Eerdere berichten: LSVV 2

LSVV 2 klaar voor ommekeer tegen Voorschoten

Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover: onder het oog van de massaal toegestroomde tifosi opende Jong LSVV op officieuze wijze de tweede seizoenshelft. Na een tegenvallende heenronde hebben de eeuwige talenten van het duo Nelemans-Van der Wal hun hoop gevestigd op een succesvolle terugronde.

Tijdens het Nieuwjaarsdiner veertien dagen eerder was de sfeer al opperbest. Onder het genot van thematisch sterke wijnen en een keur aan uitgelezen gerechten werden louter vertogen woorden gesproken. Aanwinst Bonte bood een de biografie van Johan Cruijff als cadeautje aan het Technisch Hart aan in de hoop een basisplaats te kopen voor de komende wedstrijden en tegelijkertijd het door hem geconstateerde gebrek aan visie enigszins op te kunnen vijzelen, coach Van der Wal sprak op geheel Mossiaanse wijze de aanwezigen toe en Nestor Bartelds riep in een vurig betoog op tot een grotere Remontada dan Barcelona destijds tegen PSG.

Massale toestroom van tifosi afgelopen zaterdag op het Wim Mugge Sportpark voor de Jong LSVV-kraker tegen Warmunda.

Massale toestroom van tifosi afgelopen zaterdag op het Wim Mugge Sportpark voor de Jong LSVV-kraker tegen Warmunda.

De toon was gezet voor de georganiseerde benefietwedstrijd, waarin Warmunda het slachtoffer moest worden. De trouwe aanhang wilde de aangekondigde ommekeer niet missen en was reeds uren op zeer rumoerige wijze aanwezig. Helaas moest de tegenstander echter afzeggen vanwege een maar al te bekend probleem: een te lage opkomst. Waar de tegenstander onvoldoende spelers had bleken de Jong-LSVV’ers hun leven gebeterd te hebben: zoveel Biancorossi hadden er in de eerste seizoenshelft nimmer tegelijk de groene zoden betreden. De spelers wilden de fans niet nu alweer teleur te stellen en gelukkig werden enkele clubgenoten van het 6e bereid gevonden op te draven voor een gemengde 7vs7 op een half veld (of was het nou 9vs9, of toch 10vs10?).

Hoewel het vertoonde spel niet om over naar huis te schrijven was, sloeg het optimisme over van de tribune naar de spelersgroep. Niemeijer Senior, aanwezig als begeleider van kidsclub de Jonge Veulens, besloot meteen zijn kicksen weer uit de wilgen te halen en zich beschikbaar te stellen voor de tweede seizoenshelft terwijl Tamminga zichtbaar aangedaan het journaille te woord stond. De lange spits, die enkele dagen eerder nog in verband was gebracht met een overstap naar Chelsea, legde uit dat hij vanwege de fans in Leiden zou blijven en sprak lovende woorden: “Terwijl je voor de winterstop per wedstrijd gemiddeld meer tegendoelpunten krijgt dan je eigen spelers in het veld hebt staan, blijven ze achter je staan. Bij LSVV speel je geen enkele wedstrijd voor anderhalve man en een paardenkop.” Oer-optimist en teammanager Nelemans deed ook een duit in het zakje door af te zien van een verjaardagscadeau mits “de drie punten verdorie weer eens in de tas mee naar huis gaan.”

Jong LSVV met opgeheven hoofd en zonder rouwbanden uit de beker

Na regen komt zonneschijn, luidt een oud Leids gezegde. Afgelopen zaterdag bleek dat eens te meer waar te zijn voor onze Rood-witte helden van de beloften. Een oplettende toeschouwer merkte op dat er niet met de aangekondigde rouwbanden gespeeld werd (zie artikel hier op 12-dec j.l. verschenen, red.). Voor de beker geldt echter dat de jonge honden aan een verbluffende reeks begonnen zijn. Eerder werd namelijk UDO in eigen dorp met 3-0 aan de zegekar gebonden. Om door te bekeren moest dit kunstje ruimschoots herhaald worden. Met een verschil van zeven of misschien toch acht doelpunten moest er zaterdag gewonnen worden om het reeds geplande en geboekte teamuitje van eind februari in gevaar te brengen.

