Eerdere berichten: LSVV 4

Transfergeruchten #3: Korevaar komt belofte wat later na, Peeters regelt het zelf, weer een De Jong

Vroeger had je zoiets als een zomerstop. Tegenwoordig eindigt de hele kermis in juni en speel je half juli alweer Europese voorrondes. Leuk hoor, maar dat leidt de aandacht mooi af van waar het echt om draait in de vakantie: transfers, transfers, transfers. Gelukkig houdt onze redactie focus en zet ze de feiten en alternatieve feiten voor u op een rijtje. Met de seizoensopening al bijna aan de horizon: komen ze!

Korevaar in 2012 in zijn natuurlijke habitat – schoenen in de handen, bal aan de voet en een matig speelveld voor de boeg.

Korevaar (CVV Be Fair)

We trappen af met LSVV 4: de tweede selectie van NSL stond de laatste weken vooral in de spotlights door de aderlating van een vertrek van Excell-man Maximiliano Brink, maar blijkt nu de ultieme versterking binnen te hebben met Johanan Korevaar. Zijn reputatie snelde hem respectievelijk twee en één jaar geleden reeds vooruit, toen hij voor de camera’s bij CVV Be Fair meermaals aankondigde voor een flinke smak geld naar de estudiantes over te stappen. Die zak geld kwam er niet, maar omdat ze er in Waddinxveen inmiddels ook wel klaar mee waren komt de sympathieke spelmaker met studentikoze mat gewoon transfervrij over. ‘Vo!

Doornenbal 3.0 (Gouderak)

Het houdt niet op. Niet vanzelf althans. Eveneens bij LSVV 4 sluit alweer de derde (!) Doornenbal-telg aan. Na libero Jesse en vice-clubtopscorer Jiddo heeft ook het talentvolle neefje Joram de weg naar het verre-van-maagdelijk rood-wit weten te vinden. De bloedband is onmiskenbaar: een weergaloze techniek, dodelijke afronding en een glimlach om in te lijsten die een cheetah-achtig moordinstinct moet verhullen. Na de 3 J’s is het nog altijd wachten op de eerste Doornenbal met een andere initiaal en een vermogen dat beter bij het weinig goddelijke gemiddelde van onze mindere godenzonen aansluit. Voor het 4e elftal wellicht wel een welkome versterking in de race naar boven in de 6e klasse.

De Jong (Ocean CleanUp)

Dan naar de zaaltak. De zaaltak? Jawel, de zaaltak. Wat minder in schijnwerpers doordat je die gasten zelden op het WMS ziet, maar niet minder actief op de transfermarkt. Neem de debutanten van Zaal 4: dat is gezien de aard van een debuut natuurlijk één groot transferfestijn, maar d’r zit bij de tekenende jonge honden een paar hele grote namen. Vorige week zette de grote Dion Bulk al een handtekening onder een driejarig contract, deze week verwelkomt LSVV alweer de tweede De Jong van de zomer. Enter Llorenç de Jong. We hebben geen flauw idee van z’n voetbalverleden, behalve dat ‘ie geen familie is van Frenkie, Luuk, Frank, Ilona, Marijn, onze secretaris of Dames 1-aanwinst Ari, maar De Jong maakt zich wél sterk voor minder plastic. En dat is potverdikkie lang niet verkeerd! Geef ze van jetje, Llorenç!

Peeters (LSVM)

Door naar het team dat afgelopen seizoen het hoogste winstpercentage van de club behaalde: de damesselectie haalde al enkele versterkingen binnen en schijnt de pijlen ook gericht te hebben op een voormalig international, maar het is de naam Judith Peeters die momenteel de meeste aandacht trekt. Peeters, die in 2014 doorbrak op 100%NL met het tekstueel voortreffelijke ‘Jij bent mijn leven‘ (“Ik ben zo blijijijij bent mijn leven”), constateerde aan de hand van haar eigen afwezigheid op de scoutinglijst dat het scoutingapparaat van de studentenclub überhaupt niet functioneert. Peeters schuwde geen grof geschut: vorig week leverde ze volgens intimi een eenzijdig ondertekend contract in bij de afdeling P&O – met een niet mis te verstane salariseis. Trainer Jelles weet nog altijd van niks, maar de volgende Tent-telg is reeds toegevoegd aan de officiële communicatiekanalen van de superstudenten. Bizar!

