeft de zaterdag zichtbaar geworden machtsgreep in de vierde klasse.

Achter een uiterlijke façade van klinkende resultaten, chique jurkjes en de grootste ballenkar van de club (Vo’vo) blijkt een emotioneel onstabiele groepscultuur schuil te gaan, bij elkaar gehouden door een wisselvallige Instagram/PR-strategie, een schaduwselectie uit Driebergen en methodologische bemoeienis vanuit Zeist. Terwijl de driepunters de afgelopen weken aan mekander werden geregen, deden speelsters zich te goed aan snoepreisjes, smerige huisfeestjes, extravagante diners en Justin Bieber-clips. De vorige week gelekte autobiografie van aanvaller Rietveld (Ik, Ruth) deed al een tipje van de sluier oplichten.

Het bestuur is er dan ook alles aan gelegen om de dames uit de wind te houden. Een strategische gekozen wedstrijdtijd van 16:30 moet dit seizoen pottenkijkers buiten de deur houden. Dat kon helaas niet verhullen dat cupfighters van het Zesde wisten door te dringen tot de veldomheining en de Voorschoter gasten en invaller Venema het leven vocaal flink zuur wisten te maken. Dat deed echter niets af aan de realiteit: alweer de achtste overtuigende overwinning van een ploeg die zichzelf niet is.

Alleen de aanblik van de trainer sprak al boekdelen. Met grotendeels ongeschoren gelaat stond hij woest te gebaren voor de dug-out. Voorschoten werd aan flarden gespeeld in het eerste bedrijf, maar bouwde eigenlijk meer doordacht op dan de thuisploeg. Fokkinga, Van Haga en Roos straften matig verdedigen echter genadeloos af, waarbij met name de voormalig Varsity-winnares weer een weinig discrete gooi naar de Puskás Award deed (afdwingen door jezelf te kleden op een prijsuitreiking is ook manifesten). Angenent hield zich ondertussen lafjes warm met het verwerken van terugspeelballen.

Het vertrek van Dames 4-revelatie Boerboom halverwege maakte het tweede bedrijf minder aantrekkelijk, alsmede wisselloos door het afhaken van Fierljep Fokkinga, maar verre van Loosloos. Voor het eerst in haar LSVV-tijd maakte de Veense femme fatale een treffer van minder dan 37 meter afstand van het doel. Zas meter volstond ditmaal, na fraai voorbereidend werk van een uitblinkende Van der Veen. Echt spannend werd het niet meer, een conclusie die niet opgaat voor de competitiestand. Met een schutterend Lisse en een over de Rijnsburgse knie gelegd DoCoS moet ook koploper Voorschoten vrezen voor de tijd die twee wedstrijden voorsprong gaat wegnemen. “Alles kan,” bromde de Snor, om nog geen 24 uur later te moeten vervallen in gemiemel over commitment.

Coronabeleid – QR-code

LSVV’70 handhaaft in samenwerking met UVS het door de regering bepaalde coronabeleid op de Kikkerpolder. Dit betekent dat de kleedkamers, kantine en andere binnenruimtes alleen toegankelijk zijn voor mensen die een geldige QR-code kunnen overleggen. We rekenen op het begrip van alle spelers en hopen dat we op deze wijze ondanks alle ontwikkelingen kunnen blijven voetballen. Voor verdere toelichting verwijzen wij naar de website van UVS.

Talentenfabriek slaat toe op de transfermarkt

De reserve vierde klasse C West II mag de borst nat maken. Jong LSVV, van oudsher plan B als de godenzonen van het Vlaggenschip falen, heeft het namenlijstje voor ’21/’22 gereed. Met naar verluidt drie jonge honden uit eigen opleiding en twee groeibriljantjes van buitenaf heeft het Technisch Hart goud in handen. ’t Is wachten op de doelstelling, maar die kan er niet om liegen. “We kiezen met deze jongens vooral voor de toekomst, je moet toch aan verjonging denken.”

Op 1 juli de talentenpoule rond hebben – dat had twee maanden geleden niemand durven dromen. De vlag van de visvijver van LSVV 1 hing rond april nog halfstok: Gerwen Bonte, de man om wie oefenmeester Jorik van der Wal de afgelopen vijf jaar zijn opstelling bouwde, kondigde zijn vertrek naar het kapitaalkrachtiger DHSC aan. Wesley’s overredingskracht – klein van stuk, groot van portemonnee – corrumpeerde het hart van de stierende back en bleken voldoende reden om naar Voordorp te verkassen. En tot overmaat van ramp bleek Bontes vertrek de spreekwoordelijke druppel voor Van der Wal zelf (“meer tijd aan het gezin besteden, skûtsjesilen”). Des te groter de verbazing toen de afzwaaiende excuus-Fries afgelopen donderdag het team nog even informeerde over de nieuwe lichting feuten.

Blikvanger van het opengetrokken blik verse krachten is zonder meer Jurriaan Vermeulen. De ‘Snor van de Nobel’ doorliep de jeugdopleiding van LSVV in het derde, de dansvloeren van InCasa tot de Buurt, en menig studentenkamer van vrouwelijk schoon. Geen onverdienstelijke buitenspeler, en bovendien, in de woorden van captain Degens: “het imago van de groep kon wel wat souplesse gebruiken. Dit is er één voor de marketing.”

