Eerdere berichten: LSVV 4

De competitie-indeling van de mindere goden – part un

Het vrouwelijk vlaggenschip ziet maar liefst 7 oude bekenden terug! Naast 5 handhavers zijn daar SJZ en het gepromoveerde Noordwijk.

Het vrouwelijk vlaggenschip ziet maar liefst 7 oude bekenden terug! Naast 5 handhavers zijn daar SJZ en het gepromoveerde Noordwijk.

Vorige zomer fileerden we de competitie-indelingen voor jullie: een kleine vooruitblik op de derby’s met de polderbeukers (bollenstreek), garnalenpellers (Kat- en Noordwijk), rich kids (Wassenaarse contreien) en echte Leienaarrs die zich zouden ontvouwen in de duels die niet door de camera’s en microfoons van Leiden AmateurVoetbal werden vastgelegd. Deze zomer doen we dat nog eens dunnetjes over. Maar omdat de club groeit als kool, hebben we ‘m voor jullie even in drietjes geknipt. Vandaag: Dames 1, Jong LSVV, LSVV 4 en LSVV 7

Eerst maar eens wat algemene weetjes:

  • Komend seizoen worden er door onze ‘reserve’-teams 52 stadsderby’s afgewikkeld. En dat terwijl het aantal Leidse voetbalclubs sneller afneemt dan het aantal parkeerplekken binnen de singels. Bizar!
  • 16 van die 52 zijn loepzuivere Kikkerpolderderby’s. Dan staat ofwel UVS, ofwel Lugdunum op het affiche. Uitverkocht huis, uitverkochte fanshops, kaartjes op de zwarte markt – u kent het fenomeen. Genieten met een hoofdletter G.
Jong LSVV ziet enkel Quickboys 7 en RCL 4 terug, en mag voor het eerste de borst nat maken voor een studentenderby.

Jong LSVV ziet enkel Quickboys 7 en RCL 4 terug, en mag voor het eerste de borst nat maken voor een studentenderby.

  • Crisis betekent fusies en met die fusies worden we veelvuldigd geconfronteerd. Het bontgekleurde FC Oegstgeest treft maar liefst 7 LSVV-teams komend seizoen (en dan hebben we het eerste elftal nog niet eens meegerekend) – enkel LSVV 6 en de zondagtak ontspringen die dans. Het zo mogelijk nóg bonter gekleurde Sporting Leiden treft 5 van onze 10 reserve teams – wederom 6, de zondagtak, én de dames treffen deze Morsmannen (Sporting kent geen vrouwen) niet.
  • Het weerzien met oude bekenden is dit jaar nogal beperkt, niet alleen door enkele promoties en overstapjes naar de zondag. Onze 10 reserveteams zien in totaal slechts 16 teams terug waartegen afgelopen seizoen ook werd afgetrapt. Je zou daar 3 teams bij op kunnen tellen die door promotie of degradatie een ander team van LSVV gaan tegenkomen (driemaal het geval bij de dames). En onze teams treffen wel nog 21 hogere of lagere teams van dezelfde club waar ze vorig jaar tegenspeelden. Maar dat gebeurt natuurlijk al snel met clubs ter grootte van Rijnsburgse Boys, RCL of Quick Boys.
De NSL-boys van het nieuwe 4 zien natuurlijk sowieso geen oude bekenden. Wel twee Kikkerpolder-rivalen, een studentenderby, en een hoop poldersport.

De NSL-boys van het nieuwe 4 zien natuurlijk sowieso geen oude bekenden. Wel twee Kikkerpolder-rivalen, een studentenderby, en een hoop poldersport.