Van der Zwet (DOSR)

Sinds de oprichting van het Technisch Hart liggen deze heren – ongeacht welke namen de felbegeerde zetels mogen beklimmen – steevast onder vuur. Het aankoopbeleid vormt daartoe niet minder aanleiding: ondanks dat in juni 78% van de beloften uit middenvelders bestond, besloten de technische marionettenspelers een zak geld op tafel te gooien voor de komst van Pim van der Zwet. Tuurlijk, Van der Zwet is geen kleine naam en maakte recent in Katwijk nog furore tijdens het NK-voetvolley met verhoogde netten voor spelers met een verlaagde neiging tot overspelen. Maar hij speelt graag op het middenveld.

Lege tribunes bij het Houtense FC Delta Sports dit seizoen. Zonder Den Hartog kan de plaatselijke geel-blauwe trots geen vuist maken in de provinciale competitie.

Den Hartog (FC Delta Sports ’95)

Ze trainde alweer bijna een half decennium mee, maar overhaaste beslissingen zijn nu eenmaal zelden een goed idee. Delta Sports was er alles aan gelegen om de ‘Lepe van Lopik’ (in pittoresk Houten ook bekend als ‘Delta’s Dribbelaar’, ‘Haas Hartog’ en ‘de Dirigent’) te behouden, maar als LSVV ’70 met de beurs gaat zwaaien is er geen houden meer aan: Selma den Hartog was na vier jaar dralen in de provincie wel toe aan een stapje hogerop en vindt dat zonder meer in de selectie van oefenmeester Cnossen. Den Hartog kan uit de voeten op beide back-posities en is ook geen onverdienstelijke voorstopper.

Transfergeruchten: Kamp gesignaleerd in kamp LSVV ’70, Bijl onderweg naar superstudenten

Deadline Day is daar! En de geruchtenmolen draait op volle toeren: terwijl Zondag 2 zich morgen nog aan de laatste wedstrijden mag zetten, wordt het Wim Mugge Sportpark overspoeld door zaakwaarnemers en journaille. Overal is rumoer, maar wat is waarheid in deze roerige tijden? Uw redactie scheidt het kaf van het koren.

Keert Kamp terug naar LSVV’70? Hier keert Kamp de worstjes.

Kamp (Jodan Boys)

Te beginnen met het Vlaggenschip: de clubnaam Ter Leede zingt rond en dat heeft allerminst met een vertrekkend speler te maken – de selectie lijkt intact te blijven. Jansen en Nonkes lijken echter beet te hebben in de Sassenheimse talentenpoel, maar het blijft gissen naar de precieze oorsprong van dit gerucht. Wel verdacht concreet: verloren zoon Peter Kamp, voorheen furore makend bij Jong LSVV en aanstaande echtgenoot van Dames 2-legende De Heer Senior, zou in de Leidse binnenstad een ontmoeting hebben gehad met Nonkes. Andermaal houdt de technische commissie de kaarten op de borst. Het Technisch Hart van de beloften een niveautje lager heeft niet eerder van de geruchten gehoord en spreekt van “stemmingmakerij”.