Na een gaslek en andere sanitaire problematiek aan het Wim Mugge Sportpark was de kraker tegen Woubrugge 2 met een uur uitgesteld. Kans voor de studenten om zich nog een keer om te draaien en extra fris voor de dag te komen. Er werd begonnen met een troef, dan wel verrassing – al dan niet uit nood geboren: de atletische Wildenbeest werd tot aanvalsleider a.k.a. spitta gebombardeerd. Verder was het aanvalsplan simpel: ‘willen winnen!’, zoals de later rentreemakende Nestor bij aanvang zou roepen. Ondanks het feit dat spelverdeler Van Eijsden verstek moest laten gaan, liep het goed. Al snel kwam dieselduo Bonte-Kamp op gang. Op links voelden deze twee liefhebbers elkaar feilloos aan. Na een eenvoudig afgeslagen aanval en daarop volgende een-twee, lanceerde Kamp Bonte de diepte in. Met een strakke, harde voorzet op maat werd gelegenheidsbuiten Wind bediend, die de bal met een kordate knik de rechterbovenhoek in stuurde. 1-0.

Nog voordat de spelers van de voormalige Heerlijkheid van Esselijkerwoude en Heer-Jacobswoude zich konden herstellen, was de tweede treffer in de maak. Op dezelfde flank voetbalde het voornoemde duo zich onder de druk uit en ditmaal werd Kamp diep gestuurd. Weer werd Wind in scoringspositie gebracht. Dit keer poogde hij de doelman met een subtiele volley te verschalken. Deze inzet zag hij echter gepareerd, waarop Wildenbeest koelbloedig afrondde uit de rebound. 2-0.  Het koningskoppel Wind-Wildenbeest kroonde zo zichzelf. Van boven werd dit goedkeurend bevestigd met een prachtige dubbele regenboog. Omdat hoogmoed voor de val komt, werd – om juist dat te voorkomen – het koniningskoppel gauw gewisseld om plaats te maken voor aanstormend talent uit het derde. Laurens Vermeulen en Jochem van Es voegden zich zo naast hun teamgenoot Haagse Rob (-in Remmerswaal, red.) die zijn directe tegenstander nog geen halve meter gegund had. Sowieso hadden de verdedigers nog weinig te vrezen gehad. De Jong en Müller hadden alles onder controle. Het lot der Woubruggianen werd kort voor rust reeds bezegeld door Mos. Uit een onwaarschijnlijke scrimmage bleef hij kalm en schoof de bal beheerst in de linkerhoek. 3-0. In de rust kon doelman Niemeijer zich de enige ‘kans’, dan wel tegenstoot niet eens heugen.

De ter ere van koningskoppel Wind-Wildenbeest opgetuigde regenboog was niet van echt te onderscheiden.

De ter ere van koningskoppel Wind-Wildenbeest opgetuigde regenboog was niet van echt te onderscheiden.

Teammanager Nelemans vervulde een glansrol door iedereen te voorzien van een warme drank. Niet overbodig, aangezien de schemering was ingezet en de wind was aangezweld. Bij rust werd in kalm dialoog besloten om toch maar voor de zeven of acht benodigde doelpunten te gaan. Hoe anders zou dat lopen!

De Woubruggers herpakten zich knap en stonden in het tweede bedrijf beter hun mannetje. Kort na rust maakte de hoogblonde buiten knap af door de bal onder de vallende Niemeijer door te schuiven. 3-1. Na een opstootje tussen de uitstekend spelende Karssemeijer en een tegenstander werd besloten tot een penalty. Eerder genoemde ging niet helemaal vrijuit, zo verklaarde hij nadien eerlijk. Terwijl langs de zijlijn berekend werd met hoeveel doelpunten verschil men dan zou moeten winnen, bereidde doelbewaker Niemeijer zich voor op een van de hoogtepunten van zijn seizoen. Met een katachtige reflex zou hij – al zijn ledematen strekkend – de bal uit de hoek duiken. Vervolgens kon de attente De Jong de bal uit de gevarenzone wegwerken.

