Ter voorbereiding op het nieuwe seizoen speelden we een oefenwedstrijd uit tegen de VR1 van FC
Phoenix. Een nieuwe club in Leiden exclusief voor meisjes & vrouwen. Deze wedstrijd was voor hun
de allereerste in de geschiedenis, welke ze uiteraard niet wilde verliezen. Op papier een goede test dus voor de meiden van het derde.
Na een aantal trainingen was het afwachten hoe ver we stonden, het was immers vier maanden
geleden dat we nog een wedstrijd hadden gespeeld. Daarnaast waren er traditiegetrouw veel
wijzigingen binnen de spelersgroep. Maar in vergelijking met voorgaande jaren viel dit mee, slechts negen meiden zwaaiden af. En ook niet onbelangrijk, de trainer verlengde zijn contract. Waardoor er een mooie basis overbleef waarop verder gebouwd kon worden. Op zoek naar nieuwe meiden wisten we al vroeg toe te slaan, met een aantal gerichte versterkingen.
Over de tegenstander was vooraf niks bekend, behalve dat ze op hetzelfde niveau als ons uit zullen komen. Uitgaan van eigen kracht was dus de boodschap. Maar het belangrijkste was dat iedereen minuten kon maken, er waren immers geen bekerwedstrijden om warm te draaien. Deze oefenwedstrijd was dan ook een echte toevoeging aan de voorbereiding. Dat iedereen zin had in het nieuwe seizoen was te merken aan de opkomst, slechts één afmelding zorgden voor een volle reservebank. Hopelijk kunnen we dit de rest van het seizoen volhouden.
Vanaf de aftrap waren de meiden scherp en gretig wat resulteerde in een 0-3 voorsprong na tien minuten. Het was toen al duidelijk dat het geen gelijke strijd zou worden. We hadden de wedstrijd compleet in handen en er werden regelmatig mooie combinaties op het kunstgras van de Boshuizerkade gelegd. Phoenix wist maar zelden van de eigenhelft af te komen, deze momenten van hoop bij de thuisploeg werden al vroegtijdig in de kiem gesmoord. Door een foutloos spelende verdediging, onder leiding van onze nieuwe laatste vrouw Emma.
De doelpunten werden aan elkaar geregen, bij het rustsignaal waren de dubbele cijfers reeds bereikt: 0-10. En hadden zes meiden hun eerste goal van het seizoen al meegepikt. Met deze ongekende weelde kon er in de tweede helft geëxperimenteerd worden. Dit resulteerde in een iets lager tempo en minder vloeiend spel, maar nog steeds gaven we geen kans weg. De toeschouwers die in de rust hun telraam waren gaan halen kwamen enigszins bedrogen uit. Toch vielen er nog een aantal doelpunten te vieren voor iedereen die LSVV dames 3 een warm hard toe draagt. Wat Anne vooraf had gegeten willen we graag nog weten, bij haar stopte de teller deze avond bij zes goals. Maar ook Tirza deed met drie goals een aardige duid in het zakje. In het slot sloop de verwachte vermoeidheid er toch een beetje in, aan de conditie zal dus nog gewerkt moeten worden.
Na het laatste fluitsignaal gaf het scorebord 0-14 aan. Met iets meer scherpte voor het doel had de score hoger op kunnen lopen, maar er was natuurlijk niemand die zich daar druk om maakte. De uitslag na 90 minuten was van minder groot belang, maar het seizoen beginnen met een overwinning is altijd goed voor de sfeer. Na afloop was er respect voor de meiden van Phoenix, wij weten immers hoe het is om aan de andere kant van de score te staan. Historisch was de wedstrijd op voorhand, maar deze overwinning gaat ook de geschiedenisboeken in als de grootste overwinning in het bestaan van VR3.
Samengevat: Een schitterende start van wat weer een mooi seizoen mag worden.