Bijl (Graaf Willem II VAC)

Ook het vrouwelijk vlaggenschip lijkt uit te breiden: na een kampioenschap in de hoofdklasse en winst van de KNVB-beker blijft Amesz Junior trouw aan Graaf Willem, en kiest Boot toch voor een profcontract bij Sparta, maar teamgenoot Bijl ziet een overstap wel zitten. De aankomend studente en bloedlinke verdedigster gaat maar wat graag de concurrentie aan met de dit seizoen nog zeer solide ogende laatste linie. Dat geeft overigens – met de bevestigde komst van De Jong Junior – ruimte om Van Haga een half jaartje uit te huren aan West Ham United en De Jong Senior idem dito aan de Erasmus-vleugel van Fiorentina.

Maxime lacht. Het is nog maar de vraag of dat ook geldt voor z’n teamgenoten van LSVV 4. En welke grimas trekt Heijstek nu?

Brink (LSVV 4)

Dan een opmerkelijke interne wending: LSVV 4 had een clubbrede sterkhouder in data-analist en PR-adviseur Brink, maar aan de man van de enquête wordt maximaal getrokken. Het roemruchte zesde schijnt een lucratieve kratten-clausule in het standaard contract te hebben gefietst, waar potentieel Mad Men-protagonist Maxime geen nee tegen zou kunnen zeggen. Een verspreking van uitgerekend clubvoorzitter Passchier zette de lokale pers (via meerdere bronnen, het ooit zo discrete aanvoerdersoverleg blijkt weinig meer dan een vergiet) op het spoor van iets dat wel eens veel meer dan geroezemoes zou kunnen zijn.

Van Schaik (FC Oegstgeest)

Dan verschuivingen in de gelederen van Il Terzo: de troepen van Vermeulen Senior en Joren Jørgen Jurgens zouden UvA/UU-bèta-blokker Van Schaik overnemen van fusiecreatie FC Oegstgeest. Van Schaik komt vanuit de beloften van het dorp en wordt volgens intimi gezien als de Ibrahim Afellay van Oegstgeest. Andere intimi bevestigen dat, maar benadrukken dat het dan om de clubloze 33-jarige Afellay van dit jaar gaat. Hoe het ook zij, LSVV 3 houdt de mogelijke overstap van Van Schaik stil en dat is reden genoeg om de verwachtingen eens even flink op te schroeven.

Koopman c.s. (dispuut onbekend)

En dan naar het tweede elftal van de zondagtak: captain De Mol kreeg van het Bestuur even een mandaat en een zak geld om versterkingen binnen te halen, en dat kun je wel aan De Mol overlaten. Naast het definitief binnenslepen van een niet nader te noemen spits die al een half jaar zonder enige vorm van speelrecht de topscorerslijst van de jongste LSVV-telgen aanvoerde, heeft Zondag 2 ogenschijnlijk een hele bus aan versterkingen aan de haak geslagen. Het complete dispuut van Sjoerd Koopman zou in verband worden gebracht met een overstap naar het studentenensemble waar een oud-voorzitter op tactisch gebied met de scepter schijnt te zwaaien. Bevestiging blijft vooralsnog uit, maar dat komt ook omdat we niet zo consequent zijn met deze rubriek.

Suvaal ontrekt zich als captain van Buriram United FC even aan de teamtalk. Terecht natuurlijk, met zo’n status. Luchtkwaliteit zou geen factor van belang zijn geweest in de keuze voor LSVV.

Suvaal (Buriram FC)

Terug naar de vrouwentak tot slot: Dames 2 wist zich al te verzekeren van de diensten van Premier League-dribbelaar Butterworth, maar blijkt nu ook over uitstekende scouts in Thailand te beschikken. Buriram-sterkhouder Suvaal moest eigenlijk het Thaise elftal van een ondergang op het WK behoeden, maar koos voor de Nederlandse nationaliteit en een verblijf in de tweede damesselectie van de Leidse cultclub. Een mentale dreun overigens voor de Thai, die het in het openingsduel even een beetje kwijt waren. Hoofdtrainer Cnossen kan zich in de handen wrijven met de komst van Suvaal – de afgelopen vier jaar werd ze steevast uitgeroepen tot beste Nederlander in Thaise dienst op het derde niveau van het Thaise vrouwenvoetbal. De 5e klasse is gewaarschuwd.