De Rood-witte helden zouden zich hierna nog een keer herpakken. Dit maal over rechts dwong De Weger een hoekschop af. Uitblinker Kamp schoof deze keihard op het hoofd van Bonte die zijn maatje al begrepen had. Verbluft door de knal van leer op ijzer zag Bonte zijn teamgenoten de 4-1 vieren. Bondsscheids Parlevliet (tot dan wellicht een van de betere arbiters dit seizoen) speelde in deze Woubruggiaanse wederopstanding een bescheiden rol – zo zou gesteld kunnen worden. Na een duel om de bal waarbij zowel verdediger als aanvaller te gronde gingen, werd opnieuw naar de stip gewezen. Nog niet bijgekomen van de verbijstering mocht de aanvaller van Woubrugge nu wel aantekenen en zich zo vereeuwigen op dit toch al legendarische wedstrijdformulier. 4-2.

Speciaal voor het volgende moment werd na kort beraad langs de lijn besloten om de veldverlichting aan te zetten. Na maanden van fysieke afwezigheid loste Bartelds zijn belofte in. Hij zette zijn terugkeer luister bij door ons vooraf aan de kraker de achtergrondgeschiedenis te delen van ‘be there or be square’. Een niet ontoepasselijke zinsnede in deze, waardoor hij zijn vooraf overeengekomen rentree heimelijk aankondigde aan zijn teamgenoten.

Een mooie voetbalmiddag met veel lichtpunten. Niet in de minste plaats omdat de langstudeerders op subtiele wijze het teamuitje gezamenlijk veilig gesteld hadden – zonder dat de persoonlijke-, club- of stadseer in het geding waren gekomen.

Jong LSVV: verder met rouwbanden ter nagedachtenis aan spel

Constantin Müller - 'Mata' voor intimi - met rouwband op de rug bezien, hier op archiefbeeld.

Constantin Müller – ‘Mata’ voor intimi – met rouwband op de rug bezien, hier op archiefbeeld.

Jong LSVV zal de komende competitiewedstrijden spelen met rouwband. Tevens zal voor aanvang van ieder duel een minuut stilte in acht worden genomen, waarna in Gregoriaans mineur vanuit de dug out het ‘Bloed aan de palen’ zal worden aangeheven – overigens zonder het kenmerkende couplet 7 (‘la-láááá…’). Het betreft hier rigoreuze maatregelen, die niet vanuit het Technisch Hart, maar op initiatief van zomeraanwinst Peter Kamp worden genomen.

Kamp kondigde de maatregelen aan na het teleurstellende verlies tegen Valken ’68 4, een martial arts-ploeg die zich dit seizoen per abuis ingeschreven zag worden in een voetbalcompetitie. Dat was voor de geel-roden misschien even schrikken, maar de 2-1 winst op Jong LSVV hielp de jongens toch aan het broodnodige zelfvertrouwen. Al zal de aanblik van de aantredende bezoekers de thuisploeg toch al weinig angst in hebben geboezemd: het rood-wit trad aan met een legioen aan invallers, waaronder een inmiddels gepensioeneerde voorzitter die al na 4 minuten weer naar de zijlijn werd gehaald.