Dan de diepte in: Dames 1 treft maar liefst 5 teams die vorig jaar ook op de rol stonden, waaronder titelfavoriet Rijnvogels 3 dat ondanks schitterend voetbal vorig jaar naast de titel greep. Opvallendste tegenstander is echter Noordwijk, dat vorig jaar nog met het kampioenschap gefeliciteerd werd door Dames 2. De ploeg van basketbalster en spelmaker Eline hoopt de reeks van vorig jaar door te zetten op een hoger niveau. Ook schitterend: het weerzien met de Hazerswoudse heldinnen van SJZ. De ploeg rond de altijd mediagenieke Esther Belt had het vorig jaar lastig in het eerste seizoen vierde klasse, maar lijkt nu echt klaar te zijn voor een voetbalprestatie van formaat.

Jong LSVV hanteerde zich afgelopen seizoen met een bizarre eindspurt in de 4e klasse, en treft daar deze editie een hoop nieuwe tegenstanders. Meest opvallend? VELO 5, de lokale trots van het Westlandse Wateringen. Wat die jongens zo ver boven de Hofstad te zoeken hebben is ons een raadsel, maar een verrassing op z’n tijd is niet onaardig. Het talenten-ensemble van oefenmeester Van der Wal treft wellicht wel oude bekenden in Roodenburg 2, kampioen en kwelgeest van twee jaar geleden, en Sporting 4, wat wel eens een samenraapsel van wijlen Leiden 3 en Rijnland 1 zou kunnen zijn. Guffens, is that you?

LSVV 7 - crème de la crème van onze kelderklassers - treft dankzij een schimmige promotie geen enkele oude bekende. Wel maar liefst 14 clubs in deze 7e klasse.

LSVV 7 – crème de la crème van onze kelderklassers – treft dankzij een schimmige promotie geen enkele oude bekende. Wel maar liefst 14 clubs in deze 7e klasse.

En dan meteen maar één van onze nieuwe aanwinsten: LSVV 4. De christenen van NSL zijn sinds 2011 hardnekkig hofleverancier, en dit jaar vertaalt zich dat in een tweede herenteam dat uit louter Navigators bestaat. Helemaal nieuw zijn ze niet, want in de gelederen ontwaren we onmiddelijk nieuwbakken voorzitter Passchier, ‘Sjakie’ Evers, Saab-man Van Duijn (alledrie voormalig LSVV 4 – het vorige LSVV 4 dan), de Griek Figetakis (vorig seizoen nog LSVV 6), eeuwige belofte Reitsma (ex-Jong LSVV) en – mogen we dat zo zeggen? – LSVV-slet Kuijsten, die alweer aan zijn derde rood-witte ploeg toe is (hiervoor LSVV 4 en LSVV 2). Ook opvallend: het broertje van clubtopscorer Doornenbal, Jesse, maakt zijn opwachting. ‘Some shoes to fill’, zoals de Britten zouden zeggen! Aangezien die tegenstanders dus allemaal nieuw voor ze zijn, kunnen we daar niet zoveel nuttigs over zeggen.

Dat geldt eigenlijk ook voor LSVV 7. De ploeg van dribbelaar Cnossen vocht vorig jaar helaas tevergeefs voor de titel, maar met dank aan een hele bijzondere onaangekondigde promotie kunnen we hier wel de maffia-mythe van het amateurvoetbal in stand houden – wie zit hierachter? Ondertussen treft de zogenaamd laagste ploeg van onze zaterdagtak wel weer gewoon een afvaardiging van ons kleine broertje Football Factory (studentenderby’s zijn de mooiste derby’s) en mag het een bezoek brengen aan Hoge en Lage Mors met DoCos en Sporting als tegenstanders. Uitdaging genoeg in ieder geval. En het allermooist: het zevende treft onze roemruchte expat-vrienden van het Wassenaarse ABF. Brits gevloek, het steeds wederkerende “Tranquilo, Francesco!”, een kratje pils cadeau in de kleedkamer – een droomaffiche van formaat.