Update: onze redactie loopt nu eenmaal geregeld achter de feiten aan: de komst van Kamp (dus toch!) bleek eergisteren al aangekondigd te zijn in vrijwel alle nationale media van naam. Weten wij veel.

LSVV 4 neemt sportieve revanche op UVS

Op zaterdag 23 maart stonden de mannen van hekkensluiter LSVV 4 klaar voor een wedstrijd tegen UVS 5, de nummer 9 van de competitie. Op papier een wedstrijd met perspectief maar zeker niet gemakkelijk aangezien de vorige editie van deze kraker uitmondde in een 4-3 nederlaag. Deze uitnederlaag zal zeker voor teamgenoot én bestuurslid Rik Passchier een bittere nasmaak hebben, aangezien deze vedette in die wedstrijd aan de noodrem trok en niet alleen een penalty veroorzaakte, maar ook met een rode kaart het veld moest verlaten. Wij spraken Passchier vlak voor de wedstrijd en vroegen hem naar zijn herinneringen. “Ja, ik weet ook niet waar het die wedstrijd misging. Het werd zwart voor mijn ogen en ik kon alleen maar denken: tot hier en niet verder. Jammer dat het dan zo moest lopen. We zullen deze wedstrijd scherper en vooral slimmer moeten zijn.” Coach Kuijsten kon dit beamen en stuurde de mannen het veld in met een aanvallende 4-3-3 formatie om zo de opbouw van UVS te verstoren. Nadat de spelersbus van was gearriveerd en de warming-up erop zat, was het eindelijk tijd voor het fluitsignaal van de scheids. Game-on.

In de eerste periode werd al snel duidelijk dat beide teams vol voor de punten speelden en er werd bij vlagen attractief voetbal gespeeld. LSVV combineerde er op los met creatieve aanvallen tot gevolg maar ook UVS kwam er af en toe gevaarlijk uit: hun gevaarlijkste aanvallen ontstonden vanuit de lange pass richting de creatieveling Mohammed. De defensie van LSVV wankelde en vanuit zo’n zelfde lange pass werd het uiteindelijk 0-1 voor UVS. De mouwen werden opgestroopt en LSVV werd steeds gevaarlijker. Zo’n 10 minuten later passeerde Eduard Bosch zijn directe tegenstander en zag hoe Maarten Smit op de zestien klaar stond. De laatstgenoemde kapte zijn tegenstander uit en kon aanleggen voor de 1-1. Het publiek stond op de banken en Visser schreeuwde nog maar een keer dat dit een finale was. Even later mocht het publiek alweer juichen: het middenveld van LSVV combineerde met een Barca-achtige precisie en Smit kon de bal meegeven naar eindstation Eduard die niet faalde: 2-1. Euforie.

Een ogenblik later gebeurde iets wat we in de vorige editie ook mochten aanschouwen. Creatieveling Mohammed passeerde Passchier en de verdediger trok aan de noodrem en schopte Mo bijna doormidden. De scheids kon niet anders dan de bal op de stip en dit cadeautje werd dankbaar uitgepakt door de 2-2 binnen te kegelen. Het werd echter nog erger want even later werd er alweer gescoord vanuit een steekpass. 2-3. Ontgoocheling. De scheids floot voor de rust.