Medio oktober sneuvelde het toch al ziekige spelbeeld van de ploeg van Van der Wal definitief in een thuisduel met de watervlugge jongens van Quick Boys 7, en sedertdien ontbreekt van elke vorm van voetbal ieder spoor. Alleen al de voorgaande zinsnede bevatte met vijfmaal het woord ‘van’ meer constante factoren dan de tactiek van de Leidse beloftenploeg. Teamnestor Bartelds: “Vroeger kon je vanuit je nest met je poot omhoog nog gewoon ‘Willen winnen’ de groepsapp inslingeren, en dan wist je dat het wel goed zat. Tegenwoordig is dat echter zelfs met de aanwezigheid van de gedeeld regionaal topscorer geen garantie voor enig succes.” Ook vice-aanvoerder Van Eijsden (jawel, wie kent ‘m niet?) toonde zich geschokt: “het spelbeeld is echt gekanteld. Of juist niet. Nee, verdorie, juist niet.”

Aanvoerder Mos zweeg na Kamps aankondiging hartstochtelijk, maar liet in het midden of dat een instemmend zwijgen, een gebrek aan belangstelling of een karakteristieke uiting van emotie betrof. Teammanager Nelemans liet weten wél gecharmeerd te zijn van Kamps maatregelen.

Mistroostig weer zorgt voor mistroostige uitslagen – een Super Saturday om te vergeten

Tentamens, dispuutsweekenden, een ruige doorsnee vrijdagavond, en bovenal: zo’n striemende regen en dito novemberwind: bij LSVV ’70 zijn we nou eenmaal buitengewoon sterk in het vinden van oorzaken buiten onszelf die van invloed waren op het weinig consequente spel van de gehele vloot. Een enkel lichtpuntje daar gelaten: het was weer ouderwets tranen met tuiten huilen gisteren. Maar ook daar zit studentikoze schoonheid in.

Het vlaggenschip trad met knikkende knieën aan tegen de koploper [jongens, ‘Soccer Boys’? Dit gelooft niemand – kunnen jullie bij de redactie uitvogelen wat onze stagiair nog meer verzint?]. Dat ging eigenlijk verrassend lekker (brilstand bij rust), totdat de wolken zich leegstortten boven het hoofdveld. En zie dan verregende veteranen als Stjepanovic of Petersen maar weer aan het voetballen te krijgen. Evenwel; ze deden het niet onverdienstelijk (1-4 verlies), en consequent lichtpuntje en topscoorder Doornenbal legde er gewoon weer één in het net.

Dames 1 trad eveneens aan tegen de koploper, maar die knikkende knieën waren er na de vertraging van 20 minuten wel uit: een zeldzaam foutje van onze wedstrijdsecretaris zorgde ervoor dat arbiter De Wit zich een half uurtje in de aanvangstijd had vergist. Vervolgens was het voetbal op het laatste kwartier na ook niet echt om over naar huis te schrijven, en tot overmaat van ramp vulde die arme wedstrijdsecretaris vanuit Tokyo ook nog even de eindstand (2-8 verlies) in bij de verkeerde wedstrijd.

Hetgeen ons bij de jongens van LSVV 6 brengt. Viral liveblogs, dranghekken voor het publiek, iedere wedstrijd naar de club in de Youngtimers van DuneClassics – alles is tot in de puntjes verzorgd. Dus die foutief ingevulde 2-8 zou wel even van het formulier gespeeld worden. Je weet dat je in de diepste krochten van de Kelderklasse bent beland, als ze dan alsnog precies met 2-8 van de mat gaan. Hoe mooi kan ironie zijn?

Jong LSVV zat er de eerste helft niet zo lekker in op de droommat van de Kikkerpolder (3 man bleven vermist achter in de modder). Maar na de 0-4 ruststand stond Gerwen Bonte op als grote redder. Nou ja, ze verloren toch (2-4), maar die jongen verdient ook gewoon credits. LSVV 7 liep tegen een gelijkspelletje aan. En Dames 2 verloor kantje boord van Quickboys Dames 2, maar dat was eigenlijk helemaal geen onaardig wedstrijd (op dat tyfusweer na dan natuurlijk). LSVV 5 ging op het hoofdveld met de voorzitter in de gelederen even ongenadig hard onderuit tegen Kagia 8, waar twee jongens meespeelden die eerder op de dag nog tegen LSVV 4 meespeelden. Wat een commitment!

