GEEF JE OP VOOR HET LSVV PINKSTERTOERNOOI!!!!!!!!

Nu de heerlijke lentezon is doorgekomen en zelfs Arjen Robben zijn winterlegging in de kast heeft opgeborgen is het tijd om aan ‘mooi weer-voetbal’ te denken. Laat dat nu net zijn waar we bij LSVV’70 in excelleren. Het bestuur dacht terug aan vroeger, toen er voor ons pupillen prachtige toernooien georganiseerd werden. Je kent het wel: doorgebruinde kantinejuffrouwen, feestelijke volksmuziek, aangeschoten clubscheidsrechters, een poffertjeskraam en een penaltybokaal.

Voetbalstudenten zijnde bij de enige echte cultclub van Nederland gaan wij het mooiste toernooi van het jaar organiseren.
Dit is wat je op maandag 25 mei 2015 (Tweede Pinksterdag) op de Kikkerpolder kunt verwachten:
- net als bij de F’jes en E’tjes 7 tegen 7 wedstrijden op een half veld
- kruisfinales na de poulefase
- teams bestaande uit 8 tot 10 personen
- een penaltybokaal om individueel je klasse te tonen
- een sportieve en gezellige sfeer
- plezier staat voorop: iedereen kan deelnemen
- borrel na het toernooi op het terras van de kantine
Iedereen is welkom om mee te doen aan het toernooi: LSVV’ers en niet-LSVV’ers, studenten en niet-studenten, voetballers en hockeyers. Kortom: geef het door en vorm een team met je (voetbal)vrienden om een potje te voetballen in de zon!
Schrijf je snel in via de teamcaptain door een mail te sturen naar bestuur.lsvv70@gmail.com. Vermeld daarbij de teamnaam en de namen van de teamleden. De kosten bedragen slechts 30 euro per team. Een gedeelte van de opbrengst wordt aan Fonds Gehandicapten Sport geschonken.

Maandag 25 mei 2015 op de Kikkerpolder. Meer informatie volgt na de inschrijvingen.

LSVV’70 gaat samenwerking aan met Stiltegebied

Nog nooit vertoond in de voetballerij. Een voetbalclub die een samenwerking aangaat met een stiltegebied. De Amsterdamse WaterleidingDuinen, nabij Noordwijkerhout, zal per direct een hectare ter beschikking stellen aan LSVV’70. Het gebied zal drie keer per week worden ingenomen door een groep voetballers. Tussen de grazende bizons en hertjes is het voor een ieder verboden om te praten.

Het project komt voort uit de zoveelste wedstrijd waarin een aantal spelers van LSVV’70 niet de voeten, maar de mond laten spreken. Een eindeloze brei aan overbodige informatie wordt dit seizoen een hele week opgespaard om in de weekenden tussen 14.30 en 16.15 te uiten. Gevolg is een even eindeloze waslijst aan onnodige, totale oliedomme gele en rode kaarten.

De clubleiding van LSVV’70 wil de spelers in kwestie heropvoeden, en krijgt daarbij steun van het stiltegebied. De bedoeling is dat elke speler individueel drie keer per week naar de hectare afreist, om daar op een stoeltje tussen het grazende vee plaats te nemen. Er mag gedurende anderhalf uur (2×45 minuten met bekertje thee tussendoor) niet worden gepraat. Het doel is om de recalcitrante spelers aan te leren dat de wereld er prima uitziet als zij hun frustraties voor zichzelf houden. Of in ieder geval, niet botvieren op een scheidsrechter.

In eerste instantie heeft LSVV’70 besloten om Ernst van Ruiten, Alen Stjepanovic, Neal Petersen, Maarten Metz en Stijn Kalsbeek aan te melden voor de cursus. Het vijftal grossieert dit seizoen in kaarten en overbodige discussies met de scheidsrechter. Verschillende bizons laten weten uit te kijken naar hun nieuwe vriendjes in de wei.

BSC’68 te sterk voor LSVV’70

Die twee jaar verschil, die zeggen misschien toch wel meer dan men op het eerste oog verwacht. Welke twee jaar? Die van de oprichtingsdata van beide clubs. 1968 en 1970… Waar kwam dat verschil dan vooral in naar voren gisteren in Benthuizen? In ervaring, bij sommige druistige honden van LSVV’70. In een gelijkopgaand duel trok BSC’68 met een 2-0 zege aan het langste eind.

Waar zat die onervarenheid in? In de 1-0 bijvoorbeeld, een traditionele communicatiefout tussen de centrale verdedigers Demian Flippo en Neal Petersen. Daarna voetbalde LSVV’70 leuk mee, sterker nog, bij vlagen zag het er zeer prettig uit voor het oog. Tot vijf minuten voor tijd. De technisch sterke nummer 9 van BSC’69 werd uit het oog verloren, en pats, 2-0.