Zes en Acht (bijna) in balans in NSL-onderonsje

Afgelopen dinsdag startte LSVV 8 (concepttitel voor één van de twee nieuwe LSVV-selecties) haar oefenreeks tegen het inmiddels gerenommeerde 6e elftal van dito club. In een wedstrijd vol passie, spreekkoren en vooral afzichtelijk voetbal was er hulp van buitenaf nodig om een winnaar aan te wijzen.

Terwijl het ensemble van teamoprichter Kuijsten nog nat achter de oren was van de oprichting stond het op deze zwoele zomeravond direct een zware kluif te wachten. Als tegenstander met gemiddeld toch al anderhalf jaar voetbalervaring kon het 6e niet als makkelijke horde worden beschouwd. Zelf dekte de ploeg van Heystek zichzelf al voor de wedstrijd in door de pot op social media als “afscheidswedstrijd” van overstapper Figitakis te bestempelen. Dat menig speler op het veld het risico liep elkaar doordeweeks in dezelfde sociëteit tegen het lijf te lopen, zorgde desalniettemin voor de nodige strijdlust.

Nadat de opstelling met behulp van elf flesjes bier was toegelicht draafden de heren het veld op om in de late avondzon het kunstgras om te ploegen. Scheidsrechter Janssen was speciaal vanuit het 4e ingevlogen om de titanenstrijd in juiste banen te leiden, vergezeld van zijn cornervlaggen en de niet-te-missen kaarten. Hoewel beide elftallen eerder als modder- dan vlaggenschepen zouden moeten worden aangemerkt, was de publieksschare beduidend groter dan die van het heilige Eerste Elftal op menig zaterdagmiddag. Het eerste pintje werd geopend, het fluitsignaal klonk, de wedstrijd was op weg.

20180625 LSVV 6 - LSVV 8

Een grondig gebrek aan structuur in de defensie van Acht leidde al vroeg in de wedstrijd tot een grote kans voor nieuwkomer Schippers. De nieuwe aanwinst van Zes bedacht zich geen seconde en bewees direct zijn meerwaarde door de 1-0 tegen de touwen te jagen. Acht gedesillusioneerd, Zes op rozen. Al snel werd voor gezichtsverlies gevreesd. Deze angst werd groter toen Belder enkele minuten later de 2-0 afdrukte, tevens zijn laatste wapenfeit. Na een jaar lang het team in zijn eentje gedragen te hebben, begaf zijn rug het en mocht hij op de bank een biertje komen drinken. Het Achtste begon zich te herpakken en nog voor de thee schoot routinier Visser van afstand raak.

Na rust nam de hectiek toe. Honing hing als vanouds over de boarding (“ik ben niet braaaak”), Kuysten was het zat om lijdzaam toe te kijken en bracht wat creativiteit in het spel (lees: totale lak aan de tactiek) en een voorzet van Van der Vlist waaide binnen: 2-2. Hoewel keeper Blok de tweede helft meer muggen heeft geraakt dan ballen, moest hij nog stevig optreden om de gelijke stand vast te houden. Op een snelle vrije trap van Zes had hij echter geen antwoord, maar scheidsrechter Janssen redde hem door te stellen dat de bal niet stil lag en derhalve het doelpunt af te keuren. Dat laatstgenoemde na de wedstrijd toevallig een kratje van Acht zou ontvangen, staat hier natuurlijk volledig los van.

Met nog slechts enkele minuten op de klok leken beide partijen af te stevenen op een gelijkspel. Terwijl de sprintjes minder fel werden dan aan het begin, nam de organisatie van Acht juist toe. Smit kreeg een opleving, zette buiten de zestien een dribbel in en werd door Thomas geen strobreed(veld) in de weg gelegd. Keeper Rietvink probeerde het kwaad nog te voorkomen, maar had geen antwoord op het rollertje van de spits. Na de 3-2 doofden de lichten op het veld en hadden de teams geen andere keuze zich richting de derde helft te begeven. Hoewel de afgekeurde goal nog in lengte van dagen zal worden bediscussieerd, waren beide partijen het over één ding unaniem eens: dit moeten we vaker doen!