Werd er niet gewonnen dan? Natuurlijk wel! Laat dat maar aan Jurgens en kornuiten en Janssens en manschappen over. Hekkensluiter UVS 4 werd door LSVV 3 met een overtuigende 4-1 teruggestuurd naar de andere kant van het slootje dat de Kikkerpolder verdeelt. Daarmee staat het sympathieke terzo nu op de tweede plek van de ranglijst. Chapeau! LSVV 4 versloeg betrekkelijk eenvoudig Kagia 6, de club die in de afgelopen twee weken met maar liefst 4 teams tegen het studentikoos rood-wit moest aantreden. Mooi!

LSVV 3 zlataneert aan de hand van sublieme Jurgens

LSVV 3 mag zich gaan opmaken voor een serieuze greep naar de titel – dat is de enige conclusie die het verbouwereerde journaille na een ijzersterk onderling stuko oefenpotje mag trekken. De ploeg verpulverde zaterdag (3-5) op heerlijk karakteristiek countervoetbal het zwak ogende Jong LSVV, dat een week eerder nota bene nog geen enkele moeite had gehad met een collega vierdeklasser. De ploeg van motivator Vermeulen senior maakte een coherente indruk, maar uiteindelijk zong slechts één naam rond over de Kikkerpolder: Joren Jurgens.

Joren 'Jørgen' Jurgens, hier nog zonder de karakteristieke Zlatan-knot van de laatste weken.

Joren ‘Jørgen’ Jurgens, hier nog zonder de karakteristieke Zlatan-knot van de laatste weken.

De kwieke cultheld en filmmaker was altijd al een leider buiten het veld, maar sinds de zomerstop laat de onbetwiste captain er ook binnen de lijnen geen gras over groeien: Jurgens is in bloedvorm. Vrijwel iedere lange bal die zijn ploeggenoten richting de 16 lanceerden, werd – al dan niet op acrobatische wijze en op grote hoogte – met soeverein machtsvertoon gecontroleerd. En eerlijk is eerlijk: zijn goals waren om de vingers bij af te likken. Met name zijn optreden bij de 3-4 sprong in het oog: zonder zijn directe tegenstander één blik waardig te gunnen draaide Jurgens zich vrij om een hoge voorzet met een genadeloze volley in de lange hoek (kruising) te hameren.

Alles past momenteel in het plaatje: niet alleen de fysieke suprematie, ook de visuele overeenkomsten kloppen in de vergelijking met de (weliswaar momenteel minder fitte) Zweedse superster Zlatan Ibrahimovic. Jurgens ontpopte zich tijdens de voorbije maanden in het zomeravondvoetbal al tot angstgegner van verdedigers uit velerlei teams, en wist tegelijkertijd met het charisma van een echte leider menig bijeengeraapt ploegje manschappen om te vormen tot een geoliede machine in het 7 tegen 7-spel. Hetzelfde lijkt de aanvoerder nu gedaan te hebben met het vorig jaar toch wat wisselvallige Terzo: het elftal zag zich al versterkt met jonge goden als de watervlugge Bonarius, de katachtige reflexen van de Spaanse heilige San Redel, en het kalme overzicht van de navenant verdedigende Remmerswaal, en profiteert de laatste weken bovendien van de bizar fitte Van Splunter – de X-factor in de ploeg komt zonder twijfel van Joren ‘Jørgen’ Jurgens. Met een speler van deze klasse, mogen de Leidse grachten zich alvast gaan opmaken voor een feestje in de beste traditie van de Leidse cultclub.