Wat zich vervolgens voltrok, was even lachwekkend als treurig. De prima leidende arbiter, los van twee vermeende handsballen die hij had kunnen/moeten geven, werd verbaal onder vuur genomen door enkele spelers van LSVV’70. Dat gebeurt op zijn LSVV’s. Niet met scheldwoorden of beledigingen, maar inmiddels wel tot treurnis toe met ellenlange openingen tot dicussies. Debatteren, dat wil die lieden dan o zo graag, maar gevolg was zowel rood voor Ernst van Ruiten en Alen Stjepanovic. Totaal onnodig, totaal lachwekkend, totaal genant.

Via deze weg een excuses richting BSC’68, de scheidsrechter en de trouwe kijkers van het schouwspel gisteren. We hebben voor de spelers in kwestie al enkele mooie grote spiegels besteld…

Rum in bidons LSVV’70

Het was even schrikken afgelopen zaterdag. De wedstrijd LSVV’70-CVC Reeuwijk was veertig minuten onderweg, toen middenvelder Wouter Huisman bij een dood spelmoment even naar de kant kwam om een slok water uit de bidon te nemen. Het gekneukel en gelach van de volle dug-out voorspelde dat er iets gaande was, en Huisman wist enkele tellen later wat. Vol overgave pakte hij de bidon vast om zijn droge keel met water te overladen, maar zijn gezicht trok witjes weg.

In plaats van het gewenste water, kwam er pure rum uit de bidon. Huisman spuugde het uit, keek er zuur bij, maar kon er na een paar tellen wel om lachen. En dat gold zeker voor de volle reservebank vol geblesseerde, geschorste en wisselspelers. Overigens verloor LSVV’70 met 1-4 van CVC Reeuwijk, maar zoals vrijwel wekelijks is de uitslag dit seizoen slechts een bijzaak.

Nominaties voor de LSVV’70 Awards

Nog drie duels en dan zit het seizoen erop. Ofwel: nog drie duels en dan kan LSVV’70 zich gaan opmaken voor het inmiddels befaamde LSVV Gala. Ook dit jaar zal in mei het seizoen op een passende stijlvolle manier worden afgesloten. De ceremoniemeesters Michiel Ebbing en Boaz Zoutewelle zijn druk met de voorbereidingen, waarbij de uitreiking van LSVV Awards weer een mooi onderdeel van de avond zal zijn.

Een commissie bestaande uit zeer ervaren krachten hebben de volgende personen genomineerd voor de beruchte en befaamde LSVV Awards. Vanaf 1 mei kan uw stem worden uitgebracht:

LSVV’70 Awards 2014/15

 

LSVV Vrijwilliger van het Jaar

Peter van Ofwegen

Ger Verhoogt

Wim Mugge

 

LSVV Raspaardje van het Jaar

Peter van Diggele

Shander de Vries

Neal Petersen

 

LSVV Talent van het Jaar

Ernst van Ruiten

Gerben Groenendijk

Jochem van der Graaf

 

LSVV Topper van het Jaar

Demian Flippo

Sander Mulder

Thomas Waasdorp

 

LSVV Nieuwkomer van het Jaar

Jochem van der Graaf

Gerben Groenendijk

Jacky Driessen

 

LSVV Recidivist van het Jaar

Wouter Huisman

Maarten Metz

Alen Stjepanovic

 

LSVV Karikatuur van Zichzelf van het Jaar / De Arjen Bakker Trofee

Neal Petersen

Joppe Gloerich

Alen Stjepanovic

 

LSVV Werkpaard van het Jaar

Stijn Kalsbeek

Nils de Groot

Hubert Meulman

 

LSVV Pechvogel van het Jaar

Boaz Zoutewelle

Joppe Gloerich

Michiel Ebbing

 

LSVV Supporter van het Jaar

Meneer Groenendijk

Meneer Petersen

Concierge Jan

LSVV Futsal 1 blijft in de Hoofdklasse

Behalve helden op het veld, heeft LSVV’70 natuurlijk ook noeste strijders die dit seizoen weer wekelijks in de zaal hun kunsten lieten zien. LSVV 4 ligt zelfs op kampioenskoers, maar ook LSVV 1 heeft een knappe prestatie geleverd. De ploeg heeft zich gisteren definitief gehandhaafd in de Hoofdklasse. Hoe dat verliep? Nestor en fijnschrijver Job Weststrate klom maar weer eens in de pen. En dan weet u voldoende… Genieten!

Ja, lieve lezertjes,

 

Ik hoor het jullie al een heel seizoen denken: hoe gaat het nou toch met de Magiërs van de Plofbal, de Heersers van de Hal, LSVV’70 zaal 1? Waren die niet naar de Hoofdklasse gepromoveerd vorig jaar? Zouden ze het moeilijk hebben gekregen?