Na de thee stond er een heel ander LSVV dan voor de rust. Alle duels werden gewonnen en de defensie stond als een huis. UVS kon zich niet onder de druk uitvoetballen en het was dan ook wachten op de 3-3. Die kwam van de schoen van Eduard Bosch. Nadat hij gelanceerd was, kwam de bal in de kluts voor zijn voeten en schoof dankbaar binnen. De kansen bleven komen en Jesse maakte wellicht het mooiste doelpunt uit zijn carrière: door eerst over de bal heen te maaien, was de hele defensie van UVS uit haar positie en hierdoor kon Jesse de val tergend langzaam binnenschuiven. 4-3. Een comeback van een jewelste. Ietwat later kon Smit aanleggen voor de 5-3 maar de centrale verdediger van LSVV was geïnspireerd door Passchier en dacht: tot hier en niet verder. Penalty. Amel. 5-3. De wedstrijd was definitief in het slot gegooid maar Eduard wilde toch nog even zijn hattrick verzilveren. Via een slalom door de defensie van UVS kon hij de bal rustig binnentikken. Het eindsignaal klonk en de spelers waren euforisch.

Na de wedstrijd spraken wij met Jesse Doornenbal. “Bizarre wedstrijd! We hebben zoveel strijd geleverd en meer dan verdiend gewonnen. Ik dacht dat ik vorige week al mijn mooiste treffer had gemaakt, maar om hem zoals vandaag binnen te kegelen had ik natuurlijk nooit durven dromen. Fantastisch.” LSVV koerst verder en is nu los van de laatste plek. Over een week wacht de koploper alweer en wie weet kunnen de roodhemden een megastunt waarmaken.

LSVV 4 trotseert orkaan tegen Sporting Leiden

Nadat een orkaan Leiden en omstreken geteisterd had, liet de zon zich voorzichtig zien en was het tijd voor een heuze kraker: de roodhemden van LSVV ontvingen de stadsgenoten van Sporting Leiden. De vorige wedstrijd was een flinke oorwassing, een wedstrijd waarin LSVV met 7-3 het onderspit moest delven. Voor de wedstrijd spraken wij met captain Visser. “Ik heb in de kleedkamer gezegd dat vanaf nu elke speelronde een finale is. Dus ik hoop op een strijdlustig LSVV. Of ik definitief captain ben geworden? Daar lijkt het wel op. Over het algemeen wordt het moeilijk voor een captain als je met karatetrappen begint te strooien.”

Afijn, het fluitje klonk en de wedstrijd begon. Het werd meteen duidelijk dat er punten te behalen vielen voor de roodhemden. Strijdlustig zou een goede omschrijving zijn en na enige tijd was het dan ook raak. Eduard werd gelanceerd door Christopher en schoot onbetwist de 1-0 binnen. Even later mocht er alweer gejuicht worden: nu was Christopher zelf trefzeker en kopte dankbaar de 2-0 binnen. De periode die daarop volgde, had wat weg van de wervelstorm van voor de wedstrijd: Sporting Leiden bestookte goalie Blok en na veel moedige reddingen kon Blok niet voorkomen dat de 2-1 op het scorebord verscheen. Het was de hoogste tijd voor thee.

Nadat de mannen alle puntjes op de i hadden gezet, ving de tweede helft aan. Op strijdlust na, was het LSVV van voor de rust was nergens meer te bekennen. Voetballend konden de roodhemden geen potten breken en het was dan ook wachten op de 2-2. Die kwam er via een snoeiharde vrije trap waar Blok geen antwoord op kon geven. Het mag overigens wel gezegd worden dat het zonder de laatstgenoemde de tussenstand flink hoger had kunnen zijn. Al ploeterend kwam er dan alsnog een mogelijkheid. Met een mooie kapbeweging speelde Christopher zich vrij en schoot onberispelijk raak. 3-2 tegen de verhouding in. Het spelbeeld veranderde na deze goal nauwelijks en het was strijden en billenknijpen tot het laatste fluitsignaal. Zonder groots te spelen, werd de overwinning behaald en de drie punten waren meer dan welkom. Achteraf spraken wij met de linksback van Ginkel. “Pfoe, dit was niet niks. Ik heb aardig wat meters moeten maken. Maar het is wel lekker om te weten dat ik die gast volledig in m’n broekzak had. Wij richten onze blik op volgende week en genieten nog even na.” En zo is het. LSVV doet weer mee…

De competitie-indeling van de mindere goden – part un

Het vrouwelijk vlaggenschip ziet maar liefst 7 oude bekenden terug! Naast 5 handhavers zijn daar SJZ en het gepromoveerde Noordwijk.