Jong LSVV opent ’17/’18 overtuigend

Jong LSVV is overtuigend begonnen aan het nieuwe seizoen. Onder de bezielende leiding van excuus-Fries Van der Wal, liep het tweede elftal vanmiddag met 4-1 over het achtste elftal van Argon heen. Ondanks het gemis van teammanager en huis-DJ Nelemans, en het feit dat de selectie verre van compleet was, pakten de studenten reeds in het eerste bedrijf een comfortabele 3-0 voorsprong. In de tweede helft herpakte de vierde klasser uit Mijdrecht zich goed, maar een 4-1 nederlaag was voor de Blauw-witten niet meer af te wenden.

Nestor Dani Bartelds was in de eerste 45 minuten tweemaal handig op de kleine ruimte: eerst in de scrimmage uit een door Van Beuningen ingekopte hoekschop, en bij de tweede goal schudde de sierlijk spelende middenvelder slim zijn directe tegenstander af door een draai van bijna 360 graden, waarna de bal achteloos in de verre hoek werd gekruld. Spits Tamminga rondde tussen die goals nog even professioneel af, op aangeven van de sterkspelende sfeermaker De Gloer.

De bezoekers uit de omgeving van Amsterdam startten aanmerkelijk sterker aan de tweede helft, en bouwden sterk op met hoog spelende backs. Slordig balverlies leidde met nog een kwartier op de klok dan ook niet onverdiend tot een 3-1, maar Gloerich stelde in de slotfase orde op zaken door een afgemeten voorzet van Van Eijsden tegen de touwen te koppen. Van der Wal was na afloop subtiel kritisch op de niet altijd even gestructureerde opbouw en passing, maar sprak wel als van ouds van “aanknopingspunten”.

Basisopstelling LSVV 2: Ten Hooven (LSVV 5), Cuperus, Mos, Wildenbeest, Van Beuningen (LSVV 1), Bartelds, Van Eijsden, Karssemeijer, Mos Junior, Tamminga, Jelles (pinchhitter).
Invallers: Müller, Gloerich (pinchhitter), Van Splunter (LSVV 3).

Leiden en Mijdrecht delen wat biertjes na afloop van het oefenduel.

Leiden en Mijdrecht delen wat biertjes na afloop van het oefenduel.

De competitie-indeling van de mindere goden: gefileerd

‘fileren’ (werkw.) = van bot of graat ontdoen
Uitspraak: [fi’lerə(n)]
Vervoegingen: fileerde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen: heeft gefileerd (volt.deelw.)

Dat het vlaggenschip van Freek Jansen content is met de indeling in de “magische” derde klasse is natuurlijk alleszins fraai (we bidden met de selectie mee voor lijfsbehoud), maar deze week publiceerde de KNVB ook de competitie-indelingen van de teams die we met geen mogelijkheid als ‘standaard’ kunnen omschrijven. En omdat de cultclub toch in hart en nieren bestaat uit de mindere goden die het beduidend minder ver schoppen in de kelder van het Nederlandse amateurvoetbal, misstaat het niet enige woorden te wijten aan de affiches waarop we ons komend seizoen handenwrijvend mogen verheugen.

Speel je in de duin- en bollenstreek, dan zijn er een aantal clubs die zich als een rode draad weven door de vervaarlijke aanblik die de voetbalregio biedt. De blauw-witte haringkakers van benevens de Kattuker Boulevard mogen zich in dat verband met recht op de borst kloppen: enkel Dames 1, Heren 1 en LSVV 5 ontlopen in editie ‘17/’18 een weerzien met de over het algemeen niet erg technisch begenadigde scheeps-zonen en –dochters. Jong LSVV treft zelfs als vanouds twee teams van de zelfbenoemde ‘snelle jongens’ (QB 7 en 8), maar die twijfelachtige eer valt ook LSVV 7 (QB 19 en 20) en LSVV 3 (QB 12 en 13) ten deel. Op enige honderden meters afstand, in de aan weer en wind overgeleverde moerassen en polders waar een gemiddeld voetbalteam slechts met 70% van de manschappen van wederkeert, mag het Rijngevogelte zich verheugen op een treffen met twee heren- en twee damesteams van ’s Leidens mooiste studentenvoetbalvereniging: Dames 2 treft Rijnvogels 5, Dames 1 ontmoet Rijnvogels 4, en de heren van het Derde en Zesde treffen respectievelijk Rijnvogels 7 en 9. Jawel.