Welnu, gisteravond rolde de plofknikker voor het laatst dit seizoen, en laat het gezegd zijn: dit LSVV’70 1 heeft zich gehandhaafd. In de allerlaatste wedstrijd. Tegen de directe concurrent. God, wat was het spannend!

Hoe zat het? LSVV’70 speelde een stroef jaar in de Hoofdklasse. Ineens moest de ploeg helemaal naar Rotterdam voor zijn potjes, tegen allemaal ploegen met balvaardige, fitte jongens die van hun trainers huiswerk over looplijnen mee naar huis krijgen. Voeg daarbij dat onze jongens in het begin van het seizoen nog niet echt wakker waren en u begrijpt: na zeven wedstrijden stonden er nog nul punten op de teller. Vervolgens wonnen onze Helden eens een potje, maar die drie punten werden teniet gedaan door een straf van de KNVB voor het niet komen opdagen bij een match in Rotterdam, waarvoor ons keurcorps slechts drie man op de been kreeg.

Stijf onderaan inderdaad, maar weggespeeld? Zelden. De eerste wedstrijd tegen de latere kampioen Ommoord was gehaktdag, maar verder verloor LSVV’70 telkens nipt. Frustrerend soms, maar ook een teken dat onze plofballers het niveau wel aankonden. En ja hoor: op een derde van het seizoen begonnen ze af en toe potjes te winnen. Ze namen afstand van de laatste plaats, maar bleven in de onderste regionen vertoeven, vooral omdat andere staartploegen in de tweede helft van de competitie ook zo nodig potjes gingen winnen.

En zo bleef er nog die ene wedstrijd van gisteravond over, tegen Watergras 3. Het uitgangspunt was eenvoudig: zij moesten winnen, wij hadden aan een gelijkspel voldoende. Een Muggiaanse finale, dat was het. Inspiratie kwam van LSVV’70 4, dat eerder op de avond directe concurrent vv Leiden op 1-1 hield en daarmee het kampioenschap zo goed als veilig stelde.

Wat verwacht je van Watergras in deze situatie? Ze gaan aanvallen. Dat deden ze, vanaf de eerste minuut, en met verve. Wat een beweging en geren en gedoe. Heel even dreigden onze Helden er tureluurs van te worden, maar toen rechten zij de rug. Verdedigen deden ze als leeuwen, maar dan heel gedisciplineerde leeuwen, niet van die ‘we-rennen-achter-een-zieke-antilope-aan’-achtige leeuwen, maar van die moedige. Je weet wel.

Toch viel de tegengoal. LSVV’70 leek juist een veelbelovende aanval door het midden op te zetten, maar die stierf in schoonheid. In de counter was de Goudse tegenstander onverbiddelijk: 0-1. Ai. Rug rechten en knallen dan maar? Indeed, beste vrienden, en met resultaat. Vlak voor rust zette Alphert in de kluts uitstekend door. Hij schoof het plofleder naar Stijn, die vanuit een vrij onmogelijke positie de bal in de lange hoek wist te werken. Het was weer gelijk.

Na rust ging het zenuwengedoe verder. Watergras kreeg een pingel! Was het een overtreding? Mja, misschien. Was het binnen de cirkel? Neuh. Toonde de trainer van Watergras zich een indrukwekkend en stoïcijns man, die zich niet met de scheidsrechter bemoeit? Die zeker niet luidkeels penalty’s claimt en daarna al helemaal niet in zijn vuistje gaat giechelen achter de spelers op zijn reservebank? U raadt het al. Het paste niet bij Watergras moet ik zeggen, een hele sportieve ploeg. Enfin, de scheidsrechter had ook wel door dat een en ander wat dubieus is, want een minuutje of vijf later kregen wij ook een pingel om weinig. Ik zou bijna willen zeggen: om zo goed als niks. Dat noemen ze in goed Nederlands een goedmakertje. Joeri roste hem erin, het was weer gelijk.

En dat bleef het lang, omdat de Onzen taai verdedigden en Jan D. zoals gewoonlijk alles uit zijn kooi hield. De beslissing kwam van Sietse F., erkend Man van Glas, die in de counter nog één sprintje uit zijn tenen perste en de bal in het Watergrasdoel schoot. Hoera!

Rest mij nog op te merken dat Jan D. dit jaar de minst gepasseerde keeper van de hele competitie lijkt te worden. Dat is opmerkelijk als je bijna degradeert. Iedereen verdient lof, maar Jan verdient lof met een pizza!

Dag allemaal, tot volgend jaar!

 

LSVV’70 zoekt versterkingen voor Eerste Elftal

Komende zomer waait er een frisse wind in de selectie van LSVV’70. Met een kleinere groep en nieuwe jonge spelers mikt de club op een mooi seizoen in de top van de Vierde Klasse. Daarbij is de Cultclub momenteel op zoek naar versterkingen. Heb je interesse in een onvergetelijk voetbalseizoen, waarbij plezier en spelen op een leuk niveau wekelijks hand in hand gaan? Neem contact met ons op!