Met Joris Bonarius haalt Jong LSVV een technische middenvelder binnen. “De twaalfde inderdaad, maar Joris is ook fysio,” legt Van der Wal uit. Geen overbodige luxe, er zijn regelmatig blessures (door hoog wedstrijdritme o.i.d., red.). Robin ‘de Noodrem’ ‘Remmerswaal, historicus en Drentenaar van oorsprong, is een verdediger van het soort (niet te verwarren met kaliber) De Ligt.

Over de twee van buiten aangetrokken krachten, beiden transfervrij, blijven de hoge heren vaag. Buitenspeler Leo zou een Zuid-Amerikaanse ruwe diamant met ervaring in Spanje zijn. “Van de Ramblas naar de Breestraat, dat zal even wennen zijn voor zo’n jongen, maar de Kikkerpolder is een warm bad voor jongens die wel eens met Frenkie de Jong hebben gespeeld,” weet Van der Wal. Centrale verdediger Jérôme heeft wat jaartjes gerijpt in zijn heimat Duitsland. Bang voor een Duitse enclave achterin is Degens echter niet. “Conna kan ‘m wegwijs maken, en Died staat klaar met een bijlespakket, maar de voertaal blijft Nederlands.” En saillant detail: “die jongens kennen elkaar al, heel leuk. Hebben wel eens tegen elkaar gebald.”

De gemiddelde leeftijd van het talentenensemble wordt met de nieuwelingen fors omlaag getrokken naar 34,2 jaar.

Zondag 3 wint oefenpot tegen het kleine broertje

“Voetbal is oorlog.” Een van de bekendste quotes in deze gekke industrie. Voetbal is oorlog. Dat zie je bij prachtige derby’s zoals Amsterdam – Rotterdam, Lazio – Roma en natuurlijk El Clásico.

Dat zag je niet bij LSVV ‘70 zo 3 tegen een team van Football Factory. In deze heuse studentenderby wisten de Mannen van Terpstra met gemak te winnen van die gasten van het Bio Science park. Het was alsof ze stonden te slapen. Bij LSVV ‘70 sliepen er ook nog een paar. Mathieu kreeg het voor elkaar om zich te verslapen (verzameltijd: 14:30) en ook Sassen had een of ander slap excuus. Maar ze stonden er wel. Één minuut voor drie liepen ze met al het gemak -zonder warming up- het veld op. Het is immers zondag. Gek genoeg droeg vooral de drive en finesse van Mathieu bij aan deze winst op de rivaal.

Hij deed alsof hij de fitste van allemaal was en eiste elke bal op. En zijn enthousiasme werkte aanstekelijk. Je voelde dat hier iets te halen viel. En dat gebeurde. Na een middelmatige pass van Ten Hooven maakte Hoekstra met zijn technische finesse er soep van. Het was perfect. Alsof hij een kast van de Ikea zonder gebruiksaanwijzing foutloos in elkaar schroefde. De voorzet was op maat voor Verstappen, die keurig droog in de verre hoek knalde. 1-0.

Na rust werd de stijgende lijn doorgezet. Jinne kreeg weer ergens een balletje van iemand en daar kan ie natuurlijk wel wat mee. De heren van Football Factory begrepen er niks meer van, want zonder dat ze aan het opletten waren lag ineens de bal achter de keeper. Het werd echt nog wel spannend. De scheidsrechter wist even niet meer wat schwalbe was en gaf de vrije trap toch. Kluts. Vrije man. Raak. 2-1. Onnodig.

Ondertussen leek het voetbal van LSVV ‘70 nergens meer op. Alsof er wat spelers al bezig zijn met een droomtransfer deze zomer. De arrogantie en doorzichtigheid spatte er van af, dus werden er terecht wat lui gewisseld. Mathieu kwam weer in de ploeg en gaf een heroïsche bal op wederom Verstappen. En dat was mooi. Zo’n bal die door de hand van God omlaag wordt gedrukt, net achter de verdediging maar te ver weg voor de keeper. En daar wist Verstappen wel raad mee. De keeper van Football Factory wist niet waar die het zoeken moest. Pieter wel. In het net. 3-1. Einde wedstrijd. LSVV ‘70 heeft laten zien dat het échte studentenvoetbal aan de Oegstgeesterweg gespeeld wordt.

50 jaar op sterven na rood

Het Jubileumboek ’50 jaar op sterven na rood’ is een feit! Zaterdag overhandigde de Commissie jubileumboek in het bijzijn van de pers het eerste exemplaar aan clublegende Wim Mugge. Hij draagt al ruim 25 jaar bij aan de clubgeschiedenis van LSVV’70 als trainer en betrokkene. ‘’Ik voel me zeer vereerd dat ik het eerste exemplaar van ontvangen van jullie. Ik blijf altijd LSVV’er en ik hoop dat het nog een hele lange tijd heel erg goed gaat met de club,’’ aldus Wim Mugge.

Dit Jubileumboek viert het ontstaan van Leidse Studenten Voetbal Vereniging ’70 op 28 april 1970. Tal geplande lustrumfestiviteiten zijn verplaatst, maar ondertussen heeft een aantal leden gewerkt aan dit boek. Uiteraard blijven studenten ook maar studenten, dus is het enkele maanden later klaar dan gepland. Het resultaat mag er na heel wat bloed, zweet en tranen toch zeker zijn. Het staat vol met de mooiste LSVV-herinneringen, anekdotes, compromitterend beeldmateriaal en de enige ware uitleg van de clubgeschiedenis.

Bloed aan de palen, bal in het net

LSVV heeft een doelpunt gezet

1 2 3 46