Het vrouwelijk vlaggenschip ziet maar liefst 7 oude bekenden terug! Naast 5 handhavers zijn daar SJZ en het gepromoveerde Noordwijk.

Vorige zomer fileerden we de competitie-indelingen voor jullie: een kleine vooruitblik op de derby’s met de polderbeukers (bollenstreek), garnalenpellers (Kat- en Noordwijk), rich kids (Wassenaarse contreien) en echte Leienaarrs die zich zouden ontvouwen in de duels die niet door de camera’s en microfoons van Leiden AmateurVoetbal werden vastgelegd. Deze zomer doen we dat nog eens dunnetjes over. Maar omdat de club groeit als kool, hebben we ‘m voor jullie even in drietjes geknipt. Vandaag: Dames 1, Jong LSVV, LSVV 4 en LSVV 7

Eerst maar eens wat algemene weetjes:

  • Komend seizoen worden er door onze ‘reserve’-teams 52 stadsderby’s afgewikkeld. En dat terwijl het aantal Leidse voetbalclubs sneller afneemt dan het aantal parkeerplekken binnen de singels. Bizar!
  • 16 van die 52 zijn loepzuivere Kikkerpolderderby’s. Dan staat ofwel UVS, ofwel Lugdunum op het affiche. Uitverkocht huis, uitverkochte fanshops, kaartjes op de zwarte markt – u kent het fenomeen. Genieten met een hoofdletter G.
Jong LSVV ziet enkel Quickboys 7 en RCL 4 terug, en mag voor het eerste de borst nat maken voor een studentenderby.

Jong LSVV ziet enkel Quickboys 7 en RCL 4 terug, en mag voor het eerste de borst nat maken voor een studentenderby.

  • Crisis betekent fusies en met die fusies worden we veelvuldigd geconfronteerd. Het bontgekleurde FC Oegstgeest treft maar liefst 7 LSVV-teams komend seizoen (en dan hebben we het eerste elftal nog niet eens meegerekend) – enkel LSVV 6 en de zondagtak ontspringen die dans. Het zo mogelijk nóg bonter gekleurde Sporting Leiden treft 5 van onze 10 reserve teams – wederom 6, de zondagtak, én de dames treffen deze Morsmannen (Sporting kent geen vrouwen) niet.
  • Het weerzien met oude bekenden is dit jaar nogal beperkt, niet alleen door enkele promoties en overstapjes naar de zondag. Onze 10 reserveteams zien in totaal slechts 16 teams terug waartegen afgelopen seizoen ook werd afgetrapt. Je zou daar 3 teams bij op kunnen tellen die door promotie of degradatie een ander team van LSVV gaan tegenkomen (driemaal het geval bij de dames). En onze teams treffen wel nog 21 hogere of lagere teams van dezelfde club waar ze vorig jaar tegenspeelden. Maar dat gebeurt natuurlijk al snel met clubs ter grootte van Rijnsburgse Boys, RCL of Quick Boys.
De NSL-boys van het nieuwe 4 zien natuurlijk sowieso geen oude bekenden. Wel twee Kikkerpolder-rivalen, een studentenderby, en een hoop poldersport.

De NSL-boys van het nieuwe 4 zien natuurlijk sowieso geen oude bekenden. Wel twee Kikkerpolder-rivalen, een studentenderby, en een hoop poldersport.