Neal Petersen onder de lat bij LSVV’70?

Hij begon het seizoen in de spits, speelde in de verdediging en op het middenveld. Maar morgen wacht voor Neal Petersen mogelijk een primeur. Aangezien hij een hamstringblessure heeft, behoort rennen niet tot de mogelijkheden. Reden dus om het nijpende keepersprobleem op een creatieve manier de kop in te drukken. Petersen onder de lat, het begin van een nieuw avontuur…?

Aangezien Maarten Metz is geschorst en de gebroeders Waasdorp dit weekend in Italie vertoeven, is de zoektocht naar een doelman in volle gang. LSVV 2 en 3 kunnen door omstandigheden geen doelman leveren, en ook de routiniers Job Weststrate, Arjen Bakker en Koen Mollers zijn niet in staat om morgen de handschoenen aan te doen.

Er zijn dus nog twee mogelijkheden over. Of een keeper van UVS lenen, of een eigen veldspeler op doel. In het tweede geval ziet Petersen een heldenrol voor zichzelf weggelegd. ‘In het kikkerpakje van Maarten Metz in de laatste minuut een penalty stoppen waardoor we met 1-0 winnen’, zegt Petersen. ‘Ja, man, dat zou wat zijn. En dat iedereen dan op me springt en ik het troetelkindje ben van de club. Het klinkt als een droom. Overigens is het nog niet zeker of het me fysiek lukt om te keepen hoor, die hamstring voel ik flink. En oja, ik kan niet duiken, niet naar links en niet naar rechts. Maarja, dat kunnen Metz en de gebroeders Waasdorp ook niet heb ik dit seizoen vaak genoeg gezien…’ Wordt vervolgd.

Petersen morgen onder de lat?

Petersen morgen onder de lat?

Neem je telraam mee naar LSVV’70 – UVS

Nog vier potjes aanrommelen en dan is het seizoen weer voorbij voor LSVV’70. De Sleutelstedelingen gaan met vlag en wimpel degraderen, maar spelen eerst nog een paar potjes. Zo wordt morgen de strijd aangegaan met UVS. De buurman in het blauw en wit strijdt om de titel en wil zo snel mogelijk hogerop, LSVV’70 is dolblij dat ze weer lekker in de Vierde Klasse mogen aanrommelen. Gezien de vele afwezigen morgen, LSVV’70 is momenteel nog naarstig op zoek naar een doelman, wordt een monsterscore verwacht.

Een verzoek aan een ieder die morgen richting het Wim Mugge Sportpark komt, om zelf een telraam mee te nemen. Het scorebord werkt vaker niet dan wel, dus er zou zich morgen zomaar een problematische situatie kunnen voordoen aangaande de tussenstand. Met een telraam in je hand zal je gratis entree hebben bij de kraker tussen LSVV’70 en UVS.

Degradatiespook: ‘Ik heb het geweldig naar mijn zin gehad bij LSVV’70!’

Nu de degradatie definitief is, is er een einde gekomen aan het verblijf van het degradatiespook op de Kikkerpolder, ook wel het Wim Mugge Sportpark genoemd. Het Spook begaf zich rond oktober voor het eerst in de bosjes rond het hoofdveld en verbleef daar tot afgelopen zaterdag. ‘Ik heb nog nooit zoveel warmte gevoeld!’

Het Degradatiespook loopt al eeuwen mee. Als er ergens een bal rolt, ligt hij op de loer. Bij clubs in het nauw, met crisis en paniek als sleutelbegrippen. ‘Daarom heb ik me elke dag verbaasd bij LSVV’70’, zegt het Spook. ‘Hoewel het sportief tegenzat, bleef iedereen normaal doen en ook naar mij heel gastvrij. Een kopje thee, een broodje kroket, een dekentje tegen de kou, kaarten voor wedstrijden voor mijn familieleden, noem maar op. De club omarmde me, dat heb ik echt nog nooit meegemaakt.’

Afgelopen zaterdagavond nam het Degradatiespook afscheid. ‘De clubleiding had een afscheidsdiner voor me georganiseerd. Daarin hebben we gelachen, veel gelachen, maar het afscheid viel me zwaar. Ik heb het gewoon geweldig naar mijn zin gehad bij LSVV’70. Ik heb een LSVV-sjaal meegekregen als aandenken, en die krijgt een prominent plekje in het clubhuis van de Degradatiespoken. Ook heb ik de afspraak gemaakt over twee jaar weer terug keren. Dan moeten ze komend seizoen weer promoveren, maar daar twijfel ik niet aan. LSVV’70: Dankjewel!’

Degradatiespook

1 33 34 35 36 37 38