Zouden we nog even blijven hangen in de Gemeente Katwijk, dan zouden we ook het oranje-zwart van de plaatselijke ‘VV’ nog kunnen ontmoeten, maar het aantal ontmoetingen met die ploeg valt dit jaar (helaas?) wat tegen, dus zwenken we uit naar de ‘Boys’ in het geel-zwart. De bollenplukkers die doorgaans doordeweeks het werk-gerelateerde groen beduidend beter onderhouden dan de velden van de Middelmors, zullen deze jaargang met een vertegenwoordiging van RBB 13, 12, 9 en 6 een bezoekje brengen aan de Kikkerpolder, om – een enkele onvoorzienigheid  daargelaten – genadeloos op de broek te krijgen van LSVV 7, 6, 4 en 3.

Van meer memorabele aard: studentikoos Leiden mag zich heugen op een recordaantal studentenderby’s. Maar liefst 5 teams van kleine broertje en USC-bewoner Football Factory mogen opzien tegen een historische afstraffing door de rossobianchi en rossabianche van La Settanta. Het zal de socios van San Gorleo niet licht vallen om de nederlagen van de elftallen 3 tot en met 6 en dames 1  te verwerken – hetgeen natuurlijk gelijkstaat aan 6 gegarandeerde punten voor de mannen van Marc Hennen (LSVV 7), de jonge honden van de hongerige Heijstek (LSVV 6), de per abuis gepromoveerde gouden lichting van Rune Janssens (LSVV 4), de goedgeorganiseerde bende van Joren ‘Jorgen’ Jurgens (LSVV 3), en de horde ongetemde leeuwinnen van Fraikin en Jelles (Dames 2). Driewerf hulde.

Competitie indeling 'Reserve'-teams

En verder? Het Ajax-tenue van het surrogaatdorp ten Oosten van de Zijlsingel stuurt RCL 4 en RCL 8 tot en met 11 dit seizoen onze kant op. De helden van Ten Hooven (LSVV 5) zien uit naar een waanzinnig exotische polderpoule, met tegenstanders als het schitterende Ter Aarse TAVV, de hooivorkwerpers van Abbenes, en de trots van ‘de Veen’, DOSR 2. Een aantal teamgenoten van Janssens (LSVV 4) treft voormalig werkgever ASC (4), en mag bovendien een traditionele burenruzie uitvechten met Lugdunum 3. Dat geldt overigens ook voor het Derde, dat maar liefst vier Kikkerpolderderby’s op het programma heeft staan, tegen Lugdunum 2 én UVS 4! Dames 1 ontloopt overigens ook een weerzien met de Kikkers niet, al moet nog maar blijken of het Lugdunum 2 van dit seizoen uit duurzamer hout is gesneden dan de voorgaande equipe. Ook mooi voor de studentes: het onderonsje met het ROAC 1 van LSVV-toernooi-supersub Daphne Bouwmeester, de ontmoeting met de grote afwezige op dat zelfde toernooi (het SV Wassenaar van Ruigrok van de Werve), én het treffen met de club die in ‘04/’05 nog met de dames in de voorrondes van de UEFA Cup strandde tegen Reykjavík: Ter Leede 3. Dames 2 ziet tot slot al uit naar de wedstrijden tegen de allerminst succesvolle maar altijd sfeermakende dames van Van Nispen 2, het slopende gevecht met de immer oppermachtige basketbalster Eline van Noordwijk 1, en een tweetal bezoekjes aan de Mors (DoCoS en Rijnland). Die laatste tegenstander – nu echt tot slot – brengt ons terug naar Jong LSVV, dat de oude garde en restanten van GHC zal ontmoeten in de duels met het Zaterdag 1 van de club in het geel-groen.

1 2 3 4