Dan de diepte in: Dames 1 treft maar liefst 5 teams die vorig jaar ook op de rol stonden, waaronder titelfavoriet Rijnvogels 3 dat ondanks schitterend voetbal vorig jaar naast de titel greep. Opvallendste tegenstander is echter Noordwijk, dat vorig jaar nog met het kampioenschap gefeliciteerd werd door Dames 2. De ploeg van basketbalster en spelmaker Eline hoopt de reeks van vorig jaar door te zetten op een hoger niveau. Ook schitterend: het weerzien met de Hazerswoudse heldinnen van SJZ. De ploeg rond de altijd mediagenieke Esther Belt had het vorig jaar lastig in het eerste seizoen vierde klasse, maar lijkt nu echt klaar te zijn voor een voetbalprestatie van formaat.

Jong LSVV hanteerde zich afgelopen seizoen met een bizarre eindspurt in de 4e klasse, en treft daar deze editie een hoop nieuwe tegenstanders. Meest opvallend? VELO 5, de lokale trots van het Westlandse Wateringen. Wat die jongens zo ver boven de Hofstad te zoeken hebben is ons een raadsel, maar een verrassing op z’n tijd is niet onaardig. Het talenten-ensemble van oefenmeester Van der Wal treft wellicht wel oude bekenden in Roodenburg 2, kampioen en kwelgeest van twee jaar geleden, en Sporting 4, wat wel eens een samenraapsel van wijlen Leiden 3 en Rijnland 1 zou kunnen zijn. Guffens, is that you?

LSVV 7 - crème de la crème van onze kelderklassers - treft dankzij een schimmige promotie geen enkele oude bekende. Wel maar liefst 14 clubs in deze 7e klasse.

LSVV 7 – crème de la crème van onze kelderklassers – treft dankzij een schimmige promotie geen enkele oude bekende. Wel maar liefst 14 clubs in deze 7e klasse.

En dan meteen maar één van onze nieuwe aanwinsten: LSVV 4. De christenen van NSL zijn sinds 2011 hardnekkig hofleverancier, en dit jaar vertaalt zich dat in een tweede herenteam dat uit louter Navigators bestaat. Helemaal nieuw zijn ze niet, want in de gelederen ontwaren we onmiddelijk nieuwbakken voorzitter Passchier, ‘Sjakie’ Evers, Saab-man Van Duijn (alledrie voormalig LSVV 4 – het vorige LSVV 4 dan), de Griek Figetakis (vorig seizoen nog LSVV 6), eeuwige belofte Reitsma (ex-Jong LSVV) en – mogen we dat zo zeggen? – LSVV-slet Kuijsten, die alweer aan zijn derde rood-witte ploeg toe is (hiervoor LSVV 4 en LSVV 2). Ook opvallend: het broertje van clubtopscorer Doornenbal, Jesse, maakt zijn opwachting. ‘Some shoes to fill’, zoals de Britten zouden zeggen! Aangezien die tegenstanders dus allemaal nieuw voor ze zijn, kunnen we daar niet zoveel nuttigs over zeggen.

Dat geldt eigenlijk ook voor LSVV 7. De ploeg van dribbelaar Cnossen vocht vorig jaar helaas tevergeefs voor de titel, maar met dank aan een hele bijzondere onaangekondigde promotie kunnen we hier wel de maffia-mythe van het amateurvoetbal in stand houden – wie zit hierachter? Ondertussen treft de zogenaamd laagste ploeg van onze zaterdagtak wel weer gewoon een afvaardiging van ons kleine broertje Football Factory (studentenderby’s zijn de mooiste derby’s) en mag het een bezoek brengen aan Hoge en Lage Mors met DoCos en Sporting als tegenstanders. Uitdaging genoeg in ieder geval. En het allermooist: het zevende treft onze roemruchte expat-vrienden van het Wassenaarse ABF. Brits gevloek, het steeds wederkerende “Tranquilo, Francesco!”, een kratje pils cadeau in de kleedkamer – een droomaffiche van formaat.

Zes en Acht (bijna) in balans in NSL-onderonsje

Afgelopen dinsdag startte LSVV 8 (concepttitel voor één van de twee nieuwe LSVV-selecties) haar oefenreeks tegen het inmiddels gerenommeerde 6e elftal van dito club. In een wedstrijd vol passie, spreekkoren en vooral afzichtelijk voetbal was er hulp van buitenaf nodig om een winnaar aan te wijzen.

Terwijl het ensemble van teamoprichter Kuijsten nog nat achter de oren was van de oprichting stond het op deze zwoele zomeravond direct een zware kluif te wachten. Als tegenstander met gemiddeld toch al anderhalf jaar voetbalervaring kon het 6e niet als makkelijke horde worden beschouwd. Zelf dekte de ploeg van Heystek zichzelf al voor de wedstrijd in door de pot op social media als “afscheidswedstrijd” van overstapper Figitakis te bestempelen. Dat menig speler op het veld het risico liep elkaar doordeweeks in dezelfde sociëteit tegen het lijf te lopen, zorgde desalniettemin voor de nodige strijdlust.

Nadat de opstelling met behulp van elf flesjes bier was toegelicht draafden de heren het veld op om in de late avondzon het kunstgras om te ploegen. Scheidsrechter Janssen was speciaal vanuit het 4e ingevlogen om de titanenstrijd in juiste banen te leiden, vergezeld van zijn cornervlaggen en de niet-te-missen kaarten. Hoewel beide elftallen eerder als modder- dan vlaggenschepen zouden moeten worden aangemerkt, was de publieksschare beduidend groter dan die van het heilige Eerste Elftal op menig zaterdagmiddag. Het eerste pintje werd geopend, het fluitsignaal klonk, de wedstrijd was op weg.

20180625 LSVV 6 - LSVV 8

Een grondig gebrek aan structuur in de defensie van Acht leidde al vroeg in de wedstrijd tot een grote kans voor nieuwkomer Schippers. De nieuwe aanwinst van Zes bedacht zich geen seconde en bewees direct zijn meerwaarde door de 1-0 tegen de touwen te jagen. Acht gedesillusioneerd, Zes op rozen. Al snel werd voor gezichtsverlies gevreesd. Deze angst werd groter toen Belder enkele minuten later de 2-0 afdrukte, tevens zijn laatste wapenfeit. Na een jaar lang het team in zijn eentje gedragen te hebben, begaf zijn rug het en mocht hij op de bank een biertje komen drinken. Het Achtste begon zich te herpakken en nog voor de thee schoot routinier Visser van afstand raak.

Na rust nam de hectiek toe. Honing hing als vanouds over de boarding (“ik ben niet braaaak”), Kuysten was het zat om lijdzaam toe te kijken en bracht wat creativiteit in het spel (lees: totale lak aan de tactiek) en een voorzet van Van der Vlist waaide binnen: 2-2. Hoewel keeper Blok de tweede helft meer muggen heeft geraakt dan ballen, moest hij nog stevig optreden om de gelijke stand vast te houden. Op een snelle vrije trap van Zes had hij echter geen antwoord, maar scheidsrechter Janssen redde hem door te stellen dat de bal niet stil lag en derhalve het doelpunt af te keuren. Dat laatstgenoemde na de wedstrijd toevallig een kratje van Acht zou ontvangen, staat hier natuurlijk volledig los van.

Met nog slechts enkele minuten op de klok leken beide partijen af te stevenen op een gelijkspel. Terwijl de sprintjes minder fel werden dan aan het begin, nam de organisatie van Acht juist toe. Smit kreeg een opleving, zette buiten de zestien een dribbel in en werd door Thomas geen strobreed(veld) in de weg gelegd. Keeper Rietvink probeerde het kwaad nog te voorkomen, maar had geen antwoord op het rollertje van de spits. Na de 3-2 doofden de lichten op het veld en hadden de teams geen andere keuze zich richting de derde helft te begeven. Hoewel de afgekeurde goal nog in lengte van dagen zal worden bediscussieerd, waren beide partijen het over één ding unaniem eens: dit moeten we vaker doen!